ปราบใช้เวลากับนางทั้งสองนานหลายวันแล้วจึงออกจากถ้ำรังรักของทั้งสาม ก่อนจะออกมาเขาได้นำเอาแท่งหินที่มีหญิงสาวถูกผนึกมาด้วย
ยานของศูนย์มารออยู่ที่อีกฟากฝั่งของแม่น้ำ พวกเขาต่างรู้สึกคล้ายกับยกภูเขาออกจากอก เพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นมันเป็นความผิดที่มิน่าให้อภัยได้ พวกเจ้าจึงรู้สึกผิดอยู่ตลอด จวบจนชายหนุ่มแจ้งเข้ามาพวกเขาจึงไชโยโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อคณะของนักล่าจากไทยกลับไปแล้ว ทางการของจีนได้เร่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นในทันใด แลต้องไม่ให้มีเหตุการณ์เช่นนี้ซ้ำรอยเดิมอีก
ปราบเร่งเข้ารายงานสถานการณ์ให้กับผอ.ยิ่งฟัง
“ อืม “ เขาพยักหน้าช้าๆ
“ มันมีทุกที่สิน่า ไอ้คนพวกนี้ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ แต่ก็ดีที่มันถูกลงโทษไปแล้ว หากมันยังลอยนวลนี่สิมิรู้ว่ามันจะก่อเรื่องอะไรอีกรึไม่ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ ใช่ “ ปราบพยักหน้า
“ เอ็งไปพักเถิด อีกสองวันข้าจะให้เอ็งไปร่วมค้นหาสมุนไพรเทวะที่อินโดนีเซีย “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ ป่านนี้ยังหามิพบอีกรึ “ ปราบเอ่ย
“ ยัง มันหนี “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้า
“ แล้วหากได้มาเราจะได้ส่วนแบ่งเช่นใด “ ปราบเอ่ย
“ ทางการของอินโดนีเซียจะหักห้าสิบ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ หากมิใช่ว่ามันปรากฏบนแผ่นดินของอินโดนีเซียเห็นทีน่าจะได้ส่วนแบ่งมากกว่านี้ “ ปราบเอ่ย
“ ใช่ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ เพราะสมุนไพรเทวะมันเป็นสมุนไพรที่มีจิตวิญญาณ มันจึงมีความต้องการของผู้คนมากมาย “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ ใช่เพียงต้นเดียวอาจส่งให้คนผู้นั้นกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของโลกได้ “ ปราบเอ่ย
“ เอ็งต้องเอามาให้ได้แบบลับที่สุด “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ ผมจะพยายาม “ ปราบเอ่ย
“ งานนี้เอ็งนี้ต้องไปกับเหล่านักล่ารุ่นเก๋า ที่คลุกคลีอยู่ในอินโดฯมานาน “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ ผอ.ก็รู้ว่าผมชอบลุยเดี่ยว “ ปราบเอ่ย
“ เอาน่า เพียงแค่งานนี้เผลอๆเอ็งอาจได้วิชาดีๆมาจากพวกเขา “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้า
“ กลับไปพักผ่อน ช้ารู้มาว่าเวลานี้สามสาวรอเอ็งอยู่ที่บ้านด้วยจิตใจที่กระวนกระวายแล้ว “ ผอ.ยิ่งเอ่ยแล้วยิ้มใส่
“ ฮื่อห์ “ ชายหนุ่มพ่นลมออกจมูกแล้วออกจากห้อง
เขากลับมาถึงบ้านพร้อมกับของฝากจากจีนมากมาย แต่กลับมิมีผู้ใดสนใจของฝากเลยสักคน พวกเขาต่างสนใจในเรื่องราวที่เกิดขึ้น
ชายหนุ่มเล่าเรื่องราวให้กับทุกคนฟัง พวกเขาต่างก็โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงร่ำๆอยากจะไปตบหน้าสองพ่อลูกนั่น
กว่าที่จะพูดคุยแลเลี้ยงฉลองเสร็จสิ้นก็ดึกดื่น
เมื่อทั้งสี่เข้ามาในห้องของชายหนุ่ม และด้วยความคิดถึงที่มากมายของเหล่าหญิงสาวการผสานหยินหยางจึงเกิดขึ้นอย่างเร่าร้อนแลเนิ่นนาน เพราะชายหนุ่มกางค่ายกลเร่งเวลาไว้ เพื่อให้เขามีเวลากับพวกนางให้มากที่สุด
หลังจากผ่านพ้นคืนวันที่เร่าร้อนแล้วชายหนุ่มได้ออกเดินทางไปยังประเทศอินโดนีเซียพร้อมกับนักล่ารุ่นเก๋า
พวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นจอมยุทธขั้นหลอมรวมกายาระดับสูง จึงวางท่าใหญ่โตเหนือผู้คน ทำเอาชายหนุ่มส่ายหน้าไปกับพฤติกรรมของพวกเขา
จริงอยู่ที่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์แสดงท่าทางอวดดีได้ แต่หากลดลงบ้างก็จะดีมิน้อย
