ดันเจี้ยน x ดันเจี้ยน

          อีกฝ่ายไม่ได้รีบเข้าโจมตีซ้ำแต่ปล่อยให้เรย์ค่อย ๆ ทรงกายลุกขึ้น

          สำหรับเรย์ผู้ถูกกาลเวลาของโลกทอดทิ้งวินาทีนี้เท่านั้นที่เขาจะรู้สึกได้ถึงความมีชีวิต การเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงอันตรายเท่านั้นถึงจะทำให้เขาทราบว่าตนเองยังอยู่ที่นี่สามารถยืนยันได้ว่านี่แหละคือวิถีชีวิตของเขา

          เรย์แย้มหลุดเสียงหัวเราะภายใต้หน้ากากออกมาเล็กน้อย

          “มีอะไรน่าขำรึไง?”

          คาซุโอะขมวดคิ้ว

          “ไม่มีอะไรหรอก แค่จู่ ๆผมก็ดันรู้สึกสนุกขึ้นมาที่จะได้เจอคู่ต่อสู้แบบคุณ อย่าใส่ใจเลยครับ”

          เด็กหนุ่มยืนขึ้นด้วยท่าทีสงบนิ่งน้ำเสียงก็ราบเรียบมาก ราวกับว่ากำลังพูดข้อสรุปที่ธรรมดาสามัญ

          สิ่งที่เรย์พูดออกมานั้นเป็นความจริงแท้จากใจเพราะช่วงเวลาที่ผ่านมาได้แต่ฝึกฝนกับบุคคลที่เก่งกันคนละระดับอย่างจุนเปย์หรืออิจิกะทำให้ไม่สามารถวัดฝีมือที่แท้จริงของตนเองได้

          “งั้นแกจะได้สนุกยิ่งขึ้นกว่านี้อีก!”

          สิ้นเสียงคาซุโอะโยนรูนอันหนึ่งเปิดนำพร้อมกับพุ่งวูบตรงเข้าหาอย่างรวดเร็วการเคลื่อนไหวครั้งนี้เร็วกว่าครั้งก่อนหน้ามากนัก

          แต่น่าเสียดายที่ใช้ลูกไม้เช่นนี้เล่นงานเรย์อีกครั้งก็ยังตื้นเขินไปหน่อยเมื่อคราวนี้เรย์เปิดใช้เนตรมารเต็มตัวขยายการมองเห็นสิ่งผิดปกติของพลังงานที่แฝงอยู่ทุกสรรพสิ่งแยกแยะได้ว่าสิ่งไหนจริงสิ่งไหนกลลวง

          เรย์มองเห็นปริมาณปราณที่แฝงมาอย่างเข้มข้นจึงไม่เข้าไปแลกด้วยเพียงตั้งรับอย่างเรียบง่ายเมื่อดาบหนักฟาดลงมาพลังลมพัดกรรโชกปล่อยจากใบดาบจนเจ็บแปลบปลาบ เรย์ปล่อยให้ตัวเองถูกฟาดจากแรงปะทะลอยดุจลูกปืนใหญ่วิถีโค้ง รีบปรับมุมของร่างกายตนเองกลางอากาศตอนที่เท้าเตะลำต้นของต้นไม้ก็ฟื้นฟูสมดุลแล้ว

          หากเมื่อครู่เรย์เข้าหักโหมกับฝ่ายตรงข้ามรับรองว่าไม่สามารถต้านทานด้วยกำลังภายในเพียงเท่านี้ได้

          หนนี้คาซุโอะไม่ปล่อยให้เรย์ตั้งหลักได้อีกตั้งกระบวนท่าพุ่งเข้ามาอย่างดุดัน ทว่าเรย์ขยับตัววูบจี้ดาบออกคล้ายดั่งแผ่วเบาไร้เรี่ยวแรงอย่างสุดแสนแต่ทว่าปลายดาบเดี๋ยวซ้ายเดี๋ยวขวากลับจี้จุดตาย สะกดสภาวะดุดันของคาซุโอะได้อย่างชะงัด

          เคร้ง เคร้ง เคร้ง~

          แลกดาบกันได้สักพักคาซุโอะค้นพบว่ากล้ามเนื้อของเขาเพิ่งจะขยับเพียงส่วนเดียวอีกฝ่ายที่อยู่เบื้องหน้าก็คล้ายจะคาดการณ์ได้แล้วว่าตนเองจะออกกระบวนท่าแบบใดศัตรูสามารถคาดการณ์ล่วงหน้าได้ตลอดถึงการโจมตีครั้งถัดไปของตนเองตามวิธีการขยับร่างกายในการออกกระบวนท่า

