Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

    ตอนที่​ 40​ เกิดเรื่องขึ้น

    ฝูงศิษย์พลันเงียบเสียงลง​ พวกเขาเห็นอะไร​อยู่​ จ้าวฟงนอนไม่ได้สติ​ ร่างกายบาดเจ็บ​อยู่ตรงนั่น​ ในเวลานั้นก็มีหน่วยรักษา​ รีบเข้ามาหามจ้าวฟงไปรักษาอย่างรวดเร็ว​ ถ้าปล่อยไว้ต้องเป็นอันตรายแน่
    หลังจากจ้าวฟงถูกส่งไปรักษาแล้ว​ รอบบริเวณก็พลันเกิดเสียงพูดคุยกันสนั่น
    "แย่แล้ว​ จ้าวฟงถูกเล่นงาน​"
    "หมอนั่นมันใครกัน​ มันไม่รู้จักจ้าวเฟยหรอ"
    "ยังงี้จ้าวเฟิงต้องไม่อยู่เฉยแน่​ น้องชายโดนเล่นงานซะสาหัสขนาดนี้"​ ศิษย์หลายคนกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก​
    ข่าวที่จ้าวฟงถูกเล่นงานบาดเจ็บก็แพร่่กระจายไป​
    ในขนาดนั่น​ ณ​ ที่พักแห่งนึง​ มีขนาดใหญ่โต​ สวยงามหรูหรา​ ที่พักอาศัยรอบบริเวณก็​ดูใกล้เคียงกันอย่างมาก​ มันมีไว้สำหรับผู้มีรายชื่อในยอดยุทธเท่านั่น​
    ในบ้านหลังนึง​ มีผู้ชายหน้าตาคมคาย​ ใบหน้าเขาราวกับเพิ่งขึ้นสู่วัยผู้ใหญ่​ เขานั่งหลับตาขัดสมาธิลอยอยู่เหนือพื้น​ ร่างกายผุดเปลวเพลิง​ บินวนอยู่รอบๆตัวของเขา​ เพลิงสาดส่องราวกับเป็นบุตรแห่งเพลิง​ ในห้องพลันร้อนระอุราวกับอยู่ในภูเขาไฟ เขาคนนี้มีชื่อว่าจ้าวเฟิงเป็นศิษย์เพียงคนเดียวที่มีพลังขั้นขุนพลนภา​ ด้วยพลังพิเศษของเขาสามารถต่อสู้กับขั้นขุนพลขั้นกลางได้​เลยทีเดียว
    "ปัง"​ ขนาดนั่นประตูห้องของเขาก็เปิดออก​ ความร้อนแผดเผาไปทั่ว​
    "โอ๊ยยยยย​ ร้อนๆ"​ ศิษย์ที่เข้ามาเปิดประตูพลันส่งเสียงร้องราวกับถูกน้ำร้อนลวก
    จ้าวเฟิงลืมตาตื่น​ เขาเอ่ยถามออกมา
    "มีอะไรหรอ​ ศิษย์น้อง"
    "ศิษย์พี่ใหญ่​ แย่แล้ว​น้องชายท่านโดนเล่นงานตอนนี้อาการสาหัสมากเลย" ศิษย์น้องตะโกนออกมาเขาอธิบายให้จ้าวเฟิงฟังด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนัก
    จ้าวเฟิงได้ยินดังนั่น​ เปลวเพลิงรอบกายของเขาก็ร้อนขึ้นมาทันที​ อุณหภูมิ​ความร้อนเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ​ ศิษย์น้องคนที่มาบอกพลันวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว​ กลัวจะโดนเผาไหม้อยู่ตรงนั่น
