รุ่นพี่ staff ยืนล้อมรุ่นน้องเป็รูปวงกลม ในห้องเรียนขนาดใหญ่ ผนังและกำแพงสีขาวเมื่อแสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องเรียน ทำให้สว่างจนแสบตา
พี่ผมดำเข้มที่ยืนจัดแถวรุ่นน้องก็ส่ง โถโข้งให้รุ่นพี่หน้ามล ใส่เสื้อสีเขียวแก่ ใส่กางเกงยีนส์
“สวัสดีครับ น้องๆรุ่น 78 ยินดีต้อนรับสู้คณะศิลปะศาสตร์และวิทยาศาสตร์ คณะนี้ใหญ่มาก รวมสายศิลป์ สายวิทย์ การบริหาร และภาษาต่างๆรวมเข้าเป็คณะเดียวกัน วันนี้พี่ๆ มาสอนน้องร้องเพลงประจำมหาวิทยาลัย และเพลงประจำคณะ”
พี่หน้ามล มองไปที่พี่ Staff คนอื่นๆพี่ๆstaff ที่ยืนรอบน้องๆก็ส่งกระดาษที่มีข้อความบางอย่างไว้ ส่งให้เพื่อนต่อๆไป จนครบทุกคน ในกระดาษนั้นเขียนเนื้อเพลงที่ใช้ร้องในวันนี้ ก่อนจะเริ่มบทเพลงประจำมหาวิทยาลัย
ร้องเพลงได้ประมาณ ครึ่งเพลง ฟ้าใสก็รู้สึกมึนหัว เหมือนถูกบีบศีรษะอย่างแรง จนเอามือทั้ง2ข้างจับศีรษะไว้แน่น ดวงตาเริ่มพร่ามัว มองไปรอบข้าง เห็นรุ่นพี่ และเพื่อนคนอื่นก็เป็เหมือนกัน นี้มันเกิดอะไรขึ้น แผ่นดินไหวเหรอ
ตึ้ง !!! เสียงดังมาจากด้านหน้าห้อง ชายหนุ่มวิ่งชนคนอื่นจนล้มไปนั่งบนพื้น ก่อนวิ่งออกจากห้องเรียน ใครอะฟ้าใสคิดในใจ ทำไมเขาต้องรีบวิ่งจนชนคนอื่นแบบนี้ด้วย เขารีบวิ่งไปไหน? ด้วยดวงตาที่กำลังพร่ามัว เห็นชายผู้นั้นไม่ชัดเจน ทั้งรูปร่าง และลักษณะ จากนั้นความรู้สึกปวดหัว ก็หาย กลับมาเป็ปกติอีกครั้ง แต่กลับมีความรู้สึกเศร้า เหงา รู้สึกผิด และกังวล มาแทนที่ เธอในตอนนี้ก็งงกับตัวเอง ที่จู่ๆ ก็รู้สึกแบบนี้ รวมทั้งปวดหัวก่อนหน้านี้อีก มันคืออะไร หรือว่าเราไม่สบาย เอามือแนบหน้าผาก เพื่อวัดอุณหภูมิ ตัวไม่ร้อนนิ แปลงจัง สงสัยนอนน้อย แต่เมื่อกี้เหมือนคนรอบข้างก็เป็แบบเดียวกับเรานี้น้า หรือเราคิดไปเอง เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้ฟ้าใสสงสัยอย่างมากจนเก็บไปฝัน
.
.
.
