ปราบพิภพสยบสวรรค์

    ปราบพิภพสยบสวรรค์ ตอนที่ 37 : ไปอินโดนีเซีย

    ปราบใช้เวลากับนางทั้งสองนานหลายวันแล้วจึงออกจากถ้ำรังรักของทั้งสาม ก่อนจะออกมาเขาได้นำเอาแท่งหินที่มีหญิงสาวถูกผนึกมาด้วย

     

    ยานของศูนย์มารออยู่ที่อีกฟากฝั่งของแม่น้ำ พวกเขาต่างรู้สึกคล้ายกับยกภูเขาออกจากอก เพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นมันเป็นความผิดที่มิน่าให้อภัยได้ พวกเจ้าจึงรู้สึกผิดอยู่ตลอด จวบจนชายหนุ่มแจ้งเข้ามาพวกเขาจึงไชโยโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง

     

    เมื่อคณะของนักล่าจากไทยกลับไปแล้ว ทางการของจีนได้เร่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นในทันใด แลต้องไม่ให้มีเหตุการณ์เช่นนี้ซ้ำรอยเดิมอีก

     

    ปราบเร่งเข้ารายงานสถานการณ์ให้กับผอ.ยิ่งฟัง

     

    “ อืม “ เขาพยักหน้าช้าๆ

     

    “ มันมีทุกที่สิน่า ไอ้คนพวกนี้ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

     

    “ แต่ก็ดีที่มันถูกลงโทษไปแล้ว หากมันยังลอยนวลนี่สิมิรู้ว่ามันจะก่อเรื่องอะไรอีกรึไม่ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

     

    “ ใช่ “ ปราบพยักหน้า

     

    “ เอ็งไปพักเถิด อีกสองวันข้าจะให้เอ็งไปร่วมค้นหาสมุนไพรเทวะที่อินโดนีเซีย “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

     

    “ ป่านนี้ยังหามิพบอีกรึ “ ปราบเอ่ย

     

    “ ยัง มันหนี “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

     

    “ อืม “ ปราบพยักหน้า

     

    “ แล้วหากได้มาเราจะได้ส่วนแบ่งเช่นใด “ ปราบเอ่ย

     

    “ ทางการของอินโดนีเซียจะหักห้าสิบ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

     

    “ หากมิใช่ว่ามันปรากฏบนแผ่นดินของอินโดนีเซียเห็นทีน่าจะได้ส่วนแบ่งมากกว่านี้ “ ปราบเอ่ย

     

    “ ใช่ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

     

    “ เพราะสมุนไพรเทวะมันเป็นสมุนไพรที่มีจิตวิญญาณ มันจึงมีความต้องการของผู้คนมากมาย “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

     

    “ ใช่เพียงต้นเดียวอาจส่งให้คนผู้นั้นกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของโลกได้ “ ปราบเอ่ย

     

    “ เอ็งต้องเอามาให้ได้แบบลับที่สุด “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

     

    “ ผมจะพยายาม “ ปราบเอ่ย

     

    “ งานนี้เอ็งนี้ต้องไปกับเหล่านักล่ารุ่นเก๋า ที่คลุกคลีอยู่ในอินโดฯมานาน “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

     

    “ ผอ.ก็รู้ว่าผมชอบลุยเดี่ยว “ ปราบเอ่ย

     

    “ เอาน่า เพียงแค่งานนี้เผลอๆเอ็งอาจได้วิชาดีๆมาจากพวกเขา “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

     

    “ อืม “ ปราบพยักหน้า

     

    “ กลับไปพักผ่อน ช้ารู้มาว่าเวลานี้สามสาวรอเอ็งอยู่ที่บ้านด้วยจิตใจที่กระวนกระวายแล้ว “ ผอ.ยิ่งเอ่ยแล้วยิ้มใส่

     

    “ ฮื่อห์ “ ชายหนุ่มพ่นลมออกจมูกแล้วออกจากห้อง

     

    เขากลับมาถึงบ้านพร้อมกับของฝากจากจีนมากมาย แต่กลับมิมีผู้ใดสนใจของฝากเลยสักคน พวกเขาต่างสนใจในเรื่องราวที่เกิดขึ้น

