จากจุดเริ่มต้นที่เป็อะไรม้วนๆก็ไม่รู้ได้ แต่ที่แน่ๆเห็ดน้อยเลือกพื้นที่ๆออกจะกว้างขวางมากเลยทีเดียวสำหรับการวาดรูปภาพที่สามในรอบนี้
“ม้วนๆ และโค้งยาวมากๆเลย”พี่รองถู่โต้ว ยังคงเป็ผู้พากย์ที่สำคัญอย่างต่อเนื่อง
“โอ๊ะ…..ด้านล่างก็มีโค้งด้วยนะแต่ว่าเป็ขาออกมาด้วย”พี่ขู่เฉิง
“ไม่ใช่เถาวัลย์แน่นอนแล้วล่ะ เพราะตอนนี้พวกเราเห็นน้องเห็ดน้อยวาดขาด้วย”พี่ต้าซ่วน
“แบบนี้ก็ต้องเป็พวก…….”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“สัตว์….!!”พวกพี่ชาย(กลุ่มน้องชาย)
“ชะอุ้ย…..”เห็ดน้อย สะดุ้งสุดตัวและหันมามองพวกพี่ชายที่ประกอบไปด้วย พี่หัวมันฝรั่ง พี่มะกรูด พี่กระเทียม กลุ่มเ้าหนูจำไมนี่เอง แหมจะโกนคำว่า “สัตว์” ซะชัดเชียวถ้าเป็โลกเดิมเนี่ยมันเหมือนคำด่าเธอเลยนะเนี่ย
“พวกพี่ส่งเสียงดังทำไม ดูสิน้องเห็ดน้อยใหมดแล้วเนี่ย”พี่สาวพริกหวาน ส่งเสียงดุพวกพี่ชายอีกครั้ง
“ขอโทษครับ อุ้บ……”พวกพี่ชายรุ่นน้องทั้งสามคนรีบปิดปากตัวเองอย่างรวดเร็ว
เห็ดน้อยหันกลับไปวาดรูปต่ออีกครั้ง อย่างใจเย็นและตั้งใจเป็อย่างมาก แม้นจะไม่รู้ว่ารูปภาพที่สามนี้จะเป็ดั่งที่้าเอาไว้หรือไม่ก็ตาม แต่ทุกๆ รูปต้องวาดอย่างดีที่สุด
“เอ๊ะ…..ขาสัตว์แบบนี้มันคุ้นๆนะทุกๆคนว่าไหมฮะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่ง
“มันเป็กีบสัตว์เท้าใหญ่นะ ดูแล้วน่ะ”พี่หยางชง
“สัตว์อะไรบ้างที่มีเท้าลักษณะเป็กีบแบบนี้นะ”พี่หนานกวา
“วัว….”พี่ถู่โต้ว
“ม้า….”พี่ขู่เฉิง
“กวาง…..”พี่ต้าซ่วน
“เฮ้อ…..พวกพี่ชายที่พูดมาน่ะไม่ใช่สักกะตัวหนึ่งนะน้องเห็ดน้อยไม่ได้วาดพวกมันสักหน่อยแต่ว่าน้องวาดตัว……”พี่พริกหวาน
“โอ้…น้องพริกหวานรู้แล้วเหรอว่าน้องเห็ดน้อยวาดรูปอะไรน่ะ”พี่ถู่โต้ว
“ใช่แล้ว พริกหวานรู้ว่าน้องเห็ดน้อยวาดอะไร”พี่สาวพริกหวาน
“รูปสัตว์อะไรน้องพริกหวาน”พวกพี่ชาย
ไม่ใช่เพียงแต่พวกพี่ชายเท่านั้นที่รอฟังคำตอบจากพี่สาวพริกหวาน พวกผู้ใหญ่ก็รอฟังด้วยเช่นกันเพราะพวกท่านเองก็คาดเดาไม่ต่างจากเด็กนักหรอกเพียงแต่ไม่แน่ใจว่าจะคือสัตว์ตัวไหนกันแน่
แต่ที่ทุกๆ คนยอมฟังพี่สาวพริกหวานก็เพราะว่าสองพี่น้องคู่นี้ตัวติดกันมาั้แ่เห็ดน้อยเกิดแล้ว พี่พริกหวานมักจะรู้ใจน้องสาวของเธอเป็อย่างมากๆเลย ไม่แปลกนักที่คนในครอบครัวจะรับรู้ว่าสองสาวน้อยนี้ใจเดียวกันนั่นเอง สามารถรับรู้ความ้าของแต่ละคนได้เป็อย่างทีเลยทีเดียวล่ะ