วันรุ่งขึ้น ท่ามกลางต้นไม้ สีเขียวขจี แสงแดดอันอบอุ่น หลังตึกเรียนสูงระฟ้า มีลานหินขนาดใหญ่ กำลังจัดกิจกรรมรับน้อง เป็การรับน้องรวมทุกคณะ รุ่นพี่และรุ่นน้องทุกคนใส่ชุดพละของมหาวิทยาลัย รุ่นพี่ผมยาวหุ่นหมี ถือโทรโข่ง กำลังเรียกรุ่นน้องให้มารวมตัวกัน ด้วยนํ้าเสียงอันทรงพลัง “อ้าว วิ่ง วิ่ง”
“สวัสดีค่ะ พ่อ แม่ เดินทางปลอดภัยนะค่ะ” ฟ้าใสกล่าว ก่อนเปิดประตูลงจากรถเก๋งคันสีแดง “ขอให้สนุกกับกิจกรรมรับน้องนะลูก” แม่กล่าว “แน่นอนค่ะ หนูจะเต้นให้เต็มทีเลย” “จ๊ะ ดูแลตัวเองด้วยนะลูก”
ฟ้าใส เดินไปเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องอย่างว่องไว
รุ่นพี่ผมยาวหุ่นหมี : “น้องๆที่มาใหม่นั้งข้างหลังเลยครับ รบกวนน้องๆที่นั่งข้างหน้าขยับขึ้นมาหน่อยครับ เพื่อนที่นั่งข้างหลังโดนแดดร้อนครับ”
กิจกรรมรับน้อง จัดให้น้องๆนั่งในเต้นท์ผ้าใบสีเขียวแก่ คล้ายเต้นผ้าใบในงานกีฬาสีโรงเรียนทั่วไป ด้วยจำนวนนิสิตน้องใหม่ที่มากกว่า 1,500 คน ทำให้ผู้ที่มาร่วมกิจกรรมช้า นั่งอยู่นอกเต้นท์ผ้าใบ ซึ่งตากแดด รุ่นพี่เลยให้คนด้านหน้าขยับขึ้นมา
“เอาละ ได้เวลาเริ่มกิจกรรม วันนี้มีด่านทั้งหมด 13 ด่าน ให้น้อยๆจับกลุ่มโดยการนับ คนที่หนึ่งถึงคนที่ห้าสิบ จากนั้นแยกกันไปเล่นทีละด่าน ทุกกลุ่มมีพี่ประจำกลุ่ม ถ้าสงสัย หรือ เกิดปัญหาอะไร บอกพี่ๆได้เลย ไม่ต้องกลัวพี่จะกัด พี่ฉีดยาแล้ว” รุ่นพี่หุ่นหมีกล่าว
ฟ้าใสแสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจนว่ารู้สึกเซงกับมุกแป้กของรุ่นพี่
“ฟ้าใส จำเราได้ป่าว” เสียงหญิงสาวที่ฟ้าใสรู้สึกคุ้นเคย เอ๋ยจากด้านหลัง เธอหันไปพร้อมทำหน้างง ตอบด้วยนํ้าเสียงที่ ขาดความมั่นใจ “เอ๋ ..... ฝ้ายใช่มะ ”
“ใช่ นึกว่าจำเราไม่ได้แล้ว ฮะฮ่าาา”
“แหม ก็ฝ้ายเปลี่ยนไปมาก สูงขึ้น แถมไม่ใส่แว่นอีก”
“ใส่คอนแทคเลนส์ แทนนะ” ฝ้ายกล่าว
“เรียนคณะอะไรอะ” ฟ้าใสถามด้วยความอยากรู้ ในใจลึกๆอยากให้ฝ้ายเรียนการตลาดเหมือนกัน
“ศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์”
“เฮ้ยยย จริงดิเรียนคณะเดียวกันเลย”
“เรียนสาขาอะไร”
“การตลาด”
“เหมือนกันเลย”
