กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

สิ้นหวัง? ถูกต้องพ่อของหญิงวัยกลางคนกำลังตกอยู่ในความสิ้นหวังโดยที่ยังมองไม่เห็นทางออกสักทางมันเป็นแค่นักอาคมระดับ1แต่เท่านั้นตอนนี้ชายหนุ่มที่มันเรียกว่าขยะกลับเป็นนักอาคมระดับ2เข้าไปแล้วตลอดมามันเคยหยิ่งยโสและอวดเบ่งฐานะไปทั่วเมืองแต่ตอนนี้มันรู้แล้วว่าตัวเองน่าสมเพชแค่ไหน
''อืม...นักอาคมระดับ2 บ้านหลังกลาง1หลังทาสที่ลมปราณขั้นปราณรวบรวมขั้นที่5ขั้นต้น 20คนและนี่คือเหรียญสัญลักษ์ของ...''
''ช้าก่อนผู้อาวุโส ข้าต้องการเพิ่มระดับนักอาคมและนอกจากนี้ข้ามีเรื่องให้ช่วย''หลินเฟยสร้างความปั่นป่วนหากเพิ่มระดับเป็นนักอาคมระดับ3มันจะมีฐานะเทียบเท่าหัวหน้าสาขาสมาคมที่ทุกคนในเมืองต่างเคารพนั่นหมายความว่าหลินเฟยจะกลายเป็นตัวตนที่ไม่สามารถแตะต้องได้
''จะ...เจ้าไม่ได้ล้อเล่นใช่มั้ย แล้วเรื่องอะไรที่ต้องการให้ช่วย''หัวหน้าสาขากลั้นใจแล้วถามออกมาเรื่องนี้มันเกือบจะรับไม่ไหวแล้ว
''ข้าไม่ได้ล้อเล่น ส่วนเรื่องที่ข้าต้องการให้ช่วยนั้น...''หลินเฟยเล่าเรื่องเกี่ยวกับยามให้หัวหน้าสาขาฟังปัง! หัวหน้าสาขาทุบไปที่โต๊ะอย่างรุนแรงจากนั้นจึงหันไปหาหญิงชรา
''ไปลากตัวพวกมันทั้งหมดมาที่นี่''หัวหน้าสาขากลายเป็นดุร้าย เดิมทีมันไม่อยากจะยุ่งเรื่องในเมืองแต่ตอนนี้มันไม่ได้แล้วเพราะชายหนุ่มตรงหน้ามันมีความสามารถมากเกินกว่าจะละเลยได้
''เอาหละ...รอสักครู่ข้าจะไปนำทรัพยากรที่ใช้ทดสอบออกมา''หัวหน้าสาขาหายออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วไม่นานมันก็กลับมาพร้อมกับทรัพยากรและสัตว์อสูร1ตัว
''สร้างข่ายอาคมร้อยมายา จำกัดเวลา5ชั่วยาม''หัวหน้าสาขาหัวใจเต้นเร็วขึ้น หากหลินเฟยทำสำเร็จขึ้นมานั่นเท่ากับว่ามันได้สร้างผลงานชิ้นใหญ่ให้กับสมาคมอาคม
''นี่อาจจะยุ่งยากและใช้เวลานานสักหน่อย''หลินเฟยถอนหายใจเพราะข่ายอาคมร้อยมายามันไม่ได้ง่ายเลยเนื่องจากต้องสร้างข่ายอาคมที่มีรูปแบบต่างกันถึง10รูปแบบแล้ววางทับซ้อนกัน ฟุ่บ! ไม่ถึงครึ่งชั่วยามหลินเฟยก็ปาดเหงื่อบนหน้าผากออกเบาๆ
''เรียบร้อยแล้วผู้อาวุโส''ถึงจะเตรียมใจเอาไว้แล้วแต่ก็รับไม่ได้อยู่ดีที่หลินเฟยใช้เวลาเพียงสั้นๆก็สร้างเสร็จตอนนี้หัวหน้าสาขามีใบหน้าขาวซีดเหมือนจะเป็นลมได้ทุกเมื่อ แต่การทดสอบมันยังไม่ได้สิ้นสุดลงตุ่บ! โยนสัตว์อสูรเข้าไปในข่ายอาคมฉับพลันสัตว์อสูรตัวนั้นแสดงอาการและอารมณ์ออกมาหลากหลายก่อนจะล้มลงบนพื้นแล้วสิ้นใจลง นี่คือแสดงให้เห็นว่าข่ายอาคมใช้งานได้สมบูรณ์
''...ระดับ3 บ้านหลังใหญ่1หลังพร้อมที่ดินโดยรอบ...ทาสที่มีลมปราณระดับปราณก่อเกิดขั้นที่5 2คน''หลินเฟยยินดีอย่างมากทาสระดับปราณก่อเกิดขั้นที่5ถึง2คนมันจะช่วยหลินเฟยได้หลายอย่าง
''ผู้อาวุโสคือ...''
''เจ้าอย่าเพิ่งพูดหากเจ้าต้องการเป็นนักอาคมระดับ4ต้องไปที่สาขาหลักในเมืองราชาตอนนี้ข้าไม่มีสิทธิ์ส่วนบ้านและทาสให้เจ้ารออยู่ที่นี่สักครู่ทุกอย่างจะถูกเตรียมอย่างรวดเร็ว''หลินเฟยกรอกตามองบนเพราะหลินเฟยไม่ต้องการจะทดสอบต่อเสียหน่อย
''ท่านผู้อาวุโสที่ข้าจะพูดก็คือข้าสามารถเข้าไปเรียนที่สำนักมังกรอักขระได้หรือไม่ พอดีข้ามีความสนใจ''ยังไงหลินเฟยก็ต้องเข้าสำนักเพราะในสำนักต้องมีตำราต่างๆเก็บเอาไว้นอกจากนั้นมันยังง่ายอย่างมากง่ายต่อการหาทรัพยากรต่างๆมาใช้
