ข้าคือสุดยอดของจักรวาล

บทที่ 37 

อารยธรรมขั้นที่ห้า

ความรู้สึกที่หลี่หมิงได้รับนั้น ไม่เหมือนกับที่เขาเคยสัมผัสมาก่อนหน้านี้

มันเหมือนกับการได้ดื่มน้ำเย็นชื่นใจ แต่แล้วทันทีที่มันเข้าสู่ร่างกายได้สักพักความรู้สึกแปลก ๆ ก็แผ่ซ่านไปทั้งทั่วร่าง หลี่หมิงกัดฟันแน่นและสติของเขาก็เริ่มไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปแล้ว

แม้ว่าสติจะยังคงอยู่ในภาพลวงตา แต่ร่างกายที่แท้จริงของเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ทรายและหินโดยรอบ ค่อย ๆ ลอยอย่างช้า ๆ เหมือนบอลลูนไฮโดรเจน แม้แต่หินขนาดใหญ่ที่สูง 3 เมตร กว้างมากกว่า 10 เมตรก็ไม่มีข้อยกเว้น

ในตอนแรกมันอยู่รอบตัวของหลี่หมิงราวกับเสาหินที่ไม่ได้ขยับไปไหนมาเป็นพัน ๆ ปี แต่ที่พลังของเขาได้แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วนั้น มันก็กระจายไปรอบ ๆ ด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แม้ว่าจะไม่มีความผิดปกติอื่นใด ๆ แต่ทรายและหินก็ลอยไปไกลขึ้น และไกลขึ้น

แม้ว่าหลี่หมิงจะพยายามเตรียมตัวให้พร้อมทั้งทางจิตใจและทางกายก่อนที่จะเริ่มแล้ว แต่สถานการณ์ต่อไปนี้ก็เกินความคาดหมายของหลี่หมิงไปมาก ความรู้สึกอึดอัดก่อตัวขึ้นเต็มทั้งร่างกายและสมองของหลี่หมิง แม้แต่เลือดทุกหยดและกระดูกทุกชิ้นในร่างกายของเขาก็ได้รับผลกระทบเพราะแรงที่ขยายตัวนี้

ความเจ็บปวดเช่นนี้ก็เหมือนกับระเบิดขนาดเล็กจำนวนนับไม่ถ้วนที่ค่อย ๆ ระเบิดไปในทุกส่วนของร่างกาย หนึ่งที่เท้า หนึ่งที่แขน หนึ่งที่หน้าอก หนึ่งในศีรษะ เพียงไม่กี่วินาทีจำนวนและความหนาแน่นก็เพิ่มขึ้นใน สามเท่า ห้าเท่า โดยไม่มีท่าทีที่จะหยุดชะงัก

เดิมทีเขารู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่จุดใดจุดหนึ่งของร่างกาย แต่จะค่อย ๆ ลามไปทุกส่วนของร่างกายจนเขาไม่สามารถคุมสติได้อีก

ด้วยความเจ็บปวดเหล่านี้ ทราย และ ก้อนหิน ที่ลอยขึ้นไปในอากาศก็เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างต่อเนื่อง จากพื้นโดยมีหลี่หมิงเป็นศูนย์กลางกว้างออกไปเรื่อย ๆ และแล้วร่างกายของหลี่หมิงก็ลอยขึ้นไปอย่างช่วยไม่ได้

พื้นที่ครอบคลุมทั้งหมดดูเหมือนจะปราศจากแรงโน้มถ่วงของโลกโดยสิ้นเชิง เป็นเหมือนอวกาศท่ามกลางหมู่ดาว ไม่ไร้แรงโน้มถ่วงในความว่างเปล่า

โดยไม่รู้ตัว วัตถุเหล่านี้ได้ลอยไปที่ความสูงมากกว่าสิบเมตรในอากาศ เศษหินที่แตกออกมาจากภูเขาที่ก่อตัวก็ตัวขึ้น ในเวลานี้ภูเขาหินที่ถูกแยกออกจากกันนั้น เป็นเหมือนเศษหยาดฝน ที่ลอยขึ้นไปในอากาศ

