“ เด็กน้อย พวกเรารู้แล้ว ว่าคุณชายลั่วเฉินเป็โรคหยางพร่อง แต่พวกเราหายาที่เพิ่มพลังหยางเข้าไปในร่างกายของเขาแล้ว แต่ก็ไม่สามารถเพิ่ม พลังหยางในร่างของเขาได้เลย” หมอทั้งสามคนก็ยอมรับว่า เสี่ยวเทียนวินิจฉัยโรคได้เหมือนกันกับพวกเขา
“ พวกท่านรักษาถูกแล้ว แต่ว่าไอปีศาจปกคลุมรอบบ้านอยู่ ทำให้พลังหยางถูกพลังหยินกลืนกินไปจนหมดอย่างรวดเร็ว ขอกระดาษและพู่กันข้าหน่อย” เสี่ยวเทียนเริ่มเขียนสิ่งที่เขา้าลงไปในกระดาษ ทั้งหมอ และ แม่เฒ่าได้แต่อ้าปากหวอกันไปหมด ไม่คิดว่าสิ่งที่เทียนขอมานั้น จะรักษาอาการป่วยของ คุณชายลั่วเฉินได้
“ พวกท่านไปทำแท่นพิธีให้เสร็จ โดยด่วน ข้าต้องอัญเชิญเทพสุริยัน ลงมาจัดการกับเงามืดจากนรก แล้ว ค่อยรักษาคุณชายลั่วเฉินได้”
แม่เฒ่ารีบสั่งให้คนไปเตรียมพร้อมสร้างแท่นพิธี อย่างเร่งรีบ ในไม่ช้าแท่นพิธีก็เสร็จ ข้าวของที่เสี่ยวเทียนสั่งเตรียมเอาไว้ ก็พร้อมสรรพ
“ เสี่ยวเทียน นี่เ้าจะทำอะไร เ้าอัญเชิญเทพ ได้ด้วยหรือนี่” พี่ต้าเกินเอ่ยด้วยความตื่นเต้น
“ ไม่ใช่ข้าหรอก อาจารย์ของข้าต่างหากเล่า” เสี่ยวเทียนเอ่ยไปตามตรงต้าเกินก็พยักหน้า เชื่อมั่นด้วยเช่นกัน เสี่ยวเทียนไปสวมใส่ชุดนักพรตน้อยที่ตัดมาเป็พิเศษอย่างรวดเร็ว เพื่อเสี่ยวเทียนโดยเฉพาะ
พอทุกคนเห็น เสี่ยวเทียนใส่ชุดนักพรตเดินออกมา ก็ได้อมยิ้มเพราะไม่เคยเห็นนักพรตน้อยวัยห้าขวบกำลังน่ารัก เดินมาด้วยใบหน้าเคร่งขรึมแบบนี้มาก่อน ส่วนเสี่ยวเทียนนั้น ก็ได้แต่ทำหน้าเครียดเพราะไม่รู้ ว่าอาจารย์จะให้เขาทำอะไรบ้าง
“เอาไงต่อดี อาจารย์”
“ ทำตามที่ข้าบอกก็แล้วกัน” อาจารย์ลู่เอินก็เริ่มสั่งให้เสี่ยวเทียน จุดธูปทั้งเก้าดอกด้วยดัชนีที่ปล่อยออกมาจากนิ้ว ซึ่งเป็พลังของอาจารย์ลู่เอินไม่ใช่ของเสี่ยวเทียน ทุกคนเห็นแบบนี้ ก็เื่ใที่จุดไฟออกจากนิ้วได้ พอธูปถูกจุด ก็มีควันธูปลอยขึ้นไปบนอากาศ แล้วท้องฟ้าที่กำลังสดใส ก็ดูมืดครึ้มลงทันที ทุกคนเห็นเงาภูตพรายลอยตัวอยู่บนท้องฟ้า ครอบคลุม บ้านตระกูลลั่วเพียงหลังเดียวเท่านั้น
