““อ้าวพูดดีดีมิชอบสุราคำนับมิชอบดื่ม กับชื่นชอบสุราลงทัณฑ์สินะ ...
“แล้วยังไงรึไอ้พวกกระจอ...
กันจิที่กำลังด่าโต้ตอบกลับอยู่นั่นเขายังด่ากราดมิทันได้จบคำ...
*ผลัวะ!...ผลัวะ!...ผลัวะ!...ตุบ!!!
กันจิที่กำลังวางมาดเก๊ะหล่ออยู่ต่อหน้าดรุณีน้อยที่แอบมองอยู่ทางด้านหลังของเขานั้นถึงกลับต้องล้มลงไปนอนที่พื้นด้วยการประสานของหมัดลมปราณทั้ง3 หมัด ได้แก่ หมัดลมปราณระดับพื้นฐานขั้นที่ 6หมัดลมปราณระดับพื้นฐานขั้นที่ 5 หมัดลมปราณระดับพื้นฐานขั้นที่4 ของเจ้า 1 เจ้า 2 เจ้า 3 นักเลงถิ่นตะวันตกแห่งหมู่บ้านทรายขาวทำให้เขานั่นรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมากที่โดนเล่นทีเผลอนิสัยเก่าของเขาเลยปะทุออกมา...โดยที่เขาเริ่มกล่าวเบี่ยงเบนความสนใจของนักเลงทั้ง3 ก่อนเป็นอันดับแรก...
“พวกเจ้าไม่ปฏิบัติตามกฎของยุทธภพนิหว่า ?!
“ไอ้พวกหมาหมู่ ลอบกัดโจมตีทีเผลอไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเอาสะเลย !!
““.........!!!
⁽ ‾ʖ̫‾⁾ ˑˑˑˑˑˑ
““ฮ่าฮ่าฮ่า !!!
““ไอ้หนุ่มนิมันโดนอัดจนสมองเพี้ยนไปแล้วรึยังไงกัน !?
O_o? (ทำหน้าสะเหร่อ เอ๊ย ตั้งคำถามแบบหันซ้าย)
““พวกคนแบบที่เจ้าพูดถึงพวกมันโดนเราจัดการจนสงบเสงียมหมดแล้วนู่นพวกมันที่แอบมุงดูอยู่ตรงหัวมุมนั้น มุมตรงนู่น และ ก็ตรงร้านค้าแห่งนั้นพวกมันเป็นแบบที่เจ้าว่ามาทั้งหมดนั่นแหละ....
“““………..!!!
╭∩╮ᶘ￢ل͜ ￢ᶅ╭∩╮ยิ้มมุมปากแล้วด่าแบบไม่ออกเสียง....
““นี่มันชีวิตจริง ! ไอ้หนุ่มเจ้าสำอาง....
_へ__(‾◡◝ )> (ยิ้มกวนบาทาพร้อมกับตบไปที่ไหล่)
““หึ !!! พวกข้าก็นึกว่าเจ้าหนุ่มหน้าละอ่อนแบบเจ้าจะแน่...เจ้า2 เจ้า 3 กระทื...
“หยุดนะ !!! ห้ามทำร้ายพี่ชายน้อยนะ !!!
““เจ้าสาวรับใช้แห่งโรงเตี๊ยมทรายขาวนิหลบไปสะพวกข้าไม่อยากกระทืบสตรีเช่น...