    จ้าวเฟิงยืนขึ้นใบหน้าเขาดูโหดร้าย​ ในความคิดของเขา​ จ้าวฟงเป็นคนที่ไม่ได้เรื่อง​ ชอบหาเรื่องคนไปทั่วในแต่ละวัน​ ใช้บารมีของเขาก่อเรื่องไปทั่ว​ แต่มีพรสวรรค์แค่อายุ18ปี​ ก็มีขั้นพลังขุนพลปฐพีขั้นกลางเลยทีเดียว แต่ถึงยังงั้นจ้าวฟงก็เป็นน้องชายคนเดียวของเขา​ เขาค่อนข้างตามใจน้อง​ คอยให้ท้าย​ ตักเตือนอยู่ตลอดแต่​
    "กล้าดียังไง​ ถึงน้องข้ามันจะไม่เอาไหน​ จนข้าอยากจะตบมันให้ตาย​ แต่ถึงยังไง​เจ้าก็ไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายน้องข้า"​ จ้าวเฟิงเอ่ยขึ้นใบหน้าเขาเยียบเย็น​​
    ขนาดนั่นเขาก็ก้าวออกไปจากทีี่พักทันที​
    เย่ชิงหยูไม่ได้รับรู้อะไรเมื่อเขามาถึงที่พักก็ใ้ช้แต้มสแกนทักษะวิชาทั้งสามทันที​ ข้อมูลของวิชาทั้งสามทะลักเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง​ เขาไม่ต้องฝึกเองด้วยซ้ำ​ ใช้แต้มก็พอ​ เขาหมดไป​ 30000แต้มถือว่าคุ้มค่า
    ขนาดนั่นจ้าวเฟิงเดินมาถึงตึกแห่งนึงในสำนัก​ มันเป็นที่ไว้ท้าประลองกับคนอื่นๆ​ สำหรับผู้มีชื่อในทำเนียบยอดยุทธนั่นในแต่ละเดือนพวกเขาจะได้สิทธิ์ท้าสู้กับใครก็ได้หนึ่งครั้งแล้วผู้ที่​ถูกท้าจะไม่สามารถ​ปฏิเสธ​ได้​ ต้องรับการประลองเท่านั่น​
    เขาเอ่ยกับผู้อาวุโสผู้ดูแลตึกการประลอง​ บอกชื่อของเย่ชิงหยูทันที​ ระหว่างที่เดินมา​ เขาให้ศิษย์คนอื่นๆไปสืบมาว่ามันเป็นใคร​ จนเขาได้รู้
    เป็นแค่เด็กใหม่จากบ้านนอก​ เดียวได้เจอกัน​ จ้าวเฟิงเอ่ยเสียงเย็น​ เมื่อคำท้าถูกลงไปแล้ว​ เขาก็เดินออกไปที่ส่วนกลางของสำนัก​ ที่ลานประลองทันที
    ขนาดนั่นเย่ชิงหยูที่กำลังนั่งทบทวนทักษะวิชาของตนเองอยู่นั่น​ ประตูก็ถูกเปิดออกมาเสียงดัง​ ปัง​ มีชายวัยกลางคนเดินดุมๆเข้ามา​ เขาเอามือไปปิดประตู​(มีมารยาทซะด้วย)​ ใบหน้าเขาดูดุร้าย​ เย่ชิงหยูลืมตามอง​ เขาหลีตาลงเล็กน้อย​
    ขนาดนั่นชายวัยกลางคนก็เอ่ยขึ้น​
    "ข้าคือผู้อาวุโสประจำสำนัก​ เจ้าถูกท้าประลองจากจ้าวเฟิง​ ยอดยุทธอันดับ​1​ และเจ้าไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ​ ตามข้าไปที่ลานประลอง" เขาข่มขู่เย่ชิงหยูให้เดินตามออกไป​ ขนาดนั่นเขาก็พูดขึ้นอีก