ทำให้แต่ละคนล้วนแตกตื่นใ กอดกันด้วยความหวาดกลัว แล้วก็เห็นนักพรตน้อยใช้นิ้วกรีด ควันธูปเป็ตัวอักษรยันต์ พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ทีละตัว ๆ พอตัวอักษรยันต์ ไปกระทบกับ หมอกควันสีดำ เหล่าิญญาภูตพรายก็กรีดร้องอย่างเ็ป กลุ่มควันก็ถูกเจาะออกเป็รู ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งตัวอักษรยันต์พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วไปรวมตัวกันกับแสงตะวันแล้วสาดส่องลงมาอีกครั้ง คราวนี้ แสงแห่งดวงตะวัน ส่องลงมาพรึบเดียว เงาภูตพรายจากนรก ที่ปกคลุมทั่วบ้านตระกูลลั่วก็ส่งเสียงกรีดร้อง อย่างโหยหวน แล้วก็สูญหายไปจนหมด แล้วเห็นเสี่ยวเทียนชูลูกแก้วที่เตรียมเอาไว้ออกมา แสงสุริยันก็พุ่งเข้ามาอยู่ในลูกแก้วจนหมด แล้วเสี่ยวเทียนก็เอาผ้ามาคลุมเอาไว้ แล้วรีบเดินตรงเข้าไปใน ห้องนอนของ คุณชายลั่วเฉินอย่างรวดเร็ว ทุกคนก็แห่ตามกันไป เพราะอยากรู้ว่าเสี่ยวเทียนจะทำอะไรต่อ พอเข้าไปถึงห้องนอน เสี่ยวเทียนก็เอาลูกแก้วออกมาวางบนหน้าอก พลังแสงสุริยันก็ค่อยๆ ซึมซับเข้าไปในร่างของคุณชายลั่วเฉิน ขับไล่พลังหยินที่ชั่วร้ายออกไป
ในที่สุด คุณชายลั่วเฉินก็ลืมตาขึ้น ร่างกายก็เริ่มมีอาการเืลมไหลเวียนคืนมาเป็ปกติ หน้าตาก็มีสีเลือฝาด สามารถพยุงร่างกายตัวเองขึ้นมานั่ง
“ ลูกแม่” สะใภ้ใหญ่เห็นลูกชายลุกขึ้นมานั่งด้วยสีหน้าเหมือนคนปกติก็โผเข้าไปกอดลูกชายแล้วร่ำไห้ออกมา แม่เฒ่าลั่ว ก็สะอื้นไห้ยืนน้ำตาไหลตามไปด้วย
หมอทั้งสามคนได้แต่ยืนตะลึง พวกเขารักษากันเป็เดือน ไม่สามารถรักษาได้
แต่เด็กน้อยวัย 5 ขวบ มาไม่นานก็รักษาหายได้เฉยเลย เสี่ยวเทียนให้หมอมาดูอาการต่อ แล้วเอ่ยอำลาแม่เฒ่าลั่วทันที
“ ภารกิจของข้า เสร็จสิ้นแล้ว ข้าขอตัวกลับบ้านก่อนนะขอรับ” เสี่ยวเทียนรีบเดินกลับไปทันที แม่เฒ่าลั่วจะรั้งเสี่ยวเทียนเอาไว้ แต่เสี่ยวเทียนบอกว่า
“เวลาใกล้จะมืดแล้ว ท่านแม่รู้เข้าต้องเป็ห่วงแน่ๆ เลย เอาไว้เจอกันใหม่โอกาสหน้านะขอรับ” เทียนกลัวว่าท่านแม่จะต่อว่า เลยต้องรีบกลับ ทำให้แม่เฒ่าลั่วต้องให้คนนำรถม้าพาเสี่ยวเทียนกับ ต้าเกิน ไปส่งที่บ้านตระกูลจาง
