F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

“อ่า! ที่นี้มัน สะสวยจัง”หมวยมองไปยังภาพเบื้องหน้า เห็นกลุ่มอณูวิญญาณบริสุทธิ์ มากมายล่อยลอยอยู่ในอากาศ ส่องแสงระยิบระยับราวกับหิ่งห้อยออกมา ด้านบนมีเมฆหลากสีลองลอยอยู่มากมาย มีอณูวิญาณสีเขียวดวงเล็กๆ หลุดลอยออกมาจากต้นไม้สีดำสนิท ที่อยู่ตรงกลาง ลำต้นขนาดใหญ่ แต่ไม่มีใบแม้เพียงนิดของมันพลันทำให้ที่นี้ดูเงียบเหงาพิกล โคนรากขนาดใหญ่ผุดขึ้นมาจากพื้นดินสีดำ มองดูแล้วมันไม่เหมือนรากไม้เลยซักนิด มันคล้ายกับหินหรือเหล็กสีดำมากกว่า ด้านข้างของรากไม้ใหญ่ เป็นบันไดเล็กๆ พอให้คนเหยียบเดินขึ้นไปด้านบนได้ สองเท้าเล็กๆก้าวนำหน้าขึ้นไปอย่างตื่นเต้น ด้านบนของรากเป็นลานขนาดเท่าสนามบาส มีต้นหญ้าเล็กๆขึ้นเต็มไปหมดใบหญ้าสูงไม่เกิน 10 เซนติเมตรเท่านั้นเธอก้าวเท้าเหยียบย่างลงบนใบหญ้า ใบเรียวเล็กของมันให้ความรู้สึกหนุ่มเมื่อมันสัมผัสกับเท้าเล็กๆเของเธอ รองเท้าแตะหลุดลอยออกจากสองเท้าของเธอเมือร่างเล็กๆออกวิ่งไปบนพื้นหญ้า สาวน้อยกางแขนออกแล้วหมุนตัวไปรอบๆด้วยใบหน้าที่เปี่ยมสุข อณูวิญญาณหลากสีฟุ้งกระจายออกไปรอบๆเมื่อมือน้อยๆของเธอปัดไปโดน เกิดเป็นภาพที่งดงามราวกับเทพธิดากำลังวิ่งเล่นอยู่ในแดนสวรรค์แห่งนี้ มีดองไม้สีดำประกายเงินขึ้นแซมไปกับต้นหญ้า ธิดาน้อยก้อมลงเด็ดมันขึ้นมาทัดหูตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นมองทอดสายตาออกไปรอบๆด้วยรอยยิ้มอันบริสุทธิ์ วิทย์หยุดยืนจ้องมองภาพหญิงสาวตรงหน้าของเขา ลมอ่อนๆพัดปอยผมเล็กๆของเธอปลิวไสว ล้อไปกับยอดหญ้าที่พลิ้วไปตามลม รอยยิ้มอ่อนหวาน กับใบหน้าที่สดใสของเธอตราตรึงลึกเข้าไปในใจของเขาอย่างมิอาจห้ามได้...เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่ทราบได้ เสียงสูดหายใจลึกแล้วปล่อยออกมาแรงๆดังขึ้น“เฮ่อ!!อากาศที่นี้สุดชื่นจัง”เธอพูด ก่อนจะหันมายิ้มให้วิทย์ เสียงเล็กๆและสดใสของเธอทำให้สติของวิทย์ กลับคืนมา เขาเพียงแค่ยิ้มตอบก่อนจะเดินไปยังกลางลาน ตรงนั้นมีเบาะรองนั่งสำหรับฝึกขนาดใหญ่ พอให้คน 3-4 คนนั่งฝึกได้วางอยู่ วิทย์ นั่งลงตรงกลางเบาะ ก่อนจะวางพิณหมาป่าสวรรค์ไว้ด้านข้าง“มาสิ ถึงเวลาฝึกแล้ว”วิทย์โบกมือเรียก“ที่นี้สวยมากขอน้องดูให้เต็มตาอีกซักนิดได้ไหม”สาวน้อยพูดก่อนจะสูดลมหายใจเข้าอีกครั้ง หน้าอกของเธอยกสูงขึ้นมองเห็นได้เด่นชัดถึงสัดส่วนอันสวยงามของสาวลูกครึ่งจีน สรรพนามในการเรียกตัวเองของทั้งสองสนิทสนมกันมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว“มาเถอะ เรายังมีเวลาที่นี้อีกมาก”วิทย์เรียกอีกครั้ง เสียงของเขานุ่มนวลลงอย่างไม่รู้ตัว สาวน้อยยิ้มออกมา ก่อนที่ร่างนั้นจะเดินเข้ามานั่งลงข้างๆเขา“เอาละ นั่งในท่าทำสมาธิ ข้างๆพี่”วิทย์พูด สาวน้อยก็ทำตามอย่างว่าง่าย เธอนั่งลงข้างๆวิทย์หันหน้าออกไปด้านนอก มีต้นพฤกษาบรรพกาลอยู่เบื้องหลังของทั้งคู่ อณูวิญญาณส่องแสงระยิบระยับราวกับหิ่งห้อยบินไปรอบๆคนทั้งสอง มันเป็นมันสวยงามราวกับภาพศิลปะบนสวรรค์วิชาเบิกเนตกลืนสวรรค์ เมื่อมันเลือกผู้สืบทอดแล้วจะไม่สามารถถ่ายทอดหรือเขียนมันออกมาเพื่อให้ผู้อื่นฝึกได้ ผู้ถ่ายทอดจะต้องสลักเคล็ดวิชาลงไปในทะเลสมาธิของศิษย์โดยตรงเท่านั้น และผู้ที่จะรับการถ่ายทอด กับ ผู้ที่ถ่ายทอดวิชาให้จะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกันเป็นพื้นฐานถึงจะทำได้สำเร็จ“เชื่อใจพี่หรือเปล่า”วิทย์ถาม“แน่นอน พี่เป็นคนที่ 3 รองจากพ่อกับแม่ ที่น้องไว้ใจมากที่สุด”เธอตอบ วิทย์ยิ้มบางๆออกมาก่อนจะยื่นมือออกมาให้เธอจับ สาวน้อยหน้าแดงก่อนจะยืนมือเล็กๆมากุมมือของเขาเอาไว้“เอาละหลับตาลงห้ามปล่อยมือจากพี่เด็ดขาดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”วิทย์พูดก่อนจะหลับตาลง สาวน้อยหลับตาลงด้วยรอยยิ้ม พลังสมาธิของวิทย์ค่อยๆไหลออกมาอย่างนุ่มนวล เนตสมาธิทั้งหมดค่อยๆเปิดขึ้น วูบ!!!!!จิตวิญญาณสีทองของเขา หลุดออกจากร่าง ปรากฏเด็กชายคนหนึ่งขึ้นมาในอากาศ มือของเขาจูงเด็กหญิงตัวน้อยๆออกมาด้วย“ลืมตาได้แล้ว”เด็กชายพูด เด็กหญิงค่อยๆลืมตาขึ้นมา“ว้าว ที่นี้ที่ไหน”เสียงอุทานเล็กๆดังขึ้น วิทย์แค่ยิ้มให้“ชั้นที่ 3 หอคอยหมาป่าสวรรค์ไงละ ตอนนี้เราอยู่ในร่างจิตวิญญาณทุกอย่างเลยแปลกตาไป”วิทย์พูด“จิตวิญญาณ”เธอพูดเบาๆก่อนจะหันมามองดูวิทย์“อ่าวทำไมพี่กลายเด็กไปแล้ว”เธอถาม เธอไม่ได้ตกใจอะไรและไม่ได้สงสัยเลยด้วยซ้ำ เพราะเธอจับมือของวิทย์อยู่ตลอดเวลา และตอนนี้ก็ยังจับอยู่ เด็กคนนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากวิทย์ วิทย์เพียงแค่ยิ้ม“น้องก็เด็กลงเหมือนกัน”เขาพูด หมวยยกมือเล็กๆของเธอขึ้น สายตาเธอจับจ้องไปที่มือนั้น“เด็กจริงๆด้วย อิอิ”เธอยิ้มออกมาเป็นรอยยิ้มที่บริสุทธิ์และสดใส “เป็นเด็กสาวที่น่ารักเสียจริง” วิทย์คิด“เอาละ เราไปที่ทะเลสมาธิของน้องกันก่อน”วิทย์พูด ก่อนจะก้าวออกเดิน ร่างของทั้งสองกลายเป็นแสงสีทองพุ่งเข้าไปในหน้าผากของหมวย ร่างของทั้งคูปรากฏขึ้นในทะเลสีแดงตรงกลางทะเลมีรูหนอนที่กำลังหมุนวนดูดเอาไอสีแดงเข้าไปรวมอยู่ตรงใจกลางของมัน“ว้าว ที่นี้คือทะเลสมาธิของหนูเหรอ”สาวน้อยพูดขึ้น วิทย์ยิ้มแล้วพยักหน้า “จิตสมาธิธาตไฟแต่กำเนิด”วิทยพูดออกมาแผ่วเบา หมวยก็ไม่ได้ถามอะไรเพราะที่นี้เต็มไปด้วยสีแดง มันอาจจะเป็นสิ่งที่วิทย์ว่าก็ได้“มาเริ่มกันเลย”วิทย์พูด ขายกมือข้างที่ว่างขึ้น ก่อนจะวาดอักขระวิชาเนตกลืนสวรรค์ขึ้น