The Legend of Altea: โลกเวทมนตร์แห่งเทพธิดา

           ตัวผมรีบเปิดหน้าต่างสเตตัสเพื่อเช็ครายละเอียดสกิลของตัวเองขึ้นมาทันที

<หอกดาวตก lv1>

-อัญเชิญดาวตกแห่งเปลวเพลิงจำนวนมากตกลงมาเพื่อทำลายเป้าหมายเบื้องหน้า

-รัศมีทำลายล้างวงกว้าง150m.

-พลังโจมตี 12,000%

-ใช้พลังเวทย์ 720

<ประกาศิตแห่งเปลวเพลิง lv1>

-ใช้ปลายหอกปักลงพื้นเพื่อมอบสถานะผิดปกติ<เบิร์นนิ่ง>ให้กับศัตรู

-สถานะ <เบิร์นนิ่ง> จะมอบให้กับเฉพาะศัตรูที่เหยียบอยู่บนพื้นในรัศมี 200 m ตอนหอกปักเท่านั้น 

-ศัตรูที่ติดสถานะ <เบิร์นนิ่ง> จะมีเปลวไฟแห่งนรกลุกท่วมตัว ซึ่งเป็นแอนตี้บัพที่ลดพลังป้องกันธาตุไฟลง 30% และ ลดความเร็วในการเคลื่อนไหวลง 40% 

-ไม่สร้างความเสียหาย

-พลังเวทย์ 650

#คำเตือน หากอัพเกรดสกิลนี้ด้วย <หอกแห่งปาติหาริย์ lv1> เราจะไม่ได้รับ Exp จากการฆ่าศัตรูที่ติดสถานะ <เบิร์นนิ่ง>

------------------------------------------------

              “ปลดล็อคสกิลใหม่2สกิลแหะ..ท่าทางจะมีแค่1สกิลที่ต้องใช้ตอนอยู่บนพื้นเท่านั้น..ว่าแต่พวกเราจะกลับกันเลยมั้ย ? ” เด็กหนุ่มถามเพื่อนตัวเอง 

             “…..” 

             สมาชิกทุกคนมองเรเวลด้วยสีหน้าตกตะลึง

            “นะ..นายย…เมื่อกี้มันสกิลบ้าอะไรเนี่ยย…” ชีน่าปากค้าง ลิ้นแข็งมองไปที่เรเวล ด้วยสีหน้าตกตะลึงไม่หาย 

            “หึ…ก็แค่ได้สกิลโชคดีเท่านั้นแหละ…ฉันไม่ยอมแพ้นายหรอก” เซเลน่ากอดอกแล้วหันหน้าไป พร้อมกับคิดในใจ

            ‘โถเว้ยยย..เมื่อกี้มันคือสกิลที่เอาชนะเราได้ตอนแข่งรอบชิงไม่ใช่หรอ!!!….มันโกงไปแล้วนะเฟ้ยยยย…พลังทำลายล้างขนาดนั้นมันเกินเลเวล 20 ไปแล้วด้วยซ้ำนะ….อ้าาากกกกกกก….แบบนี้เราจะแอบฆ่ามันแล้วแย่งเซซิเลียคืนมาได้ไงเนี่ยยยยย’ เซเลน่ากุมหัวตัวเองแล้วดิ้นพล่านไปมาในใจ 

              “…” ลูน่ามองเรเวลด้วยสีหน้าเรียบเฉย..