ในระหว่างนั่งรถม้ากลับบ้าน สี่องครักษ์ขององค์ชายแปด สวมหน้ากากสีดำ ก็ออกมาดักรอ อยู่ข้างหน้า โดยมายืนขวางทางเอาไว้ คนขับรถม้าของตระกูลลั่ว ต้องหยุดกะทันหัน
“ นำเหรียญออกมา สี่เหรียญ” เสี่ยวเทียนทำตามที่อาจารย์บอกทันที
“ ออกมาให้ข้าจับเสียดีดี เสี่ยวเทียน” ชายทั้งสี่คนฟาดแส้เข้าใส่ ที่นั่งรถม้าแตกกระจายทันที เสี่ยวเทียนขว้าง เหรียญเงินย้อนเข้าใส่ชายทั้งสี่ทันที ฟิ้ว ๆ ๆ ๆ
ชายสี่คน รู้อยู่แล้วแต่พวกเขาก็สวมเกราะที่ลำตัว แล้วหน้ากากโลหะ แต่ถึงกระนั้นด้วยความแรงก็ยังทำให้ ถูกกระแทกกระเด็นไปไกล หน้ากากโลหะ ยุบเข้าไปลึกหน้าผากเป็รอยเืกันทั้งสี่คน แต่ไม่ตาย ลุกขึ้นมาใหม่
เสี่ยวเทียนเห็นเช่นนั้นก็ใ รีบนำเหรียญออกมาอีก สิบเหรียญ โดยที่ชายสี่คนได้ทำการขว้างก้อนกลม ไปบนฟ้ากลายเป็ตาข่าย สายฟ้ามาครอบเทียนกับต้าเกินเอาไว้ แต่ไม่ทันจะลงมาครอบ ก็มีพายุลูกหนึ่งหอบเอาตาข่ายสายฟ้าพัดออกไปไกล แล้วเหรียญอีกสิบเหรียญก็พุ่งออกจากมือเสี่ยวเทียนอีกครั้ง คราวนี้พุ่งเจาะที่เป้าหมายเดิมอีกครั้ง แต่ว่าหน้ากากโลหะ ไม่สามารถป้องกันได้ เหรียญเงินพุ่งทะลุหน้ากากโลหะเข้าหน้าผากทะลุกะโหลก ตายอนาถไปพร้อม ๆ กัน ทั้งสี่คน
เสี่ยวเทียนเข้าไปค้นตัวคนทั้งสี่ ได้เหรียญเงินมาอีกสี่ถุง ไม่ถึง สี่ร้อยเหรียญ
“ ไปกันเถอะ” เสี่ยวเทียนสั่งให้รถม้าพากลับบ้าน เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
พอไปถึงบ้านตระกูลจาง พบว่าแม่ของเสี่ยวเทียนมายืนรอหน้าบ้าน
พอเห็นรถม้าของตระกูลลั่วมาถึง ก็พบว่าเสี่ยวเทียนลงมา ก็ใรีบเดินเข้ามาหาทันที
“ เสี่ยวเทียน ไปไหนมากัน กลับมาค่ำมืดขนาดนี้ รู้ไหมว่าแม่เป็ห่วงขนาดไหน”
“ ท่านน้าคือว่า...” ต้าเกินจะอธิบาย แต่เสี่ยวเทียนสะกิดไม่ให้พูด
“ พอดี พวกเราเดินเที่ยวตลาดจนมืด บังเอิญพบท่านแม่เฒ่าลั่ว ท่านเลยให้คนมาส่งน่ะขอรับ” เสี่ยวเทียนพูดเอง
“ ฮ้า นี่ลูกพบท่านแม่เฒ่าตระกูลลั่วด้วยหรือนี่” แม่สงสัยเข้าไปใหญ่
“ ขอรับ”