ปราบเองก็ไม่ได้ใส่พวกเขาเช่นกัน เขาทำเพียงสร้างดาราที่หกที่ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว
ระยะทางไปอินโดฯนั้นไม่ได้ไกลนักแต่มันเสียเวลาเพราะต้องบินอ้อมภูเขาไฟที่เกิดขึ้นกลางมหาสมุทรทั้งยังปะทุอยู่ตลอดเวลา มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะฝืนบินตรง
ยานของศูนย์ขอนแก่นพุ่งทะยานอยู่กลางเวหาอยู่สามสิบนาทีจึงมาถึงที่หมาย
เมื่อเครื่องลงจอด เหล่าจอมยุทธรุ่นเก๋ากลับยังไม่ลง มีเพียงชายหนุ่มแลคณะที่เดินลงก่อน
“ ซู่ม “ ยานของศูนย์ขอนแก่นคล้ายมาส่งพวกเขาที่ศูนย์รับรองของที่ท่าอากาศยานของอินโดฯแล้วบินต่อไปที่จุดที่พบสมุนไพรเทวะล่าสุด
“ อะไรวะ “ ปราบพึมพำ
“ ไอ้แก่พวกนี้ “ เขาพึมพำ
“ ไป “ ชายหนุ่มเอ่ยแล้วขึ้นรถที่ทางศูนย์อินโดฯจัดเตรียมไว้
เขาเข้าเก็บสัมภาระแล้วออกไปเที่ยวทั่วเมือง ชายหนุ่มเดินดูวิถีชีวิตของผู้คนชาวอินโดฯแล้วพยักหน้าช้าๆ กับความเป็นอินโดนีเซีย
เมื่อสำรวจทั่วเมืองแล้วเสร็จชายหนุ่มกลับยังที่พัก แล้วให้ทุกคนรอฟังข่าวแลแจ้งให้เขารู้ตลอดเวลา
เมื่อตกลงกับทีมงานแล้วเสร็จ ชายหนุ่มสวมชุดดำแลรองเท้าคอมแบทแล้วทะยานร่างเหาะไปยังจุดที่พบสมุนไพรเทวะครั้งล่าสุด
เขาให้อัลตรอนส่งการเคลื่อนที่ของสมุนไพรเทวะให้กับเขา เมื่อชายหนุ่มมองยังการเคลื่อนที่ของสมุนไพรเทวะแล้วเขาพยักหน้าช้าๆ
“ ล่าสุดมันอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่งในมหาสมุทร “ เขาพึมพำ
“ ที่นั่นคงมีนักล่าอยู่เต็มแล้ว “ เขาพึมพำ
“ หากจะไปซ้ำอีกก็คงไม่ได้เรื่อง “ เขาพึมพำ
“ ไปที่เกาะบีทีดีกว่า “ เขาพึมพำ
ราวหกชั่วโมงชายหนุ่มจึงมาถึงยังเกาะบีที เขาเร่งให้อัลตรอนสแกนทั่วเกาะ
“ เจ้านาย พบเส้นสายพลังปราณจากใต้ดินแต่ไม่เข้มข้นเท่าใดอยากสำรวจรึไม่ “ อัลตรอนเอ่ย
“ ไปดูก็ดี “ เขาเอ่ย
ชายหนุ่มพุ่งไปยังพิกัดที่อัลตรอนเอ่ย
เมื่อมาถึงชายหนุ่มเร่งทำการสำรวจทั่วบริเวณอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักเขก็พบเจอกับผลึกอำพันก้อนหนึ่ง มันเปล่งประกายสีเหลืองที่แสนงดงาม ทั้งยังเต็มไปด้วยพลังปราณที่บริสุทธิ์
เขาที่กำลังชื่นชมกับมันอยู่ เจ้าหน้าที่ของเกาะได้มาทำการบันทึกรายละเอียดพร้อมเก็บหลักฐานไว้
“ เมื่อคุณจะออกจากประเทศกรุณาเสียภาษีก่อนออก หาไม่แล้วคุณจะมีปัญหา “ เจ้าหน้าที่ของเกาะเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้าช้าๆ
“ ขี้งก “ ชายหนุ่มพึมพำ
เขาทะยานร่างไปยังทิศใต้ของเกาะแลเร่งขุดอย่างรวดเร็ว
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ ชายหนุ่มระเบิดเสียงหัวเราะลั่นเมื่อเขาขุดได้แก่นวิญญาณธรรมชาติ
เขาที่กำลังเพลิดเพลินกับพลังวิญญาณ เจ้าหน้าที่ของเกาะคนเดิมได้เข้ามาแล้วทำเหมือนเดิมพร้อมกับพูดคำเดิม
“ ฮื่อห์ “ ชายหนุ่มถอนหายใจออกอย่างแรง
ชายหนุ่มใช้เวลาที่เกาะบีทีอยู่ทั้งวันจึงได้ไปยังเกาะใหม่ที่ข้างเคียง
ชายหนุ่มพักค้างคืนที่เกาะแห่งใหม่ เขาแอบแฝงตนเองอยู่ในป่าอย่างเงียบ เพราะเขารู้สึกว่าเกาะแห่งนี้มันผิดแผกแตกต่างจากเกาะที่แล้ว
แต่เขารอจนรุ่งสางก็ไม้เห็นมีอะไรปรากฏ เขาได้แต่ส่ายหน้าแล้วทำการขุดค้นทรัพยากรที่ฝังอยู่ใต้ผืนดิน
“ มันคงเพราะเกาะเหล่านี้เพิ่งเกิด มันจึงยังมีทรัพยากรเหล่านี้อยู่มาก “ เขาพึมพำ
ตามประวัติของเกาะแล้ว เกาะเหล่านี้ถือกำเนิดได้ประมาณแปดสิบปีที่ผ่านมา จากการที่ภูเขาไฟกลางมหาสมุทรถือกำเนิดแล้วได้ระเบิดลาวาออกเป็นวงกว้าง เมื่อลาวาเหล่านั้นแห้งสนิทแลใช้เวลาพัฒนาตนเองกลายเป็นเกาะ ความอุดมสมบูรณ์ของลาวาได้ก่อให้เกิดสิ่งต่างมากมายขึ้นที่เกาะเหล่านี้
“ ผ่านไปสองวันแล้ว “ เขาพึมพำ
“ ฮื่อห์ “ เขาถอนหายใจออกอย่างแรง