"ลูกธนูของชายคนนั้น ยิงโดนท่านออกัสด้วย"
"ใช่ๆ ชั้นก็เห็นกับตาเลย ถึงตอนแรกจะดูเหมือนท่านออกัสหลบได้"
"เ้าแห่งการพรางตัว ท่านออกัสนะเหรอโดนธนูยิง เป็ไปได้ยังไง"
"เ้าหนุ่มนั่นมันไม่ธรรมดาจริงๆ ฮ่าๆๆๆ"
"คนที่ยิงโดนท่านออกัสเป็เพื่อนผมเองครับ เราเจอกันบนรถม้า"
หัวข้อสนทนาเกี่ยวกับชายหนุ่มที่ยิงธนูใส่เ้าแห่งการพรางตัวได้ ถือเป็หัวข้อใหญ่ในเมืองนักผจญภัย หลังจากการสอบจบลง
ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้
"การสอบจะเริ่มในอีก5 นาทีนะคะ ขอให้ทุกท่านที่จะสอบรีบมาลงทะเบียนด้วย" เสียงใสๆของหญิงสาวที่ทำหน้าที่เป็ประชาสัมพันธ์ให้สมาคมนักผจญภัยดังขึ้น อัลรีบวิ่งเข้าไปขอลงทะเบียนทันทีที่เสียงประกาศจบ
"นอนไม่หลับในคืนก่อนสอบเนี้ยนะ นี่มันไม่ต่างอะไรจากตัวเราในโลกก่อนเลย" อัลหงุดหงิดตัวเองที่ตื่นเต้นหนักจนนอนไม่หลับ แต่ดันมาเผลอหลับตอนรุ่งสาง ทำให้เขาเกือบจะมาสอบไม่ทัน
"ผมชื่ออัลครับ เคยเป็นักแปรธาตุ ส่วนทักษะที่มีก็ เร่งปฏิกิริยาระดับ 5 กับหน่วงปฏิกิริยาระดับ 3 ครับ" อัลให้ข้อมูลแก่เ้าหน้าที่รับสมัคร พร้อมทั้งยื่นเอกสารแสดงทักษะของตนออกไป
"นักแปรธาตุ มาจากเมืองแห่งการศึกษาซินะคะ หายากนะเนี้ยที่อาชีพแบบนี้จะอยากเป็นักผจญภัย" เ้าหน้าที่สาวกล่าวอย่างเป็มิตร
"การสอบจะเริ่มแล้วค่าาา ขอให้ทุกท่านที่ลงทะเบียนเสร็จแล้วมารวมที่โถงของสมาคมด้วย" เสียงดังขึ้นหลังจากอัลยื่นใบสมัครเสร็จ
"การสอบแรกคือการวัดพลังเวทย์ค่ะ" เ้าหน้าที่สาวกล่าวพลางผายมือไปที่ลูกแก้วที่ว่างอยู่บนโต๊ะ
"สำหรับผู้ใช้อาวุธ ไม่ต้องในะคะ เราจะมีให้วัดพลังกายกันในหัวข้อต่อไป" เ้าหน้าที่สาวพูดต่อ
สำหรับในโลกนี้ถึงแม้ทุกคนจะสามารถเรียนเวทย์มนต์ที่ตัวเอง้าได้หมด แต่ค่าพลังเวทนั้นมีความสำคัญมาก ยกตัวอย่างในเวทย์ไฟระดับ1 อัลสามารถสร้างลูกบอลไฟเล็กๆ ขนาดเท่าผลส้มบนผ่ามือได้ แต่ในผู้ที่มีพลังเวทย์สูงอาจจะสร้างลูกบอลไฟขนาดใหญ่กว่าอัลเป็ 10 เท่าได้ แม้จะอยู่ในเวทย์ไฟระดับ 1 เหมือนกัน โดยระดับพลังเวทย์นั้นแบ่งตามสีได้ 8 สีคือ แดง ส้ม เหลือง เขียว คราม น้ำเงิน ม่วง และขาว
"ขอเชิญทุกท่าน เข้าแถวตามลำดับการสมัคร ด้วยคะ"
"ส่วนวิธีการก็ง่ายๆ แค่ปล่อยพลังเวทย์เข้าไปในลูกแก้ว ลูกแก้วก็จะส่องแสงค่ะ" เ้าหน้าที่สาวกล่าวอธิบาย พร้อมทั้งเชิญคนใส่ผ้าคลุมที่เป็ผู้สมัครหมายเลข 1 เข้าทดสอบ
"สี น้ำเงิน!!! เชิญคนต่อไปค่ะ"เ้าหน้าที่สาวประกาศ น้ำเสียงของเธอแสดงให้เห็นถึงความตื่นเต้น
"จอมเวทย์จากในวังมาสอบหรือเปล่าเนี้ย"เสียงคนในแถวพูกด้วยความใ
"ระดับเดียวกับราชองค์รักษ์คนปัจจุบันเหรอ"เสียงนักผจญภัยที่มุงอยู่กล่าว
"คนแรกก็ระดับสูงเลย" ใครบางคนในแถวพึมพัม
"ชั้นเป็ผู้ใช้อาวุธ จะได้ส้ม หรือแดงก็ไม่แปลก ไว้ไปดูตอนวัดพลังกายก็แล้วกัน" ใครอีกคนในแถวพูดขึ้นมา
การวัดพลังดำเนินต่อไปเรื่อยๆ แต่ถึงแม้จะผ่านไปร่วม 30 คนแล้ว ผูที่พลังเวทย์สูดสุดยังคงเป็หมายเลข 1 ที่สีน้ำเงินอยู่ดี
"หมายเลข 31 เชิญค่ะ" เสียงเ้าหน้าที่สาวกวักมือเรียกชายร่างใหญ่สะพายดาบอันมหึมาเข้าไป
