กลุ่มยากูซ่าและทีมเ้าพ่อต่างเผชิญหน้ากัน ณ ท่าเรือส่งสินค้าของประเทศญี่ปุ่น
หัวหน้ายากูซ่าใที่เห็นเ้าพ่ออิทธิยังไม่ตาย แล้วพูดพึมพำเบาๆ ว่า “ทำไมมันยังไม่ตาย หรือว่าไอ้นั่นจะเป็ตัวปลอม”
วิทย์จำเป็ต้องแสดงให้เหมือนอิทธิมากที่สุด เขาต้องเจรจาเื่การค้าเป็ภาษาอังกฤษเพื่อสื่อสารกับหัวหน้ายากูซ่า ท่ามกลางเสียงกระซิบว่า
“นายแสดงให้เหมือนนะ ชีวิตพวกเราขึ้นอยู่กับนายแล้ว” จักรกระซิบกดดัน
“สู้ๆ นะคะ พัชเป็กำลังใจให้” พัชพูดยิ้มๆ แล้วเธอก็เดินไปอยู่ข้างๆ จักร
ในใจวิทย์คิดว่า “ทำไมต้องเป็ฉันด้วยเนี่ย” แต่ปากก็ต้องรีบะโบอกหัวหน้ายากูซ่าว่า “ผมนำยามาส่งให้คุณ เชิญตรวจสอบได้เลย”
“555 ผมเชื่อใจคุณอยู่แล้ว แต่เพื่อความสบายใจ ผมจะตรวจสอบเดี๋ยวนี้ล่ะ” หัวหน้ายากูซ่าสั่งให้ลูกน้องตรวจสอบสินค้า ก็พบว่าสินค้าครบถ้วนไม่มีอะไรผิดปกติ ดังนั้นเขาจึงนำเงินดอลลาร์เต็มกระเป๋ามาโชว์ให้ฝ่ายเ้าพ่อดู
ลูกน้องยากูซ่านับเงินต่อหน้าฝ่ายเ้าพ่อ เพื่อความโปร่งใส
ก่อนที่ยากูซ่าจะยอมยื่นกระเป๋าเงินให้ อยู่ดีๆ หัวหน้าก็สั่งให้ลูกน้องนำจอกเหล้ามา
“คุณเล่นตุกติกอะไร ทำไมไม่ยอมส่งเงินมา” วิทย์กล่าวเสียงแข็ง
“เดี๋ยวสิเ้าพ่อ พวกเราทำการค้าด้วยกันมาหลายปีแล้ว พวกเรามาฉลองกันดีกว่า หรือว่าท่านกลัวเราใส่ยาพิษล่ะ” หัวหน้ายากูซ่ายักคิ้วท้าทาย
วิทย์หันไปหาจักร แล้วจักรก็รีบกระซิบทันที “นายแสดงให้เหมือนนะ ฉันจะทำการสับเปลี่ยนจอกเหล้าให้ สารวัตรเตรียมการให้ฉันแล้วเรียบร้อย นายไม่ต้องเป็ห่วง”
จักร ผู้แสดงเป็มือขวาของเ้าพ่อ เดินไปรับจอกเหล้าจากมือลูกน้องยากูซ่าทันที แล้วจักรก็เดินมาที่วิทย์ เขาทำการสับเปลี่ยนจอกเหล้าอย่างรวดเร็วก่อนที่จะยื่นให้กับวิทย์
วิทย์ถือจอกเหล้าโชว์ให้ทุกคนดู แล้วทำการดื่มพร้อมๆ กับหัวหน้ายากูซ่าคนนั้น สักพักวิทย์ก็เริ่มเข้าถึงบทบาท วิทย์ทำท่าเอามือข้างหนึ่งจับที่คอ อีกข้างแตะไปที่หน้าอก เขาแสดงท่าทางแน่นหน้าอก ตัวเกร็ง มีน้ำลายฟูมปาก จนกระทั่งล้มไปกองกับพื้น กลิ้งไปกลิ้งมาอย่างทรมาน
“ไอ้ชั่ว แกกล้าวางยาเ้าพ่อ” จักรแกล้งะโ
พัชที่ต้องแสดงด้วยเหมือนกัน เธอรีบร้องไห้เข้าไปกอดวิทย์ไว้ “ฮือ ฮือ คุณอย่าเป็อะไรนะคะ คุณได้พัชแล้ว มาทิ้งพัชไปแบบนี้ได้ยังไงคะ”
“ไม่จริง ฉันวางยาสลบ ไม่ได้วางยาเบื่อหนูสักหน่อย” หัวหน้ายากูซ่าเผลอหลุดปาก
