เทพจุติพิชิตฟ้า

ตอนที่ 45 หลินเหม่ยชินตกอยู่ในอันตราย

“เชิญทางนี้ค่ะท่านผู้มีพระคุณ!” หลินเหม่ยชินกล่าวด้วยย้ำเสียงสุภาพและท่าทีอ่อนโยน

“ขอตัวก่อนนะครับ” หลังบอกลาตระกูลหลิน หลินเยี่ยเดินตามหลินเหม่ยชินออกไปทันที

เมื่อขึ้นรถ หลินเหม่ยชินอดไม่ได้ที่จะพูด “วันนี้ฉันเห็นแล้วว่าคุณเก่งแค่ไหน ขอโทษนะคะที่ก่อนหน้านี้ฉันทำให้คุณขุ่นเคือง”

สองวันก่อนหลินเหม่ยชินสงสัยในทักษะของหลินเยี่ยจึงเดินทางไปทดสอบด้วยตนเอง ทว่าชายหนุ่มก็ทำให้เธอเห็นและชื่นชมได้

หลินเยี่ยไม่เพียงรักษาโรคประหลาดของนายใหญ่หลิน แต่ยังรักษาอาการป่วยเรื้อรังของนายใหญ่โจวด้วย สิ่งเหล่านี้ทำให้หลินเหม่ยชินชื่นชมเขามากขึ้น

“ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ แค่อย่ารบกวนผมอีกก็พอ” หลินเยี่ยหันมองนอกหน้าต่างอย่างเย็นชา

ไม่ว่าอย่างไรหญิงผู้นี้ก็คือดารา หากเข้าใกล้เธอมากเกินไปอาจเป็นข่าวและเกิดการวิพากษ์วิจารณ์ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อยี่ยี่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“ฉันสวยไม่พอเหรอคะ?”

“คุณจะสวยพอหรือไม่ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผม”

“คุณไม่ได้คิดอะไรกับฉันเหรอ?” หลิยเหม่ยชินเชิดอกเผยให้เห็นรูปร่างอันสง่างาม

“ไม่ได้คิด” หลินเย่อตอบ

“คุณ…” หลินเหม่ยชินปากสั่นพร้อมบีบพวงมาลัยแน่นด้วยความไม่พอใจ

หลินเหม่ยชินทั้งสวยและรูปร่างดี มีหญิงเพียงไม่กี่คนในเมืองหยุนเฉิงที่สามารถเทียบความสง่างามของเธอได้

ความสวยของเธอทำให้ชายมากมายคลั่งไคล้และไล่ตาม ทว่าชายตรงหน้ากลับเพิกเฉย

"เอี๊ยด!"

หลินเหม่ยชินหยุดรถกลางถนนพร้อมถามอย่างไม่พอใจ “ทำไมคุณถึงไม่สนใจฉัน?”

“ไม่สนใจก็คือไม่สนใจ” หลินเยี่ยมองตรงและเพิกเฉยต่อหลินเหม่ยชิน

“บอกมาสิ คุณไม่ชอบฉันที่ตรงไหน?”

“ไม่ชอบทุกตรง”

“คุณ คุณ…” หลินเหม่ยซินกัดฟันด้วยความโกรธ

หลินเหม่ยชินมั่นใจในความงามและรูปร่างที่ทำให้ชายนับไม่ถ้วนหลงใหลอยู่เสมอ แต่กิริยาของหลินเยี่ยทำให้เธอทนไม่ได้

หลังจากกัดฟันอยู่นาน เธอเอ่ยปากถามอย่างไม่มั่นใจ “ไม่รู้หรือไงว่าฉันมีทุกวันนี้ได้เพราะหน้าตาและรูปร่างนี้?”

“พูดใหม่อีกที หน้าที่การงานของคุณไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผม” หลินเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาทำให้หลินเหม่ยชินหมดความอดทน

"เกี่ยวสิ"

“เกี่ยวยังไง?”

