เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบสี่ เบียวสามก๊ก

เป็นสิ่งที่ผมสงสัยมานานแล้วว่าทำไมพวกเสือต่างๆมันถึงทำว่าตนเองราวกับอยู่ในยุคสามก๊กสามารถตั้งซุ้มโจรที่มีโรงม้าร้านยาดอง กำแพงไม้ ป้อมต่างๆฯลฯ

สารพัดที่จะทำจนผมคิดว่าพวกนี้คิดว่าตนเองเป็นท่านปรมาจารย์เตียวก๊กกันหรือไง?

ที่เรียกเมฆหมอกออกมากำบังตาผู้คนและคอยเข้าปล้นชาวบ้าน

สุดท้ายผมก็สรุปว่า

เพราะผมเบียวมังงะญี่ปุ่นมากเกินไป

ที่กระทั่งไปผจญภัยในต่างโลก

ชาวญี่ปุ่นก็ยังจะตั้งกิลด์นักผจญภัยขึ้นมา

ทุกอย่างมีระบบระเบียบให้มีองค์กรมาจัดการเก็บค่าหัวคิดค่าธรรมเนียมกันไป

หากเป็นคนอเมริกันคงจะโมโหอย่างมากที่จะมีกิลด์มาขัดขวางการทำการค้าเสรีอย่างสัญญานักผจญภัยนี้

ตั้งแต่สมัยท่านแกนดาล์ฟ

พวกเราก็ใช้ระบบแนะนำปากต่อปากผ่านกันมาทางโรงเตี๊ยม

ทำไมเราต้องเอากิลด์มากินหัวคิวของเราด้วย?

เรามีเกียรติยศนักผจญภัยและความเชื่อถือที่ทำให้เราสามารถทำสำเร็จลุล่วงตามสัญญาได้

แต่พอมาดินแดนแห่งนี้

แม้ผมจะอิเซไคมาผมได้ข้อสรุปว่าพวกเราภูมิภาคนี้เบียวสามก๊ก

ทุกหนทุกแห่งมีผู้มีอิทธิพล

ไม่มีใครคิดที่จะฟังใครแม้แต่น้อย

คนมีอิทธิพลจะสร้างอำนาจจากท้องถิ่น

แต่อำนาจส่วนกลางมาไม่ถึง

ทุกคนมีกองทัพส่วนตัวของตนเอง

แต่หากเราเชื่อตามที่แช๊ท GPT บอกเราในคำถามที่ว่า

ทำไมกองทัพส่วนตัวถึงยึดครองดินแดนไม่ได้?

แช็ท GPT ตอบมาประมาณว่า

มันไม่ใช่แค่เรื่องของกำลังทหารแต่เป็นเรื่องของการที่รัฐสมัยใหม่มีการสอดแนมsurveillance

ได้มากยิ่งกว่าสมัยโบราณและการเคลื่อนกำลังพลกับการเกณฑ์ทหารจากรัฐสมัยใหม่ที่ขนาดใหญ่กว่า

ทำให้การที่กองกำลังส่วนตัวที่ขนาดเล็กกว่านั้นจะมาเอาชนะกองทัพรัฐสมัยใหม่นั้นเป็นไปได้ยาก

กับในอีกแง่มุมทางการเมือง

รัฐต่างๆมีสนธิสัญญาการค้าและความร่วมมือต่างๆต่อกัน

หากจะเอาชนะรัฐบาลที่มีอำนาจปกครองเดิม

อาจจะเกิดการแทรกแซงจากต่างชาติเข้ามาได้ในการสนับสนุนเงินทุนหรือกำลังพลต่างๆ

ทำให้การที่กองกำลังส่วนตัว Private army จะเอาชนะกองทัพของรัฐสมัยใหม่นั้นจึงเป็นไปไม่ได้

หากเราเชื่อตามแช็ท GPT ก็สมเหตุสมผลอยู่

แต่มันเอามาอธิบายสภาพการณ์ปัจจุบันที่พวกเสือต่างๆสร้างซุ้มโจรในเขตหุบเขาต่างๆทำเสียอย่างกับว่าตนเองเป็นโจรสลัดในวันพีซที่มีเขตการปกครองของตนเอง

ทำให้ผมงงพอสมควร

ผมเลยพยายามลากพวกเขามาอยู่ในระบบเพื่อให้เป้ฯคนดีของสังคมทุนนิยมกันบ้าง

“เอาล่ะพวกเอ็ง ข้าจะฝึกสอนงานต่างๆให้พวกเอ็งพวกเอ็งจะได้มีเงินมาซื้อผ้าใหม่ ยกทรง แป้งผัดให้พวกสาวๆในหมู่บ้านกันได้บ้าง”

ผมก็พยายามจะให้พวกนี้มันกลับมาเบียวมังงะญี่ปุ่นกันบ้าง

จะได้ทำอะไรมีระเบียบแบบแผนไม่ได้ทำตัวแบบเรายังอยู่ในยุคสามก๊กกันอย่างนี้

คนเราสนใจการสงครามกันมากเกินไปในการชื่นชมขงเบ้ง

ทั้งที่ความสามารถอีกอย่างของขงเบ้งคือการเอาผ้าไหมของแดนเสฉวนมาค้ำประกันค่าเงินตราไม่ให้เงินเฟ้อต่างหาก

ต่อให้ขงเบ้งรบร้อยครั้งแพ้ร้อยครั้ง

แต่หากเขาเอาผ้าไหมเสฉวนมาค้ำประกันเงินตราของจ๊กก๊กได้

เขาก็คืออัครเสนาบดีที่มีความสามารถที่สุดเท่าที่แดนจงหยวนเคยมีมา