“เยี่ยมจริงๆ ได้เรียนด้วยกันอีก 4 ปีเหมือนตอนมัธยมต้นเลยเนอะ” ทั้งคู่ต่างดีใจที่ได้เรียนด้วยกันอีกครั้ง
“ฟรอย กับ ปลาย ยังชอบแกล้งเเกเหมือนเมื่อก่อนปะ”
“ก็มีบ้างนะ ไม่บ่อยเหมือนเมื่อก่อน เพราะขึ้น ม.ปลาย อยู่คนละห้องกัน”
“อ้อ รู้ปะ พลอย ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นละ”
“ไม่รู้เลย ตอนแรกอยากเรียนวิทยาศาสตร์การกีฬานี่น่า”
“ก็ไปเรียนวิทยาศาสตร์การกีฬานี้ละแต่ที่ญี่ปุ่นไง” ฝ้ายกล่าว
“อ้อ แกรูปะวันนี้มีกิจกรรมรับน้องอะไรบ้าง”ฝ้ายกล่าว
“ไม่รู้ดิ”
ฝ้ายขยับตัวมาใกล้ฟ้าใส พร้อมพูดเบาใกล้ๆหู
“มีรับน้องแก้ผ้าปะ”
ฟ้าใสอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน พร้อมหน้าแดง “เขายกเลิกแล้วนิ”
“เฮ้ยยย... เสียดายจัง นี้เป็โอกาสที่จะได้เห็นของจริงใกล้ๆแล้วแท้ๆ ถ้าโชคดีเราอาจได้ััเลยนะ”
“ไม่มีก็ดีแล้วนิ”
“แหม พูดเหมือนไม่อยากเห็น”
“ก็ อยากเหหห เอ๊ออ ไม่ใช่” ฟ้าใสพูดพร้อมหน้าแดงอย่างกับมะเขือเทศ
“จริงๆ เธอก็อยากเห็นเหมือนกันละชิ 5555”
“ไม่ใช่อย่างนั้น”
“ไม่ต้องอายหรอก การรับน้องแก้ผ้า เป็กิจกรรมที่หญิงสาวทุกคนรอคอยเลยละ” ฝ้ายกล่าวพร้อมเอามือจับไหล่เพื่อน
“ถ้าเธออยากเห็นดูหนังโป๊ ไม่ง่ายกว่าเหรอ”
“มันไม่เหมือนเห็นของจริงนะสิ”
ด้วยจินตนาการของฟ้าใส ยิ่งทำให้ใบหน้าของเธอแดงกว่าเดิม
“55555 โอ๊ย ขำ ไม่ไหวแล้ว” ฝ้ายพูดพร้อมเอามือตบไหล่ฟ้าใส ดัง ตุบๆ
“5555 ล้อเล่น นะล้อเล่น แกล้งแกนี่ สนุกดี”
“โมโหแล้วนะ”
“ขอโทษๆ 5555 โอ๊ยขำ”
“แกไม่เปลี่ยนไปเลยนะ” ฟ้าใสกล่าว
“เวลาแกล้งแกก็สนุกเหมือนเดิม 555”
“จริงๆแล้วแกอยากเห็นใช่มะ”
“หยุดได้แล้ว พอๆๆๆๆๆๆ”
“55555 ฝ้ายขำเสียงดังจนคนรอบข้างหันมามอง”
ทั้งคู่ร่วมกิจกรรมรับน้องจนครบทุกด่าน จากชุดพละสีเขียวสดใส กลายเป็ชุดที่เลอะด้วยฝุ่น ดิน ใบหน้าเต็มไปด้วยลวดลายที่รุ่นพี่วาดให้ด้วยลิปสติกหลายสี ทั้งแดง ชมพู ดำ และเขียว