“น้องเห็ดน้อยวาดรูปหมูป่าค่ะ”พี่สาวพริกหวาน
“หมูป่า..!!”ทุกๆ คน
“ใช่ค่ะหมูป่าอย่างแน่นอน และหมูป่าก็ตัวใหญ่มากเสียด้วยและไม่น่าจะมีแค่ตัวเดียวด้วยนะคะ”พี่สาวพริกหวาน
“หมูป่าหลายตัว…..!!!!”พวกพี่ชาย
ตอนนี้ยิ่งทำให้พวกพี่ชายมอง รูปวาดบนพื้นอย่างใจจดใจจ่อกันเลยว่าน้องเห็ดน้อยจะวาดรูปหมูป่าออกมาจริงๆอย่างที่น้องพริกหวานพูดหรือไม่อย่างไร
“หมูป่า…..ไม่ได้การแล้วพวกเราเตรียมตัวเร็วเข้า”พ่อ พูดอย่างใและมองหน้าน้าเล็กและอาเล็ก พยักหน้าให้กันและวิ่งหายไปด้านในบ้าน ปล่อยให้พวกแม่ๆ ปู่ย่า ตายาย มองตามกันอย่างงุนงง แต่ก็ไม่ได้สนใจพวกท่านมากนักเพราะที่รู้ๆกันอยู่พวกท่านมักจะเป็แบบนี้เสมอๆ ซื่อๆ บื้อๆ จนเซ่อ!!!นั่นแหละตามประสา
“เ้าพวกนี้เนี่ยทำตัวแปลกเสียจริง จะวิ่งไปไหนกันส่งเสียวุ่นวายเดี๋ยวหลานสาวก็ไม่มีสมาธิวาดรูปพอดี ใช้ไม่ได้เลย”ปู่
“โตจนลูกโตแล้วยังไม่รู้จักควบคุมอารมณ์กันจริงๆเ้าพวกนี้เนี่ยะ มันน่านักเชียว”ตา
ปู่กับตา ที่บ่นตามหลังพวกพ่อ อาเล็กและน้าเล็กอย่างเสียไม่ได้
ในระหว่างที่เห็ดน้อยกำลังตั้งใจวาดรูปต่อจนถึง่หน้าของสัตว์ปริศนาพวกนี้แล้ว จู่ๆ ก็มีหนุ่มใหญ่สามคนมายืนล้อมเธอเอาไว้จนเธอรู้สึกเริ่มอึดอัดและหันไปมองกลับกลายเห็นว่า…
“พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก ทำอะไรคะเนี่ย”เห็ดน้อย
“ก็ๆหมูป่าพวกนี้ไงลูกที่หนูกำลังวาดอยู่นี่ไง”พ่อ
“ใช่ๆ อา น้าและพ่อของหลานสาวกำลังเตรียมพร้อมรับมือกับพวกเ้าหมูป่ากลุ่มนี้อยู่”อาเล็ก
“ไม่ต้องห่วงนะหลานสาวเห็ดน้อยของน้า หมูป่าพวกนี้ออกมาเมื่อไหร่น้าเล็กจะจัดการมันทันทีไม่ให้ทำร้ายใครอย่างแน่นอนเลยนะ”น้าเล็ก
“..................”เห็ดน้อย
“........................!!!!”ปู่ย่า ตายาย บรรดาภรรยา และพวกพี่ชาย
“พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก เอาพวกมีด ไม้ แห พวกนี้ไปเก็บเลยค่ะหมูป่าพวกนี้ถึงจะเป็รูปภาพวิเศษออกมามันก็ทำอะไรเราไม่ได้หรอกค่ะ เพราะพวกมันตายหมดแล้ว”เห็ดน้อย
“ตายแล้ว….!!!”พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก
“ใช่ค่ะ หมูป่าพวกนี้ตายหมดแล้ว พวกมันไม่ได้มีชีวิตอะไรเห็ดน้อย เลือกวาดอะไรที่มันตายสนิทเลยและอีกอย่างถึงจะวาดอะไรที่มีชีวิตได้คงไม่เสี่ยงวาดรูปหมูป่า 3 ตัวนี้แบบเป็ๆออกมาวิ่งชน วิ่งขวิดเราหรอกค่ะมันเสี่ยงเกินไป”เห็ดน้อย