    "เป็นแค่เด็กบ้านนอก​ ถึงกับไปทำร้ายน้องชายของจ้าวเฟิง​ แค่ขุนพลปฐพีขั้นต่ำ จ้าวเฟิงเอาแกตายแน่​" เขาส่งเสียงเย้ยหยัน​ ทำสีหน้าดูถูก​ ในความคิดของเขา​ กะว่าใช้โอกาสนี้ในการสายสัมพันธ์​กับอัจฉริยะ​อันดับ1​ ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่ดี​
    เย่ชิงหยูอารมณ์​เริ่มโมโหเล็กน้อย​ แค่เข้ามาที่นี้วันแรก​ก็มีเรื่องหลายเรื่อง​ ปกติอารมณ์​ของเขาจะค่อนข้างสงบ​ ไม่ลุกลานใครก่อน​ แต่แค่วันเดียวก็มีคนมาหาเรื่องตั้งหลายคน​ สงสัยเขาต้องเชือดไก่ให้ลิงดูเป็นตัวอย่าง​ พลังของเขาในตอนนี้​ไม่กลัวใครทั้งนั่น​ ​เริ่มจากคนแรก​ เย่ชิงหยูหันมามอง​ นัยย์ตาเขาเริ่มส่งจิตสังหาร
    ชายวัยกลางคนเมื่อเห็นว่าเย่ชิงหยูเริ่มส่งจิตสังหารออกมา​ ดวงตาเขาก็ส่องแสง​ เตรียมพร้อมจะลงมือ
    "ทำไม​ เจ้าจะทำอะไร"​ เขาเอ่ยออกมาเสียงเย็น​ ขนาดที่เขากำลังจะพูดไม่จบ​ เย่ชิงหยูพลันหายตัวไป​ มาปรากฏตรงหน้าราวกับวาป
    "พรึบบบบ​ จึกกกก"
    "กล้าม​า.......อึก"​ ชายวัยกลางคนส่งเสียงไม่ออก​ ดวงตาเขาเบิกกว้าง​ ในขนาดนั่นเขาเห็นเย่ชิงหยูแทงนิ้วชี้เข้ามาที่ลำคอของเขา​ สัมผัสของเขาแทบมองตามความเร็วของเย่ชิงหยูไม่ทันเลยสักนิด
    เย่ชิงหยูสีหน้าเย็นชา​ ปกติเขาจะไม่ลงมือสังหารคน​ แต่นี้มันล้ำเส้นอารมณ์​เขามากเกินไปแล้ว​ เขาชักมือกลับมา​ นิ้วชี้มีเลือดติดอยู่ เขาสบัดนิ้ว​ ชายวัยกลางคน​ เอามือกุมลำคอที่เป็นรูของเขา​ สีหน้าเขาตื่นตระหนก​ แววตาฉายด้วยความกลัว​
    "ตึงงง"หลังเขาล้มลงกระแทกไปที่พื้น​ เลือดทะลักออกมาจากปากกับรูที่ลำคอ​ ดวงตาเขาเบิกกว้าง​ ส่งเสียงอึกๆ ตายไปทั้งอย่างนั่น​ ก่อนเขาจะตาย ในความคิดเขาพลันรู้สึกเสียใจอย่างถึงที่สุด​ เมื่อเย่ชิงหยูเปิดประตูออก​ ก็มีศิษย์หลายคนที่เดินตามผู้อาวุโสมาด้วย​ เย่ชิงหยูไม่ได้สนใจเดินผ่านไปทันที​ พวกเขาก็สับสน​ แล้วทำไมผู้อาวุโสไม่ออกมา​ พวกเขาไม่รอช้าเดินเข้าไป​ในห้อง​ ขนาดนั่นพวกเข้าก็ส่งเสียงตะโกนดังลั่น​ เสียงอุทานด้วยความตื่นตระหนกดังออกมา​

    เย่ชิงหยูเดินออกไปจากที่พักทันที​ ใบหน้าเขามืดครึม​ เดินไปทางลานประลอง​

    คล้ายกับเรื่องCosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ) ที่คุณอ่าน