มหาศึกห้าแผ่นดิน

ราเชนมองหน้าของ ซือซือ ที่มีใบหน้าเหมือนกันกับริต้ายิ่งนัก แล้วเอ่ยออกมาว่า

“ ความจริง ที่ข้าช่วยเหลือแม่นาง เป็นเพราะแม่นางมีส่วนคล้ายเพื่อนของข้าผู้หนึ่งเท่านั้น”

“ คล้ายเพื่อนของท่าน?” ซือซือได้ยินคำตอบ ถึงกับยกมือปิดปาก ไม่คิดว่าจะเป็นเหตุผลที่ยอมทุ่มเงินทองมากมายขนาดนี้เพื่อช่วยเหลือตน ถึงกับน้ำตาซึมออกมา

“ ว่าแต่ ทำไมแม่นางถึงต้องการฆ่าเจ้าเกาจิ้งอันขนาดนั้น”

ซือซือเช็ดน้ำตา ที่ไหลออกมา ราเชนถึงกับใจอ่อนยวบ คิดถึงริต้าในโลกก่อน

เขาไม่เคยอ่อนไหวกับผู้ใด จนกระทั่งมาเจอกับริต้า ดังนั้นวันนี้เขาได้เจอกับเธออีกครั้งแม้จะเป็นผู้อื่นในคนละโลก แต่ก็ถือว่าเป็นคนๆ เดียวกัน เงินทองสำหรับเขาหาได้มีความสำคัญเท่ากับ คนที่เขาให้ความสำคัญไม่

“ เป็นเพราะตระกูลเกา ทำให้เผ่าจันทราของท่านแม่ต้องล่มสลาย ซือซือโชคดีที่บิดาเป็นชาวเผ่าเซียงอี้ เลยไม่ต้องตายตามชนเผ่าของท่านแม่”

ราเชนไม่เอ่ยถามต่อ รอให้ซือซือ หายสะอื้นไห้ เสียก่อน

“ เผ่าจันทราของท่านแม่เคยอยู่อย่างสงบมาหลายร้อยปี แต่เพราะตระกูลเกา ทราบข่าวว่า มีดรุณีจันทราถือกำเนิด จึงได้ส่งคนมาเพื่อพาดรุณีจันทรากลับไป พวกมันบุกเข้ามา แล้วก็จับตัวผู้คนเอาไว้เป็นตัวประกัน เพื่อต้องการหาดรุณีจันทรา ท่านแม่ไม่ยอมบอก สุดท้ายพวกมันก็เข่นฆ่าชนเผ่าของพวกเราไปเป็นจำนวนมาก สุดท้ายท่านแม่ก็ยอมยก พี่สาวของข้าให้พวกมันไป เพื่อแลกกับชีวิตของชนเผ่าจันทรา แต่ทว่า พวกมันกลับโฉดชั่ว ไล่ฆ่าสังหารชนเผ่าจันทรา จนสิ้น”

“ ดรุณีจันทรา คืออะไร?”

“ ในตำนานของชนเผ่า ทุก ร้อยปี จะมีทายาทผู้สืบทอดเทพีจันทราถือกำเนิดขึ้นมา โดยมีสัญลักษณ์คือปานแดงรูปพระจันทร์ที่หน้าอก เรียกว่า ดรุณีจันทรา

เมื่ออายุครบ 20 ปี ดรุณีจันทราจะมีพลังหยินเพิ่มขึ้นสูงสุด ดังนั้นหากชายใดได้ครอบครองร่างของนาง จะทำให้มีพลังปราณยุทธ์เพิ่มมากขึ้น และยังช่วยปรับพลังหยางของบุรุษ ทำให้มีอายุยืนมากกว่าคนทั่วๆไป   ท่านพี่ของข้าเกิดมาก็มีปานแดงที่หน้าอก เรื่องนี้ท่านแม่เก็บเป็นความลับมาตลอด แต่ทว่า วันหนึ่งเพื่อนของท่านแม่ได้เห็นเข้า จึงได้นำเรื่องนี้ไปบอกกับ เกาจื่อคุณ ผู้นำตระกูลเกา สุดท้ายพวกมันไม่อยากให้เรื่องนี้เพร่งพรายออกไป เลยเข่นฆ่าคนของเผ่าจันทราของเราจนหมดสิ้น ส่วนข้ารอดมาได้ เพราะมาอยู่กับท่านพ่อที่เผ่าเซียงอี้”

