
หลังจากที่จื่อเหลียงและเว่ยเฉินแต่งงานกันแล้วจื่อเหลียงชอบทำชาไม่ได้เป็นสตรีที่อยู่บ้านถักทอปักผ้าแต่นางเป็นสตรีหัวการค้า
เว่ยเฉินรักและเข้าใจจื่อเหลียงจึงให้บ่าวในจวนปลูกดอกไม้ต่างๆที่จื่อเหลียงต้องการรวมถึงซื้อที่ดินเพิ่มเติมเพื่อปลูกไผ่และตามใจจื่อเหลียง ซึ่งทั้งจวนมีแต่ดอกไม้จนดูเหมือนอุทยานดอกไม้ ตั้งแต่ทั้งสองแต่งงานกัน
เว่ยเฉินก็รับราชการในวังอย่างไม่บกพร่อง
ชีวิตคู่ของทั้งสองก็มีแต่ความสุข