สายลับเนโครแมนเซอร์แห่งสถาบันเวทมนตร์

ผมมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถาม

"เธอชื่ออะไร?"

"ลูน่าค่ะ"

เธอตอบ ก่อนหันไปมองวิญญาณที่ซ้อนทับอยู่ข้างในร่างเดียวกัน

"ส่วนพี่สาว...ลูเซียค่ะ"

"เธอพอใจไหม?"

"ค่ะ"

เธอตอบทันที ดวงตาสั่นไหวด้วยความรู้สึกบางอย่าง

"รู้สึกได้ถึงพลังในร่างกาย มันมากมายขนาดที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ทั้งยังมีความรู้มากมายมหาศาลที่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยค่ะ"

เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย

"ทั้งยังมีพี่สาวอยู่ด้วย...ฉันไม่รู้จะตอบแทนท่านอย่างไร"

"ไม่ว่าอะไร ท่านสั่งมาได้เลยค่ะ"

ผมพยักหน้าเล็กน้อย

"ได้"

ผมพูดขึ้น

"คำสั่งแรก — จงไปช่วยเหลือพวกที่ถูกจับมาเป็นเครื่องสังเวยแบบเธอ ไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์ใดก็ตาม"

ผมยื่นถุงเงินให้เธอ

"เอาไปตั้งองค์กรซะ"

"องค์กรหรือคะ?"

เธอเอียงคอเล็กน้อย

"ใช่ เธอคนเดียวคงทำทุกอย่างไม่ได้หรอก"

ผมมองเธอ

"ถ้าช่วยแล้วก็ช่วยให้ถึงที่สุด ส่งพวกนั้นกลับให้ถึงบ้าน"

"ส่วนพวกที่ไม่อยากกลับ หรือไม่มีที่ให้กลับ...ให้รับเข้าร่วมองค์กร"

ผมหยุดเล็กน้อย

"ความรู้ที่เธอเพิ่งได้รับมา เรื่องแค่นี้คงไม่ยากเกินมือ"

"เจ้าค่ะ"

เธอก้มศีรษะรับคำสั่งทันที

"ส่วนอีกเรื่อง — เธอใช้สวนแห่งเงาได้ใช่ไหม?"

"ค่ะ"

"จงเก็บซากศพทั้งหมดที่เธอได้สังหารลงไปในนั้น แล้วนำมามอบให้ฉัน"

"แล้วฉันจะพบท่านได้ที่ไหนคะ?"

ผมหยิบวงแหวนวงหนึ่งออกมา ยื่นให้เธอ

"นี่ วงแหวนสำหรับติดต่อ ฉันจะติดต่อไปเอง"

ผมมองตาเธอตรง ๆ

"จำไว้ อย่าให้ใครรู้ว่าเธอมีความเชื่อมโยงกับฉัน"

"ค่ะ"

เธอโค้งคำนับ ก่อนดำลงไปในเงาใต้เท้าและหายวับไป

"เจ้าไม่คิดว่าเธอคนนั้นจะทรยศหรือ"

ปีศาจพูดขึ้นจากด้านหลัง ผมหันกลับไป

"ไม่เลย"

"คิดว่าอัมบราของเจ้าจะควบคุมเธอได้หรือ"

น้ำเสียงของมันแฝงความขบขัน

"สักวันเธอจะต้องเป็นอิสระแน่"

"ผมคิดว่าไม่"

ผมตอบทันที ไม่ลังเล

"ทำไม?"

"สัญชาตญาณ"

ปีศาจหัวเราะออกมาดังกว่าเดิม

ผมถามมันกลับ

"แล้ววิญญาณของลูเซียล่ะ ทำไมถึงมีรูปร่าง?"

"โบนัสน่ะสิ"

ปีศาจตอบอย่างสนุกสนาน

"แค่คิดว่าเจ้าปีศาจไร้สมองพวกนั้นจะเจ็บใจแค่ไหน หากรู้ว่าตัวเองต้องพลาดวิญญาณเอลฟ์ดี ๆ แบบนี้ไป ข้าก็รู้สึกคุ้มค่าแล้ว"

ผมถาม

"มีสิ่งใดที่ท่านต้องการอีกหรือไม่?"

"ร่างกายข้ากำลังจะสมบูรณ์ในอีกไม่ช้า"

ปีศาจตอบ

"ไม่จำเป็นต้องให้เจ้าช่วยหรอก"

มันหยุดเล็กน้อย ก่อนพูดต่อ

"ไปซะ"

ผมโค้งคำนับ ก่อนเดินจากไป ทิ้งปีศาจตนนั้นไว้เบื้องหลัง

ไม่ว่ามันจะถูกกำจัดก่อนที่จะได้ร่างกายสมบูรณ์ หรือจะได้ร่างแล้วออกไปอาละวาด...

