Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

    ตอนที่ 52 หนึ่ง vs ล้าน

    ตอนที่ 52 หนึ่ง vs ล้าน

     

    ริวจิ : อีกนานแค่ไหนจะไปถึงโตเกียว

    คนขับ : ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดก็น่าจะชั่วโมงเศษๆ ก็น่าจะถึงแล้วครับ

    แต่เมื่อเดินทางมาสักพักริวจิได้มองออกไปนอกหน้าต่างของฮอ เขาสังเกตเห็นอินทรีย์ตัวใหญ่สีน้ำตาล ตาของมันมีสีแดงก่ำ แสดงออกถึงความกระหายเลือดของตัวมัน ตัวของมันมีขนาดเล็กกว่าฮอเล็กน้อย เมื่อริวจิหันไปมองมันสักพักเมื่อทั้งสองสบตากัน ริวจิตกใจเป็นอย่างมากเมื่อมองเห็นตัวมันชัดๆ

    ริวจิ : นี่ไม่ใช่แค่มนุษย์อย่างเดียวหรอกเหรอที่ได้รับผลกระทบกับแสงสีแดงประหลาดนั้น แม้แต่สัตว์ก็ไม่เว้นสินะ

     

    [ ประเมิน ]

    [นกอินทรี G2 ]

    ความแข็งแกร่ง 100

    ความเร็ว 500

    ความอดทน 50

     

    หลังจากที่เขามองดูสถานะของมัน

    " บ้าไปแล้วแค่ G2 ทำไมความเร็วมันสูงถึง 500 ได้ล่ะ ขืนเป็นแบบนี้ฮอร่วงแน่ "

    นกอินทรีพยายามพุ่งเข้าใส่ฮอ และใช้กรงเล็บของมันทำลายฮอของพวกริวจิ

    แต่ว่าริวจิได้แผ่จิตสังหารออกมา อย่างรุนแรงด้วยความตกใจ นกอินทรีตกใจเป็นอย่างมากเพราะ เนื่องจากค่าอดทนที่น้อยของมันริวจิจึงใช้ข้อด้อยของมันให้เป็นประโยชน์ มันอาจจะรวดเร็วแต่ว่ามันก็มีข้อเสียอยู่เหมือนกัน ริวจิได้หายใจออกมาด้วยความโล่งอก

    " เห้ออ ถ้าขืนฮอร่วงละก็ ลำบากแน่ เกือบไปแล้ว "

    หลังจากนั้นเขาก็บอกให้คนขับฮอบินต่ำลงมาเพื่อการหลีกเลี่ยงที่จะเจอกับพวกนกทั้งหลาย คนขับงงเล็กน้อย แต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี

    แต่หลังจากที่เดินทางมาอีกได้ไม่นาน อายูเธอก็สะกิดริวจิที่อยู่ข้างๆ

    อายู : ดูนั้นสิซอมบี้

    ริวจิ : เธอพูดเหมือนฉันไม่เคยเห็นซอมบี้อย่างงั้นแหละ รึว่าเธอกลัวที่สูง ฮ่าฮ่าฮ่า

    อายู : ตาบ้า !! ฉันรู้ว่านายเคยเห็นซอมบี้ แต่นายสังเกตซอมบี้ทุกตัวที่ผ่านมาสิ มันกำลังเดินไปทางไปทิศเดียวกัน

    เมื่อได้ยินแบบนั้นริวจิก็รีบชะโงกลงไปดู และมันก็เป็นไปตามที่อายูพูดไว้

    ริวจิ : มันกำลังไปทิศเดียวกับเรา !! งั้นเราต้องรีบหน่อยแล้วล่ะ

    พวกเขานั่งฮอไปเรื่อย ๆ และสังเกตฝูงซอมบี้ มันเดินไปทางเดียวกันและรวมตัวกันไปทางทิศเดียวกับพวกเขา และเมื่อพวกเขาเดินทางได้อีกระยะนึงก็พบฝูงซอมบี้มากมายกว่าล้านตัว แต่พวกมันมีแค่ ซอมบี้G2 100,000 ตัวและซอมบี้ G3 แค่ 1 ร้อยตัวเท่านั้น ไม่มีซอมบี้ G4 เมื่อริวจิเห็นแบบนั้นแล้วเขาก็ได้พูดขึ้น

    ริวจิ : เอาล่ะ ! ฉันจะไปตัดกำลังของศัตรูสักหน่อย รอหย่อนเชือกลงให้ฉันน่ะ อีก 5 นาที !