              “สะ..สุดยอดเลยค่ะ..เรเวล..สกิลชาร์จเมื่อกี้ไม่ว่ามองกี่ทีก็สุดยอดจริงๆค่ะ.. แถมเสียงระฆังตอนชาร์จก็ดังกังวาลไพเราะมากๆด้วย ” เซซิเลียมองเรเวลด้วยแววตาเป็นประกาย..เพราะถึงแม้ว่าตอนแข่งรอบชิงกับเซเลน่าจะเห็นไม่ค่อยชัด แต่ว่าตัวเธอเองก็เคยเห็นเรเวลชาร์จสกิลนั้นในระยะใกล้ชิดตัวเองตอนอยู่ในคฤหาสถ์มาแล้วครั้งนึง …

              “ผมเองก็เคยเห็นสกิลนั้นมาแล้ว2ครั้งนะครับ คือตอนเจอเรเวลครั้งแรกที่เนอัน กับ ตอนแข่งรอบชิง แต่ว่าตอนนั้นชาร์จแค่ระยะเวลาสั้นมากๆ แต่ถึงยังไงไม่ว่ามองกี่ทีก็สุดยอดจริงๆนั่นแหละครับ”

              “อะ..เอ่อ..ขอบคุณมากนะทุกคน…แต่ว่าการจะชารฺ์จถึง5นาทีมันไม่ใช่เรื่องง่ายเท่าไหร่..แบบว่ามันต้องใช้พลังสมาธิสูงมากๆ เพราะถ้าสมาธิหลุด แม้แต่นิดเดียวอนุภาคแสงกับเสียงระฆังจะหายไปทันที”

              “แต่ถึงอย่างงั้นฉันก็มองว่าสุดยอดอยู่ดีค่ะ >< " เซซิเลียยิ้มให้เด็กหนุ่มพร้อมกับเข้าไปจับมือเขา

              “…ชิ” ลูน่ากอดอกตัวเองแล้วหันหน้าไปด้านข้างทันที  

              “เหอะ..สุดยอดแห่งการโกงน่ะสิไม่ว่า” เซเลน่าพูดประชดประชัน 

              “ไม่เอานะ…เซเลน่า..ตัวเธอเองก็ขึ้นเลเวล30 ได้ไวด้วยไม่ใช่หรอ?..” 

               “นะ..นั่นมันก็…”

               “เอี้ยกกก!….”  เสียงร้องประหลาดของมอนสเตอร์ปรากฎขึ้น

               “เอ๊ะ!…มอนสเตอร์ที่ล้อมพวกเราเมื่อกี้ยังอยู่อีกหรอ?” รูอันมองรอบๆด้วยความตกใจ เพราะคิดว่ามอนสเตอร์น่าจะตกใจหนีจากแรงลมและเสียงระเบิดกันไปหมดแล้ว

                “ขอฉันตรวจสอบสักครู่นะคะ” 

                ‘เวทย์พืช-สเกาเตอร์’  อาร์ติเฟกซ์แว่นตาเริ่มเปล่งแสงสีเขียวอ่อนๆพร้อมกับปรากฎตัวเลขและตัวอักษรขึ้นที่เลนส์ทันที 

---------------------

[แองเกอร์เบิร์ด]

มอนสเตอร์: LV28

----------------------

                 มอนสเตอร์นกอ้วนกลม และมีขนสีแดงพร้อมกับมีปีกขนาดเล็กด้านข้าง โดยบริเวณปากไม่มีจงอยเหมือนนกปกติ แต่มีริมฝีปากหนากว้างพร้อมกับเขี้ยวแหลมคมแทน

               “มอนสเตอร์นกตัวนี้เลเวล 28 ค่ะ ถึงจะมาเป็นฝูงแต่ว่าตอนนี้สเตตัสเราเหนือกว่าพวกมันแล้ว คิดว่าน่าจะไม่เป็นอะไร”

               “อา..พอดีเลย..จะได้ลองทดสอบสกิลใหม่ไปในตัวด้วย” เรเวลกล่าวพร้อมกับร่ายสกิลทันที

               ‘เวทย์ไฟ-หอกดาวตก’ ปรากฎดาวตกจำนวนมากพุ่งลงมาจากท้องฟ้าแล้วตกใส่ฝูง [แองเกอร์เบิร์ด]ทันที แต่ถึงอย่างนั้น..ก็มี  [แองเกอร์เบิร์ด] หลายตัวที่หลบได้ ส่วนตัวที่หลบไม่ได้ก็ถูกดาวตกชนจนร่างกายแหลกเละ แล้วไหม้ไปในทันที 