เย็นวันนั้น มีเปิดโลกกิจกรรม ที่โซนห้องชมรม เป็โซนที่รวมห้องเล็กๆ ที่สร้างจากปูน มี 1 ชั้น หลังคาเป็กระเบื้องเก่าๆ ห้องเหล่านี้ใช้จัดกิจกรรมเกี่ยวกับชมรม บรรยากาศรอบๆเป็สนามหญ้า มีต้นก้ามปู หรือเรียกอีกชื่อว่า ต้นจามจุรีแดง ขนาดใหญ่ มีต้นมะยม และต้นอื่นๆที่ฟ้าใสไม่รู้จักอีกมาก เปิดโลกกิจกรรม เริ่มงานเวลา 16:30-18:00 น. มีซุ้มของชมรมต่างๆ เยอะแยะมากมาย ฟ้าใสกับฝ้าย ด้วยความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมรับน้องมาทั้งวัน จึงตัดสินใจไม่เข้าร่วม ระหว่างที่กำลังเดินออกมา ได้ยินเสียงประกาศ “ฮาโหลลล สวัสดีค่ะ น้องที่น่ารักทุกคน วันนี้เวลา ห้าโมงเย็น(17:00 น.) มีคอนเสิร์ตศิลปินจากประเทศญี่ปุ่น มาเล่นดนตรีสดให้เราฟัง และมีแจกของที่ระลึกจากชมรมต่างๆด้วย ห้ามพลาดนะคร่าาาาา”
“เอาไงดี เดินดูปะ” ฟ้าใสถามฝ้ายด้วยนำ้เสียงและแววตาอ้อนวอน
“อ่าาา” ฝ้ายตอบด้วยนำ้เสียงที่แสดงถึงความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมรับน้อง
ทั้งคู่เดินเข้าไปในงานอีกครั้ง ผู้คนในงานต่างใส่ชุดพละของมหาวิทยาลัย ยกเว้นรุ่นพี่บางคนใส่เสื้อดำ บางคำใส่เสื้อของชมรม บางคนแต่งคอสเพลย์ เป็บรรยากาศที่สนุกสนาน มีเวทีขนาดกลาง ตั้งอยู่ตรงกลางเยื้องไปทางขวาของลานที่จัดกิจกรรม สามารถมองเห็นได้ทั่วทั้งกิจกรรม ประกายแสงสีฟ้า สีแดง และสีเหลือง แสงสปอตไล้ท์สาดส่องลงมาหน้าเวที มีวงดนตรีไทยกำลังบรรเลงทำนองสบายๆ ทำให้ทุกคนผ่อนคลาย
**คอสเพลย์ (อังกฤษ: cosplay) โดยทั่วไปหมายถึงการแต่งกายเลียนแบบตัวละครจากในเกมหรือการ์ตูน โดยอาจมีการแสดงท่าทางหรือบุคลิกตามตัวละครนั้นๆด้วย ดั้งเดิมการแต่งกายในลักษณะนี้ยังไม่มีคำระบุเรียกอย่างชัดเจน คำว่าคอสเพลย์นี้ถูกใช้เป็ครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น เพื่อใช้การเขียนคอลัมน์ในนิตยสาร My Anime เมื่อปี พ.ศ. 2525 โดยโนบุยุกิ ทากาฮาชิ ซึ่งมาจากการนำคำ 2 คำมาผสมกัน คือคำว่า Costume และ Play (Costum = เครื่องแต่งกาย ,Roleplay=การแสดงบทบาท)**
ซุ้มชมรม มีเพียงแท่งเหล็ก 9 อัน เป็โครง หลังคาเป็ผ้าใบอย่างหนาสีเขียวเข้มที่มีความยืดหยุ่นสูง ในแต่ละซุ้ม จะมีการจัดตกแต่งซุ้มที่แตกต่างกัน ตามเอกลักษณ์ของชมรม แต่มีอย่างนึงเหมือนกันคือ จะมีโต๊ะพับได้สีขาวสว่าง ไว้วางกระดาษเขียนชื่อผู้เข้าชม และอีกแผ่นเขียนผู้สนใจสมัครเข้าชมรม