          จากนั้นทำการฟันดักหรือทิ่มแทงเข้ามาในส่วนที่เป็นช่องโหว่

          ‘ดวงตาสีแบบนั้นเนตรมารงั้นรึ? เป็นพวกอาคิไทป์สินะ’

          คาซุโอะเมื่อเข้าประชิดใกล้จึงเริ่มสังเกตเห็นดวงตาของอีกฝ่ายและรีบปรับท่วงท่าเฝ้าระวังมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

          หลังหักล้างกันกว่ายี่สิบกระบวนท่า บนร่างของคาซุโอะมีรอยบาดเพิ่มขึ้นหลายจุดคาซุโอะรู้สึกได้ว่าความเร็วของปฏิกิริยาอีกฝ่ายไม่ได้เร็วกว่าตนเองเลยเพียงแต่เหมือนคู่ต่อสู้สามารถคาดคะเนได้ก่อนว่าตัวเขาจะใช้กระบวนท่าอะไรผ่านการเปลี่ยนแปลงของบริเวณกล้ามเนื้อที่โป่งขึ้นการเปลี่ยนแปลงของแววตา และการหายใจโคจรลมปราณไปยังส่วนที่ต้องการใช้ตามร่างกาย ในด้านกระบวนท่าถูกสยบควบคุมไว้เหนี่ยวแน่นจนน่าอึดอัด

          เรย์จดจ้องดาบเหล็กกล้าของฝ่ายตรงข้ามฟาดฟันตรงเข้ามาดาบยาวจึงตวัดเฉียง ๆ แทงสวบเข้าใส่ท้องน้อยศัตรูตัวเองเบี่ยงร่างท่อนบนหลบเลี่ยงจากคมดาบที่กรีดมา

          คาซุโอะแลเห็นดาบของคู่ต่อสู้แทงออกมาตามใจนึกคล้ายไม่เป็นกระบวนท่าไม่สอดคล้องกับหลักการ จึงสะบัดอาวุธในมือป้องกันอย่างรวดเร็วฟันใส่ตัวดาบยาวที่พุ่งมา ถือดีว่ามีกำลังภายในมากกว่า ขอเพียงแต่ดาบปะทะกัน ก็สามารถกระแทกให้ปลิวกระเด็น

          ซึ่งคาซุโอะครั้งนี้สภาวะเร่งร้อนยิ่งขณะฟาด ได้แต่ภาวนาให้ดาบปะทะกันหลังจากนั้นแล้วอาศัยกำลังภายในอันเข้มแข็งกดข่มอีกฝ่ายไว้

          ทางฝั่งเรย์เองก็เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่าตนเองไม่อาจใช้กำลังภายในเข้าปะทะได้อย่างเต็มที่เพียงสามารถใช้เพลงดาบที่ได้รับสืบทอดมาเข้าหักล้างกระบวนท่าฝ่ายตรงข้าม

          ท่าสยบดาบในอาสัญไร้ลักษณ์เขาได้ซึมซับจนช่ำชองชำนาญต่อให้ยังไม่อาจใช้กำลังภายในดึงศักยภาพของเพลงดาบนี้ออกมาได้อย่างเต็มที่แต่เขานั้นมีวิธีหักล้างอันสับสนซับซ้อนลึกล้ำพิสดารนานาชนิดล้วนทราบสำนึกดาบเป็นอย่างดี

          เรย์คาดคะเนล่วงหน้าว่าต้องมีเรื่องเช่นนี้แขนซ้ายยกรั้งดาบยาวขึ้นสูง ใช้กระบวนท่าในอาสัญไร้ลักษณ์จี้ใส่ใต้วงแขนของอีกฝ่ายที่ได้แลเห็นช่องว่างรอยโหว่ในกระบวนท่าร่างของศัตรู

          กระบวนท่านี้ดูอย่างผิวเผินคล้ายดั่งเป็นวิธีต่อสู้อย่างเสี่ยงชีวิตคิดจะตกตายตามกัน แต่ตำแหน่งเป้าหมายของท่าแทงดาบครั้งนี้เหมาะเจาะพิสดารยิ่ง

          ตามสภาวะที่เห็นอยู่ปลายดาบยาวของเรย์จะทิ่มแทงถึงศัตรูก่อนแล้วอาวุธของศัตรูจึงจะฟันมาถึงร่างของเรย์

