สาวน้อยซาเล้งกับหนุ่มชั่งพิมพ์

           เป็๲เช้าวันที่ ฝนเริ่มจางลง จนหยุดตก เหลือเคล้าของเฆฆฝน ที่เจิ่งนองไปทั่วทุกบริเวณ และทำให้มีแอ่งน้ำ เกิดขึ้นอยู่หลายแห่ง  ถนนเปียกแฉะ ดินเลนสีส้มจางๆ ก็ชุ่มจนเละ กลายเป็๲ดินโคลน แต่ก็ยังมีผู้คนเดินไปเดินมา อยู่ประปรายตลอดทาง บ้างก็อุ้มลูกจุงหลาน เดินไปบนถนนที่เปียกแฉะ บ้างก็โยกตัวเอียงไปมา เพื่อหลบดินโคลน
            หญิงสาววัยรุ่นที่อยู่ในชุดมอซอ สวมหมวกแค็ปกับกำไลข้อมือสีเขียว กางเกงยีนส์ขาสั้น และรองเท้าผ้าใบสีขาวมัวๆ อมเทาเก่าๆ เสื้อยืดสีฟ้า ปักอักษรที่หน้าอกเป็๲คำว่า เป็๲คำว่า “Boy” เธอนั่งอยู่บนรถซาเล้ง คันเก่าๆสีแดง กับหนังสือกองโตๆ ซึ่งมีอยู่เกือบจะครึ่งรถ ปากก็ร้อง๻ะโ๠๲ออกไปเป็๲๰่๥๹ๆว่า
        “ใครมีหนังสือเก่าๆ มาแลกกระดาษทิชชู่จ้า ให้ราคางามๆจ้า”
            ทุกๆวันหยุด เธอจะขับรถซาเล้งออกไปยังสถานที่ต่างๆ เพื่อแลกเอาหนังสือเก่าๆ มา และพอเธอกลับมาถึงบ้าน เธอก็จะคลี่เอาหนังสือออกมา กองๆกันไว้ยังอีกที่หนึ่ง แล้วค้นดูหนังสือดีๆ เพื่อที่เธอจะเก็บเอาไว้อ่านเล่น ส่วนที่เหลือเธอก็จะนำไปวางขาย อยู่ที่ท้ายตลาดตอนเย็นๆ ในราคาถูกแสนถูก ซึ่งก็มีคนเข้ามา ซื้อหากลับไปมากมาย จนเข้าขั้นขายดีเลยล่ะ
            อย่างเล่มละร้อย เธอจะขายในราคาถูกสุดๆ ยี่สิบ-สามสิบบาท แล้วแต่คุณภาพของหนังสือ ว่าเก่าหรือไม่แค่ไหน เธอจะสังเกตที่ตัวหนังสือ และเลข พ.ศ.-ค.ศ. ซึ่งอยู่ภายในเล่ม