“ แล้วเกี่ยวอะไรกับ เจ้าเกาจิ้งอันนี่ด้วย?”

“  ในตอนนั้นมันก็เป็นคนนำกองกำลังบุกชนเผ่าจันทราของท่านแม่ คนที่รอดตายในวันนั้นบอกว่า เป็นมันที่ย่ำยีท่านแม่ จนท่านต้องตายอย่างทรมาน พี่สาวของซือซือฆ่าตัวตาย และสุดท้าย ท่านพ่อต้องตรอมใจตายตามท่านแม่ไป ”

ซือซือ ถึงกับจิกเล็บเข้าเนื้อของตน จนเลือดไหล น้ำตาไหลออกมา ราเชนไม่ได้ปลอบโยนนาง ได้แต่นิ่งเงียบ จนซือซือหยุดร้องไห้ แล้วมาคุกเข่าต่อหน้าเขา แล้วเอ่ยว่า

“ หากท่านสังหารเกาจิ้งอันได้ ซือซือ จะยอมเป็นทาสรับใช้ ของท่านตลอดไป”

ราเชนถึงกับตกใจ แต่ทันใดนั้นเอง ก็มีสาวใช้อีกสี่คน ปรากฏกายออกมาจากที่ซ่อน ในมือของทุกคนล้วนถือมีดสั้นอาบยาพิษเอาไว้ 

“ คุณหนู อย่าได้ทำเช่นนี้ เราไม่อาจไว้วางใจผู้อื่นได้นะเจ้าคะ”

สาวใช้คนหนึ่งหน้าตาอ่อนเยาว์ที่สุด เอ่ยออกมาอย่างฉะฉาน แล้วเชิดหน้าใส่ราเชน

“ ใช่เจ้าคะ คนไร้พลังปราณยุทธ์เช่นนี้ คุณหนูไม่ควรฝากความหวังเอาไว้กับเขา”

“ ไม่รู้ว่าเป็นแผนของ เกาจิ้งอันหรือเปล่า เราอย่าไว้ใจใครนะเจ้าคะ”

แต่ละคนต่างมองราเชนราวกับ ไส้เดือนกิ๊งกือ คงเห็นว่าเขาอ้วนยังกับหมูตอน ไม่น่าไว้ใจ เลยไม่มีใครยอมรับเขาสักคน ราเชนก็ได้แต่ยักไหล่ขึ้นมา

“  ไม่ต้องพูด หากท่านราชบุตรเขยไม่มีความสามารถ ไม่มีทางจัดการกับกองทัพฮานได้เพียงผู้เดียวเช่นนี้”

“  แต่ว่า เรื่องนี้เป็นแค่ข่าวลือ พวกเราไม่ได้เห็นด้วยตานะเจ้าคะ”

“ ใช่ “

“ บางทีเขาทำเช่นนี้ อาจต้องการหลอกลวงคุณหนูก็ได้ ท่านอย่าไว้ใจเขานะเจ้าคะ” 

สาวใช้ทั้งสี่ หน้าตาสดสวยน่ารักทั้งหมด แม้จะไม่อาจเทียบกับ ซือซือได้ แต่ชายใดได้เห็นแล้วอดใจที่จะไม่ให้หลงไหลไม่ได้แน่ 