ดรุณีน้อยที่ออกมาบังวิสัยทัศน์ด้านหน้าของกันจิที่ล้มอยู่บนพื้นยิ่งทำให้นิสัยเก่าของกันจิที่พูดถึงคือความเจ้าคิดเจ้าแค้นไม่ยอมคนและมันมิเคยยอมให้สตรีมาออกหน้าแทนในเรื่องแบบนี้แน่นอนถึงมันจะเกรียนมันก็พอมีศักดิ์ศรีอยู่บ้างด้วยความเจ้าคิดเจ้าแค้นนิสัยเสียที่มันมิเคยเปลี่ยน
เจ้า 1 เจ้า 2 เจ้า 3 นักเลงถิ่นตะวันตกแห่งหมู่บ้านทรายขาวที่กำลังหัวเราะและกำลังประมาทกันจิอยู่นั่นกลับต้องล้มลงไปนอนที่พื้นด้วยอาการบาดเจ็บที่แสดงอยู่บนใบหน้าของพวกมันทั้งสามโดยเป็นร่องรอยที่บริเวณเบ้าตาขวาที่เขียวช้ำที่เกิดจากหมัดของกันจิที่ฉวยโอกาสตอนที่พวกมันกำลังพูดคุยตอบโต้กับถงน้อยด้วยหมัดลมปราณ เป็นหมัดลมปราณที่อัดพลังลมปราณเข้าไปภายในหมัดบวกประสานเคล็ดวิชาไทเก๊กขั้นพื้นฐานเสริมเพิ่มเติมแต่งเข้าไปในหมัดทำให้หมัดระดับพื้นฐานขั้นที่5 ธรรมดาที่ทุกคนนั่นเห็นถึงกลับทำให้เจ้า 1 เจ้า 2 เจ้า 3 นักเลงถิ่นตะวันตกแห่งหมู่บ้านทรายขาวต้องล้มกลิ่งไปกลับพื้น
เจ้า 1 กลิ้งไป 1 ตลบ เจ้า 2กลิ้งไป 2 ตลบ ส่วนเจ้า 3 กลิ้งไป 3 ตลบ พร้อมกะอักเลือดออกมา 1 คำรบ...
**ผลัวะ!...ตุบ...คลุก!!!
**ผลัวะ!...ตุบ...คลุก...คลุก!!!
**ผลัวะ!...ตุบ...คลุก...คลุก...คลุก…อัก!!!
““ไอ้หนุ่มเวรนี่.....
**เพี้ยะ!!
**เพี้ยะ!!
**เพี้ยะ!!
เจ้า 1 เจ้า 2 เจ้า 3 นักเลงถิ่นตะวันตกแห่งหมู่บ้านทรายขาวที่ยันตัวลุกขึ้นมานั่งปรับลมปราณและ หายใจหายคอมิทันได้เต็มปอดดีกับต้องชาไปทั่วบริเวณใบหน้าของพวกมันอีกครั้ง
ไม่รู้เหมือนกันว่าพระเอกมันได้คำนวณมาหรือยังไงครั้งนี้มันกับตบไปที่ใบหน้าข้างซ้ายของเจ้า 1 2 3 แทน ทำให้ตอนนี้ใบหน้าของทั้ง 3มีรอยเขียวช้ำที่ตาขวา และรอยฝ่ามือที่แก้มซ้ายทำให้พวกมันในตอนนี้ดูเหมือนคณะละครสัตว์ที่มีคนแต่งตัวเป็นตัวตลกยิ่งนักตาเขียวแก้มแดงช่างเข้ากันได้ลงตัวเหมือนจิตรกรที่มิได้จงใจวาดภาพแต่ตัวภาพแสดงจิตวิญญาณของมันออกมาเอง....
***.......
“““ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า !!!
**ควับ ควับ ควับ
เจ้า 1 2 3 นักเลงถิ่นตะวันตกแห่งหมู่บ้านทรายขาวได้ยินเสียงหัวเราะขบขันจากบริเวณรอบตัวของพวกมันพวกมันจึงหาหันขวับไปมองตาขวางไปทั่วแบบ 360องศารอบตัวของพวกมันพร้อมกับกล่าวคำพูดขู่คำรามออกมาเหมือนหมาจรจัดโดนเหยียบหาง
““พวกเจ้าทุกคนขำอะไรกันใครกล้าขำพวกข้าจะไปเลาะฟันมันออกมา....
“““.......