               “..พวกมอนสเตอร์เลเวลเกิน25 นี่มันเก่งเกินคาดจริงแหะ…แต่ถึงอย่างนั้น..”  เซเลน่าพูดจบแล้วเริ่มร่ายสกิลทันที

      ‘เวทย์ไฟ-กงจักรสังหาร’  ปรากฎกงจักรสีแดงขนาดใหญ่ขึ้นที่มือของเซเลน่าทันที..หลังจากนั้น

      เซเลน่าปากงจักรนั้นสุดแรง ทำให้กงจักรสีแดงยักษ์ พุ่งเข้าไปหา [แองเกอร์เบิร์ด] อย่างรวดเร็วจนพวกมันหลบไม่ทัน   

      ‘ฉึบ..’ [แองเกอร์เบิร์ด] 5 ตัวถูกกงจักรตัดขาดในพริบตา

      “แต่ถึงอย่างงั้น..พวกแกก็ถูกฉันจัดการอยู่ดี ฮะฮ่า..” เซเลน่ากอดอกยิ้มอย่างเริงร่า 

      “เห้ออ..” เซซิเลียมองภาพนั้นแล้วถอนหายใจเล็กน้อย..พร้อมกับร่ายสกิลใหม่ของตัวเอง 

      ‘เวทย์พืช-ดาบแส้เถาวัลย์’ หลังสิ้นเสียงร่าย ปรากฎแส้แถววัลย์แบบยาวขึ้นที่มือของเซซิเลียทันที..โดยความยาวของแส้นั้นสามารถควบคุมได้ดั่งใจนึก 

      เซซิเลียเหวี่ยงแส้โดยกวาดไปมารอบตัว

      ‘ฉึบ’  

      ถึงแม้จะเป็นแส้..แต่ว่าบริเวณตัวแส้ที่ลากผ่านนั้นเป็นใบมีดเถาวัลย์คมกริบ..ถึงขนาดที่สามารถหั่น [แองเกอร์เบิร์ด] จำนวนมาก ขาดเป็นหลายๆชิ้นได้ในพริบตา ราวกับกับลากผ่านอากาศเฉยๆไม่มีสิ่งติดขัด 

      เนื่องจากเซซิเลียเหลือพลังเวทย์อยู่น้อยมากในตอนนี้ เธอจึงตัดสินใจใช้สกิลนี้เพียงสกิลเดียว ในบรรดาสกิลที่ได้มาใหม่ทั้งหมด 

      สมาชิกคนอื่นๆเองก็ล้วนทดสอบสกิลที่ได้มาใหม่เช่นกัน

      เมื่อ [แองเกอร์เบิร์ด] เห็นว่าตัวเองสู้ไม่ได้ พวกมันจึงโกรธจนควันออกหู..พร้อมกับขนของมันก็เริ่มมีสีแดงที่เข้มยิ่งขึ้นกว่าเดิม..หลังจากนั้นพวกมันก็เข้ามาโจมตีต่อทันที 

      “ระ..เร็วขึ้นมาก..อะไรกันเนี่ย”

      มอนสเตอร์นกบินโฉบไปมา..ด้วยความเร็วสูง พร้อมกับพ่นไฟ

      “มอนเตอร์พาวเวอร์อัพได้งั้นหรอ!?”

      “ท่าทางมอนสเตอร์ที่เลเวลเกิน 25 จะมีความสามารถแปลกๆกันเยอะจังนะ”   

       แต่ถึงอย่างงั้นพวกเรเวลที่เลเวลอัพกันจนเป็น LV30 กันแล้ว ก็สามารถเอาชนะ [แองค์เกอร์เบิร์ด] ที่ LV28 ได้อย่างง่ายดาย ด้วยความเหนือกว่าด้านเลเวลและสเตตัส

      …จนไม่นาน ฝูง [แองค์เกอร์เบิร์ด] นับร้อยตัว ก็ถูกกำจัดทั้งหมด      

      “เห้อ..จบสักที” เรเวลรีบเปิดหน้าต่างสเตตัสตัวเองขึ้นมา แล้วดูช่อง Exp ตอนนี้

       Exp 22/1200   

      “เอ๋!….Expขึ้นมาแค่1เนี่ยนะ..” 