จักรรีบแก้สถานการณ์ “คุณคงใส่ยาไปผิดน่ะสิ ยังไงคุณก็จงใจฆ่าเ้าพ่อตาย พวกเราจัดการมันเร็วเข้า” จักระโสั่งคนอื่น แต่ตนรีบประคองวิทย์ให้ไปหลบอยู่ในที่ที่ปลอดภัย
ทั้งสองฝ่ายโจมตีกันทันที ต่อสู้กันอย่างอลหม่าน
“นายจะไปไหน ทำไมไม่ช่วยกันต่อสู้กับพวกมัน” ลูกน้องเ้าพ่อคนหนึ่งกล่าวกับจักร
“เอ่อ ฉันจะต้องรีบพาเ้าพ่อไปล้างท้อง เผื่อช่วยชีวิตท่านทันไง” จักรพูดแก้ตัว
“เออรีบไปรีบมาก็แล้วกัน” ลูกน้องเ้าพ่อกล่าว
ในใจจักรคิดว่า “ยังจะให้มาอีก”
จักรกับพัชพร้อมใจกันประคองวิทย์ไปที่ด้านหลังของท่าเรือ ที่นั่นมีกลุ่มตำรวจรออยู่แล้ว
ตำรวจที่รออยู่พากันยกนิ้วให้กับทีมนักแสดงอย่างวิทย์ จักร และพัช
“พวกคุณแสดงเก่งจริงๆ” ตำรวจนายหนึ่งกล่าว
“เอ่อ พาพวกเราไปจากที่นี่ทีครับ พวกเรากลัวจะแย่อยู่แล้ว” วิทย์มีอาการสั่น
“ครับ ครับ รีบไปกันเถอะ” ตำรวจกล่าวพร้อมกับรีบนำทางไปที่รถตำรวจ
ในระหว่างที่ทั้งสองฝ่ายระหว่างยากูซ่ากับทีมเ้าพ่อต่อสู้กัน ทหารและตำรวจร่วมมือกันช่วยกันกวาดล้างอาชญากรค้ายาเสพติด พวกเขารอให้คนร้ายอ่อนกำลังลงก่อน จึงเข้าบุกจับกุม ทหารยิงอาวุธเพื่อข่มขู่พวกมันเท่านั้น ซึ่งได้ผลชะงัก พวกมันยอมหยุดทุกอย่าง แล้วนั่งลงพร้อมกับเอามือวางไว้บนหัว
ทหารและตำรวจสามารถจับกุมคนร้ายได้ทั้งหมดพร้อมกับของกลางทั้งยาเสพติดและเงินจำนวนมาก
ในตอนนี้วิทย์ จักรและพัชอยู่ที่สถานีตำรวจ ณ เมืองแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
เ้าหน้าที่พากันขอบคุณพวกเขาพร้อมกับมอบตุ๊กตาทองให้เป็ที่ระลึก จนทั้งสามพากันมองหน้ากัน
“เอ่อ นี่ให้พวกผมจริงๆ หรอครับ” วิทย์สงสัย
“พวกคุณแสดงเหมือนมาก จนพวกเราอยากมอบสิ่งนี้ให้คุณจริงๆ ครับ” ตำรวจกล่าว
วิทย์รับตุ๊กตาทองมาอย่างงงๆ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเ้าหน้าที่ตำรวจในโรงพัก
************************************************
และแล้วเหตุการณ์อันเลวร้ายก็ผ่านพ้นไปเสียที วิทย์พาแฟนและเพื่อนนั่งเครื่องบินกลับประเทศไทย โดยวิทย์กับพัชนั่งอยู่เคียงข้างกัน ทั้งสองรู้สึกเหน็ดเหนื่อยมาก เลยพร้อมใจกันหลับไปด้วยกัน ในขณะที่จักรนั่งดูแคตตาล็อกของเล่น เขากะว่าจะซื้อไปฝากลูกแฝดสาว ตอนนี้พิณตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนแล้ว อีกสี่เดือนเท่านั้น จักรก็จะได้เห็นหน้าลูกๆ เสียที ในตอนนี้พิณย้ายไปพักกับแม่ยายชั่วคราวในระหว่างที่เขาไม่อยู่