เมื่อพวกมันเห็นว่าเสียงทั่วบริเวณเงียบลงมันก็รู้สึกได้ใจ ได้หน้าที่พึ่งแหกกลับมาบ้างสักส่วนสองส่วน พวกมันค่อยค่อยหันหน้ากลับมามองไปที่ตัวต้นเรื่องที่ทำให้พวกมันเสียหน้าเป็นมัน เจ้าขอทานน้อยกันจิเจ้าหนุ่มหน้าขาวกระตุ้งกระติ้งเหมือนพวกคุณชายน้อยด้วยแววตาโกรธแค้น จะสังเกตได้ชัดถึงความโมโห หงุดหงิด เพราะทั่วบริเวณใบหน้าของพวกมันนั่นมีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาให้เห็นอยู่เป็นนิดแต่ทุกคนใช้หัวแม่เท้าคิดก็รู้ว่าพวกมันต้องแค้นเจ้าหนุ่มน้อยคนนั่นมากเพราะพวกมันกลับโดนเล่นงานถึงสองครั้งสองคราเหมือนโดนลบเหลี่ยม...มันใช้สายตาแห่งความอาฆาตปานจะกินเลือดกินเนื้อมองมาที่กันจิก่อนที่จะกล่าวดูถูกกันจิไปว่า…
““เจ้าหนุ่มหน้าขาวเมื่อก่อนหน้านี้เจ้ายังกล่าววาจาได้ดีอยู่เลยไฉนตอนนี้กริยาของเจ้าจึงเยี่ยงพวกสถุลไปแล้วสะล่ะ !?
เจ้า1 กล่าววาจาออกมาได้ไพเราะ แต่ทุกคำพูดคำกล่าวของมันแฝงไปด้วยคำดูถูกที่ค่อนข้างรุนแรง
““ใช่ ใช่ ดีแต่วาจา...ส่วนการกระทำนั้นมิได้ต่างจากพวกเรา3 พี่น้องเลย...
เจ้า 2 เจ้า 3กล่าวเสริมเหมือนให้ทุกคนรู้ว่าที่พวกมันกล่าววาจาออกมานั้นต้องการให้รู้ว่าพวกมันโดนเจ้าหนุ่มหน้าขาวนี่รังแกเพื่อจะได้เป็นหลักฐานในข้อพิพาทที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่นาที เผื่อว่าถ้าพวกมันพลั้งมือฆ่าไอ้หนุ่มหน้าขาวนี้ไปแล้วจะได้ไม่มีใครหาว่าพวกมันผิดหรือ จะกล่าวให้เข้าใจง่าย คือพวกมันกำลังหาข้ออ้างในการฆ่าเจ้าหนุ่มหน้าขาวนี่ตั้งหาก...
“.........!!!
⁽ ‾ʖ̫‾⁾ ˑˑˑˑˑˑ
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า !!!
“พี่ชายมิทราบว่าพวกท่านใช้ตาข้างไหนมองว่าข้าอัดพวกท่านรึ!?
O_o? (ทำหน้าสะเหร่อ เอ๊ย ตั้งคำถามแบบหันซ้าย)
“ถ้าบอกว่าข้าอัดพวกท่านไหนล่ะ หลักฐาน พยานปากบุคคลข้าไม่ต้องการข้าขอแบบเป็นหลักฐานที่สามารถจับต้องได้นะขอรับ !!!
“ถ้าไม่มีจะมากล่าวหาข้ามิได้นะขอรับ
“หรือว่าพวกท่านโดนอัด...อุ๊บ!!
“หรือว่าพวกท่านกลิ้งเล่นบนถนนแสดงละครหาเงินมาแสดงปาหี่ชกหน้ากันเองจนสมองเพี้ยนบ้ากันไปแล้วรึยังไงกัน !?
O_o? (ทำหน้าสะเหร่อ เอ๊ย ตั้งคำถามแบบหันซ้าย)
“““ซุบซิบ…ซุบซิบ…ซุบซิบ…..!!!
ฮ่าฮ่าฮ่า !! สมน้ำหน้าพวกมันทั้ง 3 ตัวข้ารู้สึกว่าเจ้าหนุ่มคนนี้คุ้นหน้ามากมากเลยเพียงแต่ข้ายังจำไม่ได้แต่ช่างมันก่อนแล้วกัน ฮ่าฮ่าฮ่า
╭∩╮ᶘ￢ل͜ ￢ᶅ╭∩╮ยิ้มมุมปากแล้วด่าแบบไม่ออกเสียง....
“นี่มันชีวิตจริง !นะพี่ชายการแสดงของพวกท่านมันจะเรียกเงินได้คุ้มค่ายารักษาหรือไม่ ?!....
