ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

        “นักรบชั้นยอด!”

        หมาป่าวายุมองเย่เทียนด้วยความประหลาดใจเขาแทบไม่อยากจะเชื่อกับภาพที่ตัวเองเห็น

        นักรบชั้นยอดคือเป้าหมายตลอดชีวิตของเขา!เขารู้ดีถึงความยากลําบากในการเป็นนักรบชั้นยอดแต่ตัวเขามีเพียงพรสวรรค์ในการบ่มเพราะขั้นต้นเท่านั้นการที่จะเป็นนักรบชั้นยอดนั้นยากเกินไป!

        แม้แต่อัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับกลางก็ยังต้องมีอายุอย่างน้อย20ปี จึงจะสามารถเป็นนักรบชั้นยอดได้

        แต่เย่เทียนมีอายุเพียงเท่าไหร่กันตอนนี้เขากลับบรรลุถึงขั้นนักรบชั้นยอดแล้ว

        “พรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูง!”

        ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวของหมาป่าวายุ

        นี่เป็นพรสวรรค์ระดับเดียวกับบรรพบุรุษของตระกูลหลินในอนาคตเขาจะต้องกลายเป็นนักรบผู้เชี่ยวชาญอย่างแน่นอนและยังมีโอกาสอีกเล็กน้อยที่จะกลายเป็นนักรบผู้เชี่ยวชาญขั้นสูงสุด และที่สำคัญกว่านั้นเมื่อเขาจะกลายเป็นนักรบผู้เชี่ยวชาญขั้นสูงสุดเย่เทียนจะเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในฐานหลินไห่

        อัจฉริยะเช่นนี้กลับปรากฏตัวขึ้นในทีมของพวกเขานี่เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รู้จักกับอัจฉริยะเช่นนี้!

        เย่เทียนขยับตัวความเร็วของเขาเร็วจนหมาป่าวายุไม่สามารถมองทัน

        เพียงครู่เดียวกิ้งก่าเพลิงทั้ง 10 ตัวก็ตายภายใต้คมดาบของเย่เทียนพวกมันทั้งหมดถูกสังหารในพริบตา

        “ท่านเย่เทียน!”

        หมาป่าวายุกล่าวด้วยความเคารพ

        “ท่านเย่เทียน!”

        คนอื่นๆเองก็โค้งคํานับ

        นักรบชั้นยอดแข็งแกร่งกว่าขั้นนักรบมากนักไม่เพียงแต่ทรงพลังเท่านั้น แต่ยังมีปฏิกิริยาที่รวดเร็วพลังปราณก็ยังเหนือกว่าขั้นนักรบมาก

        แม้แต่นักรบชั้นยอดที่มีพลัง10,001จิน ก็ยังแข็งแกร่งกว่านักรบที่มีพลัง 9,999 จิน

        ในอดีตพวกเขาคิดว่าเย่เทียนเป็นเพียงนักรบขั้นปลายจึงยังสามารถเรียกเย่เทียนเป็นพี่เป็นน้องได้แต่ตอนนี้พวกเขารู้ว่าเย่เทียนเป็นนักรบชั้นยอดพวกเขาจึงไม่กล้าที่จะเรียกเขาเป็นพี่น้องอีกต่อไป

        “ทุกคนไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ เรียกผมว่าเย่เทียนเหมือนเดิมเถอะแต่เรื่องที่ผมเป็นนักรบชั้นยอดผมหวังว่าทุกคนจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับเอาไว้ก่อน!” เย่เทียนกล่าว

        “งั้นฉันจะขอเสียมารยาทเรียกนายว่าเย่เทียนเหมือนเดิม!”หมาป่าวายุยิ้มและกล่าวต่อว่า

        “นายไม่ต้องกังวล พวกเราจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ!”

        เขารู้ดีว่าทำไมเย่เทียนถึงซ่อนระดับการบ่มเพาะของเขาไว้เย่เทียนกลัวว่าตระกูลใหญ่ๆ ของฐานหลินไห่จะตื่นตระหนก

        บางทีเมื่อพรสวรรค์ของเย่เทียนถูกเปิดเผยตระกูลใหญ่เหล่านั้นจะดึงตัวและพยายามผูกมิตรกับเขาแต่ก็ยากที่จะรับประกันได้ว่าบางตระกูลจะไม่อิจฉาเย่เทียนหรืออาจจะถึงขั้นลงมือกลับเย่เทียนเลยก็ได้แม้ว่ามีความเป็นไปได้เพียงน้อยนิดที่เย่เทียนจะสร้างปัญหากับพวกเขาแต่พวกเขาก็จะต้องกําจัดเย่เทียนก่อนที่เย่เทียนจะเติบโตอย่างแน่นอน

        เพราะเมื่อเย่เทียนเติบโตขึ้นตระกูลเหล่านั้นก็เป็นเพียงไก่ เพียงสุนัขเท่านั้นในสายตาเย่เทียน

        ณตอนนั้นเอง

        มีเสียงกรีดร้องดังมาจากที่ไกลๆ

        “เป็นจางเปิ่น!”