ละอองสีแดงรอบๆก่อตัวขึ้นเป็นอักขระตัวสีแดงเพลิงสวยงามขึ้นตัวแล้วตัวเล่า อักสรมีเปลวเพลิงลุกไหม้อย่างตระกาลตา หมวยรู้สึกว่าพลังสมาธิและพลังชีวิตของเธอถูกวิทย์ชักนำและใช้ไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ร่างจิตวิญญาณของเธอเล็กลง และ เล็กลงเรื่อยๆ และรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอลงไปอย่างรวดเร็ว แน่นหน้าอก หายใจติดขัด แต่เธอก็เชื่อใจวิทย์ เขาต้องไม่ปล่อยให้เธอตายลงไปแบบนี้แน่ๆ ถึงความรู้สึกแย่ๆมากมายถาโถมเข้ามา แต่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความเชื่อหมั่น เชื่อในตัวผู้ชายคนนี้ ที่จับมือเธอเอาไหว้แน่น อักขระตัวแล้วตัวเล่า ค่อยๆร้อยเรียงถักทอกันขึ้นเป็นเคล็ดวิชา เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่ทราบได้ ตอนนี้เธอรู้สึกเหนื่อยมากแล้ว เรียวแรงของเธอหายไปหมดแล้ว ร่างเล็กๆของเธอลอยอยู่กลางอากาศอย่างอ่อนแรงเต็มที สายตาของเธอจับจ้องไปบังใบหน้าของผู้ชายที่เธอจับมืออยู่ เธอยิ้มออกมา เธอรู้สึกว่าร่างนี้กำลังจะสลายไป แต่ไม่เป็นไร เธอไม่เสียใจ เธอไว้ใจเขาถึงเธอจะสลายไป แต่ขอมองหน้าเขาแบบนี้ให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้แค่นี้เธอก็มีความสุขแล้ว เธอคิด ตึก!.....ตึก!.....เสียงหัวใจของเธอเต้นช้าลงเรื่อยๆ ร่างวิญญาณยังคงส่งพลังเข้าไปให้วิทย์ตลอดเวลา เธอจะหยุดมันก็ได้เพียงแค่เธอปล่อยมือจากเขา แต่เธอไม่ทำ เปลือกตาของเธอเริ่มหนักอึ่ง สายตาของเธอเลือนรางลง ลมหายใจที่แผ่วเบาเหมือนกับมันจะหายไปได้ทุกขณะ และทันไดนั้นเองเสียงระเบิดก็ดังขึ้นในทะเลสมาธิของเธอ ปั้ง!!!! วูป!!! พลังชีวิตมากมายมหาศาลไหลเข้ามาในร่างวิญญาณของเธอทันทีที่วิทย์สร้างอักขระวิชาเบิกเนตกลืนสวรรค์สำเร็จ มันกำลังดูดกลืนพลังชีวิตอย่างบ้าคลั่ง และแน่นอน หมวยไม่มีพลังชีวิตเหลือให้มันกลืนกินแน่ๆ แต่เป็นวิทย์ที่ส่งพลังชีวิตของเขาผ่านร่างวิญญาณของเธอให้มันกลืนกิน เธอจ้องมองใบหน้าของเขา ใบหน้านั้นกำลังยิ้มให้เธอ ร่างของเขากำลังเล็กลงอย่างรวดเร็ว เธอรู้ได้ทันทีว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น เพราะเธอเองก็ผ่านจุดนั้นมาแล้ว แววตาของเธอสั่นไหวเธอยากจะปล่อยมือเพราะกลัวว่าเขาจะเป็นอันตราย แต่แล้วเสียงอันอ่อนแรงของเขาก็ดังขึ้น“เชื่อใจพี่ พี่ไม่เป็นไร”เขาพูด ร่างของเขาเล็กลงไปเรื่อยๆเวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่ทราบได้ น้ำตาของหมวยไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ร่างวิญญาณขอวิทย์อ่อนแรงลงมาก ร่างของเขามีขนาดเล็กกว่าตัวของเธอแล้วตอนนี้ แต่ร่างนั้นยังคงยิ้มอยู่ เขาจ้องมองเธออยู่อย่างนั้น มือเล็กๆของเขายื่นเข้ามาปาดน้ำตาบนแก้มของเธอเบาๆ หยดน้ำตากลายเป็นละออกสีแดงล่องลอยออกไป เธอยังคงจับมือของเขาเอาไว้แน่นใจของเธอรู้สึกเจ็บ เธอรู้ดีว่าตอนนี้เขารู้สึกเช่นไร แต่เขาก็ยังยิ้มอยู่ทั้งๆที่รู้สึกเจ็บหวดและทรมาน...