_へ__(‾◡◝ )> (ยิ้มกวนบาทาพร้อมกับตบไปที่ไหล่)
“ฮิฮิ ฮิฮิ
( ͡° ͜ ʖ ͡°) (แสยะยิ้มที่มุมปาก)
**หงิง หงิง อาดิง อาดิง…
(*≧▽≦)(งุงิงุงิ)
**อาโฮก โฮก อาโฮก โฮก...
(*≧▽≦)(งุงิงุงิ)
เสียงหัวเราะน้อยน้อยทั้ง 3 ดังมาจากทางด้านหลังของกันจิ บนหัวของกันจิและบริเวณไหล่ขวาของกันจิแทบจะเป็นเวลาเดียวกันเลยด้วยซ้ำ...
““นี่.จ...เจ้า !!!....
(ꐦ ´͈ ᗨ `͈ ) (ปากกล่าวถามแต่เริ่มมีอารมณ์โมโห)
พวกมันทั้ง 3 คนกำลังโมโหส่วนสาเหตุนั้นมิใช่เสียงหัวเราะขบขันน้อยน้อยทั้ง 3 เสียงนั้นหรอก แต่เป็นไอ้เจ้าหนุ่มหน้าขาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าของพวกมันมากกว่าที่กวนประสาทยอกย้อนคำพูดมาคืนให้กับพวกมันทุกประโยคแบบไม่มีตกหล่นเลย...
““ดี ดี ดี
““ในเมื่อพวกเรารินสุราคำนับให้เจ้าเจ้ากับมิดื่มกับไปชื่นชอบสุราลงทัณฑ์แทน...
““จะมาโทษพวกเรามิได้นะเจ้าหนุ่มน้อยหน้าขาว...
“โทษทีขอรับพวกพี่ชายคงเข้าใจอะไรผิดกระมั้ง?!
“ข้ามิชอบดื่มสุรา ข้าชอบดูด...เออดื่มนม...” “นมจากเต้า”
(థฺˇ౪ˇథ) หุหุ (คิดเรื่องลามก หรือ คิดแผนชั่วออก)
เขาพูดวาจาวกวนกวนประสาทโต้วาทีไปทางพวกมันทั้ง3 ตัวอีกครั้ง ด้วยเสียงอันดังลั่นพร้อมสีหน้าที่กวนส้นเท้าแบบสุดสุดทำให้พวกชาวบ้านผู้คนที่เดินผ่านไป ผ่านมา หรือผู้คนที่กำลังชมดูอยู่ถึงกับอดขำออกมามิได้รวมถึงเสียงใสใสทั้ง 3 ที่ดังอยู่รอบตัวของกันจิ...
***.......
“““ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า !!!
“ฮิฮิ ฮิฮิ
(✿ ◜◒◝ ) (หึหึ / ฮิฮิ)
**หงิง หงิง อาดิง อาดิง…
(*≧▽≦)(งุงิงุงิ)
**อาโฮก โฮก อาโฮก โฮก...
(*≧▽≦)(งุงิงุงิ)
แต่ไม่มีใครในที่นี้ได้รู้ว่ามันมีประโยคต่อมาที่มันกล่าวต่ออยู่ด้วยเพราะในประโยคหลังนั้นเขาตั้งใจ กระซิบพูดออกมาเบาเบา เบามาก เบาเหมือนเสียงยุงกระพือปีกก็มิปานพร้อมยังแอบชำเรืองมองด้วยหางตาไปทางดรุณีน้อยที่แอบมองอยู่ทางด้านหลังของเขาเอง...
(ดื่มนมอารายเหยอ ?!) (≖ ‿ ≖) (หุหุ ข้ารู้ข้าเห็น !!!)
““ฮึ่ม !!!
““เจ้าบังคับพวกเราเองนะ !!!
“ฟรึม ฟรึม ฟรึม !!!
*การค้ากำไรในครั้งนี้มาถึงเร็วเหมือนกันแหะดีกว่ามาขายซาลาเปาอะไรก็ไม่รู้ตั้งเยอะ….