“ ถึงข้าจะมีความแค้นกับ เกาจิ้งอัน แต่ก็ยังไม่อยากตายไปพร้อมกับมัน  พวกเจ้าก็เช่นกัน อย่าได้คิดก่อเรื่องขึ้น ตอนนี้มันอาศัยอยู่ในตำหนักวังหลวงเป็นอาคันตุกะของ จักรพรรดิ ขืนทำอะไรมันไป จักรพรรดิหลี่เอี้ยน ไม่ปล่อยคนที่สังหารมันลอยนวลแน่ๆ ไปจากเมืองหลวงซะดีกว่า”

“ แล้วที่ท่านพูดว่า จะสังหารมันภายในคืนนี้ แสดงว่า ไม่เป็นเรื่องจริง?” ซือซือ ลุกขึ้นยืน น้ำเสียงเริ่มเปลี่ยนไป

“ ข้าแค่ขู่มันเท่านั้น คงรอให้ข้าเข้าพิธีสมรสให้เรียบร้อยก่อน แล้วข้าจะส่งคนไปฆ่ามันทีหลังเอง”

ทั้งห้ามองหน้ากัน คล้ายกับว่าไม่พอใจราเชนอย่างยิ่ง

“ คุณหนู” ทั้งหมดหันมามองหน้ากัน ยิ่งได้ยินแค่พูดออกจากปากราเชน  ซือซือ ก็พยักหน้า หมายฆ่าปิดปากราเชนเพื่อไม่ให้เสียงานใหญ่

สี่สาวหันขวับกลับมา ในมือมีมีดสั้นอาบยาพิษ ส่องประกายสีน้ำเงิน จ้วงแทงร่างที่อ้วนท้วนอย่างรวดเร็ว 

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว !!!

เงามีดทั้งสี่เล่ม พุ่งแทงร่างของราเชนพร้อมกัน ทั้งสี่จุด ราเชนไม่ขยับตัว ปล่อยให้มีดสั้นแทงเข้ามา แต่มีดสั้นทั้งสี่ ไม่อาจระคายผิวของเขาได้ ทั้งสี่ถึงกับอ้าปากค้าง ราเชนฉวยจังหวะนี้ใช้ฝ่ามือกระแทกใส่ สาวใช้สองคนแรกเข้าที่ต้นคอ สลบเหมือดไปพร้อมกัน อีกสองคนถอยหลัง ออกไปตั้งหลัก แต่ช้ากว่าท่าเท้าของเขาที่เข้ามาใกล้ บีบเค้นต้นคอของทั้งสองคน จนหลับคามือของเขา ราเชนไม่อยากสังหารคนเหล่านี้เพียงแค่ ทำให้สลบไปเท่านั้น

ส่วนซือซือ เห็นดังนั้นก็พุ่งตัวเข้ามา พร้อมกับชักกระบี่ออกจากพิณเก้าสาย ตวัดกระบี่แทงเข้าใส่หน้าอกของราเชน แต่ราเชนก็หาได้สนใจไม่ ปล่อยให้กระบี่ของนางแทงเข้ามา และมันก็ไม่เข้า มีเงาพลังกระดูกสันหลังมังกรคุ้มครองร่างของเขาเอาไว้  ราเชนจับมือของซือซือ แล้วบิด กระบี่หลุดจากมือของนาง

“ หยุดก่อน ข้าไม่ได้คิดทำร้ายเจ้า”

