จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                           หลังจากที่เอลซ่าและแชลเทียร์พูดคุยกับชายหนุ่มเรียบร้อยแล้วทั้งสองสาวก็ขอตัวกลับโดยทันทีเพราะแชลเทียร์อยากจะรีบไปบอกเรื่องระหว่างเธอกับเซย์รินให้ท่านพ่อของเธอนั้นรู้เรื่องให้ไวที่สุดเพื่อทำการยกเลิกไปดูตัวเรื่องคู่หมั่นหมายเธอนั้นเชื่อว่าหากเป็นเซย์รินล่ะก็ท่านพ่อของเธอนั้นไม่มีทางที่จะปฏิเสธเป็นอันขาดเพราะท่านพ่อของเธอชอบพูดถึงเซย์รินบ่อยๆไม่ว่าจะด้านความแข็งแกร่งหรือแม้แต่อนาคตที่สว่างไสวเหมือนดังหมู่ดาวบนท้องฟ้าในตอนนี้นั้นตัวเธอเหมือนยกภูเขาออกจากอกไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่จะต้องจากเพื่อนที่สนิทที่สุดหรือแม้แต่การที่ได้แต่งงานกับบุคคลที่ตนเองไม่ได้รัก

ณ คฤหาสน์ที่ซึ่งเป็นที่พักของแชลเทียร์

"ท่านพ่อ ข้ามีเรื่องสำคัญที่จะต้องพูดกับท่าน….

"มีเรื่องอะไรกัน ทำไมถึงเจ้าได้รีบร้อนขนาดนี้(โคมอส แม่ทัพใหญ่แห่งอาณาจักรคราว พ่อของแชลเทียร์)

"ข้าจะไม่แต่งงานกับคนที่ท่านเลือกให้และข้าก็มีคนที่ข้าชอบอยู่แล้ว

                   "นังลูกไม่รักดีเจ้ารู้หรือไม่ระหว่างการหมั่นหมายของเจ้ามันจะช่วยยก ระดับฐานะของตระกูลของเราได้ขนาดไหนหากไม่เห็นแก่หน้าข้าก็คิดว่าทำเพื่อตระกูลซ่ะ

"แล้วถ้าคนที่ข้าชอบมีศักดิ์ฐานะที่ยิ่งใหญ่กว่าคนที่ท่านพ่อหาให้ไปหลายขุมละท่านจะว่ายังไง…

โคมอส น้ำเสียงอ่อนลงทันทีเมื่อได้ยินคำนี้จากบุตรสาว

"มันจะจริงอย่างที่เจ้าว่าเหรอแชลเทียร์ใครกันที่ทำให้ลูกของพ่อถึงกับไปตกหลุมรักมันได้

"ท่านเซย์ริน ค่ะท่านพ่อ !!!

ว่าไงน่ะ !!!! ท่านเซย์รินอย่างงั้นรึนี่เจ้าไปรู้จักกับท่านเซย์รินตั้งแต่เมื่อไหร่กันทำไมไม่เห็นเคยเล่าให้พ่อคนนี้ฟังบ้างเลยแต่หากพ่อจำไม่ผิดเขาเป็นคู่หมั่นขององค์หญิงไปแล้วนิลูกพ่อโคมอสมันถึงกับดีใจจนเนื้อเต้นเมื่อได้ทราบข่าวนี้

"ก็เอลซ่าเพื่อนรักของข้าเป็นคนขอให้ท่านเซย์รินรับข้าเป็นคู่หมั่นอีกคนและตัวท่านเซย์รินเองก็ไม่ได้ปฏิเสธแล้วท่านพ่อล่ะท่านจะเลือกใครท่านเซย์รินหรือเจ้ามดปลวกนั้น

"แน่นอนว่าข้าย่อมเลือกคน ที่ลูกของข้ารักอยู่แล้วฮ่า ฮ่า ฮ่า ส่วนเรื่องที่เหลือเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงพ่อจะจัดการเรื่องทั้งหมดให้เอง

         เชียเทียร์ นั้นไม่ชอบท่านพ่อของเธอเป็นอย่างมากเนื่องจากเห็นเธอเป็นเครื่องมือเพื่อประโยชน์ของตนเองแต่คิดไปก็ไม่มีประโยชน์เพราะตอนนี้ก็ได้กันทุกฝ่ายท่านพ่อของเธอก็ได้บุตรเขยทีทรงอำนาจสมใจส่วนเธอก็ได้อยู่กับคนที่ตัวเองรัก

ณ กิลนักผจญภัย

"เป็นอะไรยูริข้าเห็นเจ้าเงียบมาสักพักนึงแล้วเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่กัน

"ข้าเพียงคิดว่าตัวข้าเองนั้นกำลังฝันอยู่กับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเพราะมันเร็วจนเกินไปจนข้าปรับตัวไม่ทัน

"ตัวไปนี้เจ้าก็เรียกข้า เซย์รินเฉยๆเถอะคำว่าท่านไม่ต้องเรียกก็ได้

"แต่ข้าชินกับคำนี้แล้วนินา

"ตามใจแต่เจ้าจะเรียกข้าแล้วกัน ตอนนี้ก็เหลือเวลาอีก2 เดือนกว่าที่งานประลองทั้ง 6 อาณาจักรจะเริ่มขึ้นข้าตั้งใจว่าเวลาที่เหลือนี้จะใช้สำรวจรอบๆอาณาจักรคราวซะหน่อยเพราะตั้งแต่ข้ามาที่นี่ก็ยังไม่ได้ออกไปไหนเลย

"แล้วท่านเซย์รินจะออกไปนานไหม

"ข้าคงไปไม่นานหรอกในระหว่างที่ข้าไม่อยู่ เจ้าก็อยู่เล่นที่นี่ไปกับกัสและกันแล้วฝากดู 2 สาวด้วย

                      "ได้ค่ะ ข้าจะดูแลน้องทั้ง 2 ของข้าเป็นอย่างดี เพราะตอนนี้เธอถือว่าเอลซ่าและแชลเทียร์เป็นน้องสาวของเธอแล้วอีกไม่นานก็จะได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอยู่ดี

                                ที่เซย์รินต้องการออกไปสำรวจภายนอกเพราะเมื่อเร็วๆนี้ได้รับข่าวสารจากพ่อค้าต่างอาณาจักร ภายในเขตของป่าอาณาจักรคราวนั้นอยู่ๆก็มีดันเจี้ยนปรากฎขึ้นมา ไม่มีใครทราบว่ามันปรากฏมาได้อย่างไรและมันมาจากไหนการผจญภัยเล็กๆได้เริ่มขึ้นแล้ว…