      ก่อนหน้านี้ที่เลเวล30 ตอนที่ตรวจสอบสกิลใหม่ที่ได้มา ผมได้เหลือบไปดูช่อง Exp พบว่า มีอยู่ 21/1200 แต่จากการร่วมกันฆ่าฝูงมอนสเตอร์นก [แองเกอร์เบิร์ด] นับร้อยตัวเมื่อกี้นี้ ทำให้ Exp เพิ่มขึ้นมาแค่1 เท่านั้นเอง ซึ่งเป็น Expที่ได้น้อยที่สุดในชีวิตตั้งแต่ล่ามอนสเตอร์มาเลยก็ได้  

      “ไม่แปลกเท่าไรค่ะ..ตัวฉันคิดว่าการเก็บเลเวลหลังจากนี้น่าจะยากกว่าเมื่อก่อน เพราะเมื่อเลเวลสูงขึ้น การเก็บเลเวลก็ยิ่งยากขึ้นด้วย และถ้าอยากได้ Exp เยอะๆ ก็จำเป็นต้องโค่นมอนสเตอร์ที่เลเวลสูงกว่าตัวเองเท่านั้น” 

      “ถ้างั้นเราน่าจะลองลากมอนสเตอร์แล้วระเบิดทีเดียวแบบเมื่อกี้อีกรอบดูนะ ถึงแม้ตอนนี้มันจะเลเวลต่ำกว่าเราแล้วก็เถอะ แต่นี่ก็เป็นวิธีเดียวที่ได้ Expมากที่สุดแล้วในตอนนี้” เรเวลเสนอ

      “จะลองแบบนั้นดูก็ได้ค่ะ..เพราะตอนนี้สเตตัสเราก็เหนือกว่ามอนสเตอร์ทั้งป่านี้แล้ว ฉะนั้นตอนล่อมอนเตอร์มารวมกันที่จุดเดียวน่าจะไม่นานเหมือนเมื่อก่อน แถมไม่น่าใช้พลังเวทย์เยอะเหมือนเมื่อก่อนด้วย”

      “โอเค..งั้นลองตามนี้นะ..ทุกคนโอเคกันมั้ย?” เรเวลหันหน้าไปถามคนอื่นๆ

       หลังจากทุกคนพยักหน้าแล้ว..พวกเราจึงนัดตำแหน่งกันแล้วล่อมอนสเตอร์มารวมกันที่เดียวอีกครั้ง 

       ‘ตู้มมมมมมมม’

        +5 Exp

       ‘ตู้มมมมมมมม'

         +5 Exp

       ‘ตู้มมมมมมมม’

         +5 Exp

        ‘ตู้มมมมมมม’

          +5 Exp

         แสงสว่างจ้าและความร้อนสูงกระจายมาจากป่าส่วนลึก

         เกิดแผ่นดินไหวสั่นสะเทือนเนื่องจากแรงระเบิดหลายรอบ

        “แฮ่กๆ..ตะ..ฉัน…ฉันว่าพอแค่นี้เถอะค่ะ”  

        หลายคนรวมทั้งเซซิเลียเริ่มหอบหายใจ..ที่ทำหน้าที่ล่อมอนสเตอร์กันอย่างบ้าคลั่งและหนักหน่วง

       พลังเวทย์ของเรเวลตอนนี้ถูกใช้จนแทบเหลือ0 จากการใช้สกิล <หอกแห่งปาฎิหาริย์> ต่อเนื่อง...ซึ่งใช้พลังเวทย์จำนวนมากไปหลายครั้ง 

