ผู้โง่เขลา

    บทที่ 41 เปิดเส้นประสาทสามจุดของร่างกาย.

    จริง ๆ เลาร์วัลและธิดาต้องการให้แจ็คอ่านให้จบก่อน แต่เธอไม่รู้ว่าแจ็ครีบร้อนอย่างมากในการทดสอบพลังของตนเอง

    แม้ว่าแจ็คจะมีวิชาในการต่อสู้กับอสูรมากมาย แต่ไม่ได้หมายความว่าแจ็คไม่ได้ต้องการพลัง แจ็คมองเห็นคนที่ระเบิดภูเขา เผาแม่น้ำได้ต้องทำให้แจ็คมีความต้องการเหมือนกัน

    ทำให้แจ็คอ่านย่อ ๆ เล็กน้อยและเข้าใจหลักการก่อนจะเข้ามาทันที เลาร์วัลและธิดาคิดว่าแจ็คอ่านหมดแล้ว

    แจ็คตกใจว่าความคิดภายในใจของตนเองอ่านจบได้ยังไงก่อนที่ความคิดภายในใจของแจ็คจะพูดออกมาเบา ๆ 

     (ใช้ความรู้สึก อย่าใช้ภาพตรงหน้า อย่าใช้เสียงตรงหน้า อย่าใช้ความคิดตรงหน้าและอย่าใช้ความสัมผัสตรงหน้า เพียงแค่ใช้ความรู้สึกว่าตนเองอยู่ส่วนไหนของร่างกาย) 

    แจ็คเข้าใจในสิ่งที่เสียงภายในใจของตนเองพูดออกมาและแจ็คลองหลับตาและเดินหน้าต่อไปเล็กน้อย

    ปรากฏว่าหลังจากที่แจ็คเดินหน้าต่อไปเล็กน้อย แจ็คเริ่มสัมผัสได้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ช่วงไหน

    แจ็คสัมผัสได้ว่าตนเองอยู่ช่วงล่างของร่างกาย แจ็คไม่รู้ตำแหน่งที่ชัดเจนก่อนที่เสียงภายในใจของแจ็คจะพูดออกมาอีก

     (อดทนพยายามหน่อย ลองเดินไปเรื่อย ๆ และจับสัมผัสของตนเองอยู่) 

    แจ็คเดินไปเรื่อย ๆ ก่อนจะพบว่าการเคลื่อนไหวของเส้นประสาทของตนเองเริ่มเคลื่อนไหวได้มากขึ้น

    แจ็คไม่เข้าใจก่อนที่ตนเองจะสัมผัสได้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ช่วงท้อง แต่ไม่รู้ว่าช่วงไหนของท้องและแจ็คแปลกใจ

    “น่าตกใจ”

    แจ็ครู้สึกเหมือนว่าสัมผัสของตนเองแคบลงเรื่อย ๆ และเริ่มเข้าใจว่าตอนนี้ตนเองอยู่ไหนก่อนที่เสียงภายในใจของแจ็คจะพูดออกมา

     (เริ่มเข้าใจแล้วใช่ไหม ครั้งนี้คือครั้งเดียวเท่านั้นในการเปิด สามารถเปิดได้ 1 ถึง 3 ชุดตามที่เจ้าต้องการ) 

    “มีความแตกต่างไหม”

     (ไม่) 

    เสียงภายในใจของแจ็คพูดออกมาและแจ็คเข้าใจเช่นกันว่าการเปิดจุดเดียวกับสามจุดไม่ได้มีความแตกต่างกันและกัน

    ขอเพียงแค่เปิดเส้นประสาทโดยเฉพาะจุดได้ถือว่าแข็งแกร่งอย่างมาก เพราะบางครั้งการกินอะไรมากเกินไปอาจจะไม่ดีเหมือนกัน

    แจ็คพยักหน้าออกมาและรับรู้ว่าตนเองต้องการจะเปิดช่วงไหนบ้างก่อนที่แววตาของแจ็คจะส่องประกายออกมา

    เพราะว่ายิ่งเดินไปมากเท่าไร สัมผัสของตนเองและวงแคบลงไปเรื่อย ๆ โดยที่แจ็คไม่รู้ตัวแม้แต่นิดเดียว

    เป็นเรื่องยากมากในการจับสัมผัสของตนเองว่าตนเองอยู่ช่วงไหนของร่างกาย เพราะจิตไม่มีรูปร่าง

    จิตจะไม่มีเสียง จิตจะไม่มีกลิ่นและจิตจะไม่มีทางที่เราจะรับรู้ได้ว่าจิตอยู่ตรงไหนและทำอะไรอยู่