    อายู : นายจะลงไปข้างล่างนั่นอย่างงั้นหรอ

    ริวจิเขาไม่ได้ตอบอะไรเขากระโดดลงไปข้างล่าง ทำให้นักขับฮอนั้นตกใจเป็นอย่างมากเมื่อเห็นเด็กหนุ่มกระโดดลงไปแบบนั้น แต่อายูก็บอกให้เขาเงียบๆ ไว้และประคองเครื่องเอาไว้ 5 นาที ตามที่ริวจิสั่ง

    " โอ้วว ดูเหมือนว่าจะยกโขยกกันมาเลยสินะเนี่ยะ เอาล่ะ"

    [ Berserk Mode ]

    [ พายุคลื่นดาบทมิฬ ]

     

    ริวจิเปิดใช้ 2 สกิลพร้อมกับเปิด Berserk โหมด ทำให้ค่าสถานะของเขาเพิ่มขึ้น 200% เป็นเวลา 5 นาที และสกิลพายุคลื่นดาบทมิฬ ก็สามารถสร้างความเสียหายต่อศัตรูเท่ากับครึ่งนึงของความแข็งแกร่ง ซึ่งหมายความว่าเมื่อเขาใช้ 2 สกิลนี้พร้อมกัน จะทำให้เขาสร้างความเสียหายเท่าเดิมโดยไม่ต้องลดค่าของความแข็งแกร่งลง แถมความเร็วและความอดทนก็ยังเพิ่มมากขึ้นเป็น 2 เท่าอีก

    เมื่อเขาเปิดใช้เงิน 2 สกิลนี้และวิ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้

    [Speed Booter]

    ความเร็วที่เพิ่มขึ้นมา 5 เท่าจากที่ริวจิกำลังใช้ Berserk Mode ทำให้ความเร็วของเขานั้นเพิ่มไปถึง 10,000 ในช่วงสั้นๆ ริวจิเคลื่อนที่เร็วเหมือนกับว่าเขาเทเลพอร์ตได้ เมื่อเขาเข้าไปในฝูงซอมบี้ คลื่นดาบหั่นซอมบี้เหมือนกับเศษกระดาษ ซอมบี้บางตัวยังไม่ทันได้ร้องออกมาด้วยซ้ำ มันก็ถูกฆ่าตายด้วยยังไม่ทันรู้ตัว

    Exp +1

    Exp +1

    Exp +100

    เสียงแจ้ง Exp เด้งขึ้นแบบรั่วๆ ทำให้ริวจิต้องปิดเสียงแจ้งเดือนของมันไป

    ย๊าาาาา

    เขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 2100 ซอมบี้ทุกตัวไม่สามารถตามความเร็วของเขาได้ทัน

    ฉิ๊ง

    ฉิ๊ง

    Level up

    Level up

    Level up

    .

    5 นาทีต่อมา ซอมบี้กว่า 1 ล้านตัวได้หายไปอย่างรวดเร็วไม่ทิ้งมีแต่ซากศพของพวกมัน หลังจากฆ่าพวกมันเสร็จก็มีของดรอปเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้เก็บมันเพราะตอนนี้มันถึงเวลา 5 นาทีที่เขาบอกและ พวกลูกแก้วก็ไม่มีประโยชน์กับเขาสักเท่าไหร่นัก จากนั้นริวจิก็ได้ไต่เชือกขึ้นมาบนฮอ เขาไม่อยากกระโดดขึ้นมาเพราะจะทำให้ฮอเสียสมดุลและอาจจะเครื่องตกได้

    หลังจากที่เขากลับขึ้นมาใบหน้าของคนขับนั้นเขามองไปที่เด็กหนุ่มด้วยใบหน้าไม่อยากจะเชื่อ ว่าเขาสามารถเอาชีวิตรอดหลังจากกระโดดลงไปข้างล่างนั้นได้ แต่เขาไม่รู้อะไรว่าซอมบี้นั้นได้หายไปหมดแล้ว จากนั้นริวจิก็ได้บอกให้เขาขับต่อไป เขาใช้พลังงานไปอย่างมากและไม่สามารถใช้ได้อีกในวันเดียว เพราะแต่ละสกิลใช้พลังงานอย่างมหาศาลแถม Berserk Mode มันยังใช้เป็น % อีกด้วย อายูเธอไม่ได้มีแสดงอาการอึ้งแต่อย่างใด แต่เธอกลับพูดขึ้น