        หมาป่าวายุขมวดคิ้ว

        จางเปิ่นเป็นนักรบที่หลบหนีไปเมื่อครู่เห็นได้ชัดว่าเขาได้พบกับกิ้งก่าเพลิงตัวอื่น

        หมาป่าวายุมีเจตนาที่จะช่วยเหลืออีกฝ่ายอย่างไรเสียก็เป็นกลุ่มเดียวกัน ทั้งยังเป็นนักรบด้วยกัน

        แต่เย่เทียนกลับหยุดหมาป่าวายุไว้“กัปตัน คนผู้นี้คุณไม่จำเป็นต้องช่วย แม้คุณจะไม่เปิดเผยความลับของผมแต่คนคนนี้นั้นไม่แน่”

        หมาป่าวายุนิ่งงันไปชั่วขณะเขามองไปที่สีหน้าของคนอื่นๆ ที่ยังคงเงียบอยู่เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่มีความตั้งใจที่จะช่วยเหลือจางเปิ่น

        เสียงกรีดร้องหายไปอย่างรวดเร็วซึ่งบอกให้รู้ว่าจางเปิ่นตายแล้ว

        “กัปตัน พวกเราเดินหน้าต่อไปเถอะพวกเราต้องพยายามกําจัดสัตว์อสูรในหุบเขานี้ให้เร็วที่สุด!”

        เย่เทียนเสนอ

        หมาป่าวายุพยักหน้าถ้าไม่มีเย่เทียนพวกเขาย่อมไม่กล้าพอที่จะเข้าไปกวาดล้างสัตว์อสูรในหุบเขาแห่งนี้ต่อ แต่ด้วยตอนนี้การมีเย่เทียนอยู่ในทีมมันทำให้สถานการณ์ต่างออกไปนักรบชั้นยอดคนหนึ่งเพียงพอที่จะจัดการกับกิ้งก่าเพลิงทั้งหมดได้

        ทุกคนเดินไปข้างหน้าไม่นานก็พบศพของจางเปิ่นและกิ้งก่าเพลิงหลายตัวที่กําลังแทะศพอยู่

        เย่เทียนฆ่ากิ้งก่าเพลิงพวกนั้นและเดินหน้าต่อไป

        ตลอดทางทุกครั้งที่กิ้งก่าเพลิงปรากฏตัวมากกว่าสองตัว มันจะถูกเย่เทียนฆ่าตายโดยลำพังมีเพียงกิ้งก่าเพลิงที่ปรากฏตัวขึ้นหนึ่งตัวเท่านั้นที่เย่เทียนจะปล่อยให้หมาป่าวายุและคนอื่นๆฝึกฝีมือ

        ด้วยเหตุนี้เย่เทียนจึงพาหมาป่าวายุและคนอื่นๆ ไปยังส่วนลึกของหุบเขา

        ที่นี่เย่เทียนพบกิ้งก่าเพลิงจำนวนมาก

        บนก้อนหินขนาดใหญ่เย่เทียนมองออกไปยังที่ไกลๆเขาเห็นกิ้งก่าเพลิงไม่น้อยกว่าสามสิบตัวและกิ้งก่าเพลิงสามสิบตัวนี้ก็กําลังล้อมรอบกิ้งก่าเพลิงขนาดใหญ่ตัวหนึ่งอยู่

        “นั่น...”

        สีหน้าของเย่เทียนดูจริงจังขึ้นเล็กน้อย

        แม้ว่าเขาจะอยู่ไกลจากมันมากจนไม่สามารถมองเห็นพรสวรรค์ของมันได้ชัดเจนแต่หากคาดเดาจากรูปร่างของมันที่สูงกว่ากิ้งก่าเพลิงทั่วไปถึง 3 เมตร แน่นอนว่าความแข็งแกร่งของมันต้องไม่ใช่เพียงสัตว์อสูรระดับต่ำแน่นอน

        “น่าจะเป็นสัตว์อสูรระดับกลาง!”

