ตอนที่สิบเอ็ด Fate Divide
สิ่งไหนที่ทำให้คนหนึ่งเป็นผู้นำ
คนผู้หนึ่งมีกำลังดุจดั่งทหารนับหมื่นหรือ?
หรือคนผู้หนึ่งมีทรัพย์สินและทหารเกินประมาณ
โชคชะตางั้นหรือที่แบ่งแยกผู้คนให้เป็นผู้นำให้ได้ปกครอง?
สามก๊ก โททัลวอส์ได้กล่าวเอาไว้
และผมก็ดันต้องมาเจอกับสถานการณ์ที่ทำให้ผมเกิดความงงงวยอย่างยิ่ง
บิดาของผม องค์ราชาเสียชีวิตนั่นเอง
มันเป็นอะไรที่ผมรู้สึกว่าผิดหวังไงชอบกล เพราะผมคิดว่าเราต้องมาเผชิญหน้า ปรับความเข้าใจ ระบายอารมณ์ใส่กันด้วยการต่อสู้และฉากหลังมีลาวากับภูเขาไฟระเบิด
และเหนืออื่นใด ผมคุ้นๆว่าตามเกมส์ราชานี่รอดชีวิตไม่ใช่หรือทำไมถึงเสียชีวิตได้?
ก็เป็นเรื่องที่ผมคาใจอีกอย่างหนึ่ง
แต่มันทำให้ผมอยากสืบหาความจริงไหม?
ไม่เลยสักนิด
ตามการคำนวณของผม หากคนระดับราชาตายโดยสภาวะผิดปรกติ ส่วนใหญ่คนบงการต้องเป็นคนใหญ่คนโตแน่นอน
การไม่รู้ความจริงจะปลอดภัยมากกว่า
การกระทำของผมมีอย่างไหนที่เป็นผีเสื้อขยับปีกหรือเปล่า?
เหตุการณ์ที่ผมทำแตกต่างออกไปจนทำให้ราชาเสียชีวิต?
หากผมรู้ล่วงหน้าว่า ความรู้จากเกมส์จะมีประโยชน์ในอนาคตตอนที่ผมไปต่างโลก ผมคงใช้เวลาเล่นเกมส์ให้มากกว่านี้ แทนที่จะไปลงคอร์สเรียนภาษาต่างประเทศเพิ่มเติม
เอ่อ และเรื่องเล็กน้อยถ้าเทียบกับการตายของราชา คือแคซี่ถูกประหารเพื่อรับผิดชอบและบอดี้การ์ดต่างๆด้วย
ผมชักงงว่าตกลงมันอย่างไรกันแน่ ผมคิดว่าแคซี่จะกลายเป็นบอสลับที่เฉลยว่าตนเองกลายเป็นคนฆ่าองค์ราชา ในภายหลัง
หรือเขาคิดแบบนิยายจีนทรมานสังขารและรอดชีวิตมาได้จากการหลอกทุกคนว่าตายแล้ว? เดี๋ยวผมเก่งวิชาเนโครแมนเชอร์มากขึ้นผมจะลองไปขุดหลุมศพแคซี่และถามจากวิญญาณของเขาดูละกัน
และวิญญาณที่อยู่ในศพเป็นวิญญาณของแคซี่จริงหรือเปล่าหรือคนอื่นปลอมตัวมา
แม้ผมจะคิดว่า หากศาสนจักรไม่แบนเนโครแมนเชอร์ให้เป็นเวทย์ต้องห้าม แค่เอาศพองค์ราชามาและเรียกวิญญาณมาถามก็ควรจะไขปริศนาการตายได้แล้ว
และเหนืออื่นใด
“องค์ราชาเสียชีวิต ขอให้องค์ราชามอเดอไคจงทรงพระเจริญ”
เรื่องเล็กๆอย่างผมกลายเป็นองค์ราชาแทนพ่อของผมนี่ล่ะ
หมายความว่าผมไม่มีเวลาเรียนเวทย์ได้มากเท่าเดิมแล้วสินะนี่
ผมกลายเป็นองค์ราชา
ส่วนมารดาของผมในชาตินี้ ราชินี ได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทน
คนเราไม่ต้องทำอะไรก็จะได้บางอย่างมาเพราะเพียงแค่โชคชะตากำหนดเอาไว้กระนั้นหรือ?
ผมอยากจะมีความแค้นต่อคนที่ฆ่า แต่ปัญหาคือ ผมไม่รู้ว่าเขาคือใครและอีกอย่างพ่อกับผมในชาตินี้ก็ไม่ได้สนิทกันเสียเท่าไร
และแผนการ Chad Chinaman ของผมก็เป็นอันล้มเหลวในตอนนี้ที่จะทุ่มเทไปกับเรื่องการฝึกวิชาเวทย์
ก็ต้องมาฝึกวิชาการเมือง การปกครองต่างๆ โดยมีมารดาของผม ราชินีสคาเล็ต คอยช่วยเหลือในการจับผมแต่งตัวและไปห้องประชุมต่างๆไปมา
โลกเกมส์จีบหนุ่มนี้มันแปลกๆจริงๆแฮะ
ให้สิทธิกับผู้หญิงขุนนางต่างๆมาก
แต่ดันกำหนดกฎเกณฑ์ว่าการสืบทอดบัลลังก์ต้องเป็นผู้ชาย
ไม่ใช่ว่ามี”ทายาทลับ” หรือคนที่ปลอมตัวไปหานางเอกและเฉลยว่าเป็นทายาทสืบบัลลังก์มาได้คนหนึ่งหรอกหรือ?
หรือเพราะมันลับนั่นล่ะ ผมที่นั่งหัวโด่อยู่ตรงปลายสวนของราชวังเลยเป็นคนที่อยู่ใกล้ที่สุดที่จะอาบน้ำแต่งตัวปะแป้งเป็นราชา ได้สะดวกที่สุดก่อน
เพราะอย่างน้อยฐานะของผมก็ชัดเจนว่าเป็นโอรสขององค์ราชาแน่ๆนั่นเอง
ผมเคยได้ยินมาบ้างเหมือนกันว่า
บางครั้งคนที่ดูอ่อนแอก็จะโดนตั้งให้เป็นราชา เพราะพวกขุนนางคิดว่า ราชาที่อ่อนแอจะปกครองได้โดยง่าย กรณีผมจะเป็นเคสนั้นหรือเปล่านะ?
เรื่องที่น่าดีใจอีกนิดหน่อยคือ อาจารย์อเลสเตอร์ไม่ได้โดนประหารไปพร้อมกับพวกองค์รักษ์ด้วยนี่ล่ะ ถึงแกจะตัวสั่นงันงกและกวาดสายตาระแวงไปมาตลอดก็เถอะ ผมไม่โทษว่าหรือสงสัยแกเป็นพิเศษหรอกนะ
“ใครได้ประโยชน์?” ควรจะเป็นคำถามแรกที่ทุกคนควรจะถามกัน หากมองจากผลประโยชน์อย่างนั้น ผมควรจะสงสัยตนเองคนแรกนี่ล่ะที่เป็นปัญหาในการคิดว่า “ใครได้ประโยชน์”
ก็คือสิ่งที่วนเวียนในหัวของผมตลอดงานศพ การแต่งตั้ง การบ้ายบ้านเข้าไปอยู่ในราชวังที่ผมได้แต่มองมาหลายปีนี่เอง
“ใครได้ประโยชน์รองจากผมในการตายขององค์ราชา”?