“ทำไมอะไร ๆ ก็หลินชิ่งจู๋ ทำไมคุณถึงไม่ชอบฉัน?”

“ไร้สาระ” หลินเยี่ยกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถไป

“หยุด” หลินเหม่ยซินลงจากรถพร้อมถามอย่างโกรธเคือง “คุณจะไปไหน?”

“คุณยุ่งย่ามชีวิตผมเกินไป” หลินเยี่ยกล่าวก่อนจะเดินจากไป

“นี่ คุณ…”

หลินเหม่ยซินเบิกตากว้างมองแผ่นหลังของหลินเยี่ยอย่างโกรธเคือง แต่ทำอะไรไม่ได้

เธอไม่เคยเห็นชายคนไหนดูสง่าเช่นนี้มาก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็น และคงเป็นส่วนที่ดีที่สุดของหลินเยี่ย

ขณะที่หญิงสาวกำลังรวบรวมสติอารมณ์ จู่ ๆ ชายหัวล้านวัยกลางคนเดินเข้ามาหาพร้อมเผยรอยยิ้มอันน่าขยะแขยง “คุณหลิน อารมณ์ไม่ดีอยู่สินะครับ”

“ผู้กำกับชุน มาได้ยังไงคะ?” หลินเหม่ยชินสางผมพร้อมถามด้วยรอยยิ้มเจื่อน

ชายหัวล้านตรงหน้าเป็นผู้กำกับละครเรื่องใหม่ของหลินเหม่ยชิน ดาราหญิงมากมายในสังกัดถูกเขาลวนลามอย่างไร้ยางอายและน่ารังเกียจ 

“ผมกลับจากทำธุระและผ่านมาพอดี” ผู้กำกับซุนมองหลินเหม่ยชินด้วยแววตาน่ารังเกียจก่อนจะเผยรอยยิ้มพร้อมกล่าวว่า “คุณหลิน ไปทานข้าวด้วยกันหน่อยดีไหมครับ?”

เขาชื่นชอบหลินเหม่ยชินมานาน ความสวยของเธอหาใครเทียบได้ยากและทำให้ชายผู้นี้คลั่งไคล้

แต่เพราะหลินเหม่ยชินเป็นทายาทตระกูลหลินผู้ทรงอิทธิพลจึงทำให้ผู้กำกับซุนไม่กล้าทำอะไรเกินเลย

“ขอโทษด้วยนะคะ ฉันไม่มีเวลา พอดีมีธุระต้องจัดการ” หลินเหม่ยชินรับรู้ได้ถึงความคิดชั่วร้ายของผู้กำกับซุนจึงปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

“คุณหลิน ให้เกียรติผมสักหน่อยเถอะครับ ยังไงซะละครเรื่องใหม่ก็ยังไม่ได้เปิดกล้อง คุณจะยังได้เป็นนางเอกหรือไม่ขึ้นอยู่กับผม” ผู้กำกับซุนเผยรอยยิ้มชั่วร้าย

ดูเหมือนเขากำลังขอร้อง แต่แท้จริงแล้วคือการข่มขู่

หลินเหม่ยชินตอบกลับอย่างเด็ดเดี่ยว “ผู้กำกับซุนคะ ลองคิดให้ดีนะคะ หากคุณทำให้ตระกูลหลินขุ่นเคืองจะส่งผลยังไงต่อคุณ”

“อย่าเอาตระกูลหลินมาขู่ผม” ผู้กำกับซุนเงยหน้า “หากไม่ใช่เพราะคุณเป็นลูกสาวตระกูลนี้คงเสร็จผมไปแล้ว”

ผู้กำกับซุนกล่าวพร้อมกวาดสายตาไปยังหน้าอกของหลินเหม่ยชินราวสองสามครั้งก่อนจะเลื่อนลงมายังต้นขาและกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่

