เชียงยืนฟื้นฮัก

     การจะหาความรัก ความเข้าใจจากใครสักคน

องค์หญิงจารนี มักไม่ประสบสำเร็จด้านนี้ จึงชวนองค์หญิงผู้น้องจารเกตุ

อพยพไปเพชบุระ สู่อ้อมกอดมารดาองค์จามร 

โดยจากเหตุการณ์โศกนาฏกรรม ทำให้สูญเสียชายคนรักท้าวรณชัย

สะท้อนย้อนทำให้พระนางปรับนิสัย หันมาใส่ใจกับธิดาทั้งสอง

ส่วนอริยะได้รับการอโหสิกรรม เลือกเส้นทางเข้าสู่ร่มเงาสายธรรมะ ช่วยเยียวยาจิตใจ

ได้ฤาษีไศลนำพาให้พบความสงบ ลบสัญชาตญาณอสูรในตัว

ขั้นปวารณาตน จวบจนหมดลมหายใจจะอยู่ภายใต้สมณะนักบวช ผู้เคร่งครัด

คราวอาศรมฤาษีไศล มีใครมาหา พอได้เป็นผู้นำ ลายสือหรือท้าวฟ้าฟื้นคืนสู่บ้านดงโคกคง

ประสงค์เข้ามาสักการะพระอาจารย์ บุคคลที่มอบความรู้ให้

ดั่งได้*นั่งทางในดูไว้แล้ว ฤาษีไศลกล่าวต้อนรับศิษย์ด้วยวลีดีใจ ในชะตาของแต่ละคน ผู้เกี่ยวข้อง

ล้วนเจริญเติบโตไปอย่างมีประสิทธิภาพ สมกับได้รับการอบรม บ่มนิสัย

ทั้งท้าวฟ้าฟื้นได้เห็นอริยะอีกครั้ง อดีตอสูรน้อย 

ที่คึกคะนองวิ่งตามล่าลูกกวาง หนีภัยไปหลบในถ้ำกลางป่า

กระทั่งเจอกับลายสือ นางคำปง และตาลุน ขณะแวะพักค้าง ระหว่างเดินทางรอนแรม

ด้วยอานุภาพแหวน ทำให้อริยะหวั่นเกรงในอิทธิฤทธิ์ซึ่งเหนือกว่า

อีกยังได้สัมผัสความอบอุ่นจากนางคำปง พลอยให้เด็กน้อย มีช่วงเวลาดี ๆ บ้าง

สร้างความประหลาดใจอยู่เหมือนกัน ในสัมพันธ์ที่วนเวียน

ท้าวฟ้าฟื้นได้สนทนากับอริยะ เลยได้แจ้งข่าว ถึงการจากไปของมังคลาให้ทราบ

ก่อนกราบลาอาจารย์ ได้สถาปนาสถูปเก่า วัดร้าง ตรงจอมปลวกสร้างเจดีย์ครอบ

ระดมแรงงานกับบรรดาสหาย ร่วมกันปลูกอาศรมหลังใหม่ ถวายให้ตอบแทน

...การบริหารศรีจนาศะกับเชียงยืนสห ได้ถูกจัดตั้งประสานงานเข้าด้วยกัน

ถือเป็นยุครุ่งเรืองด้านพัฒนา ชาวประชาส่วนใหญ่พอใจในผลงานของท้าวฟ้าฟื้น

อันจะครองจุดยืนเคียงข้างราษฎรของตน ผลพิสูจน์ เป็นที่ยอมรับ

ประกอบกับชีวิตคู่ เลือกไม่ผิด เพราะรจนาเทวีสามารถช่วยสวามีท้าวฟ้าฟื้น ได้เป็นอย่างดี

เหล่าพวกพ้อง ต่างกลมเกลียวสามัคคี เนื่องผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน

สำคัญความรักและมิตรภาพ ขับเคลื่อนให้มีแรงพลัง พร้อมรับมือกับทุกปัญหา

เผ่าพันธุ์มวลกระจับกระจายหลากหลาย เห็นความเจริญก้าวหน้า

จึงประสงค์เข้ามาร่วมเป็นพันธมิตร ไม่คิดเป็นศัตรู อยู่อย่างสงบสุข

ชุมชนเชียงยืน เริ่มจากการมีส่วนร่วมของทุกคน จนขยับขยายกลายอาณาจักร

ดุจแถนหมายมั่นปั้นไว้ ส่งคนผู้จะมาเป็นใหญ่ในภายภาคหน้า 

เผชิญกับด่านอุปสรรคทดสอบ ขัดเกลาให้ ไม่ย่อท้อ ยอมแพ้แก่โชคชะตา

ตำนานเด็กชายขนเกลือ ลายสือค้นหาแหล่งที่มา

การตายปริศนาของเด็กชาย วัยซึ่งจะเติบโตไปในวันข้างหน้า

ชีวิตเลยย้อนรอย คืนสู่สถานะสายเลือดหน่อเนื้อองค์กษัตรา 

แม้จะพยายามปกปิดเพียงใด ก็ไม่พ้นต้องพัวพัน 

สู้ฝ่าฟันวิกฤตต่าง ๆ ตราบจนท้าวฟ้าฟื้นมีตัวตน

ท่ามกลางความเปลี่ยนผัน แย่งกันครอบครอง

ไม่ว่าจะเป็นปุโรหิตมังคลา หรือจามรเทวี ต่างรู้ดี อำนาจสูงสุดช่างอาถรรพ์

หากขาดซึ่ง*ทศพิธราชธรรม หนทางวิบัติย่อมเกิดขึ้น สิ่งพึงสังวร

เรื่องราวชวนให้นำมาขบคิด กับระบอบปกครอง ซึ่งแต่ละแบบอย่างนั้น

มีข้อเหมาะสม เมื่อนำมาใช้ ต้องให้สอดคล้องกับยุคสมัย 

ตระหนักในประโยชน์สูงสุด อันยึดประชาชนเป็นหลัก บริบทจึงจบโดยบริบูรณ์.

*การนั่งทางใน คือการฝึกสมาธิขั้นสูง เพื่อเพ่งจิตให้สงบนิ่ง

จนเกิด ญาณทัศนะ สามารถมองเห็นภาพเหตุการณ์ อดีต อนาคต

หรือเรื่องราวที่อยู่ไกลตัวได้ ผู้ปฏิบัติต้องฝึกจิตจนจิตรวมตัวเป็นสมาธิที่แน่วแน่

*ทศพิธราชธรรม คือ หลักธรรมคำสอนในทางพระพุทธศาสนา

จริยวัตรและคุณธรรม 10 ประการ สำหรับพระมหากษัตริย์ และผู้ปกครอง

ใช้ยึดถือปฏิบัติในการบริหารแผ่นดิน เพื่อให้เกิดความร่มเย็นเป็นสุขแก่ราษฎร

หลักธรรมทั้ง 10 ประการ

1. ทาน หรือการให้ สละทรัพย์สิน สิ่งของ และความรู้ เพื่อช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น

2. ศีล ความประพฤติที่ดี สำรวมกาย วาจา ใจ ให้ตั้งอยู่ในความสุจริต เป็นแบบอย่างที่ดี

3. ปริจาค การเสียสละ หรือยอมสละความสุขส่วนตัว เพื่อประโยชน์สุขของส่วนรวม

4. อาชชวะ ความซื่อตรง ปฏิบัติภารกิจด้วยความซื่อสัตย์สุจริต จริงใจ ปราศจากความคดโกง

5. มัททวะ ความอ่อนโยน มีอัธยาศัยไมตรี ไม่ถือตัว หยาบคาย หรือหยิ่งยะโส

6. ตบะ ความเพียร และการข่มกิเลส ให้มีความอดทน มุ่งมั่น รู้จักยับยั้งชั่งใจไม่ให้ตกอยู่ใต้อำนาจของกิเลส

7. อักโกธะ หมายถึงความไม่โกรธ ควบคุมอารมณ์ได้ ไม่แสดงความฉุนเฉียว หรือใช้อำนาจกดขี่ผู้ใต้บังคับบัญชา

8. อวิหิงสา ความไม่เบียดเบียน ไม่ใช้อำนาจกลั่นแกล้ง หรือสร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้อื่น

9. ขันติ ความอดทน ต้องอดทนต่ออุปสรรค ความเหนื่อยยาก และคำวิพากษ์วิจารณ์ต่าง ๆ

10. อวิโรธนะ ความเที่ยงธรรม ปฏิบัติตนอยู่ในความยุติธรรม ไม่เอนเอียงเพราะความลำเอียงหรืออคติ

(อ้างอิงจากวิกิพีเดีย)

เนื่องไม่อยากทำให้ผู้อ่าน เกิดอาการเบื่อหน่ายในนิยาย

โดยตัวผู้เขียนตั้งใจ แต่งให้เป็นแนวแฟนตาซี

แต่นิยายเชิงประวัติศาสตร์ จำเป็นต้องมีอรรถอ้างอิง

แหล่งโบราณสถานซึ่งนำมาเล่าถึง อาจก่อความสนใจแก่ผู้อ่านบ้าง

จุดประสงค์เน้นความบันเทิงก็จริง หากสอดแทรกสาระประกอบด้วย

เลยใช้เวลาในการเขียนนิยายเรื่อง เชียงยืนฟื้นฮัก นานพอสมควร

ทั้งนี้ล้วนขอมอบส่งต่อผู้อ่าน สำหรับรับความแปลกใหม่ 

ผ่านจินตนาการของผู้เขียน ที่สื่อถ่ายทอดออกมาเป็นตัวอักษร

ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่าน กับการติดตามผลงาน

สำหรับ ‘โลกุตระ’ ตั้งปณิธานจะพยายามปรับปรุงงานเขียน

ให้มีข้อบกพร่องน้อยที่สุด เพื่อตอบสนองความคาดหวังจากผู้อ่าน.