แต่ตอนนี้ซือซือ ไม่สนใจแล้ว ซือซือ ดึงปิ่นปักผมของนาง ทิ่มเข้าดวงตาของราเชน แม้นซือซือจะมีพลังปราณยุทธ์ขั้นปรมาจารย์ระดับที่ 40 แล้ว แต่ว่า การต่อสู้ระยะประชิดเช่นนี้ ราเชนหาได้หวาดกลัวไม่ เพราะเขามีพลังกระดูกมังกรคุ้มกาย อาวุธทั่วไปฟันแทงไม่เข้า และยังมีท่าเท้าวายุเหิน และการต่อสู้ที่เขาฝึกฝนมาตลอดชีวิตเพื่อฆ่าคน จึงทำให้หยุดปิ่นปักผมของนางได้ แล้วผลักนางลงบนพื้น แล้วจับมือของซือซือทั้งสองข้าง และใช้ร่างอ้วนๆ กดร่างอันผอมบางของซือซือเอาไว้ และยังใช้ขาเกี่ยวพันขาของนางเอาไว้ไม่ให้ดิ้น ใบหน้าของทั้งสองห่างกันแค่ไม่ถึง 2 นิ้ว

“ แม่นางซือซือ ข้ามีเจตนาดี ไม่ได้คิดร้ายกับเจ้าจริงๆ นะ”

“ หลอกข้าทำไม” ซือซือ เสียงกระด้างขึ้นทันที

“ ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องมาเดือดร้อนในภายหลัง”

“ ท่านพูดจริง”

ราเชนพยักหน้า

“ แล้วท่านคิดจะฆ่าเกาจิ้งอันเมื่อไรแน่”

“ ก็ได้ ก็ได้  ข้าจะไม่ยอมให้มันเห็นแสงอาฑิตย์ในวันพรุ่งนี้ พอใจหรือยัง”

ราเชนพูดจบ ซือซือ ก็จูบปากของราเชนโดยไม่ทันตั้งตัว เรื่องแบบนี้มีหรือราเชนจะไม่ตอบสนอง เขาก็กวาดลิ้นของตนตอบรับการจู่โจมเช่นนี้ ขาของเขาคลายออกแล้ววางลงบนหว่างขาของ ซือซือ ทำให้นางถึงกับสะดุ้งวาบ แต่ยังไม่ยอมถอนจูบออก ยังคงแลกเปลี่ยนรสสัมผัสอย่างร้อนแรง ราเชนปล่อยมือของซือซือ

แล้วมาบีบเค้นหน้าอกข้างซ้าย ทำเอาซือซือ ถึงกับร้องครางออกมา แขนของซือซือตอนนี้เปลี่ยนเป็นกอดรัด      ร่างอ้วนๆ ของราเชน ราเชนกำลังจะอุ้มซือซือขึ้นเตียง เพราะเขารู้ว่า สี่สาวใช้นั้นยังคงหลับไหลไม่ตื่นมาในตอนนี้แน่

แต่ว่าถูกซือซือ ผลักอกออกมา ร่างอันบอบบางสั่นระริกๆ ยิ่งถูกราเชนลูบคลึง กดจุดกระสันรัญจวนทีละจุด ทำให้ซือซือ ถึงกับไม่สามารถสะกดอารมณ์ของตนเองได้ ร่างขาวนวลอำไพ ไร้สิวฝ้า เข้าสอดรับร่างของราเชนโดยไม่เกี่ยงน้ำหนักตัว แม้แต่น้อย ราเชนที่โหยหาความทรงจำในอดีตของเขากับ ริต้า แม้นจะรู้ว่าไม่ใช่คนๆ เดียวกัน แต่ด้วยใบหน้าที่เหมือนกันจนแยกไม่ออก ก็ทำให้เขาเกิดอารมณ์พุ่งพล่านใจ ลุยกระหน่ำใส่ซือซือ อย่างไม่ยั้ง จนกระทั่งโลหิตพรมจรรย์ของซือซือ หลังไหลออกมา ราเชนพอได้กลิ่นโลหิต ถึงกับ สมองอื้ออึง จิตมารเริ่มจะครอบงำ แต่ราเชนรีบลุกขึ้นออกจากเตียง เพื่อควบคุมจิตมารโลหิต

ซือซือหน้าแดงด้วยความอาย แต่ก็กล่าวออกมาอย่างแผ่วเบาๆ

“ ท่านเป็นบุรุษคนแรกของซือซือ ตอนนี้ท่านคิดรังเกียจซือซือหรือไม่?”