“อ้อ…..”พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก
“เฮ้อ…………..”ปู่ย่า ตายาย และบรรดาแม่ๆ ต่างส่ายหน้าให้กับสามหนุ่มใหญ่ของบ้านอย่างไม่รู้จะพูดอะไรออกมาได้เลย
“พี่น้องสองถั่ว และเ้าฟัก เอาของไปเก็บเดี๋ยวนี้เลยนะและออกให้ห่างเห็ดน้อยเลย แบบนี้ลูกกับหลานจะมีสมาธิวาดรูปจนจบได้ยังไงกัน”แม่
“จ้ะ”พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก เมื่อได้ยินเสียงแม่ของเธอพูดแบบนี้แล้วรีบวิ่งเอาอุปกรณ์ไปเก็บเข้าที่แทบไม่ทันเพราะถ้าแม่ใช้คำพูดแบบนี้เน้นๆขึ้นมาคือเริ่มจะมีน้ำโหแล้วนั่นเอง
แม่ของเธอนั้นออกจะใจดีและใจเย็นเป็ที่สุด แต่ในบางครั้งก็ต้องมาดเข้มเสียบ้างเพราะบรรดาพ่อ อาๆน้าๆของเธอนั้นแสนจะซื่อสัตย์ ซื่อตรง และซื่อบื้อจนเกินไปจนบางครั้งพูดแบบดีๆ อธิบายยาวๆกลับไม่เข้าใจแต่ถ้าพูดสั้นๆห้วนๆบางครั้งกลับเข้าใจดีไม่มีคำถามตอบเลย
“เฮ้อ…..อยากจะเตะพวกมันจริงๆเลยไอ้พวกบ้านี่”ตา
“แหมถ้าไม่คิดว่ามันยังเป็ลูกนะฮึ่ม….”ปู่
ยายกับย่า เองก็ส่ายหน้าไปมามองดูเหล่าลูกชายของตัวเองที่ทำตัวน่าอายยิ่งกว่าหลานชายเสียอีก
“ดูสิ พอพี่สะใภ้พูดรีบกันเลย”อาสะใภ้
“เราก็ว่าแล้วเชียวจู่ๆ ทำไมทั้งสามคนถึงได้พูดอะไรแปลกๆ และทำตัวแปลกๆ ที่ไหนได้”น้าสะใภ้
“อีกแล้ว….ฮิ….ฮิ…..”น้าสะใภ้ กับอาสะใภ้
เห็ดน้อยกลับมามีสมาธิวาดรูปอีกครั้งหนึ่ง และครั้งนี้หน้าตาของรูปวาดปริศนาที่ทุกคนรอคอยก็เสร็จสิ้นแล้ว
“หมูป่า…!!”ทุกๆ คน
“รูปหมูป่าจริงๆด้วย”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“หมูป่าจริงๆ”พี่รองถู่โต้ว
“เห็นไหมพริกหวานบอกแล้ว ว่าน้องเห็ดน้อยกำลังวาดรูปหมูป่าอยู่น่ะ”พี่สาวพริกหวาน
“น้องพริกหวานเก่งมากที่สุด”พวกพี่ชาย
“แน่นอนอยู่แล้ว น้องเห็ดน้อย พริกหวานเลี้ยงเองั้แ่ตัวเท่านี้จนตัวเท่านี้แล้วนะ”พี่สาวพริกหวาน
“เสียดายแทนพวกพี่ชายนะ ที่พี่สาวพริกหวานไม่ได้เลี้ยงพวกพี่ชายด้วย เลยคาดเดาพวกพี่ชายไม่ได้มากเท่าที่ควรสักเท่าไหร่ เนอะพี่พริกหวานเนอะ”เห็ดน้อย อดไม่ได้ที่หันจะมาร่วมพูดคุยกับเหล่าพี่น้องของตัวเอง
“............!!!”พวกพี่ชาย
“ใช่ๆ”พี่สาวพริกหวาน
“............!!!”พวกพี่ชาย
“ฮ่า…..ฮ่า…..ฮ่า…..”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ น้าอา
เห็ดน้อยหันมาวาดรูปต่อให้เสร็จ แต่งเติมนิดๆหน่อยเพื่อเก็บรายละเอียดตรงหน้า
“อือ…..วาดลิ้นห้อยแบบนี้ด้วยเพื่อความสมจริงว่าตายแน่ๆแหง๋แก๋เลย”เห็ดน้อย