เนื่องจากพื้นดินบางส่วนที่แตกและยกตัวขึ้นอย่างต่อเนื่องนั้น พื้นผิวด้านล่างของพื้นดั่งเดิมของมันนั้น จึงปรากฏขึ้นราวกับหลุมขนาดใหญ่

ในท้องฟ้ายามค่ำคืน ถ้ามองจากระยะไกลดูเหมือนว่ามีม่านบังอยู่ในระยะสี่หรือห้ากิโลเมตรซึ่งทั้งหมดนี้เป็นฝุ่นและหินที่เลือนราง แต่สำหรับหลี่หมิงผู้ซึ่งอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืนปรากฏการณ์นี้เหมือนกับภาพในจินตนาการ ฝุ่นก็เหมือนฝุ่นดาวและหินก็คล้ายกับวัตถุท้องฟ้าขนาดใหญ่

ดวงตาของหลี่หมิงปิดลงและความเจ็บปวดนั้นเกินขีดจำกัด ของร่างกายเขา นี่คือราคาของอารยธรรมขั้นสูงอย่างงั้นเหรอ?!

“ อึก…..อ๊ากกกก!”

เสียงคำรามที่ดังก้องไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืนดังออกมา การตะโกนจะไม่ช่วยลดความเจ็บปวดลงเลย แต่อย่างน้อยนั้นก็สามารถปลดปล่อยพันธนาการที่ผูกมัดร่างกายของเขาเอาไว้ได้

ด้วยเสียงตะโกนทำให้พื้นที่โดยรอบก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทรายและหินที่ลอยอยู่ในอากาศก็หมุนตามเข็มนาฬิกาไปรอบตัวของหลี่หมิงและความเร็วก็เร็วขึ้นและเร็วขึ้น

เกือบครู่ต่อมากระแสน้ำวนขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น กระแสน้ำวนนี้เป็นกระแสแห่งแรงดึงดูดมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 4000 เมตร พร้อมด้วยฝุ่นและหินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทันทีที่ก่อตัวราวกับว่าเชื่อมต่อกับก้อนเมฆ

ความเร็วของกระแสน้ำวนกำลังเร่งขึ้นมีทรายและหินถูกดึงเข้ามาเกี่ยวข้องมากขึ้น ในขณะเดียวกันเมฆดำจำนวนมากก็รวมตัวกันอยู่บนที่สูง ภายใต้อิทธิพลของกระแสน้ำวนเมฆดำก็หมุนเช่นกันและบางครั้งก็มีฟ้าแลบและฟ้าร้องตามมาด้วย

เมื่อพายุทอร์นาโดที่ไม่ธรรมดานี้ ก่อตัวสูงจนกลายเป็นเสาขนาดยักษ์ ดั่งเสาที่ค้ำระหว่างโลกและสวรรค์ เนื่องจากมีความแข็งแรงเพียงพอจึงสามารถคงเส้นผ่านศูนย์กลาง 4000 เมตรเอาไว้ได้ มองออกไปจากใจกลางแล้วแทบจะมองไม่เห็นขอบด้วยซ้ำ

แต่โชคดีที่พายุทอร์นาโดยักษ์ใหญ่นี้ถูกยึดไว้เท่านั้น ไม่เคลื่อนที่ไปไหน

ฉากที่สวยงามและน่าตกใจนี้ใครก็ตามที่เห็นอาจมีเพียงความคิดเดียวในสายตาของเขา นั่นคือจุดจบของโลกหรือไม่?