     

    ชายหนุ่มเล่าเรื่องราวให้กับทุกคนฟัง พวกเขาต่างก็โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงร่ำๆอยากจะไปตบหน้าสองพ่อลูกนั่น

     

    กว่าที่จะพูดคุยแลเลี้ยงฉลองเสร็จสิ้นก็ดึกดื่น

     

    เมื่อทั้งสี่เข้ามาในห้องของชายหนุ่ม และด้วยความคิดถึงที่มากมายของเหล่าหญิงสาวการผสานหยินหยางจึงเกิดขึ้นอย่างเร่าร้อนแลเนิ่นนาน เพราะชายหนุ่มกางค่ายกลเร่งเวลาไว้ เพื่อให้เขามีเวลากับพวกนางให้มากที่สุด

     

    หลังจากผ่านพ้นคืนวันที่เร่าร้อนแล้วชายหนุ่มได้ออกเดินทางไปยังประเทศอินโดนีเซียพร้อมกับนักล่ารุ่นเก๋า

     

    พวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นจอมยุทธขั้นหลอมรวมกายาระดับสูง จึงวางท่าใหญ่โตเหนือผู้คน ทำเอาชายหนุ่มส่ายหน้าไปกับพฤติกรรมของพวกเขา

     

    จริงอยู่ที่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์แสดงท่าทางอวดดีได้ แต่หากลดลงบ้างก็จะดีมิน้อย

     

    ปราบเองก็ไม่ได้ใส่พวกเขาเช่นกัน เขาทำเพียงสร้างดาราที่หกที่ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว

     

    ระยะทางไปอินโดฯนั้นไม่ได้ไกลนักแต่มันเสียเวลาเพราะต้องบินอ้อมภูเขาไฟที่เกิดขึ้นกลางมหาสมุทรทั้งยังปะทุอยู่ตลอดเวลา มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะฝืนบินตรง

     

    ยานของศูนย์ขอนแก่นพุ่งทะยานอยู่กลางเวหาอยู่สามสิบนาทีจึงมาถึงที่หมาย

     

    เมื่อเครื่องลงจอด เหล่าจอมยุทธรุ่นเก๋ากลับยังไม่ลง มีเพียงชายหนุ่มแลคณะที่เดินลงก่อน

     

    “ ซู่ม “ ยานของศูนย์ขอนแก่นคล้ายมาส่งพวกเขาที่ศูนย์รับรองของที่ท่าอากาศยานของอินโดฯแล้วบินต่อไปที่จุดที่พบสมุนไพรเทวะล่าสุด

     

    “ อะไรวะ “ ปราบพึมพำ

     

    “ ไอ้แก่พวกนี้ “ เขาพึมพำ

     

    “ ไป “ ชายหนุ่มเอ่ยแล้วขึ้นรถที่ทางศูนย์อินโดฯจัดเตรียมไว้

     

    เขาเข้าเก็บสัมภาระแล้วออกไปเที่ยวทั่วเมือง ชายหนุ่มเดินดูวิถีชีวิตของผู้คนชาวอินโดฯแล้วพยักหน้าช้าๆ กับความเป็นอินโดนีเซีย

     

    เมื่อสำรวจทั่วเมืองแล้วเสร็จชายหนุ่มกลับยังที่พัก แล้วให้ทุกคนรอฟังข่าวแลแจ้งให้เขารู้ตลอดเวลา

     

    เมื่อตกลงกับทีมงานแล้วเสร็จ ชายหนุ่มสวมชุดดำแลรองเท้าคอมแบทแล้วทะยานร่างเหาะไปยังจุดที่พบสมุนไพรเทวะครั้งล่าสุด

     

    เขาให้อัลตรอนส่งการเคลื่อนที่ของสมุนไพรเทวะให้กับเขา เมื่อชายหนุ่มมองยังการเคลื่อนที่ของสมุนไพรเทวะแล้วเขาพยักหน้าช้าๆ

     

    “ ล่าสุดมันอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่งในมหาสมุทร “ เขาพึมพำ

     

    “ ที่นั่นคงมีนักล่าอยู่เต็มแล้ว “ เขาพึมพำ

     