“หรือจะต้องวาดแบบโดนยิงหรืออะไรให้มันมีาแด้วยไหมน้องเห็ดน้อย”พี่สาวพริกหวาน ออกความคิดเห็นเพิ่มเติม
“ไม่เป็ไรแล้วล่ะพี่สาว เพราะว่าเห็ดน้อยตั้งใจวาดในแบบที่มันตายแล้ว มันจะไม่มีผลในแบบอื่นๆแน่นอน อือ…น่าจะนะ”เห็ดน้อย
“....................!!!”พ่อ น้าเล็ก และอาเล็ก ทำท่าจะไปหยิบอุปกรณ์มาอีกรอบเมื่อเห็นท่าทีไม่แน่ใจในตัวของลูกหลานสาวคนเล็กขึ้นมา
“หยุดเลยค่ะ”แม่
“เอ่อครับ”พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก
“หมูป่าในรูปของน้องเห็ดน้อยตัวมันใหญ่มากๆเลยนะ หนักกี่กิโลเนี่ย”พี่สาวพริกหวาน
“ก็น่าจะอยู่ที่ประมาณตัวละ 300 กิโลกว่าๆได้เลยนะพี่พริกหวาน หมูป่าพันธุ์นี้จะใหญ่เป็พิเศษเลยล่ะ เห็ดน้อยพยายามวาดให้พวกหมูป่าพวกนี้ตัวใหญ่ที่สุดเท่าที่จะทำได้เลย เพราะเห็ดน้อยอยากให้พวกเรานำเนื้อพวกมันไปแจกให้พวกชาวบ้านในหมู่บ้านของเราได้กินด้วยน่ะ”เห็ดน้อย
“300 กิโล”พวกผู้ใหญ่
“เห็ดน้อย อยากให้เอาหมูป่าพวกนี้ไปแจกคนในหมู่บ้านจริงๆเหรอลูก”แม่
“ค่ะแม่ ไม่ว่ารูปวาดนี้จะออกมาได้จริงๆหรือไม่ก็ตามเห็ดน้อยก็อยากเอาไปให้พวกเขาค่ะ การที่เห็ดน้อยสามารถมีความพิเศษที่วาดรูปวิเศษพวกนี้ออกมาเป็ของจริงได้มันมีจุดประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่งแน่นอน และสิ่งนั้นจะต้องเป็ในทางที่ดีแน่นอนด้วยค่ะ อย่างการช่วยเหลือคนอื่นๆที่กำลังลำบาก”เห็ดน้อย
“ถ้าหลานสาว้าแบบนั้นก็ปล่อยไปเถอะ เดี๋ยวตาเองจะจัดการเื่นี้ให้เองนะ”ตา หันมาพูดกับแม่ของเธอและตัวเธอด้วย
“เพียงแค่พวกเราบอกว่าบังเอิญไปเจอหมู่ป่าฝูงหนึ่งผลัดหลงตกกับดักของพวกเราก็พอแล้ว สัตว์ป่าใหญ่ในป่าและูเาแทบนี้ใช่ว่าจะไม่มีแต่ว่าชาวบ้านไม่กล้าที่จะเข้าป่าลึกไปจับพวกมันกลัวอันตรายเสียมากกว่า”ปู่
“อือ…ถ้าอย่างงั้นเดี๋ยวเห็ดน้อยจะวาดในส่วนบาดแผนเพิ่มเติมด้วยละกันค่ะจะได้เหมือนจริงหน่อยว่าตกลงไปในกับดักของบ้านเราน่ะค่ะ”เห็ดน้อย
“ได้เลยหลานสาว งั้นหนูวาดรูปต่อนะพวกเราจะไม่รบกวนหนูแล้ว”ตา
“ค่ะ” เห็ดน้อย หันไปวาดรูปต่อให้เสร็จเรียบร้อยในรอบนี้ทีเดียวเลย
“เสร็จแล้วค่ะ รูปวาดภาพที่สามของเห็ดน้อยหมูป่าตกกับดักทั้งสามตัว”เห็ดน้อย
เธอค่อยๆถอยออกมารมกลุ่มกับคนในครอบครัว และตั้งใจมองภาพวาดที่สามนี้กันอย่างลุ้นระทึก ด้วยความตื่นเต้น เธอเชื่อเลยว่าถ้าได้ยินเสียงหัวใจของแต่ละคนในครอบครัวของเธอตอนนี้คงจะดังเสียยิ่งกว่ากลองเสียอีก