    จิตของคนเราทุกคนที่ฝึกฝนจะซุกซนตลอดเวลาและวิ่งไปไหนโดยที่เราไม่รู้ตัวแม้แต่นิดเดียว แม้แต่ตอนที่เราพยายามจะหยุดจิต

    แต่จิตไม่ได้หยุดกับเราด้วยเพราะแบบนี้ คำพูดที่พูดออกมาว่าจิตเป็นนาย กายเป็นบ่าวและจิตอยู่เหนือทุกสิ่ง

    ฟังดูอาจจะง่ายแต่การทำยากมากแต่ถ้าใครสามารถทำได้เป็นเรื่องง่ายมากที่เราจะสามารถควบคุมจิตใจของตนเองได้

    การจะทำให้จิตของเราสงบนิ่งเป็นเรื่องยากมาก แจ็คคือคนที่เกิดมาพร้อมกับพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งอย่างมาก

    แต่เสียงภายในใจของแจ็คไม่พูดออกมาอย่างหนึ่งคือยิ่งพลังวิญญาณของแจ็คทรงพลังมากเท่าไร

    นั้นหมายความว่าจิตของแจ็คจะถูกหลอมกลายเป็นจิตใจมากขึ้นจนไม่สามารถแยกออกมาได้เท่านั้น

    แต่เป็นเรื่องปกติอย่างมาก กว่าคนที่จมอยู่ในโคลนและรับรู้ว่าตนเองสกปรกมากแค่ไหนต้องมีตัวชี้นำเหมือนกัน

    พร้อมกับเอาโคลนออกจากร่างกายของตนเอง แจ็คไม่เข้าใจและเสียงในใจของแจ็คไม่พูดออกมาเช่นกัน

    เพราะยังไม่ถึงเวลา ยังไม่ถึงเวลาที่แจ็คจะรับรู้อะไรหลายอย่างการเดินทางของแจ็คยังไม่เข้าสู่ช่วงเริ่มต้นแม้แต่นิดเดียว

    แจ็คเริ่มทำตามเสียงในใจของตนเองเรื่อย ๆ จนสุดท้ายแจ็คเริ่มเข้าใจว่าตนเองอยู่ตรงไหนก่อนที่แจ็คจะหัวเราะออกมา

    “ตอนนี้ฉันอยู่ในนิ้วนางของตนเอง เปิดได้ไหม”

     (นึกถึงหนังสือที่เลาร์วัลให้มาก่อน) 

    “ยังไง”

    แจ็คในตอนนี้เหมือนกับวัยรุ่นหัวร้อนอย่างมากและยังไม่ฟังใครเพราะว่าแจ็คเกิดมามีพร้อมทุกอย่าง

    ไม่เคยมีใครกล้าขัดใจแจ็ค ทว่าเสียงภายในใจของแจ็คกล้าทำและแจ็คไม่สามารถทำอะไรได้เพราะตอนนี้

    แม้แต่แจ็คยังสับสนเหมือนกับว่าเสียงภายในใจของตนเองคือตัวตนอื่นหรือตัวตนของตนเองจริง ๆ 

    ภายในมิติเก่าของแจ็ค แจ็คเคยพูดคุยกับตนเองเหมือนกับและคิดว่าการอ่านนิยายมากเกินไปหรือเล่นเกมกับเพื่อนพร้อมกับมอบความรู้สึกกับเกมมากเกินไป

    ทำให้ตนเองมีเสียงภายในหัวของตนเองได้ แจ็คจึงไม่ได้สนใจอะไรมากก่อนที่แจ็คจะนึกถึงคำพูดของเสียงภายในใจ

    แจ็คต้องการเปิดนิ้วนางใช่ไหม ถ้าต้องการเปิดฝ่ามือทั้งสองข้างต้องไปฝ่ามือ แจ็คสัมผัสได้ถึงนิ้วนางเท่านั้น

    แววตาของแจ็คส่องประกายออกมาก่อนที่แจ็คจะหลับตาและเดินไปอีกครั้งหนึ่งก่อนที่สีหน้าของแจ็คจะเปลี่ยนแปลงไป

    “ไอบ้า”

    ตอนนี้แจ็คสัมผัสได้ว่าตนเองอยู่ในดวงตาของตนเอง ทำให้แววตาของแจ็คแสดงความหงุดหงิดออกมาอย่างมาก

    เพราะแจ็คคิดว่าตนเองทำได้แล้ว ปรากฏว่ารอบแรกตนเองคิดมากไปเองก่อนที่แจ็คพยายามอีกรอบหนึ่ง