    “ หากจะไปซ้ำอีกก็คงไม่ได้เรื่อง “ เขาพึมพำ

     

    “ ไปที่เกาะบีทีดีกว่า “ เขาพึมพำ

     

    ราวหกชั่วโมงชายหนุ่มจึงมาถึงยังเกาะบีที เขาเร่งให้อัลตรอนสแกนทั่วเกาะ

     

    “ เจ้านาย พบเส้นสายพลังปราณจากใต้ดินแต่ไม่เข้มข้นเท่าใดอยากสำรวจรึไม่ “ อัลตรอนเอ่ย

     

    “ ไปดูก็ดี “ เขาเอ่ย

     

    ชายหนุ่มพุ่งไปยังพิกัดที่อัลตรอนเอ่ย

     

    เมื่อมาถึงชายหนุ่มเร่งทำการสำรวจทั่วบริเวณอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักเขก็พบเจอกับผลึกอำพันก้อนหนึ่ง มันเปล่งประกายสีเหลืองที่แสนงดงาม ทั้งยังเต็มไปด้วยพลังปราณที่บริสุทธิ์

     

    เขาที่กำลังชื่นชมกับมันอยู่ เจ้าหน้าที่ของเกาะได้มาทำการบันทึกรายละเอียดพร้อมเก็บหลักฐานไว้

     

    “ เมื่อคุณจะออกจากประเทศกรุณาเสียภาษีก่อนออก หาไม่แล้วคุณจะมีปัญหา “ เจ้าหน้าที่ของเกาะเอ่ย

     

    “ อืม “  ปราบพยักหน้าช้าๆ

     

    “ ขี้งก “ ชายหนุ่มพึมพำ

     

    เขาทะยานร่างไปยังทิศใต้ของเกาะแลเร่งขุดอย่างรวดเร็ว

     

    “ ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ ชายหนุ่มระเบิดเสียงหัวเราะลั่นเมื่อเขาขุดได้แก่นวิญญาณธรรมชาติ

     

    เขาที่กำลังเพลิดเพลินกับพลังวิญญาณ เจ้าหน้าที่ของเกาะคนเดิมได้เข้ามาแล้วทำเหมือนเดิมพร้อมกับพูดคำเดิม

     

    “ ฮื่อห์ “ ชายหนุ่มถอนหายใจออกอย่างแรง

     

    ชายหนุ่มใช้เวลาที่เกาะบีทีอยู่ทั้งวันจึงได้ไปยังเกาะใหม่ที่ข้างเคียง

     

    ชายหนุ่มพักค้างคืนที่เกาะแห่งใหม่ เขาแอบแฝงตนเองอยู่ในป่าอย่างเงียบ เพราะเขารู้สึกว่าเกาะแห่งนี้มันผิดแผกแตกต่างจากเกาะที่แล้ว

     

    แต่เขารอจนรุ่งสางก็ไม้เห็นมีอะไรปรากฏ เขาได้แต่ส่ายหน้าแล้วทำการขุดค้นทรัพยากรที่ฝังอยู่ใต้ผืนดิน

     

    “ มันคงเพราะเกาะเหล่านี้เพิ่งเกิด มันจึงยังมีทรัพยากรเหล่านี้อยู่มาก “ เขาพึมพำ

     

    ตามประวัติของเกาะแล้ว เกาะเหล่านี้ถือกำเนิดได้ประมาณแปดสิบปีที่ผ่านมา จากการที่ภูเขาไฟกลางมหาสมุทรถือกำเนิดแล้วได้ระเบิดลาวาออกเป็นวงกว้าง เมื่อลาวาเหล่านั้นแห้งสนิทแลใช้เวลาพัฒนาตนเองกลายเป็นเกาะ ความอุดมสมบูรณ์ของลาวาได้ก่อให้เกิดสิ่งต่างมากมายขึ้นที่เกาะเหล่านี้

     

    “ ผ่านไปสองวันแล้ว “ เขาพึมพำ

     

    “ ฮื่อห์ “ เขาถอนหายใจออกอย่างแรง

    คล้ายกับเรื่องปราบพิภพสยบสวรรค์ ที่คุณอ่าน