(థฺˇ౪ˇథ) หุหุ (คิดแผนชั่วออก)
“พวกท่านทุกคน ณ ที่แห่งนี้ข้าน้อยมีข้อเสนอที่คุ้มค่าสำหรับพวกท่านทุกคนลองฟังข้อเสนอของข้าน้อย...
พวกมันทั้ง 3 คนที่กำลังเร่งโคจรพลังลมปราณเพื่อจะเตรียมปะทะอยู่นั้นและ กันจิที่คิดแผนชั่วชั่วเพื่อจะได้เก็บเกี่ยวผลกำไรอีกครั้งและกำลังจะกล่าวข้อเสนอให้กับทุกคนณ ที่แห่งนี้ได้รับฟังอยู่นั้นแต่มันต้องผิดหวังเพราะไม่มีใครสนใจคำพูดเชิญชวนของมันเลยสักคนเพียงแต่...
*ชิง...ชิง...
(๑✧◡✧๑) (เห็นโอกาส....)
แม่สาวแซ่ถง ดรุณีน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มที่เห็นถึงข้อได้เปรียบบางอย่างจึงเริ่มกล่าวคำพูดขึ้นมานางกำลังเห็นอะไรอยู่กันแน่ ?!
“ชาวยุทธทุกท่านที่เคารพข้าน้อยผู้แซ่ถง ดรุณีน้อยผู้พเนจรในยุทธภพ มีข้อเสนอที่ข้าน้อยคิดว่าพวกท่านต้องสนใจเป็นแน่เจ้าค่ะ!!!
(*•̀ᴗ•́*)و̑̑ มั่นใจ¹⁰⁰ %
เมื่อเป็นเสียงของดรุณีน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักน่าชังเป็นผู้กล่าวทุกคนในบริเวณนี้กลับต้องชะงักเพราะได้สดับสำเนียงเสียงใสของดรุณีน้อยที่เหมือนกระดิ่งสะกดวิญญาณ
ใช่เป็นดรุณีน้อยที่คราแรกยังคงแอบมองอยู่ด้านหลังของกันจิแต่ไม่รู้ว่านางนั้นออกไปยืนอยู่ด้านหน้ารถเข็นซาลาเปาตั้งแต่เมื่อไร ?!
แถมนางยังทำรถเข็นขายซาลาเปาของมันเป็นเวทีปราศรัยไปเสียแล้ว
ภายในสายตาของนางที่กำลังเป็นประกายวิบวับระยิบระยับเหมือนกับว่านางจะคิดเรื่องอะไรได้สักอย่าง?!
เพื่อช่วยชีวิตของมันหรือไม่ ?!
เขาไม่มีทางรู้ ?!
แต่ที่เขารู้ในตอนนี้นั้นก็คือพอแม่นางน้อยเข้ามามีส่วนร่วมและเกี่ยวข้อง นางที่พร้อมด้วยกิริยามารยาท ค่อยค่อยผินหน้าขาวนวลน้อยน้อยของนางออกไปมองรอบรอบบริเวณมันถึงกับทำให้เสียงของชาวยุทธที่ตอนแรกดังอยู่เป็นระลอกกลับหยุดลง เงียบสงัด และกระนั้นยังพร้อมใจหันหน้ามามองทางที่ดรุณีน้อยนางนี้ยืนอยู่ในเวลาเดียวกัน....
***...ควับ...ควับ...ควับ...
สายตาทุกทุกคู่ของชาวยุทธทุกทุกคนในที่แห่งนี้ที่กำลังมองมาที่ดรุณีน้อยวัยแรกแย้มที่มีนามว่าถงทงน้อยด้วยความพร้อมเพรียงพวกเขากำลังรอฟังสิ่งที่นางจะกล่าวอย่างใจจดใจจ่อ...
ถงทงน้อยในสายตาของนางที่กำลังเป็นประกายวิบวับระยิบระยับนางจะคิดจะกระทำอะไรกันแน่ ?!
ข้อเสนออะไรกันที่นางคิดว่าชาวยุทธทุกคนต้องสนใจ !!!?
#โปรดติดตามตอนต่อไป
![เจ้าสำราญจอมป่วน [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1702206190_34690114.webp)
195K
![ฤทธาสยบฟ้า ใต้หล้าเหนือพันธนาการ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1648634665_15527971.webp)