“สารเลว!” หลินเหม่ยชินกล่าวด้วยสายตารังเกียจกพลันหนัหลังกลับขึ้นรถไป

ผู้กำกับซุนกดร่างเข้ากับประตูรถพร้อมกัดฟันกล่าว “ผมทนคุณมานาน วันนี้คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว”

หลังพูดจบผู้กำกับซุนหยิบขวดสเปรย์พ่นใส่หลินเหม่ยชินทันที

กลิ่นจาง ๆ ของสเปรย์ทำให้หลินเหม่ยชินรู้สึกอ่อนแรงราวกับกำลังจะหมดสติ เธอเอนกายลงบนพนักพิงพร้อมถามอย่างแผ่วเบา “คุณ... คุณพ่นอะไรใส่ฉัน?”

“สิ่งที่จะทำให้คุณเชื่อฟังผม หีหี...” ผู้กำกับซุนเผยรอยยิ้มน่ารังเกียจพร้อมจ้องมองเรือนร่างของเธอและกลืนน้ำลาย

“แก... สารเลว!” หลินเหม่ยชินพยายามยืนตรงแต่ร่างกายกลับอ่อนแรง

ท่าทางของเธอดูออดอ้อนพร้อมแก้มแดงระเรื่ออันเย้ายวนชวนหลงไหล

"ฮ่าฮ่า!"

ผู้กำกับซุนเลียปากก่อนจะยิ้มแล้วพูด “คุณหลิน ไม่ต้องห่วงนะครับ ยังมีไอ้สารเลวอยู่เบื้องหลังอีกเยอะ แล้วคุณจะรู้เอง”

เขาเอื้อมมือโอบกอดหญิงสาวไว้ทันที

“ถ้าแกแตะต้องฉัน ตระกูลหลิน... ไม่ปล่อยแกไปแน่” ในตอนนี้หลินเหม่ยชินทำได้เพียงข่มขู่เท่านั้น

ผู้กำกับซุนชะงักทันทีที่ได้ยินชื่อตระกูลหลิน

ตระกูลหลินเป็นตระกูลแรกในหยุนเฉิงที่มีอิทธิพลไปทั่วประเทศ

แม้ผู้กำกับซุนจะมีอิทธิพลแต่เทียบตระกูลหลินไม่ได้เลย ดังนั้นเขาจึงยังคงรู้สึกหวาดกลัว

แต่เมื่อจ้องมองหลินเหม่ยชินผู้งดงามและยั่วยวนใจทำให้เขาไม่อาจยอมแพ้ได้

เขากัดฟันพูดอย่างกล้าหาญ “ไม่ว่าคุณจะมาจากตระกูลหลินหรือตระกูลไหน วันนี้ผมต้องจัดการคุณให้ได้”

ตอนนี้เขาไม่สนใจสิ่งใดนอกจากการได้ครอบครองหญิงผู้นี้

ทุกอย่างสายเกินแก้ หญิงสาวตกอยู่ในกำมือเขาแล้ว

“ไอ้ชั่ว อย่าแตะต้องฉัน ไม่งั้น... ฉันไม่ปล่อยแกไปแน่...” เมื่อเห็นว่าผู้กำกับชุนกำลังจะลงมือ หลินเหม่ยชินกรดร้องด้วยความกลัวอย่างสุดกำลัง

“หลินเหม่ยชิน เธอควรเชื่อฟังและทำตามฉัน!” ผู้กำกับซุนกอดหญิงสาวไว้แน่น

มาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้เขาเพียงแตะต้องและไม่ได้ล่วงเกินหลินเหม่ยชิน แต่ยังคงสร้างความขุ่นเคืองให้ตระกูลหลินอยู่ดี

เมื่อเริ่มแล้วก็ต้องไปต่อ เขาตั้งใจจะข่มขืนเธอและถ่ายคลิปเก็บไว้เพื่อทำการแบล็คเมล์

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาพุ่งเข้าหาหลินเหม่ยชินทันที