พื้นที่ที่หลี่หมิงหนีมาถึงนั้นห่างไกลออกไปจากชุมชนมากเป็นเขตรกร้าง อยู่ห่างจากเมืองไปทางตะวันตกเฉียงไปเกือบ 100 กิโลเมตรเห็นจะได้ สถานที่ที่ใกล้ที่สุดกับหลี่หมิงคือเมืองเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างออกไปกว่า 30 กิโลเมตรทางใต้

ปรากฏการณ์ครั้งใหญ่ดังกล่าวได้ดึงดูดความสนใจจากผู้คนในเมื่อภายในเวลาไม่กี่นาที

แม้ว่ามันจะหมุนกับที่ แต่ก็ทำให้เกิดผลกระทบอย่างมาก แม้ว่าสภาพอากาศในเมืองจะอยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยกิโลเมตร พวกเขาก็สามารถรู้สึกได้ถึงเปลี่ยนแปลงเช่นกัน ในคืนที่อากาศปลอดโปร่งจู่ ๆ เมฆก็หนาขึ้นและฝนก็เริ่มตก ฝนที่ตกกะทันหันทำให้คนเดินถนนตัวเปียกชุ่มเพราะไม่ได้เตรียมตัว

….

คนขับรถแท็กซี่กำลังรอไฟแดงที่สี่แยก จู่ ๆ ฝนก็ตกลงมาจากท้องฟ้าซึ่งทำให้เขาประหลาดใจมากเพราะวิทยุในรถของเขายังคงออกอากาศพยากรณ์อากาศอยู่เลย: สำนักพยากรณ์อากาศของประเทศบอกว่าช่วงนี้จะไม่มีฝนตกอีกเกือบหนึ่งเดือนแต่ไหงถึงตกทั้ง ๆ ยังออกอากาศอยู่ได้นะ ? 

สภาพอากาศในอีกสองวันข้างหน้าแสงแดดจะปรากฏสามในสี่ของประเทศและประชาชนในเมืองจะสามารถเพลิดเพลินไปกับความอบอุ่นจากแสงแดดได้อย่างเต็มที่

"ดีจังเลยนะ รายการแบบนี้ไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเล๊ย... "

คนขับแท็กซี่เปิดที่ปัดน้ำฝนในขณะที่เขากำลังพูดอย่างเซ็ง ๆ

….

ในเมืองทางใต้สุดชายวัยกลางคนและชายหนุ่มในชุดเสื้อกันฝนกำลังจัดเก็บผลผลิตในทุ่งหญ้า ชาวเมืองทั้งเมืองนี้เน้นการประกอบอาชีพเลี้ยงสัตว์เป็นหลัก นอกจากการเก็บเกี่ยวในแต่ละวันแล้ว พวกเขายังต้องสำรองอาหารสำหรับฤดูหนาวที่จะมาถึงด้วย

อย่างไรก็ตามอยู่ ๆ ฝนที่ตกหนักอย่างกะทันหันทำให้พ่อและลูกชายตกใจ เพราะพวกเขาต้องย้ายหญ้าไปที่โรงเก็บของให้มากที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงความสูญเสียที่กำลังจะมาถึง

ชายวัยกลางคนกำลังรีบแบกมันต่อไป แต่ชายหนุ่มยังเดินไปบนเนินสูง ๆ ดวงตาที่หมองคล้ำของเขาจ้องมองไปทางทิศเหนือและปากของเขาก็ไม่สามารถปิดขึ้นได้อีกในเร็ว ๆ นี้

“ เฮ้ไอ้ตัวเล็ก นี่ไม่ใช่เวลาขี้เกียจนะ!” ชายวัยกลางคนบางคนไม่พอใจและดุอีกฝ่าย แต่มือไม่หยุดยังคงดำเนินต่อไป

"พ่อ พ่อ! ผมคิดว่าพ่อควรจะมาดูนะมันน่าอัศจรรย์มาก ... " ชายหนุ่มหันกลับมาและเรียกอีกฝ่ายเสียงดัง

ชายหนุ่มรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยและมีสีหน้าจริงจัง ชายวัยกลางคนรีบวางสิ่งที่เขาแบกมาทันทีและรีบเดินไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับความสงสัย ทันใดนั้นการแสดงออกของชายวัยกลางคนก็นิ่งไป

"โอ้พระเจ้า!"