          ในระยะนี้มีความแตกต่างโดยแบ่งแยกลำดับก่อนหลังหากแม้ผิดแผกกันเพียงชั่วพริบตาเดียวก็สามารถอาศัยระยะเวลาก่อนหลังนี้ทำร้ายศัตรูก่อนโดยไม่ถูกทำร้าย

          ทว่าวิถีดาบของเรย์กระจายอย่างสลับซับซ้อนล้วนเป็นการต่อสู้อย่างใช้กระบวนท่าไม่ใช้เรี่ยวแรงปะทะเลยสักนิด

          ในสายตาคาซุโอะนั้นมองเห็นดาบของอีกฝ่ายปัดป่ายไปมาอย่างไร้ทิ้งทาง ไร้ซึ่งกระบวนท่าร้อยเรียงตนเองไม่เคยเห็นกระบวนท่าจากสำนักไหนที่มั่วซั่วขนาดนี้มาก่อน

          โดยหารู้ไม่ว่าแก่นหลักวิชาของอาสัญไร้ลักษณ์เมื่อผู้ใช้เปลี่ยนจากมีกระบวนท่าเป็นไร้กระบวนท่าเหลือสำนึกของกระบวนท่าปราศจากรูปทรงของกระบวนท่า ศัตรูก็ไม่มีทางสยบหักล้างใช้ไร้กระบวนท่าเอาชัยมีกระบวนท่า คือหลักสุดยอดเคล็ดวิชาในเพลงดาบ ยิ่งผู้ใช้มีไหวพริบปฏิภาณสูงเพียงใด อานุภาพก็ยิ่งสูงล้ำ

          ดั่งที่ว่าดาบคล้ายเมฆพลิ้วละลิ่วล่องใช้ออกตามใจปรารถนา

          ทว่า คิดหั่นไก่ ต้องมีไก่ให้หั่นคิดฟันหมี ต้องมีหมีให้ฟัน ศัตรูคิดทำลายท่าดาบของเราเราต้องมีท่าดาบจึงปล่อยให้ทำลายได้ คนธรรมดาที่ไม่เคยฝึกฝีมือมาก่อนผู้หนึ่งถือดาบฟาดฟันวุ่นวายต่อให้รอบรู้กว้างขวางกว่านี้ก็คาดเดาไม่ออกว่าดาบต่อไปจะฟันใส่ที่ใด ต่อให้มีกระบวนท่าลึกล้ำกว่านี้ก็ทำลายกระบวนท่าของมันไม่ได้

          เพียงแต่คนที่ไม่มีฝีมือแม้ไร้กระบวนท่ากลับถูกผู้คนโค่นล้มได้โดยง่าย เพราะไร้ซึ่งประสิทธิภาพ

          ดังนั้นเพลงดาบอาสัญไร้ลักษณ์ไม่ใช่ไร้กระบวนท่าในความหมายแต่เป็นการใช้ท่าของสำนักไหนก็ได้ ท่าใดบนโลกนี้ก็ได้อย่างไม่ตายตัวไม่มีลำดับก่อนหลัง หลุดจากลำดับขั้นตอน หลอมรวมพลิกแพลงผ่านเคล็ดวิชาทั้งเก้าตราบใดที่ไม่มีหลักการ สำนึกไม่ยึดติด ก็ถือว่าไร้กระบวนท่า

          เรย์พอจู่โจมดาบแรกชิงเป็นฝ่ายมีเปรียบแล้วกระบวนท่าที่สอง ที่สามก็ทะลักออกอย่างต่อเนื่องกัน ทุก ๆดาบทั้งโหดเหี้ยมทั้งแม่นยำ ปลายคมดาบล้วนไม่ห่างจากตำแหน่งอันตรายของฝ่ายตรงข้าม

          คาซุโอะปัดป้องไม่ทันท่วงทีได้แต่ถอยกรูดไปด้านหลัง สิบกว่ากระบวนท่าผ่านพ้นไป

          เรย์ทิ่มดาบลงบังคับฝ่ายตรงข้ามจนต้องรั้งดาบคุ้มครองท่อนล่างฝ่ามือขวาได้พุ่งออกกระแทกใส่ช่วงไหล่ของคาซุโอะถอยไปหลายก้าวโดยไม่ได้แฝงลมปราณเข้าไปมากนัก เพราะยังควบคุมกำลังภายในได้ไม่ดีพอ

          ทั้งสองฝ่ายยืนคุมเชิงอยู่ครู่หนึ่งเรย์ก็กระโดปราดถอยกลับออกไปอีก

          ทว่าคาซุโอะกลับเข้าใจว่าอีกฝ่ายแสดงให้เห็นว่ามีเจตนาผ่อนปรนละเว้น ยิ่งสร้างโทสะเพิ่มขึ้น คาซุโอะปลุกกระแสลมปราณออกมาทั้งหมดและพุ่งเข้าปะทะอีกครั้งอย่างดุดันยิ่งขึ้น

          ‘ไอ้กร๊วกนี่!’