ก็ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องกังวลอีกต่อไป

ผมกลับไปที่ห้องพัก และไม่ได้ออกไปไหนอีกเลย จนกระทั่งถึงวันสอบ

วันสอบ — รอบแรก

สนามสอบของสถาบันลูนาเรียกว้างใหญ่กว่าที่ผมคิดไว้มาก ผมยืนอยู่ในห้องรอ

ในที่สุดก็ถึงคิวของผม

"เรน ซินเดอร์เกรฟ"

เสียงผู้ประกาศดังขึ้น ผมเดินขึ้นสู่กลางสนาม

ฝั่งตรงข้ามของผมคือชายร่างสูง สวมชุดฝึกของสถาบัน มือข้างหนึ่งกำดาบยาวไว้แน่น สีหน้านิ่งเหมือนมืออาชีพที่ผ่านการทดสอบแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน

"ผู้ช่วยครูฝึก คาสัน"

มีเสียงดังขึ้นจากอุปกรณ์เวทมนตร์

"เริ่ม!"

คาสันพุ่งเข้ามาทันที ความเร็วของเขาเกินกว่าที่ผู้สมัครทั่วไปจะรับมือได้ ดาบยาวฟาดลงมาจากด้านบน

ผมไม่ได้หลบ

ผมยกมือขึ้น เงาใต้เท้าขยายออกอย่างรวดเร็ว

"ออกมา"

ลีโอกับคลีโอก้าวออกจากเงาในเสี้ยววินาที ลีโอสกัดดาบของคาสันไว้ด้วยมือเปล่า เสียงโลหะกระทบดังก้องไปทั่วสนาม

คาสันชะงักเล็กน้อย ก่อนจะดึงดาบกลับ หมุนตัวฟันสวนอีกครั้ง คราวนี้เร็วกว่าเดิม

คลีโอสวนเข้าจากด้านข้าง กำปั้นของเธอกระแทกเข้าที่ท้องแขนของคาสัน ดาบหลุดจากมือ กระเด็นตกลงพื้น

คาสันถอยหลังอย่างรวดเร็ว สีหน้าเปลี่ยนจากมั่นใจเป็นระแวดระวัง เขาดึงมีดสั้นออกจากเข็มขัด พยายามหาจังหวะเข้าโจมตีอีกครั้ง

แต่ลีโอกับคลีโอไม่ให้โอกาส

ทั้งสองรุกไล่พร้อมกันจากสองทิศทาง คาสันหมุนตัวหลบการโจมตีแรก แต่ไม่ทันการโจมตีที่สอง หมัดของลีโอกระแทกเข้าที่ลำตัวจนเขาทรุดลงกับพื้น

คาสันลุกขึ้นเตรียมต่อสู้อีกครั้ง

แต่มีเสียงดังขึ้นจากลำโพง

"คุณแพ้แล้ว คาสัน"

ภายในห้องประชุมมีหน้าจอแสดงผู้เข้าสอบ อาจารย์หลายคนนั่งล้อมโต๊ะ กำลังตรวจสอบผลการสอบรอบแรกที่ทยอยส่งเข้ามา

"สรุปแล้วปีนี้มีผู้สมัครกี่คนที่เอาชนะผู้ช่วยครูฝึกได้?"

อาจารย์อาวุโสคนหนึ่งถามขึ้น มือถือปากกาขีดตัวเลขบนกระดาษ

"สามสิบคนครับ"

อาจารย์อีกคนตอบ พลิกดูเอกสารในมือ

"สามสิบ?"

เสียงหนึ่งดังขึ้นด้วยความประหลาดใจ วางแก้วชาลงบนโต๊ะจนเกือบหก

"ปีที่แล้วมีแค่สามคนเท่านั้นนะ"

ห้องเงียบไปชั่วขณะ

"เยอะกว่าปีที่แล้วถึงสิบเท่า..."

อาจารย์อาวุโสพึมพำ ก่อนวางปากกาลง

"ปีนี้มีขุนนางระดับสูงและราชวงศ์สมัครเข้ามาเยอะผิดปกติอยู่แล้ว คงไม่แปลกที่ระดับฝีมือเฉลี่ยจะสูงตาม"

"แต่สามสิบคนมันเกินคาดไปมากนะครับ"

อาจารย์อีกคนแย้ง

"มีชื่อไหนที่น่าสนใจเป็นพิเศษไหม?"

อาจารย์อาวุโสพลิกเอกสารอีกครั้ง สายตาหยุดอยู่ที่เอกสารแผ่นหนึ่ง

"มีห้าคนครับ"

เขาอ่านรายชื่อ

"อาร์เซีย ลูมินาร์

เอเลน่า ดูแซลเบลด์

ฟลอเรีย ดราเคนไฮม์

ไคเอล เรเวนฮาร์ท

และเนเรีย"

เขาเลิกคิ้วเล็กน้อย

"เอาชนะผู้ช่วยได้ในการโจมตีเดียวครับ ทั้งห้าคน"

"แค่ครั้งเดียวแถมยังมีถึงห้าคน?"

"ใช่ครับ"

ความเงียบปกคลุมภายในห้อง