“ เอาละไปอาบน้ำ แล้วมากินข้าวกันได้แล้ว” แม่ไม่ว่าอะไร เพราะเสี่ยวเทียนกลับมาอย่างปลอดภัยก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว
รุ่งเช้าพ่อบ้านของตระกูลลั่วคนใหม่ ก็มาหา เสี่ยวเทียนแต่เช้า สร้างความสงสัยให้กับ หัวหน้าตระกูลจางยิ่งนัก จึงให้คนไปตาม เสี่ยวเทียนให้มาที่ห้องโถงหลัก
“ เสี่ยวเทียนไปทำเื่กวนใจ ให้ท่านแม่เฒ่าลั่วไม่สบายใจหรือเปล่า” หัวหน้าตระกูลจางรีบเอ่ยถามด้วยความเกรงใจ เพราะว่า แม่เฒ่าลั่วเป็แม่ของท่านแม่ทัพใหญ่ชายแดน ใครๆ ก็หวั่นเกรงกันทั้งนั้น
“ ไม่ .. ไม่เลย. คุณชายน้อยเสี่ยวเทียนต่างหากที่มีพระคุณต่อ พวกเราตระกูลลั่ว
ข้ามาในวันนี้ก็เพื่อจะมาขอบคุณอย่างเป็ทางการ และมอบของขวัญเล็กๆ น้อยๆให้เท่านั้นเอง”
“ อ้อ เื่เป็เช่นนี้ก็ไม่มีปัญหาใดๆ ก็ดี ว่าแต่เสี่ยวเทียนไปทำอะไรมาหรือ”
จังหวะนั้น แม่กับเสี่ยวเทียนก็มาถึงห้องโถงพอดี
“ คาราวะ ฮูหยินเฉิน และคุณชายเฉินเสี่ยวเทียน” พ่อบ้านคนใหม่มีท่านทีนอบน้อมมากเมื่อพบกับเสี่ยวเทียน
“ เสี่ยวเทียนไปทำเื่อะไรมาหรือเปล่านี่” แม่เอ่ยด้วยความกังวล
“ เปล่าเลยขอรับ คุณชายน้อย ช่วยจับโจรพันหน้า ที่ลักลอบเข้ามาในบ้านตระกูลลั่วของเรา แล้วยัง ช่วยรักษาคุณชายใหญ่ของเราให้รอดชีวิตอีกด้วย ทางแม่ทัพใหญ่ได้สั่งให้ข้าส่งของขวัญมาให้ คุณชายเสี่ยวเทียน ไว้ท่านกลับมาจากชายแดนจะมา ขอบคุณด้วยตัวของท่านเอง” พ่อบ้านตระกูลลั่ว รีบเอ่ยสรุปอย่างรวดเร็ว
ทุกคนได้แต่พยักหน้า แต่อะไรนะ !! จับโจร รักษาคุณชายใหญ่
“ เดี๋ยวนะ ท่านพ่อบ้าน เสี่ยวเทียนเนี่ยนะ จับโจรพันหน้า แล้วรักษาอาการป่วยของคุณชายใหญ่ของพวกท่าน” ฮูหยินเฉินถามด้วยความใ
“ ถูกต้อง พวกเราไม่เคยทราบมาก่อนเลยว่า ตระกูลของท่านจาง จะมีบุตรหลานที่โดดเด่นเช่นนี้ หากไม่ได้คุณชายน้อยเสี่ยวเทียน ทำพิธีปัดเป่าคราวเคราะห์ และ เงาิญญาภูตจากนรกออกไป ตระกูลของเราคงแย่ ๆ แน่ๆเลย”
ทุกคนยิ่งตะลึงไปกันใหญ่ ทำพิธี ปัดเป่า คราวเคราะห์อะไรกัน!! ทุกคนหันมามองหน้าเสี่ยวเทียนที่ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ไม่รู้จะพูดอะไร ถามไปที่อาจารย์ลู่เอิน ก็ไม่ตอบกลับมาเลย