    อายู : หลังจากที่ฉันเจอครอบครัว ฉันจะไปโอซาก้ากับนาย

    ริวจิ : ห่ะ เธอจะไปกับฉันทำไม เธอต้องอยู่ปกป้องครอบครัวเธอสิถึงจะถูก

    ถึงริวจิจะพูดออกไปแบบนั้นแต่ในใจลึกๆของเขา ก็ยังอยากมีเธอคอยช่วยเพราะ เขาขับรถก็ไม่เป็นแถมทำอาหารก็ไม่ได้เรื่องเขาต้องการคนดูแลในส่วนนี้ เขาไม่ได้อยากหาคนใหม่บ่อย ๆ และแถมคนที่ไว้ใจได้ในยุคนี้ มันหายากมาก ๆ

    อายู : ถ้าพ่อฉันสบายดีละก็ ฉันสามารถไปกับนายได้

    ริวจิ : ตามใจเธอก็แล้วกัน แต่เรื่องที่สำคัญมากกว่า เราต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกคนที่ค่ายในโตเกียวให้รู้ก่อน ซอมบี้ใช้เวลาประมาณ 2 อาทิตย์ก็น่าจะถึง จากที่ฉันคาดการ เรายังมีเวลาเตรียมตัว

    ริวจิเขาไม่สามารถจัดการกับซอมบี้ทั้งหมดได้ และพลังของเขาก็มีอย่างจำกัด ทำให้ครั้งนี้เขาก็ต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่นด้วย เพราะนี่คือฝูงซอมบี้ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแล้วตั้งแต่ที่เขาเคยเห็นมา แต่เขายังไม่แน่ใจในจำนวนของมัน เพราะถ้าซอมบี้ทุกที่ของญี่ปุ่นได้รวมตัวกันละก็ มันจะเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากเลยละ

    อายู :  แต่ฉันก็ไม่แน่ใจว่าพ่อของฉันเป็นผู้นำรึเปล่า

    หลังจากยุคโลกาวินาศได้เกิดขึ้นได้เกิดการโค่นล้มอำนาจมากมาย ผู้มีอำนาจในยุคก่อนไม่ได้มีประโยชน์เสมอไป มีแต่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้น ที่จะถูกยอมรีบ ทำให้เธอไม่มั่นใจนัก

    ริวจิ : ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอ ยังไงเดี๋ยวถึงก็รู้เองนั่นแหละ

    จากนั้นทั้ง 2 ก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก ริวจิตอนนี้เขามีเวลาว่างแล้วเขาจึงตรวจสอบสถานะของเขา และดูสกิลการอัพเกรดของแต่ละสกิล เขาได้ Exp มามากมายหลังจากที่ฆ่าซอมบี้หนึ่งล้านตัว เขาอยากจะอัพเกรดสกิลต่าง ๆ ให้มันมีประสิทธิภาพมากขึ้น

    [สถานะ]

    ชื่อ : ริวจิ

    อายุ : 18 ปี

    Lv.108: 520,000/1,800,000

    ขั้น 3 : 1,000,001/100,000,000

    ธาตุ :????

    ความแข็งแกร่ง : เมื่อสวมดาบทมิฬ 1630/2080เมื่อสวมดาบเพลิงสีชาด

    ความคล่องแคล่ว : เมื่อสวมรองเท้าโซนิค 1056/1086 เมื่อสวมรองเท้าโซนิค

    ความอดทน : 711

    skills : เพลงดาบนภา , ประเมิน ,Red Zone , สกิลลบตัวตน,พายุคลื่นดาบทมิฬ,Critical, Berserk

    ค่าสถานะเหลือ : 800

    หมายเหตุ : สามารถป้องกันการติดเชื้อจากซอมบี้ G3 ได้

     