ฟ้าใสกับฝ้าย สนใจชมรมถ่ายภาพ ด้านหน้ามีป้ายโปสเตอร์รูปกล้องติดอยู่ และมีข้อความเขียนชื่อชมรม รายละเอียดต่างๆของชมรม มีตัวอักษรขนาดใหญ่ มองเห็นได้ชัดเจน มีสีสันสดใส ฟ้าใสกับฝ้ายเดินเข้าไปดูข้างใน มีมุมให้ถ่ายรูป เป็ธีมมหาวิทยาลัย มี2ฉาก ฉากแรกจำลองหน้าอาคารเรียน และอีกฉากจำลองป้ายมหาวิทยาลัย พร้อมเลขอารบิก 78 สีเขียวแสดงถึงเลขรุ่นของน้องใหม่ปีนี้ รุ่นพี่ในชมรมถ่ายภาพบอกว่า “ถ่ายรูปให้ฟรี รูปจะโพสต์พรุ่งนี้ในเพจของชมรมสามารถเข้าไปดูได้” ฟ้าใสและฝ้าย เดินเข้าไปถ่ายรูปในชมรม
ทั้งคู่เดินดูซุ้มต่างๆ มีชมรมมากมายเช่น ชมรมดนตรีสากล ชมรมฟุตบอล ชมรมเพาะเห็ด ชมรมดาราศาสตร์ ชมรมผู้นำเยาวชนจิตอาสา ชมรมพุทธ ชมรมอิสลามและชมรมอื่นๆอีกมากมาย
ตรงข้ามเวทีมีซุ้มขนาดใหญ่ที่สุด มีรูปติดอยู่ไม่มาก มีหนังสือเล่มบางๆแจก นั่นเป็ซุ้มของสภานิสิต พี่ๆสภานิสิตกำลังอธิบายการทำงานของสภานิสิต ฟ้าใสสนใจจึงเข้ามาดู ระหว่างนั้นเมฆฝนก้อนใหญ่ลอยมา ในไม่กี่อึดใจฝนก็ตกอย่างหนัก ฟ้าใสกับฝ้ายเข้ามาหลบฝนในเต้นของสภานิสิต พี่ๆที่อยู่ใกล้ๆก็คุยกัน “เป็แบบนี้ทุกปี เปิดโลกกิจกรรมทีไร ฝนตกตลอด”
...............“ถึงบ้านแล้ว ตื่นได้แล้วลูก” คุณพ่อปลุกให้ลูกสาวตื่น เธอค่อยๆลืมตาหยิบกระเป๋าสะพายข้างลายดอกไม้สีผสมระหว่างสีชมพูอ่อนกับสีเทา เปิดประตูรถ ลงจากรถเดินเข้าบ้าน บ้านของฟ้าใสมีลักษณะเป็บ้านเดี่ยวขนาดกลาง มี 3 ชั้น มีลานจอดรถ สามารถจอดได้ 3 คัน มีต้นมะม่วงอยู่ 1 ต้น มีสนามหญ้าเล็กๆอยู่ด้านข้างตัวบ้าน ฟ้าใสวางกระเป๋าและเดินไปอาบนํ้าเป็อย่างแรก เพราะเปียกฝน อาจทำให้ไม่สบาย ตอนนี้แม่กับริสกำลังจัดโต๊ะอาหารเย็น ในขณะที่พ่อนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟาสีเทา “ริส ล้างแก้วแล้วเอามาให้แม่หน่อย” “ค่ะ” ริส พี่สาวแท้ๆของฟ้าใส สาวผมยาวใจดี ชอบทำงานบ้าน โดยเฉพาะทำอาหาร เพราะได้ช่วยพ่อแม่แบ่งเบาภาระและสนุกกับการทำอาหาร ริสเรียนปี 4 คณะนิติศาสตร์ ตอนนี้กำลังรอการตอบกลับของสำนักงานทนายความ เธอสมัครฝึกงานหลายที่ โดยส่งใบสมัครฝึกงานทางออนไลน์ และออฟไลน์ควบคู่กัน
1K
![ที่รักมาเฟียY [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1613553192_42681222.webp)