"สีเขียว" เสียงเ้าหน้าที่ประกาศ
"บ้าน่า เ้านั่นดูยังไงก็ผู้ใช้อาวุธนี่" ใครบางคนที่มุงดูพูดออกมา
"เอ็ดก้าเคยบอกเราว่ามีเวทย์ความมืดระดับ 3 ซินะ" อัลพึมพัม
"หมายเลข 40"
"คร้าบบบบ " อัลขานตอบ พร้อมเดินเข้าไป
"สีเหลือง" เ้าหน้าที่กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"เ้านั่นดูเหมือนผู้ใช้เวทย์นะ แต่ระดับพลังน้อยจากเ้าดาบใหญ่ซะอีก" ใครบางคนที่มุงดูอยู่พูดออกมา
"ถ้าในนิยายต่างโลกที่เคยอ่าน มันต้องเป็สีขาวที่หาได้ยาก หรือไม่ก็ลูกแก้วแตกซิ แบบพลังแฝงจากต่างโลก นี่เราไม่มีเลยเหรอ" อัลพึมพัมกับตัวเองด้วยความผิดหวัง
"ต่อไปจะเริ่มวัดพลังกายกันนะคะ" พนักงานสาวกล่าวพร้อมจัดแจงเปลี่ยนเครื่องมือวัด
"ระดับสีจะแบ่งเหมือนการวัดพลังเวท แต่คราวนี้เราจะให้ทุกท่านบีบลูกแก้ว แทนที่จะ ปล่อยพลังเวทย์นะคะ"พนักงานสาวแนะนำวิธีใช้เครื่องด้วยน้ำเสียงสดใส
"หมายเลข 1 สีส้ม"พนักงานรายงานผลตามปกติ
"ก็ปกติสำหรับผู้ใช้เวทย์มนต์" ใครในแถวพูดขึ้น
"ถ้าชั้นมีพลังเวทย์ระดับสีน้ำเงิน พลังการจะสี ส้มหรือแดง ก็ไม่สำคัญหรอก"เสียงของใครบางคนจากหัวแถวเอ่ยออกมา
การวัดพลังดำเนินต่อไป ในขณะที่อัลกำลังเหม่อลอย จากความผิดหวังที่ตนไม่ได้รับพลังเหมือนในนิยาย แต่ระหว่างนั้นก้ได้มีเสียงหนึ่งกระชากอัล ออกจากภวังค์
"เพล้งงงงงง" เสียงลูกแก้วแตกดังสนันโถงของสมาคมนักผจญภัย
สิ่งที่อัลเห็นคือพนักงานสาวะโหลบด้วยความใ ในขณะที่คนที่บีบลูกแก้วแตกใด้แต่ยืนงง
"ปีศาจจจ" ใครบางคนในแถวเอ่ยขึ้น
"เป็อะไรไหมคะ" พนักงานพูดพร้อมทั้งพยายามมองหาบาดเเผลเศษแก้วบาดบนมือของผู้เข้าสอบ
"ไม่เป็อะไรครับ เศษแก้พวกนี้ทำอะไรริว ชายผู้ที่จะสังหาราาปีศาจคนนี้ไม่ได้หรอกครับ ฮ่าๆๆๆๆๆ" ชายหนุ่มรูปร่างสันทัดตัวของเขาเล็กกว่าเอ็ดก้าเสียอีก แต่พลังนั้นเกินจากระดับคนปกติไปไกลเลย
"คาแร็กเตอร์แบบนั้น นั่นมันพระเอกนิยายต่างโลกที่เราเคยอ่านนี่!!!!!!" อัลกรีดร้องในใจพร้อมทั้งมองไปที่เด็กหนุ่ม ที่เหมือนตัวเอกที่หลุดมาจากการ์ตูนเด็กผู้ชาย
"แจ้งหัวหน้าสมาคม เเล้วก็ไปเอาลูกแก้วระดับสูงกว่านี้มาค่ะ" พนักงานสาวบอกกับพนักงานที่ที่อยู่ใกล้ๆ ทำให้เธอหลุดออกจากอาการใ พร้อมทั้งรีบวิ่งขึ้นไปชั้น 2 ทันที
ทุกคนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์ที่ที่เกิดขึ้น บางคนก็บอกว่า มันเป็ความผิดพลากของลูกแก้ววัดเอง นักผจญภัยมืออาชีพบางคนเริ่มเข้าไปคุยกับริว ในขณะที่อัลกำลังยืนอึ้งอยู่
"นายคิดว่ายังไงบ้าง" หญิงสาวสวมผ้าคลุมถามอัล
"ผะ ผม ว่า มันน่าจะมีอะไรผิดพลาดนะ ลูกแก้วอาจจะเก่า หรือผ่านการใช้งานมาเยอะ"อัลพูดอย่างตะกุกตะกัก แสดงให้เห็นว่าเขายังคงตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่
"ชั้นเห็นมันนะ หลังจากบีบ ชายคนนั้นโดนเศษลูกแก้วบาด คนคุมสอบขอดู กลับไม่มีแผลเลย" หญิงสาวผ้าคลุมกล่าว
"เวทรักษาเหรอ แต่เวทย์นี้ไม่มีสอนที่โรงเรียนนี่ ถ้าไม่ใช่สาวกของพระเ้า หรือนักบวชระดับสูง ไม่มีทางมีแน่ๆ"
"นั่นซิ มันคืออะไรกันนะ" หญิงสาวผ้าคลุมกล่าวพร้อมเดินหายไปในหมู่ผู้คนที่มามุงดู
2K