“ นี่คือรางวัลนำจับ ห้าแสนเหรียญเงิน กับป้ายประจำตัว จากทางสำนักมือปราบ ต้าหลี่ซื่อ พวกเขาแจ้งว่า หากคุณชายน้อยแวะไปที่ สำนักมือปราบอีกครั้ง ให้ถือป้ายมือปราบกิติมศักดิ์นี้เข้าไปได้เลย ท่านหัวหน้ามือปราบก็อยากพบกับท่านด้วย
แล้วนี่คือ เงิน 1 ล้านเหรียญเงินที่ท่านแม่เฒ่ามอบให้เป็สินน้ำใจเล็ก ๆ น้อยๆ
แล้วนี่ก็ เงิน 1 ล้านเหรียญเงินที่ท่านฮูหยินใหญ่กับท่านแม่ทัพใหญ่ มอบให้เช่นกัน”
พอพ่อบ้านกล่าวจบก็มอบถุงมิติที่ใส่ของมามอบให้เสี่ยวเทียน ที่ใจสั่นระริกๆ เพราะนี่คือเงินที่มากมายมหาศาลเท่าที่เขาเคยเห็น พอรับมาเสี่ยวเทียนก็รีบเก็บเอาไว้ทันที หลังจากมอบของให้เสี่ยวเทียน พ่อบ้านก็ขอตัวกลับไป
ต้าเกิน กับ เสี่ยวเทียนก็ถูกเรียกมา อยู่พร้อมหน้ากันที่ห้องโถงของตระกูลจางเพื่อถามรายละเอียดทั้งหมด ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ต้าเกินเป็ฝ่ายบอกเล่าเื่ราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น ั้แ่ไปที่ร้านหาซื้อสมุนไพร แล้วไปที่สำนักมือปราบ ช่วยอัญเชิญเทพเ้า แล้วกลับบ้านถูกลอบทำร้าย ต้าเกินพูดออกมาด้วยความตื่นเต้นเหมือนเหตุการณ์เพิ่งจะเกิดขึ้นไม่นาน จนทุกคนสงสัยว่า ต้าเกินพูดเกินจริงไปมาก แต่ที่แน่ๆ คือ เสี่ยวเทียนจับโจรได้ แล้วก็รักษาคนได้ แล้วสุดท้ายถูกคนร้ายมาดักชิงตัวไป
“ ที่น่าห่วงก็คือ พวกมันยังไม่หยุดคิดที่จะจับตัว เสี่ยวเทียน ต่อไปนี้ ห้ามออกไปไหน รอให้เหตุการณ์สงบกว่านี้ เข้าใจไหม ส่วนเื่ท่านเทพเซียนห้ามเปิดเผยออกไป แล้วส่งคนไปแจ้งให้ท่านแม่เฒ่าลั่วช่วยปิดเื่เช่นนี้ด้วย” ท่านตาจางซื่อเป่าเอ่ยจบก็หันมามองหน้าเทียนที่กำลังคิดว่าจะออกไปซื้อสมุนไพรอย่างไรดี จนแม่ต้องสะกิดให้ตอบท่านตาไป
“ ขอรับ ข้าจะอยู่แต่ในบ้าน”
จากนั้นเสี่ยวเทียนจึงต้องให้ ต้าเกินนำเงินไปซื้อสมุนไพรทั้งสามมาให้แทน
“ นี่คือเงิน 1 ล้านเหรียญ พี่ต้าเกินช่วยซื้อเตาหลอมยามาด้วย แล้วที่เหลือพี่ต้าเกินก็เก็บเอาไว้ใช้ก็แล้วกัน”
“ นี่เตาหลอมก็ไม่กี่หมื่นเหรียญ เหลือเกือบห้าแสนนี่เ้าให้ข้าหมดเลยจริงๆ รึ”