    หลังจากผ่านไปไม่รู้กี่พันรอบ แจ็คกลับวนอยู่บนร่างกายของตนเองแม้ว่าจะอยู่ในตำแหน่งมือของตนเอง

    แต่ตำแหน่งกลับเป็นนิ้วต่าง ๆ หรือแม้แต่ข้อมือ ไม่ใช่ฝ่ามือของตนเองทำให้แจ็คโกรธอย่างมากและพยายามจะหยุด

     (ยอมแพ้แล้วหรือ) 

    “ทำไม”

     (ยอมแพ้แล้วหรือ) 

    “หมายความว่ายังไง”

    แจ็คตะโกนออกมาทันทีจากคำพูดของเสียงในใจของตนเองก่อนที่เสียงภายในใจของแจ็คจะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย

    “ถ้ายอมแพ้แล้วยังไง ตอนนี้ยังไงฉันก็มีทรัพยากรมากมาย ไม่ว่าฉันจะเลือกเส้นทางไหนยังไงฉันก็กลายเป็นผู้แข็งแกร่ง”

     (จริงหยอ) 

    “อะไร”

     (ฉันถามว่าจริงหรอ ใจของเจ้าต้องการแบบนี้จริง ๆ หรือ) 

    “อะ….”

    แจ็ครู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจของตนเองทันทีก่อนที่เสียงในใจของแจ็คจะหัวเราะออกมาทันที

     (โง่ โง่ ทำยังไงก็คือผู้แข็งแกร่งหรือ มันคือความคิดของคนโง่ ความคิดของคนโง่ที่เมื่อก่อนมึงดูถูกไง ความคิดของคนโง่ที่มึงดูถูกคนอื่นไงหรือสุดท้ายมึงก็คือคนโง่) 

    “อ….”

    แจ็คตกใจกับคำพูดของเสียงภายในใจของตนเองทันทีก่อนที่เสียงภายในใจของแจ็คจะหัวเราะออกมาอีกครั้งหนึ่ง

     (ความคิดโง่ ๆ แบบนี้ได้มาจากไหน ติดความสุขจนลืมตัวไปหรือเปล่า) 

    แจ็คชะงักก่อนจะเข้าใจความหมายของเสียงภายในใจของตนเองทันทีก่อนที่แววตาของแจ็คจะดับลงทันที

    แจ็คเรียกสติของตนเองและตั้งใจใหม่ เพราะแจ็คเข้าใจว่าเถียงเสียงภายในใจของตนเองไปก็เปล่าประโยชน์

    เพราะแจ็คพูดกับตนเองอยู่แล้วก่อนจะยิ้มและหัวเราะออกมาเบา ๆ เหมือนกับเรื่องไร้สาระที่ถูกตัวเองด่า

    ทว่าระดับความเจ็บปวดกลับไม่ได้ลดลงแม้แต่นิดเดียว กลับกันระดับความเจ็บปวดกลับสูงขึ้นมากมาย

    “ได้”

    แจ็คกัดฟันก่อนจะใช้สมาธิทั้งหมดของตนเองและลบความคิดภายในจิตใจ อารมณ์และกิเลสทั้งหมดหลงเหลือแค่ความตั้งใจ

    ความตั้งใจที่จะทำให้สำเร็จให้ได้แจ็คเดินไปอีกครั้งหนึ่งและรอบนี้ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงแจ็คได้หยุดชะงัก

    “ฝ่ามือทั้งสองเปิดออกมา”

    ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

    เส้นประสาทที่แจ็คเหยียบอยู่สั่นเทาอย่างรุนแรงเพราะตอนนี้แจ็คอยู่ในตำแหน่งฝ่ามือข้างขวาของตนเอง

    ก่อนที่เส้นประสาทของฝ่ามือข้างขวาและข้างซ้ายจะประกบและถูกเปิดพร้อมกันอย่างรุนแรงทำให้เลือด เส้นเอ็น เส้นประสาททั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

    ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

    แววตาของแจ็คส่องประกายออกมาทันทีและเข้าใจว่าตอนนี้ตนเองเปิดฝ่ามือทั้งสองข้างของตนเองได้แล้ว

    เป้าหมายต่อไปของแจ็คคือร่างกาย ตอนนี้แจ็คเริ่มเข้าใจว่าร่างกายลำตัวของตนเองคือสิ่งแรกที่สำคัญอย่างมาก

    แจ็คเดินไปโดยที่ไม่หยุด ไม่ดีใจ ไม่เสียใจและไม่ได้โกรธแค้นอะไรมากก่อนที่แจ็คจะหยุดที่ตำแหน่งเส้นประสาทตรงกลางของลำตัวตนเอง

    “เปิดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”