        เรเวลที่เริ่มง่วงนอนเนื่องจากพลังเวทย์ลดลงต่ำ..เปิดหน้าต่างสเตตัสตัวเองขึ้นมาดูอีกครั้ง

         Exp 42/1200   

        “ไม่ไหวแหะ..ระเบิดป่าไปแทบตาย ฆ่ามอนเตอร์ไปตั้งเยอะ แต่ไม่ได้เข้าใกล้ LV31 แม้แต่นิดเดียว” เรเวลคร่ำครวญในสภาพงัวเงียง่วงนอนอย่างหนัก 

        “ที่ผ่านมาเกิดแผ่นดินไหวจากการระเบิดไปหลายรอบมาก..แถมป่าส่วนลึกตอนนี้ก็หายไปกว่าครึ่งนึง..ฉันคิดว่าต่อให้ทำลายป่านี้ทั้งหมด เลเวลพวกเราก็ไม่มีทางขึ้น31 ไปได้หรอก..แถมจะโดนโรงเรียนด่าด้วยเนื่องจากทำลายป่าสำคัญสำหรับฟาร์มExp หายไป” ลูน่ากล่าวแบบนั้น

        “เรื่องนี้ผมเองก็เห็นด้วยครับ..ฉะนั้นผมว่าพวกเรากลับโรงเรียนอัศวินเวทย์มนต์กันเถอะ นี่ก็ใกล้เวลาเย็นแล้วด้วย อีกเดี๋ยวจะมีเจ้าหน้าที่ผู้ใช้เวทย์มิติมารับแล้ว” รูอันกล่าว

         “งั้นการเก็บเลเวลคงจบลงเท่านี้สินะ” เซเลน่ากล่าวแบบนั้น..ในสภาพตัวมอมแมมเปรอะเปื้อนเช่นกัน แถมตัวเธอตอนนี้เองยังรู้สึกง่วงนอนเล็กน้อยด้วย

         “งั้นสินะ..แต่ฉันคง..กะ…ไป…มะ.ไม่ไหว..ละ..” 

         เวทย์มนต์แอเรียลหายไปจากปลายเท้าเรเวลทันที

         เรเวลที่พลังเวทย์หมด..ได้หมดสติแล้วล่วงลงไปจากท้องฟ้า

         “เรเวลลล!…” เซซิเลียบินไปรับตัวเรเวลแล้วแบกเขาไว้บนหลังทันที

         “ผมว่าพวกเรารีบกลับไปด้านหน้าป่าก่อนที่พลังเวทย์จะหมดเถอะครับ” รูอันเสนอแบบนั้น

         “เข้าใจแล้วค่ะ”

          .

          .

          .

          หลังมารอด้านหน้าป่าได้ไม่นานพร้อมกับสมาชิกห้องSคนอื่นๆก็มีเจ้าหน้าที่ผู้ใช้เวทย์มิติมารับไปทันที 

         และแล้วการเก็บเลเวลอันแสนสั้นจนน่าตกใจก็จบลงในเวลาไม่นาน

                                 #คุยกับคนเขียน#

        ขออภัยด้วยครับ พอดีวันนี้(เมื่อวาน)ยุ่งเกี่ยวกับการจองหุ้น ipo ตัวนึงทั้งวัน ทำให้กว่าจะเริ่มเขียนก็ช้ามาก สุดท้ายเลยต้องมาอัพกันข้ามคืนแบบนี้ 

       สำหรับ Saga การเก็บเลเวลก็จะจบลงเท่านี้ครับ..ก่อนจะสำรวจดันเจี้ยนก็จะมี Saga ช่วงเตรียมตัวก่อนสำรวจมาขั้นกันสักหน่อย(แต่ไม่ยาว)..ถึงยังไงก็ขอบคุณที่ตามอ่านงานของผมมาตลอดนะครับ  ><