ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 84

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

เม็ก : " แย่แล้ว!! เสียงเท้าเพียบเลย ต้องจัดการคนมากขนาดนี้เลยเหรอ แถมมีเด็กด้วย "

??? : " ใจเย็น หยุดก่อน!! วางไม้พวกนั้นซะ "

ชายคนหนึ่งวิ่งมาหยุดเหตุการณ์ก่อนจะเกิดอะไรร้ายแรงขึ้น เขาสั่งให้กลุ่มของตัวเองวางไม้ที่ถือมาทิ้งให้หมด

เม็กเห็นท่าทีของคนรอบข้างที่ยอมทำตามคำสั่งของเขาก็คิดว่าคนตรงหน้าคงจะเป็นหัวหน้าของคนพวกนี้

.

เม็ก : " พวกแกต้องการอะไร!! จับฉันมาทำไม!? "

(หัวหน้า?) : " พวกเราอยากจะคุยกับเธอนะ ช่วยใจเย็นก่อนนะ ไม่มีใครอยากทำร้ายเธอหรอก "

เม็ก : " แค่จะคุยก็พามาคุยดีๆ สิ ทำไมต้องลักพาตัวกันด้วย "

(หัวหน้า?) : " ลักพาตัว? ฉันสั่งให้คนของฉันไปเชิญเธอมานะ ไม่ได้จะลักพาตัวซะหน่อย "

เม็ก : " ทางนี้โดนยาสลบอัดหน้ากับเอาผ้าคลุมหัว มันเหมือนการเชิญหรือไง "

(หัวหน้า?) : " ............... คงจะสื่อสารกับผิดพลาดนะ พวกเราขอโทษด้วย "

ทั้งสองตะโกนคุยกันเพราะเม็กไม่เชื่อใจและไม่อยากเข้าไปใกล้

.

หัวหน้า : " ฉันชื่อบอสเป็นคนคลุมที่นี่ พวกเราคุยกันดีกว่านี้ได้ไหม "

เม็ก : " ถึงจะรู้ชื่อไป ฉันก็ไม่เชื่อพวกนายหรอก บอกความต้องการมาซะ "

บอส : " ก็ได้!! สถานการณ์ของพวกเราตอนนี้คล้ายกับเธอนะ จึงอยากจะให้ช่วยหน่อย "

เม็ก : " เหมือนกัน!? "

บอส : " ทุกคนที่นี่เป็นกลุ่มคนที่ย้ายประเทศมาเมื่อหลายปีก่อนเหมือนกับครอบครัวของเธอ "

ทุกคนที่อยู่ในโกดังแห่งนี้เป็นกลุ่มคนที่เคยทำเรื่องย้ายประเทศในช่วงที่ประเทศ Fate เปิดให้ผู้คนสามารถอพยพมาที่นี่ได้

แต่เนื่องจากประเทศนี้มีขนาดเล็กและจำนวนคนที่ย้ายมามีจำนวนมาก ทางรัฐบาลจึงจำกัดการรับคนเข้าประเทศ

โดยให้คนที่มีความสามารถได้สิทธิย้ายเข้ามาและได้รับสัญชาติของประเทศก่อนอย่างเช่นครอบครัวของโทรุที่พ่อและแม่เป็นหมอ

ส่วนครอบครัวของเม็กไม่ได้มีสิทธิ์แบบนั้นจึงต้องรอคิวในการรับสิทธิ์ ซึ่งครอบครัวของเม็กก็ได้รับสิทธิ์เป็นสัญญา 20 ปี

โดยมีเงื่อนไขว่าหนึ่งในคนของครอบครัวต้องทำงานให้กับรัฐบาลให้ได้ภายในระยะดังกล่าว เพื่อให้ได้สิทธิการย้ายประเทศแบบถาวร

หากไม่ทำตามเงื่อนไขดังกล่าวและสัญญาสิ้นสุดลงพวกเขาต้องย้ายกลับไปยังประเทศเดิม

และนี้ก็เป็นเหตุผลที่ว่าเม็กฝึกฝนพลังอยู่ตลอดเพื่อเป็นใบเบิกทางเข้าทำงานกับรัฐบาลได้ง่ายขึ้น

.

