Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่สามสิบหก การทดลองกับปราณส่วนต่างๆในร่างกาย

ก้าวร่างครึ่งเซียนไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแม้จะแตกต่างจากขั้นสร้างแก่นพลังปราณของการบ่มเพาะปราณผมกับรู้สึกถึงร่างกายอย่างลึกซึ้งที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

ที่มีความจำเป็นต้องเปิดช่องทางปราณในร่างกายก็เพราะอย่างนี้สินะจะสามารถสะสมพลังได้มากกว่าธรรมดา

ทำให้พลังที่สะสมมาของโสมร้อยปีกลายเป็นเสริมสร้างร่างกายของผมไปทุกสัดส่วนแทน

นั่นน่าจะเป็นสาเหตุที่ว่าการจับคนมาต้มเป็นยาสามารถทำได้นั่นเอง เพราะสรรพคุณของร่างกายที่มีพลังชั้นสูงก็น่าจะเทียบได้เท่ากับสัตว์อสูรชั้นสูงในโลกเซียนเช่นกัน

หมายความวว่า มนุษย์กินคนในแนวสายมารของโลกเซียนนั้นน่าจะเป็นเรื่องธรรมดามากกว่าที่เราคิด

ผมสัมผัสได้ถึงช่องโพรงต่างๆในร่างกายที่สะท้อนกันและกัน

แบบเดียวกับแนวความคิดที่ว่าสวรรค์เป็นเพียงแค่ระบบราชการของราชสำนักจีนโบราณแค่ย้ายพื้นที่ไปไว้บนสวรรค์

แนวความคิดว่าบนโลกคือภาพสะท้อนของสวรรค์มีมาแต่ครั้งโบราณแล้ว

แต่ในฐานะผมที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ก็จำต้องทำการพิสูจน์นั่นเอง

แอ่วววว

ด้วยการเดินลมปราณไปที่จุดชีพจรที่ปลายลิ้นทำให้มีน้ำลายออกจากปากมหาศาล

คร่อกกกก

เดินลมปราณที่ช่องท้องทำให้เกิดอาการหิวอย่างรวดเร็ว

กระตึก

โครม

ผมกระโดดชนเพดานที่สูงกว่ายี่สิบเมตรได้อย่างง่ายดาย

หวึ่มมมม

เดินลมปราณตรงตาทำให้ผมเห็นพลังปราณที่แฝงอยู่ตามธรรมชาติเพิ่มมากขึ้นและเกิดอาการไมเกรนเล็กน้อยเมื่อพยายามจะจ้องมองปราณและลักษณะรอบข้าง

ผมราวกับว่าเห็นการเคลื่อนไหวของลมปราณที่พวกนักษัตรเดินลมปราณภายในร่างกายอย่างไม่รู้ตัวคือความรู้สึกที่น่าประหลาดที่เห็นโลกทั้งใบชัดเจนกว่าเดิม

และ..

“นายท่านเหลือจุดที่สำคัญที่สุดตันเถียนไม่ใช่หรือกระต๊าก/ ไหนเลยไม่ลองทำดูคร่อก”

 พวกนักษัตรกล่าวถามอย่างสงสัย

เพราะผมกลัวกุ๊กกู๋ของผมจะกระเด้งขึ้นมาน่ะสิฟะ

ผมดูมุกตลกเรื่องนี้มามากแล้วผมจำได้

“อะแฮ่ม เอาไว้ก่อน ข้าเกรงว่าหากมีใครแย่งหยางบริสุทธิ์จากร่างกายของข้าไปได้แล้วข้าจะเสียพลังลมปราณไป”

ฟู่ ต้องขอบคุณแนวความคิด”หยางบริสุทธิ์”ของนิยายกำลังภายในที่เป็นสาเหตุให้ผมหาข้อแก้ตัวได้

พวกนักษัตรก็พยักหน้าไม่ได้คิดอะไร

และอีกส่วนหนึ่งตรงกระหม่อม

ผมไม่ค่อยรู้สึกอะไรเด่นชัดนักนอกจากมีผมงอกออกจากศีรษะมามากกว่าเดิม

เดี๋ยวผมคิดว่าจะทดลองไปเรื่อยๆในเกี่ยวกับร่างกายและผลกระทบต่อพลังลมปราณที่ฝึกได้นี้

ผต่ผมให้ความสนใจตรงกระหม่อมเป็นพิเศษจากการสันนิษฐานว่ามุกนิยายกำลังภายในมีมุก

”เปิดจุดชีพจรที่กระหม่อม”

ไว้ในหลายๆเรื่อง

และ

กล้ามเนื้อแขนเปล่งขยายขนาดขึ้นมาพร้อมกับเอวที่สะบัด

เปรี้ยง

กำแพงเหล็กที่หนาสามเมตรที่เอามาทดลองรับแรงกระแทก

การสร้างแรงชกขึ้นอยู่กับการใส่แรงทั้งตัวขนาดของหมัดและความเร็ว

หลายอย่างต้องประสานกันจึงจะได้ผลในการโจมตีที่ดีที่สุด

และนี่คือผลจากการใช้สองจุดที่ขาและแขนพร้อมๆกัน

ทำให้ผมได้แรงที่มากกว่ารถกระบะพุ่งเข้าชนผนังเหล็กด้วยความเร็ว

และที่น่าตกใจก็คือ

มือของผมยังอยู่ดีไม่บุบสลาย

แต่ผนังเหล็กนั้นยุบเป็นรูเข้าไป

ผลมาจากการที่ผมพยายามเดินลมปราณหุ้มหมัดของผมเอาไว้

แบบเดียวกับท่าไม้ตายของสไปเดอร์แมนที่พ่นใยหุ้มหมัดของตนเองไว้เป็นนวมก่อนที่จะชกกับศัตรูที่อาจจะมีไฟฟ้าหรือไฟลุกท่วมตัวที่จะเป็นอันตรายต่อหมัดของตนเองได้

และผลลัพธ์นั้นก็น่าสนใจอย่างยิ่ง

แน่นอน แค่การชกให้ผนังพังหรือรถพังทั้งคันแบบสตรีทไฟเตอร์นั้นไม่ได้ทำให้ผมดีใจเท่าที่ควรจะเป็น

เพราะการที่ผมรู้ว่า คนจากโลกเซียนมีวิชา”สี่ตำลึงปัดพันชั่ง”หรือวิชาสลายพลังต่างๆที่ทำให้การโจมตีด้วยพลังอย่างเดียวไม่ได้ผลนั่นเอง