“มาๆแล้ว หมูป่าตัวจริงๆ ตัวเป็ๆค่อยๆออกมาแล้ว”พี่ถู่โต้ว
“มันได้ผลค่ะทุกๆคน รูปวาดที่สามมันยังคงได้ผล”เห็ดน้อย
“เย้….เย้…..เย้….”พวกเด็กๆ ต่างะโปรบมือกันอย่างดีใจสุดๆ
“ไม่น่าเชื่อ”พวกผู้ใหญ่ ที่กำลังมองภาพวาดที่ไม่ได้กลายเป็ภาพวาดต่อไปแล้ว หมูป่าตัวใหญ่โตถึงสามได้นอนตายอยู่บนพื้นเยื้องมาด้านหน้าบริเวณข้างบ้านของพวกเขาในตอนนี้
“พวกเรามีหมูป่าเก็บไว้กินกันแล้วค่ะทุกๆคน”เห็ดน้อย
“ใช่ลูกพวกเรามีเนื้อหมูป่าเอาไว้กินเพิ่มเติมกันอีกแล้ว”แม่
“ตาคะปู่คะ เขี้ยวหมูป่าพวกนี้เอาไปขายได้ไหมคะ”เห็ดน้อย
“ได้สิลูก เอาไปทำอาวุธได้อย่างดีเลยราคาดีด้วยนะดูสิเขี้ยวของมันหนูวาดได้ใหญ่และคมมากด้วย”ปู่
“แบบนี้ก็เยี่ยมเลยค่ะ”เห็ดน้อย
“หลานสาวอยากจะลองวาดรูปต่อๆไปเลยไหม เพราะถ้าเรียกคนมาช่วยชำแหละหมูป่าใหญ่สามตัวนี้แล้วอีกนานเลยนะลูกกว่าจะเสร็จเรียบร้อยดีน่ะ”ตา
“อือ….งั้นลองเลยละกันค่ะ รอบนี้เห็ดน้อยจะลองวาดในแบบมีชีวิตกับไม่มีชีวิตเลย”เห็ดน้อย หันหลังไปหาที่ว่างที่ใหม่ทันทีพร้อมกับวาดรูปต่อไปเลยไม่รอช้า
พวกพี่ชายก็ต่างสองจิตสองใจกันว่าจะลูบคลำเ้าหมูป่าใหญ่ทั้งสามตัวบนพื้นตอนนี้ดีหรือจะไปลุ้นกับน้องเห็ดน้อยวาดรูปวิเศษต่อไปกันดี
สุดท้ายก็เลือกวิ่งไปหาน้องเห็ดน้อยของพวกเขากัน เพราะอย่างไรเสียพวกหมูป่าทั้งสามตัวนี้มันก็ไม่มีทางไปไหนได้แล้วอย่างแน่นอน
“น้องเห็ดน้อยจะวาดรูปอะไรต่องั้นเหรอ”พี่พริกหวาน
“จะลองวาดรูปพวกของใช้และพวกสมุนไพรแพงๆดูน่ะพี่พริกหวาน”เห็ดน้อย
“น้องเห็ดน้อย จะวาดอะไรแพงๆงั้นเหรอ”พี่รองถู่โต้ว
“ไม่บอกหรอก….”เห็ดน้อย พริกหวาน
“...................”พี่รองถู่โต้ว
เห็ดน้อยเริ่มวาดรูปที่สี่ต่อไปเลยอย่างรวดเร็ว รอบนี้เธอไม่ได้คิดอะไรมากนักเพราะมีรูปที่้าวาดอยู่ในใจเอาไว้แล้ว และใช้เวลาเพียงไม่นานรูปที่สี่ที่เธอวาดออกมาก็เสร็จเรียบร้อบแล้วรอบนี้ไม่ได้ใช้พื้นที่มากนัก
“เอ๋….ไม่ได้ผลล่ะรูปวาดไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลยมันนิ่งไปเลย”เห็ดน้อย
“หรือสมุนไพรจะยังวาดไม่ได้น้องเห็ดน้อย ถ้างั้นวาดรูปอื่นก่อนดีกว่าเนอะ”พี่พริกหวาน
“อือหึ…..เห็ดน้อยจะลองวาดรูปแบบอื่นๆดู”เห็ดน้อย
ส่วนพวกพี่ชายยังคงจ้องรูปวาดที่สี่กันอย่างต่อเนื่องไม่ยอมไปไหน เผื่อว่ามันจะทะลุจากพื้นดินขึ้นมาแล้วพวกเขาไม่เห็นขึ้นมาก็แย่น่ะสิ