          ในเพลงดาบอาสัญไร้ลักษ์มีการพลิกแพลงอย่างสับสนซับซ้อน เรย์ในยามนี้ยังไม่ได้เรียนรู้จนหมดสิ้น แม้ตอนนี้จะร่ำเรียนผ่านความทรงจำของราชาตนนั้นได้ไม่ถึงระดับความละเอียดลึกล้ำที่ราชาเคยแสดงให้เห็น แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วจะใช้สยบศัตรูเบื้องหน้า แม้ว่าตอนนี้ตัวเขาไม่สามารถใช้ออกได้ตามใจนึกเมื่อสมรรถภาพร่างกายตามความเร็วของสำนึกดาบไม่ทันก็ตามที

          เรย์พอใช้ออกต่อต้านกระบวนท่าที่แฝงไว้ด้วยลมปราณเกรี้ยวกราดของศัตรูมักจะมองเพียงวูบเดียวก็พบเห็นรอยโหว่ในท่าร่างของคาซุโอะเพียงสะบัดดาบออกก็บีบบังคับจนอีกฝ่ายไม่อาจไม่รั้งดาบกลับไปคุ้มครองตัวเองรูปการณ์มีแต่ได้ชัยชนะโดยไม่พ่ายแพ้เลย

          ขณะเรย์ต่อสู้กับคาซุโอะทุกวินาทีล้วนมีการรู้ซึ้งสำนึกอย่างแปลกใหม่ขึ้นคำนึงในใจว่านี่เป็นโอกาสอันดีที่จะได้พิสูจน์ความลึกล้ำของอาสัญไร้ลักษณ์ผ่านสถานการณ์เป็นตายมีความเข้าใจแตกฉานในกระบวนท่าต่าง ๆ มากยิ่งขึ้นความมั่นอกมั่นใจก็เพิ่มพูนทวีคูณ ดังนั้นจึงไม่เร่งร้อนเอาชัยเพียงแต่ทุ่มเทสมาธิสังเกตความพลิกแพลงในท่าร่างของฝ่ายตรงข้าม

          คาซุโอะพลันขู่คำรามร่ายรำดาบชิงจู่โจม ดาบในมือจากเบื้องบนพุ่งลงสู่ด้านล่างอย่างหักโหมสถาวะดุร้ายอำมหิต ครั้งนี้เล็งตรงตำแหน่งที่เหมาะสม สี่สิบสองกระบวนท่าในวิชาดาบของคาซุโอะชั่วพริบตาก็ถูกร่ายรำใช้ออกไปบีบบังคับให้เรย์ต้องรั้งดาบเข้าปะทะด้วย

          ทว่าเรย์สั่นพลิ้วดาบยาวกรีดออกไปขวับขวับติดต่อกันสองครั้งต่อเนื่องกันด้วยมุมที่ประหลาดล้ำสุดหยั่งคะเนโดยดาบไม่เคยปะทะกัน

          บริเวณต้นแขนซ้ายขวาของคาซุโอะล้วนถูกกรีดใส่เป็นแผล

          นอกจากฝึกฝนเพลงดาบจนช่ำชองผ่านโลกจินตภาพปัจจุบันเรย์ยังต้องเรียนรู้เคล็ดทั้งเก้าเพื่อเข้าถึงแก่นแท้ของดาบที่ใช้ไร้กระบวนท่าเอาชัยกระบวนท่าในห้วงสมองฝังรากฐานไว้อย่างลึกซึ้งอันมีทั้งความพิสดารของกระบวนท่าดาบ ความว่องไวเมื่อยามลงมือความแม่นยำผ่านการคำนวณ ล้วนต้องบรรลุขั้นที่ลึกล้ำสุดยอด ผสมผสานในหลักการบันดาลให้ผู้คนคาดคำนวณไม่ออกถึงจะสามารถดึงศักยภาพของเพลงดาบอันเลิศภาพจบแดนนี้ได้