ทันทีที่ชายวัยกลางคนเห็นฉากที่อยู่ไกลออกไป เขาก็พูดด้วยเสียงสั่นเครือ

...

พายุทอร์นาโดขนาดใหญ่ยังคงส่งผลกระทบต่อสภาพอากาศธรรมชาติโดยรอบ พายุเสียงหวีดหวิวสภาพอากาศที่แปลกประหลาดนี้ หน่วยงานของรัฐและการพยากรณ์อากาศเริ่มให้ความสนใจหลายคนที่ยังอยู่ที่บ้านสามารถฟังผ่านโทรศัพท์มือถือโทรทัศน์วิทยุ ฯลฯ ข่าวพายุทอร์นาโดที่ก่อตัวขึ้นอย่างกะทันหันนี้

“ นี่เป็นพายุทอร์นาโดครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของเมือง S  มันมีขนาดใหญ่มาก ใจกลางอยู่ที่พื้นที่ร้างห่างไกลจากตัวเมื่องที่ใกล้ที่สุดประมาณ 30 กิโลเมตร เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีผู้เสียชีวิตรัฐบาลจะส่งกองกำลังไปตรวจสอบสถานการณ์หลังจากดำเนินการทันที"

"จากการสังเกตพบว่าความเร็วลมของพายุทอร์นาโดสูงถึง 170 ไมล์ต่อชั่วโมง เทียบเท่ากับ 273 กม. / ชม. พายุก่อตัวขึ้นสูงกว่า 17 ระดับ ถึงระดับ ef4 ของการจำแนกพายุทอร์นาโด อย่างไรก็ตามหลังจากสังเกตระยะหนึ่ง ก็พบกับข้อมูลที่น่าประหลาดใจ พายุทอร์นาโดลูกนี้ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ขอให้พระเจ้าคุ้มครองทุกท่านด้วย"

เมื่อความสนใจของทุกคนจดจ่อไปที่พายุทอร์นาโด           หลี่หมิงที่อยู่ใจกลางพายุเฮอริเคนยังคงดิ้นรนด้วยความเจ็บปวดทรมาน การต่อสู้ครั้งนี้ดูไร้ความหวังมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเผชิญกับความเจ็บปวดอย่างต่อเนื่องนี้ หลี่หมิงแทบจะหมดแรงและขาดใจ เขาไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังงานและความสามารถใด ๆ ที่เขามีมาก่อนเลยราวกับว่าเขากลับมาเป็นมนุษย์เต็มตัวอีกครั้งหนึ่ง

เพียงหนึ่งชั่วโมงต่อมา แต่หลี่หมิงรู้สึกเหมือนหนึ่งปีผ่านไป เขารู้สึกเหมือนถูกทรมานด้วยความเจ็บปวดมาเป็นเวลานาน เขาไม่มีแรงและที่จะต้านทานได้อีกต่อไป เขารู้สึกผ่อนคลายอย่างสมบูรณ์กลางอากาศนี้

ความเร็วของพายุทอร์นาโดเริ่มอ่อนลงและการเชื่อมต่อกับท้องฟ้าก็ค่อย ๆ ขาดออกจากกัน หินทรายและฝุ่นที่หมุนอยู่เดิมทีก็หยุดลงอย่างช้า ๆ ทันใดนั้นร่างของหลี่หมิงก็ร่วงหล่นลงไปอย่างรวดเร็วราวกับนกที่ถูกยิงปีก

"ตู้ม!"

