ยอดพธูซ่อนคม (นิยายแปลจีน) by ตำหนักไร้ต์รัก

ตอนที่ 16 หนามยอกเอาหนามบ่ง (2)

จินซินราวกับลำบากใจอย่างมากนางครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดก็ร้องไห้พลางพูดออกมา “เรียนฮูหยินผู้เฒ่าคือ...คุณหนูใหญ่ให้บ่าวทำยาหกใส่คุณหนูรองเจ้าค่ะ”

“ซูหนิง เจ้ายังมีอะไรจะพูดอีก”อิ่นซื่อโมโหขึ้นมาทันที “เจ้าเพิ่งกลับถึงจวนก็ทนรอไม่ไหวอยากหยามเกียรติน้องสาวต่างมารดาของตนเองแล้วรึเมื่อครู่นายท่านผู้เฒ่ายังชื่นชมเจ้าอยู่ เจ้าทำให้พวกเราผิดหวังเหลือเกิน!”

อู่เย่ว์ก็ราวกับตกใจคำพูดของจินซิน“จินซิน เหตุใดเจ้าถึงพูดเช่นนี้ ข้าให้เจ้าทำยาหกใส่คุณหนูรองตั้งแต่เมื่อใดกัน”

“พี่หญิงใหญ่จินซินเป็นสาวใช้ในเรือนท่านแม่ของพี่หญิงใหญ่ นางจะช่วยข้าปรักปรำพี่หญิงใหญ่ได้หรือเจ้าคะทำแล้วก็คือทำ พี่หญิงใหญ่ยอมรับก็จบ ท่านปู่กับท่านย่าก็อยู่ตรงนี้หากพี่หญิงใหญ่ยอมรับผิดจากใจจริง ข้ายังจะต้องบีบให้เกิดผลลัพธ์เช่นนี้ด้วยหรือแต่ท่าทีเช่นนี้ของพี่หญิงใหญ่ทำให้ข้าเสียใจเหลือเกิน” นางเช็ดน้ำตาไม่หยุด“ท่านปู่ ท่านย่า พวกท่านก็เห็นแล้ว หากวันนี้หลานไม่พยายามปกป้องสาวใช้คนนั้นก็ไม่มีทางรู้ว่าที่แท้พี่หญิงใหญ่ก็มีจิตใจที่โหดร้ายเพียงนี้ ถึงแม้หลานจะเป็นบุตรสาวในอนุแต่ก็เป็นคุณหนูของจวนหวังว่าท่านปู่กับท่านย่าจะให้ความยุติธรรมกับโหรวฮุ่ยด้วยนะเจ้าคะ”

นางหัวเราะอยู่ในใจนานแล้วครั้งนี้ลองดูว่าอู่เย่ว์จะพลิกฟื้นยังไง เมื่อครู่สั่งสอนนางอยู่ในสวนอย่างได้ใจไม่ใช่รึตอนนี้มารับความลำบากไปเสียเถอะ

อู่เย่ว์เชิดหน้าขึ้นทำสีหน้าน้อยอกน้อยใจเช่นกัน “ท่านปู่ ท่านย่าถึงแม้จินซินจะเป็นสาวใช้ในเรือนของท่านแม่หลานทว่าหลานเองก็ไม่ทราบว่าเหตุใดนางต้องใส่ร้ายหลานด้วย เพื่อความบริสุทธิ์ใจของหลานขอท่านปู่ท่านย่าโปรดให้หลานสอบสวนจินซินไปพร้อมกัน”

“ยังจะต้องสอบสวนอะไรอีกท่านก็แค่อยากจะข่มขู่จินซิน ท่านปู่ท่านย่าเจ้าคะ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หลานอยากจะช่วยขอร้องแทนสาวใช้คนนี้ไม่ว่านางจะพูดอะไรออกมา ขอท่านปู่ท่านย่าโปรดเห็นแก่ที่นางแสดงความซื่อสัตย์ให้อภัยนางสักครั้งเถอะ” อู่เวยพูดมาแต่ละคำดูมีน้ำหนัก

“จินซิน เจ้าพูดมาตามสบายเรื่องในวันนี้ไม่ว่าเจ้าจะพูดอะไร ไม่ว่าเจ้าจะเป็นคนของเรือนไหนขอแค่สิ่งที่เจ้าพูดเป็นความจริง วันนี้ข้าจะไม่เอาโทษเจ้าอย่างแน่นอน”อิ่นซื่อพูดเสียงเข้ม

“ขอบพระคุณฮูหยินผู้เฒ่าเจ้าค่ะ”เมื่อจินซินได้รับความเมตตา บนใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นในทันที

“จินซิน ข้าขอถามเจ้าเจ้าบอกว่าข้าบงการให้เจ้าทำยาหกใส่คุณหนูรอง ถ้าเช่นนั้นข้าบงการเจ้าอย่างไรและบงการเจ้าเมื่อไร”

จินซินครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วค่อยๆตอบขึ้น “เมื่อครู่...บ่าวถือยาเข้ามา...คุณหนูใหญ่ก็ให้บ่าวทำยาหกใส่คุณหนูรองบอก...บอกว่าต้องการจะสั่งสอนคุณหนูรองเจ้าค่ะ...”