“ ใช่ พวกเราแบ่ง ๆ กันใช้” เสี่ยวเทียนตบไหล่ต้าเกินแล้วไล่ให้รีบไปซื้อสมุนไพรที่สั่งเอาไว้
ไม่นานต้าเกินก็กลับมาพร้อมสิ่งสมุนไพรที่้าทั้งสามชนิด เสี่ยวเทียนรีบเข้าไปในห้องส่วนตัวทันที พอไปถึง ร่างของลู่เอินก็ปรากฏร่างเป็ชายหนุ่มวัยประมาณยี่สิบปี มองแล้วก็คือหลี่เทียนชัดๆ
“ อาจารย์ นี่ท่านก็หล่อไม่เบาเหมือนกันนะ ทีแรกนึกว่าท่านจะเป็ตาแก่ หนังเหี่ยวซะอีก”
“ นี่ข้าอยู่ในหยกมานานจนข้าเองก็ไม่รู้เลยว่าหน้าตาข้าเป็อย่างไร เอาล่ะ เอาสมุนไพรออกมา กับ เตาหลอมออกมา” เสี่ยวเทียนนำสมุนไพรทั้งสามออกมา
แล้วก็ ปล่อยพลังเพลิงจากฝ่ามือเข้าไป เตาหลอมเริ่มร้อน แล้วใส่สมุนไพรไปทีละตัว ตามความจำที่ไม่ค่อยประติดประต่อกันนัก จากนั้นไม่นาน การหลอมยาเม็ดนิรันดร์ครั้งแรก ก็เสร็จสิ้น
“ กินมันซะ” ลู่เอินสั่งให้เสี่ยวเทียนกินทันที
พอเม็ดยาเข้าปาก เสี่ยวเทียนก็รู้ว่า ร่างกายขยายขึ้นอีกเป็สิบเท่า ทั้งที่ร่างกายก็ยังอยู่เช่นเดิม
“ หายใจเข้า ออกตามที่ข้าสอนไว้ แล้วปล่อยจิตให้ว่าง กล้ามเนื้อของเ้ากำลังขยาย เ้าจะเจ็บเล็กน้อย แล้วกระดูกของเ้าก็จะกลายเป็สีทอง ผิวกายของเ้าก็จะนุ่มนวล แต่โมเลกุลในิัของเ้าจะหนาขึ้นกว่าเก่าหลายเท่า”
ลู่เอินเห็นสีหน้าของ เสี่ยวเทียนเ็ป จึงใช้ฝ่ามือปล่อยพลังเทพบริสุทธิ์เข้าไปช่วยรักษาอาการาเ็ให้ ไม่นาน เม็ดยาที่กินเข้าไป กลมกลืนไปกับร่างของเสี่ยวเทียน มวลกล้ามเนื้อ เส้นเอ็นของเสี่ยวเทียนก็เหนียวแน่น รวมกลับกล้ามเนื้อแล้วแข็งแรงกว่าเดิมหลายสิบเท่า กระดูกเปล่งประกายออกเป็สีทองไปทั้งร่าง จนสว่างทะลุออกมาจากผิวหน้า สู่ภายนอก เสี่ยวเทียนลืมตาขึ้น ร่างกายตัวเบาบอกไม่ถูก แขนขายกขึ้นเบาๆ ลองะโขึ้นลง ก็เหมือนกับว่า แรงดึงดูดโลกนี้ทำอะไร เขาไม่ได้
“ อาจารย์พลังแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรหรือขอรับ”
“ นี่คือพลังกายาะ” อาจารย์ลูเอินเอ่ยออกมาอย่างมันใจว่าพูดถูกต้อง
“ รู้สึกดี จริงๆ”
“ ต่อไปเ้าต้องเตรียมฝึกการใช้อาวุธ จากร่างกายทั้งหมดของเ้า”
“ ใช้อาวุธ?”