ราเชนพอควบคุมจิตมารโลหิตได้ ก็ยิ้มแล้วเอ่ยออกมาเบาๆ ว่า

“ ไม่มีชายใดคิดรังเกียจสตรีบริสุทธิ์เช่นนี้ แต่ว่าตอนนี้พวกนางใกล้จะตื่นแล้ว”

ราเชนมองสี่สาวที่หลับอยู่ในห้อง

ซือซือ ก็หัวเราะออกมา แล้วคว้าผ่าห่มคลุมกายเดินเข้ามาจับมือราเชน แล้วพาเดินไปที่หลังห้องซึ่งมีผ้าม่านสีขาวอยู่อีก 1 ชั้น พอเลิกม่านเข้าไป ก็พบว่ามีสระน้ำขนาดใหญ่ หลังคาเปิดโล่ง สามารถมองเห็นแสงจันทราได้อย่างชัดเจน มีสุรา อาหารจัดเตรียมเอาไว้พร้อม

ซือซือปลดผ้าห่มออกจากตัว แล้วเดินลงไปในสระน้ำ แล้วเทสุราลงในจอกเหล้าสองจอก

“ อีกสองวัน ราชบุตรเขยต้องเข้าพิธีอภิเษกสมรส ซือซือ ขอดื่มจอกนี้เพื่ออวยพรขอให้ท่านโชคดี”

ราเชนเดินเปลือยเปล่าลงไปในสระ แล้วดื่มสุราที่ซือซือ เทเอาไว้ให้ รวดเดียวหมดจอก สุราไหลผ่านลำคอ อารมณ์ของเขาก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาอีกทันที 

ราเชนถึงกับ ดึงร่างของซือซือที่เปล่าเปลือย เข้ามา แล้วบดขยี้หน้าอกของนางจนซือซือ ถึงกับร้องครางออกมา ราเชนเริ่มบรรเลงเพลงรักขั้นสูงกับซือซืออีกหลายครั้ง จนซือซือเองต้องร้องครางออกมา โดยปราศจากความอาย

จนกระทั่งซือซือ ถึงกับสำลักความสุขไปสี่ห้าครั้ง ราเชนจึงได้ปล่อยน้ำพิสุทธิ์ของตนออกมา

“ ข้าต้องไปแล้ว” เวลาตีสาม ราเชนคิดว่า หากเขาสังหารเกาจิ้งอัน ก็คงไม่มีใครมาคอยขัดขวางเขาแน่ เพราะทุกๆ คนต่างรอจัดการกับเขาในวันอภิเษก อยู่แล้ว

“ ท่านราชบุตรเขย” ซือซือกำลังจะพูดบางอย่างออกมา แต่น้ำตาของนางก็ไหลออกมาอาบแก้ม คล้ายมีความในใจบางอย่าง แต่ไม่กล้าพูด

“ ไม่ต้องห่วง ข้าบอกแล้ว เกาจิ้งอันมันต้องตายภายในคืนนี้”

ราเชนเช็ดน้ำตาของซือซืออย่างแผ่วเบา

“ เรื่องนี้ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้ ท่านราชบุตรเขยอยู่กับซือซือต่อเถิดนะ”

ซือซือ พูดออกมาจนจบประโยค แค่นี้ก็ทำให้ราเชนรู้สึกประทับใจ แต่ว่านักฆ่าอย่างเขา หากมีโอกาสแล้ว ก็จะไม่ปล่อยให้เป้าหมายรอดไปได้ คืนนี้เจ้าเกาจิ้งอันต้องตายสถานเดียว

ราเชนลุกขึ้นแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนที่ซือซือจะโผเข้ามาจูบปากราเชนอย่างดูดดื่มและเนิ่นนาน สุดท้ายราเชนต้องตัดใจรีบเดินทางกลับตำหนักรับรองไปในทันที........