    " นี่ฉันเพิ่มมา 7 Level เลยอย่างงั้นหรอเนี่ยะได้มา 700 สถานะเหลือรวมกับที่เหลือ 800 นี่มันสุดยอดจริง ๆ ดูเหมือนว่าฉันต้องเพิ่มไปที่ความอดทนสักหน่อยแล้วสิ " ริวจิเขายินดีอย่างยิ่งที่ได้ มาถึง 7 เลเวลแค่เวลาไม่ถึง 5 นาที เหตุผลที่เขาอยากอัพความอดทนก็เพราะว่า เขายังรู้สึกกลัวเล็กๆ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้ G4 รอบหน้า

    [ ติ๊ง + ความอดทน 289 , +ความแข็งแกร่ง 511 ]

    [สถานะ]

    ชื่อ : ริวจิ

    อายุ : 18 ปี

    Lv.108 : 520,000/1,800,000

    ขั้น 3 : 1,000,001/100,000,000

    ธาตุ :????

    ความแข็งแกร่ง : เมื่อสวมดาบทมิฬ 2141/2591 เมื่อสวมดาบเพลิงสีชาด

    ความคล่องแคล่ว : เมื่อสวมรองเท้าโซนิค 1056/1086 เมื่อสวมรองเท้าโซนิค

    ความอดทน : 1000

    skills : เพลงดาบนภา , ประเมิน ,Red Zone , สกิลลบตัวตน,พายุคลื่นดาบทมิฬ,Critical, Berserk Mode

    ค่าสถานะเหลือ : 0

    หมายเหตุ : สามารถป้องกันการติดเชื้อจากซอมบี้ G3 ได้

     

    เมื่อเขาได้อัพค่าสถานะเรียบร้อยและริวจิก็คลิ๊ก ไปที่แต่ละสกิลที่เขามีอยู่เพื่อตรวจสอบค่า Exp ในการอัพเกรด

     

    [ เพลงดาบนภา ขั้น 1 ระดับกลางสามารถอัพเกรดได้ใช้ 10,000 Exp เพื่ออัพเกรดเป็นระดับสูงขั้นที่ 1 ]

    " หะ แค่ 1 หมื่นเองอย่างงั้นหรอทำไมมันน้อยจัง ขั้นที่ 1 ใช้แค่ 1 หมื่นแต่ขั้นที่ 3 ใช้สิบล้านแถมถ้าเลื่อนขั้นก็ใช้ถึง ร้อยล้าน "

    จากนั้นริวจิกดอัพเกรดสกิล

    [ ติ๊ง ทำการอัพเกรดสกิล เพลงดาบนภา ขั้นที่ 1 ระดับกลาง กลายเป็น ขั้นที่ 1 ระดับสูงเสร็จสิ้น ]

     

     

     

     

    แต่ก่อนที่เขานั้นจะได้ทำอะไรต่อนั้น คนขับก็พูดขึ้นอย่างเสียงดัง

    คนขับ : นั้นมันตัวบ้าอะไรหนะ !

    ริวจะผละตัวออกอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงของคนขับ เขามองไปที่มัน และพบว่าเห็นซอมบี้ G4 1 ตัวซึ่งอยู่ห่างจากเขา 1 กิโลเมตรแต่ตัวของมันสูงถึง 30 เมตรไม่แปลกที่พวกเขาจะเห็นได้ด้วยระยะที่ไกลขนาดนี้ ริวจิรีบบอกคนขับให้คนขับฮออ้อมหนีจากมันทันที และพยายามบนสูงทีสุดโดยทีไม่ให้มันรู้ตัว ตอนนี้ริวจิไม่สามารถสู้กับมันได้ ตอนนี้สภาพร่างกายจองเขาไม่พร้อมแถมต่อให้พร้อมก็ไม่แน่ว่าจะเอาชนะมันได้ เขาต้องคิดวิธีจัดการทำแบบใหม่ เขาไม่อยากเข้าไปในปากของมันทุกรอบที่จะจัดการมัน แต่เมื่อเห็นร่างท่วมใหญ่ของมันทำให้เขานั้นคิดถึงเรื่องแย่ๆ ที่มันทำเอาไว้ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่ตัวเดียวกันก็ตาม ริวจิกำหมัดแน่น

    " รอฉันก่อนเถอะไอ้อ้วน ฉันจะมาคิดบัญชีกับพวกแกทุกตัวนั่นแหละ "

    จากนั้นพวกเขาก็เดินทางอ้อมและใช้เวลาสักพักก่อนที่จะหาค่ายที่โตเกียวเจอ

     

    ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ ขอบคุณครับ