“ในเรือนนี้มีคนตั้งมากมายหากข้าพูดออกมาตรงๆ ว่าให้เจ้าทำยาหกใส่คุณหนูรอง คงไม่มีทางที่จะไม่มีใครสักคนได้ยิน”

“ไม่ใช่เจ้าค่ะ”จินซินรีบส่ายหน้า “คุณหนูใหญ่แอบบอกบ่าวเจ้าค่ะ จากนั้นก็บอกบ่าวด้วยว่า ต้องบอกว่าเป็นเพราะตัวเองไม่ระวัง...”

“ข้ากับคุณหนูรองเดินมาด้วยกันจากในสวนนางอยู่กับข้าตลอด ถ้าข้าแอบบอกเจ้า เรื่องชัดเจนเพียงนี้นางจะทำเป็นไม่เห็นเชียวรึ”

อู่เวยได้ฟังก็เริ่มรู้สึกไม่ชอบมาพากลนางจึงพูดขึ้น “พี่หญิงใหญ่ อย่าอ้อมไปอ้อมมาสิเจ้าคะ จินซินตกใจขนาดนี้จำได้ไม่ชัดเจนก็ย่อมเป็นไปได้ แต่พี่หญิงใหญ่สั่งให้นางทำยาหกใส่ข้านี่เป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้แล้วต่อให้นางจำไม่ได้ว่าพี่หญิงใหญ่สั่งนางอย่างไร พิสูจน์ได้หรือไม่ว่าพี่หญิงใหญ่ไม่ได้บงการนางนางเป็นเพียงสาวใช้เล็กๆ คนหนึ่ง ไหนเลยจะใจกล้าทำร้ายนายได้ถึงเพียงนั้น”

“ซูหนิงเจ้าพิสูจน์ได้หรือไม่ว่าเจ้าไม่ได้บงการจินซิน” อิ่นซื่อถามด้วยน้ำเสียงดุดัน

อู่เย่ว์กัดฟัน“หลานพิสูจน์ไม่ได้เจ้าค่ะ แต่เรื่องที่หลานไม่ได้ทำ หลานไม่มีทางยอมรับ”นางมองจินซินอย่างผิดหวัง “เมื่อก่อนข้านิสัยแย่ ทำไม่ดีกับบ่าวรับใช้ก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยหากเจ้าโกรธข้าด้วยสาเหตุนี้ วันนี้ร่วมมือกับน้องหญิงปรักปรำข้าข้าก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก แต่ท่านแม่เมตตาบ่าวรับใช้ในเรือนไม่ใช่น้อยตอนน้องชายของเจ้าป่วยหนัก ก็ได้ท่านแม่ข้าสั่งให้หลินหมอมอไปตามหมอมาให้เจ้าเรื่องพวกนี้ข้าพูดผิดหรือไม่”

จินซินได้ฟังใบหน้าก็เต็มไปด้วยน้ำตา

“ข้าจำได้ว่าก่อนหน้านี้ตอนขึ้นปีใหม่ท่านแม่ให้ชุดใหม่กับเจ้า แต่เจ้าทำชุดใหม่ขาด ท่านแม่ข้าก็สั่งคนทำให้เจ้าอีกชุดนางปฏิบัติต่อเจ้าอย่างไร และดูเจ้าตอบแทนนางอย่างไร”

จินซินร้องไห้อย่างเงียบๆปากพึมพำ “คุณหนูใหญ่...บ่าวทำผิดต่อคุณหนูใหญ่...”

อู่เวยสีหน้าเปลี่ยน“พี่หญิงใหญ่ ท่านพูดมากเช่นนี้เพื่ออะไรอยากใช้บุญคุณของท่านแม่บีบให้จินซินปกป้องท่านหรืออย่างไร”

ทว่าทันใดนั้นกลับเห็นจินซินโขกศีรษะคำนับกับพื้นอย่างแรงสองครั้งพูดด้วยสีหน้าหนักแน่น “นายท่านผู้เฒ่า ฮูหยินผู้เฒ่า ฮูหยินเมตตาต่อบ่าวมากบ่าวไม่ควรร่วมมือกับคนนอกใส่ร้ายคุณหนูใหญ่เช่นนี้ บ่าวไม่อาจฝืนใจตัวเองได้คุณหนูใหญ่ไม่ได้สั่งให้บ่าวทำยาหกใส่คุณหนูรอง แต่เป็นคุณหนูรองที่บงการบ่าว สั่งให้บ่าวทำยาหกใส่ตัวนางเพื่อใช้กลยุทธ์ทุกข์กาย[1]จากนั้นค่อยใส่ร้ายคุณหนูใหญ่เจ้าค่ะ”

**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/0bbbc3b1cc93fc7757bd93c032d45e97