        เย่เทียนคาดเดา

        เขาไม่สนใจสัตว์อสูรระดับกลางทั่วไปแต่สัตว์อสูรระดับกลางที่มีพรสวรรค์ในการโจมตีนั้นต้องเป็นเจ้าแห่งสัตว์อสูรอย่างแน่นอน

        “เรามีปัญหานิดหน่อย มีกิ้งก่าเพลิง 30 ตัวและสัตว์อสูรขนาดใหญ่ตัวหนึ่งผมสงสัยว่ามันจะเป็นสัตว์อสูรระดับกลาง!”

        เย่เทียนหันกลับไปพูดคุยกับหมาป่าวายุและคนอื่นๆ

        “อะไรกัน!!”

        หมาป่าวายุอุทานออกมาโดยไม่ตั้งใจ

        กิ้งก่าเพลิงที่เป็นสัตว์อสูรระดับกลางที่แข็งแกร่งอย่างมากนักรบชั้นยอดทั่วไปไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันอย่างแน่นอน

        “เย่เทียน พวกเราไปกันเถอะ อย่างมากก็แค่ยอมแพ้กับภารกิจนี้!”

        หมาป่าวายุขบฟันแน่นพร้อมกล่าวออกมา

        ในตอนที่มาถึงที่นี่เขาเคยพูดว่าไม่สามารถถอยกลับได้แต่เขารู้ดีว่ากิ้งก่าเพลิงที่เป็นถึงสัตว์อสูรระดับกลางนั้นน่ากลัวมากเขาไม่คิดว่าเย่เทียนจะรับมือกับมันได้ไหว

        ไม่ว่าพรสวรรค์ของเย่เทียนจะสูงแค่ไหนเขาก็เป็นเพียงนักรบชั้นยอดเท่านั้นเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของสัตว์อสูรระดับกลางที่มีพรสวรรค์ด้านเปลวเพลิงได้อย่างไร?

        “กัปตัน ผมไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น กิ้งก่าเพลิงมีพรสวรรค์พิเศษพรสวรรค์ด้านเปลวเพลิง ผมก็มีพรสวรรค์พิเศษเช่นกัน!”

        เย่เทียนเผยความลับของตัวเองออกมาเล็กน้อย

        “นาย...นายมีพรสวรรค์พิเศษด้วยเหรอ?”

        หมาป่าวายุกล่าวด้วยความหวาดกลัว

        ผู้ฝึกตนที่มีพรสวรรค์พิเศษและผู้ฝึกตนที่ไม่มีพรสวรรค์พิเศษมีสถานะที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงนักรบชั้นยอดที่มีพรสวรรค์พิเศษ แม้แต่นักรบผู้เชี่ยวชาญก็ยังต้องให้ความสำคัญกับพวกเขาและไม่กล้าที่จะรุกรานเขาง่ายๆ

        “ถูกต้อง ผมมีพรสวรรค์ด้านความเร็วขั้นต้นผมสามารถเพิ่มความเร็วขึ้นได้สามเท่า นอกจากนี้ทักษะดาบของผมก็ไม่เลวนักการสังหารสัตว์อสูรระดับกลางนั้นไม่ใช่ปัญหา พวกคุณอย่าเพิ่งเข้าใกล้ก็พอ!”เย่เทียนกล่าวกําชับ

        เขามั่นใจว่าเขาสังหารสัตว์อสูรระดับกลางได้แต่เขาไม่มั่นใจว่าจะสามารถปกป้องหมาป่าวายุและคนอื่นๆ ได้

        ถ้าหมาป่าวายุและคนอื่นไม่ฟังคําเตือนของเขา

        “ตกลง เย่เทียน พวกเราจะถอยออกไปก่อน นายต้องระวังตัวด้วย ถ้าไม่ไหวจริงๆก็รีบถอยออกมาซะ!” หมาป่าวายุกล่าว

        “ผมเข้าใจ!”

        เย่เทียนพยักหน้า

        หลังจากที่หมาป่าวายุและคนอื่นๆจากไปไกลเย่เทียนก็เคลื่อนไหว

        “พรสวรรค์ด้านความเร็ว!”

        เย่เทียนเพิ่มความเร็วขึ้นสามเท่าและพุ่งเข้าใส่ฝูงกิ้งก่าเพลิงด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ

        ในเวลานี้จ่าฝูงกิ้งก่าเพลิงที่กําลังนอนหลับก็ตื่นขึ้นจากเสียงคํารามของลูกน้องดวงตาคู่ใหญ่จ้องเขม็งไปที่เย่เทียน

        มันจะฆ่าแมลงตัวน้อยที่กล้ารบกวนการนอนของมัน!

        ใช่แล้วในความเห็นของมัน เย่เทียนเป็นเพียงแค่หนอนแมลงตัวเล็กๆ!