ปั้ง!ดวงเนตดวงแรกของเธอเสร็จสมบูรณ์ วิทย์ตัวน้อย วาดมือไปบนอากาศอีกครั้ง เสียงเล็กๆของเขาดังขึ้นเบาๆ“เปลวเพลิง,สายลม,ควบคุม”อักขระทั้ง 3 สายถูกวาดอย่างรวดเร็ว มันเร็วพอๆกับคำที่เขาเปล่งออกมากวูป!!ดวงเนตดวงแรกเปิดขึ้น....อักขระทั้ง 3 สายปรากฏขึ้นในดวงเนตของเธอ พลังสมาธิของเธอหลั่งไหลออกมาราวกับเขื่อนแตก ทะเลสมาธิของเธอขยายออกเป็น 2 เท่า พลังจากภายนอกถูกดูดเข้ามาภายในทะเลสมาธิของเธอเพื่อเติมเต็มมัน ร่างวิญญาณของเธอขยายขึ้นเป็นสองเท่าเช่นกัน เธอส่งพลังชีวิตสีแดงเพลิงให้กับร่างวิญญาณของวิทย์ทันที วิทย์ยิ้มออกมาบางๆร่างของเขาค่อยๆกลับมาเป็นเหมือนเดิม ร่างสีทองของเขามีเปลวเพลิงสีแดงห่อหุ้มเอาไว้ชั้นหนึ่ง จริงๆเขาจะไม่รับพลังสมาธิและพลังชีวิตของเธอมาก็ได้แต่เมื่อเธอตั้งใจจะให้เขาก็ไม่อาจขัด วิทย์ดูดเอาลังชีวิตจากด้านนอกเข้ามาอีกครั้ง ร่างวิญญาณของเขาขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาส่งพลังของเขากลับไปให้เธอเช่นกัน ทำให้ร่างจิตวิญญาณสีแดงเพลิงของเธอมีไอสีทองห่อหุ้มเอาไว้ชั้นหนึ่ง ทั้งคู่ยิ้มให้กัน มันเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจกัน...“พี่ต้องไปแล้วเจอกันด้านอก”วิทย์พูดก่อนจะปล่อยมือของเขาออกช้าๆใบหน้ายังคงประดับไปด้วยรอยยิ้ม ร่างนั้นค่อยๆเลือนหายไป ร่างวิญญาณของหมวยกลับเข้าไปในทะเลวิญญาณของเธออีกครั้ง มันเป็นที่ที่เต็มไปด้วยเปลวเพลิงสีแดง และอบอุ่น เธอไม่เคยรู้เลยว่าในร่างกายของเธอจะมีที่แบบนี้อยู่ด้วย ทะเลวิญญาณ และทะเลจิต..นี้เป็นครั้งแรกที่เธออยู่ในร่างจิตวิญญาณ มันเป็นการเปิดโลกใหม่ให้กับเธอโลกที่เขาคนนั้นพาเธอมาพบเจอ....ร่างของเธอลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ สิ่งแรกที่เธอเห็นคือใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่นของเขา.....ผู้ชายคนนี้ จากผู้เขียน.....หึหึหึ มันคงจะสาสมใจของท่านผู้อ่านที่รัก ทั้งคู่ต้องรักกันแน่นอนชิมิ หรือมันจะหักมุมดี อิอิ อย่าลืม รีวิว และแสดงความคิดเห็นเป็นกำลังใจผู้เขียนด้วยเน้อ ขึ้น ภาค 2 ขอบคุณทุกท่านที่ชอบและเข้ามาติดตามอ่านนะครับ.....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

77.ถ่ายทอดวิชาเนตกลืนสวรรค์

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

77.ถ่ายทอดวิชาเนตกลืนสวรรค์

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้