และรูปที่ห้า ที่หก ที่วาดแบบแตกต่างกันออกไปก็ยังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงยังคงเป็รูปวาดที่อยู่บนพื้นดินเช่นเดิมเลย
“มันไม่ได้แล้ว วันนี้เห็ดน้อยคงจะวาดได้อยู่เพียงแค่สามรูปแล้วล่ะ คงจะต้องรอลองวาดอีกทีตอนหัวค่ำและถ้าไม่ได้ผลคงจะต้องรอวันพรุ่งนี้อีกทีไปเลยเฮ้อ…..”เห็ดน้อย ถอนหายใจออกมาแล้ว เพราะมันคงไม่ได้ผลแล้วล่ะเพราะถ้ารูปวาดได้ผลมันจะเกิดการเปลี่ยนแปลงทันทีไม่ได้ช้าถึงขนาดนี้
“น้องเห็ดน้อย วาดรูปไม่ครบหรือเปล่ามันถึงไม่เปลี่ยนน่ะ”พี่รองถู่โต้ว
“น้องเห็ดน้อยอาจจะลืมใบของมันหรือวาดใบเบี้ยวไปก็เป็ได้นะ รูปอาจจะไม่สมบูรณ์”พี่ขู่เฉิง
“หรือไม่ก็รูปวาดผิดทิศทางก็เป็ได้นะ”พี่ต้าซ่วน
“..............”เห็ดน้อย
“พวกพี่ๆ ไม่ต้องเฝ้ารูปพวกนั้นแล้วล่ะมันไม่ได้แล้ว วันพรุ่งนี้เห็ดน้อยค่อยเริ่มวาดใหม่”เห็ดน้อย
“แต่ว่า…..”พี่ชายรุ่นเล็กทั้งสาม
“พอได้แล้วล่ะลูก น้องเห็ดน้อยของหนูคงจะวาดได้เพียงแค่สามรูปสำหรับวันนี้แล้ว นี่เรารอมาถึงเกือบ 1 ชั่วโมงแล้วมันก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆเลยนะ”แม่
“ก็ได้ฮะ”พี่ชายรุ่นเล็กทั้งสาม
“แต่ว่าพวกเราขอลบรูปพวกนี้ก่อนได้ไหมฮะ อย่างน้อยๆก็ให้แน่ใจว่ามันจะไม่ออกมาเป็ของจริงๆตอนที่พวกผมไม่อยู่เฝ้าน่ะฮะ เดี๋ยวคนอื่นจะเห็นมัน”พี่รองถู่โต้ว
“ว่าไงคะเห็ดน้อย ให้พวกพี่ชายลบรูปวาดของหนูทิ้งได้ไหมลูก”แม่
“ได้ค่ะแม่ เห็ดน้อยวาดรูปใหม่ได้ค่ะให้พวกพี่ชายลบทิ้งไปได้เลย”เห็ดน้อย
“ได้ยินกันแล้วนะพี่ชาย”แม่
“ครับ”พี่ชายรุ่นเล็กทั้งสาม
เมื่อแน่ใจกันแล้วว่าหยุดที่รูปวาดเพียงสามรูปเท่านั้นสำหรับวันนี้ พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก ปู่ และตา ก็ออกไปตามเพื่อนสนิทในหมู่บ้านมาก่อนและตามหัวหน้าหมู่บ้านมา เพื่อบอกกล่าวถึงเื่หมูป่าทั้ง 3 ตัวนี้ที่บังเอิญได้มาจากกับดักในป่า และจะนำมาแบ่งให้กับทุกๆ คนในหมู่บ้านได้กินกัน
************
สรุปแล้ววันนี้น้องเห็ดน้อยของเราวาดรูปได้มาเพียงแค่ 3 ครั้งเท่านั้นเอง แต่ว่าหมูป่าตัวใหญ่รูปที่สามนั้นเห็ดน้อย้านำไปแบ่งให้กับคนในหมู่บ้านได้กินกันด้วย น้องเห็ดน้อยเริ่มทำความดีครั้งแรกแล้วจ้า
########
เอกสารอ้างอิง
ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :
https://garden.desigusxpro.com/th/svini/samaya-bolshaya-v-mire.html
944