“ ใช่แล้ว เ้าต้องรู้จัก ใช้หมัด ฝ่ามือ เข่า ศอก เท้า วันนี้พวกเราไปฝึกใช้อาวุธพวกนี้กันก่อนดีเลย” แล้วทั้งสองคนก็ออกมาข้างนอก ที่เป็สถานฝึกตนของเหล่าศิษย์ของตระกูลทั้งหมด ก็มาฝึกห้องรวมที่นี่
เสี่ยวเทียนมาถึง ก็ถูกอาจารย์สั่งให้ใช้หมัดก่อนเป็อันดับแรก โดยวิธีปล่อยหมัดที่ใช้แต่พลังกายา และใช้พลังปราณควบไปด้วย แต่ก่อนอื่น ใช้แต่พลังกายา
“ วิธีใช้หมัด เ้ายังใหม่อยู่ให้ฝึกหาแรงผลักดัน ให้พลังหมัดออกไปให้มากที่สุดโดยดึงแขนพร้อมไหล่ถอยหลังไปให้สุดแล้วปล่อยออกมา” อาจารย์ลู่เอินสอนวิธีการใช้หมัด จนเสี่ยวเทียนใช้หมัดเป็แล้ว ค่อยมาชกกระสอบทราย อาจารย์ลู่เอินสั่งให้รู้จักควบคุมพลังหมัดให้ได้ เสี่ยวเทียนต่อยกระสอบทรายสักพัก
จางชงก็เดินเข้ามาหา ยิ่งเป็เสี่ยวเทียนกำลังซ้อมอยู่คนเดียว ก็ปรี่เข้ามาหาทันที
“ เสี่ยวเทียน เ้ายังคงค้างข้าอยู่อีก หนึ่งหมัดนะ”
“ ก็ได้ เรามาเล่นชกกันคนละหมัดอีกครั้งก็ได้” เสี่ยวเทียนเอ่ยยิ้ม ๆ
“ ดี แต่ห้ามเ้าโกรธ แล้วใช้เหรียญขว้างใส่ข้านะ” จางชงเห็นเสี่ยวเทียนเคยขว้างเหรียญก็กลัวเกรงเหมือนกัน
“ ไม่หรอก เ้าชกข้าได้เต็มที่เลย” เสี่ยวเทียนท้าทายบ้าง
“ ดี ถ้าเช่นนั้น ข้าใช่แรงแค่ครึ่งเดียวให้กับเ้าก็แล้วกัน”
“ ไม่ต้อง ต่อยมาให้เต็มที่เลย” เสี่ยวเทียนบอกออกไป คนที่กำลังฝึกฝน ก็หันมาดูกันเป็จำนวนมากขึ้น
“ นี่เ้าพูดเองนะ” จางชงดัดนิ้วเข้าหาตัวเอง มองเสี่ยวเทียนตัวน้อยด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม เปรี้ยง ! จางชงต่อยเข้าที่ใบหน้าของเสี่ยวเทียนทันที แต่ว่าเสี่ยวเทียนไม่รู้สึกอะไรเลย เพราะบัดนี้ร่างกายของเขาไม่ใช่ร่างกายมนุษย์ทั่วไปแล้ว ซึ่งมนุษย์ธรรมดาอย่างจางชง ทำอะไรเขาไม่ได้หรอก จางชงจึงได้แต่มองหมัดตัวเองอย่างมึนงง แล้วมองหน้า ของ เสี่ยวเทียน ด้วยความสงสัย
“ ถึงทีข้า บ้างล่ะนะ” เทียนเอ่ยจบ ก็ชกเข้าที่ท้องของจางชง ตูม !!! ร่างของจางชงลอยละลิ่ว พุ่งทะลุผนังห้องฝึกซ้อม ไปคุกเข่ากับพื้นพูดไม่ออก เสี่ยวเทียนใช้หมัดชกธรรมดา พลังแค่ 2ส่วนเท่านั้น หากใส่ไปสิบส่วนเต็ม สงสัยว่า ร่างของจางชงแตกะเิแน่ๆ เลย....