หลังจากสิ้นเสียงแรงปะทะ หลี่หมิงก็ตกลงไปในกองเศษหินดินทราย และไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ อีกเลย หินในอากาศเริ่มร่วงหล่น ราวกับว่ามีฝนหินอยู่บนท้องฟ้า หินเหล่านี้มีขนาดแตกต่างกันและกระแทกพื้นตลอดเวลา ในเวลานี้ไม่ว่าใครที่อยู่ใกล้ไกลก็รู้สึกถึงภัยอันตรายอย่างยิ่ง

แม้ว่าหินจะตกลงอย่างรวดเร็ว แต่ทรายและฝุ่นก็ลอยมาอย่างไม่สม่ำเสมอ ด้วยการขึ้นและลงอย่างกะทันหันของลมที่มีความแรงต่างกัน ฝุ่นจึงเป็นเหมือนหมอกขนาดใหญ่ที่ผิดปกติในอากาศ

หลี่หมิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นและการแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไป!

"กะ...เกิดอะไรขึ้น นี่ฉันตื่นแล้วหรือยัง!"

ร่างกายของหลี่หมิงเหมือนศพถูกฝังอยู่ใต้กองหิน ฝุ่นและหินที่ตกลงมาทับถมร่างของเขามากขึ้นเรื่อย ๆ แต่จิตสำนึกของหลี่หมิงสามารถรับรู้สิ่งที่อยู่รอบ ๆ ได้อย่างชัดเจน สติก็เหมือนวิญญาณที่คอยเฝ้ามองทุก ทั้ง ๆ ที่เขานอนจมอยู่ใต้พื้น

"เกิดอะไรขึ้น? วิญญาณของฉันหลุดออกจากร่างแล้วเหรอ ผีมันไม่มีอยู่จริงสักหน่อย!!"

หลี่หมิงมองไปรอบ ๆ ด้วยความสับสน แต่ไม่นาน         หลี่หมิงก็เงียบลง ชิ้นส่วนจำนวนนับไม่ถ้วนในสมองของเขาถูกเย็บเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว รูปแบบ รูปภาพ และข้อมูล ถูกสร้างขึ้นอย่างมีรูปแบบ ฉากที่เบลอมาโดยตลอดก็ชัดเจนยิ่งขึ้น

“ งั้นก็ ... ”

ในความคิดของหลี่หมิงมีข้อมูลมากมายปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งทำให้เขาเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้ามากยิ่งขึ้น

นี่คือความรู้ความเข้าใจขั้นสูงของสิ่งมีชีวิต มันเหมือนกับการเปิดประตูที่ปิดเอาไว้ในสมอง เขาสามารถมองเห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นและรู้ในสิ่งที่ไม่สามารถเข้าใจได้ ให้ความรู้สึกเหมือนกับความรู้ของคนที่ยังเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา แต่จู่ ๆ ความรู้ความเข้าใจก็กลายเป็นระดับมัธยมต้นเฉย ๆ เลย ความรู้ง่าย ๆ อย่างระดับประถม สามารถเข้าใจได้อย่างสมบูรณ์

มันทั้งน่าอัศจรรย์และยอดเยี่ยมในเวลาเดียวกัน

จิตสำนึกของหลี่หมิงได้รับการพัฒนาและเปิดใช้งานระบบใหม่ ๆ เพื่อให้กลายเป็นชีวิตที่มีระดับอารยธรรมสูงขึ้นสู่ระดับที่ห้า อย่างไรก็ตามร่างกายไม่สามารถทนต่อการเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันของพลังงานได้ ดังนั้นสถานการณ์นี้จึงปรากฏขึ้นกับเขา ต้องใช้เวลาในการฟื้นตัว ตราบเท่าที่ผ่านไประยะเวลาหนึ่งแล้ว พลังงานระดับห้าสามารถว่ายผ่านร่างกายของเขา และร่างกายของหลี่หมิงสามารถฟื้นตัวตามธรรมชาติอีกครั้ง

ความรู้ของหลี่หมิงเพิ่มขึ้นอย่างมากจากการก้าวหน้าในครั้งนี้ ซึ่งต้องใช้เวลาในการย่อยข้อมูลเหล่านั้นพอสมควร อย่างไรก็ตามความรู้ความเข้าใจที่สำคัญหลายประการยังคงดึงดูดความสนใจของหลี่หมิงในทันที