''เฮ้อ...ข้านึกว่าเจ้าอยากจะทดสอบเพิ่มเสียอีก ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่มีปัญหาเลยเพราะข้าพอรู้จักกับเจ้าสำนักอยู่บ้างเดี๋ยวเสร็จเรื่องทุกอย่างข้าจะพาเจ้าไปเอง ส่วนตอนนี้เจ้ามีฐานะเท่ากับข้าไม่จำเป็นต้องเรียกผู้อาวุโสอีกเรียกข้าว่าไป๋เทียนก็พอและนี่คือเหรียญสัญลักษณ��ทั้ง3ของเจ้า แค่หยดเลือดลงไปก็เสร็จแล้ว''ไป๋เทียนพูดออกมาด้วยความสุขตอนนี้มันไม่ได้เห็นหลินเฟยเป็นแค่รุ่นเยาว์ธรรมดาหากแต่เป็นปีศาจด้วยอายุ20ปีแต่เป็นนักอักอาคมระดับ3ใครจะไปรู้หละว่าอาจารย์ที่อยู่เบื้องหลังมันจะน่าเกรงขามแค่ไหน
''หัวหน้าข้านำตัวยามทั้งหมดมาแล้วค่ะ''หญิงชราที่ออกไปนำตัวยามมาที่นี่มาถึงในตอนที่หลินเฟยกำลังยิ้มแต่เมื่อหลินเฟยเห็นหน้ายามทั้งหมดสีหน้าของหลินเฟยกลายเป็นมืดครึ้มทันที
''ผะ...ผู้อาวุโสมีอะไรให้พวกข้ารับใช้ขอรับ''ยามทั้งหมด6คนมีใบหน้าซีดขาวและสั่นเทาเมื่อเจอไป๋เทียนใครบ้างจะไม่รู้จักไป๋เทียนที่เป็นอักอาคมระดับ3ของเมือง ในเมืองนี้แม้แต่เจ้าเมืองยังต้องก้มหัวให้ไป๋เทียนแล้วตัวตนที่เป็นแค่ยามเฝ้าทางเข้าเมืองอย่างพวกมันจะไปทำอะไรได้
''ไม่ใช่ข้าหรอกที่เรียกพวกเจ้ามา สหายน้อยเชิญ''ไป๋เทียนเรียกหลินเฟยว่าสหายเพราะนักอาคมไม่สนอายุโดยปกติถ้าหากอีกฝ่ายมีความสามารถมากกว่าไม่ว่าอายุจะน้อยแค่ไหนก็ต้องเรียกอีกฝ่ายว่าผู้อาวุโส
''เจ้า...''ยามคนที่นำเงินหลินเฟยไปกลืนสิ่งที่คิดจะพูดลงไปทันทีเพราะตอนนี้มันมันอยู่ท่ามกลางนักอาคมการก้าวร้าวจึงไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก
''คืนเงินของข้ามา''คำพูดสั้นๆและเย็นชาของหลินเฟยหลุดออกมา
''ข้าไม่ได้นำเงินของเจ้าไป เจ้าเอาอะไรมาพูด''ยามคนนั้นตอบกลับอย่างรวดเร็วแต่นั่นทำให้หลินเฟยดีใจเพราะถ้าหากยอมง่ายไปมันจะไม่สนุกและในเมื่อหลินเฟยเป็นนักอาคมระดับ3แล้วตอนนี้หลินเฟยจึงอยากใช้อำนาจที่มีอยู่ดูสักครั้ง
''ก่อนเข้าเมืองเจ้ากล่าวหาว่าข้าเป็นขอทาน เจ้ากล่าวหาว่าข้าขโมยเงินของคนอื่นจากนั้นเจ้าก็เอาเงินไปไม่เป็นไรเรื่องนั้นข้าพอรับได้ แต่เจ้าได้ทำสิ่งที่ไม่สมควรทำเจ้ารู้มั้ยมันคืออะไรเจ้าโยนกระรอกและแมวทิ้งทั้ง2คือพี่น้องที่ดีที่สุดของข้า อ่า...นั่นทำให้ข้าเกือบลงมือฆ่าเจ้าซะตอนนั้นเลย แต่นับว่าโชคยังดีที่ในหมู่พวกเจ้ามีคนที่ซื่อสัตย์อยู่''จนถึงตรงนี้หลินเฟยเงียบลงแล้วกวักมือเรียกยามที่ยื่นเงินให้หลินเฟยจากนั้นหลินเฟยจึงหันไปหาพ่อของหญิงวัยกลางคนแล้วเรียกให้ออกมาเหมือนกัน
''ข้าที่เป็นนักอาคมทำไมต้องขโมยเงินจากคนอื่น''หลินเฟยจ้องมองยามแล้วถามขึ้นด้วยเสียงที่เย็นเยียบนั่นทำให้ยามขนลุก แต่ไม่นานยามคนนั้นก็แสยะยิ้มขึ้นมาเพราะมันคิดว่าหลินเฟยโกหก
''เจ้าเนี่ยนะนักอาคม ท่านผู้อาวุโสข้าถามท่านจริงๆที่เรียกพวกเรามามีเรื่องอะไร''ยามเริ่มกล้ามากขึ้น

ในความคิดของมัน ไป๋เทียนอาจจะบังเอิญไปเจอหลินเฟยแล้วเข้ามาช่วยเหลือแค่นั้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่36:เจ้าได้ทำในสิ่งที่ไม่สมควร

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่36:เจ้าได้ทำในสิ่งที่ไม่สมควร

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้