เม็ก : " ไม่เหมือนกันเลย อีกแค่ไม่1-2ปีฉันก็เรียนจบและก็เข้าทำงานกับรัฐบาลแล้ว "

เม็กวางแผนอนาคตเอาไว้แล้วส่วนหนึ่งโดยเม็กไม่ได้สนใจว่าจะทำงานที่ไหน

ขอแค่ทำงานให้กับรัฐบาลเพื่อให้ครอบครัวได้รับสัญชาติของประเทศนี้ก็พอ

.

บอส : " พวกเราทุกคนที่นี่ สัญญาการย้ายประเทศใกล้จะขาดกันหมดแล้ว บางส่วนก็ขาดไปแล้ว "

เม็ก : " ไม่ต้องอธิบายอ้อมโลกหรอก พวกนายอยากใช้ฉันสินะ "

เม็กได้คิดอยู่สักพักก็เข้าใจว่าคนพวกนี้อยากคุยกับเม็กไปทำไม ภายในสัญญาระบุไว้ว่าหลังจากได้ทำงานให้รัฐบาล

ทุกคนในครอบครัวจะได้รับสัญชาติของประเทศนี้และคนพวกนี้ก็ต้องการให้เม็กรับคนบางส่วนไปเป็นคนในครอบครัวด้วย

เพื่อให้พวกเขาได้รับสัญชาติไปด้วยนั้นเอง

.

เม็ก : " เข้าใจแล้ว คิดจะใช้กันดื้อๆ เลยสินะ "

บอส : " ก็ไม่ได้จะใช้กันแบบนั้นหรอก พวกเรามีเงินให้ เท่าไรพวกเราก็มีจ่าย "

เม็ก : " ฉันไม่ได้โง่นะ ทางนี้ไม่เอาครอบครัวของตัวเองมาเสี่ยงหรอก "

ครอบครัวของเม็กไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่ก็ไม่ได้ยากจนขัดสน เพราะฉะนั้นแล้วเรื่องเงินก็ไม่สามารถทำให้เม็กเปลี่ยนใจได้

เรื่องความเสี่ยงที่เม็กคิดอยู่คือ หากรับกลุ่มคนเหล่านี้มาอยู่ในรายชื่อของครอบครัวด้วย

และทางรัฐบาลส่งคนมาตรวจสอบคนในครอบครัวจนพบสิ่งผิดปกติทางรัฐบาลจะยกเลิกสัญญาทั้งหมดก็ได้

เม็กจึงไม่เอาครอบครัวมาเสี่ยงและตอบปฏิเสธไป

.

บอส : " ไม่เอาน่า พวกเราก็ไม่ได้อยากมีปัญหา แค่อยากให้ช่วย พวกเราช่วยเหลือกันได้น่า "

เม็ก : " ทางนี้ไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือหรอก ไม่ต้องมายุ่งกันจะดีกว่า "

บอส : " เธอแน่ใจเหรอ (พูดที่อยู่ของเม็กและพูดเกี่ยวกับพ่อแม่ของเม็กว่าทำงานอะไรบ้าง) "

ท่าทางที่เป็นมิตรในตอนแรกของชายที่ซื่อ 'บอส' เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

หลังจากเม็กตอบปฏิเสธอย่างหนักแน่นว่าไม่ต้องการจะช่วยเหลือพวกเขา

เขาพูดเรื่องของครอบครัวเม็กอย่างละเอียดเขารู้ถึงเรื่องที่ว่าเม็กออกจากบ้านไปโรงเรียนตอนกี่โมง

ก่อนไปโรงเรียนก็แวะไปหาเพื่อนสนิทอย่างโทรุ บางครั้งก็ไปส่งฟรานซิสกาที่โรงเรียนในตอนที่เธอยังไม่ได้อยู่หอพักของโรงเรียน

เรื่องของพ่อและแม่ที่ทำงานให้กับบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งและยังมีเรื่องที่เม็กแอบฝึกใช้พลังในช่วงเย็นที่บ้านด้วย

.

เม็ก : " ........................................... "

บอส : " ช่วยร่วมมือกับทางนี้ดีๆ จะดีกว่านะ พวกเรารู้เรื่องของครอบครัวเธอเป็นอย่างดี ฉันไม่อยากใช้ทางเลือกนี้ "

เม็ก : " งั้นก็ช่วยรู้ด้วยว่า กูทำอะไรได้บ้าง "

หลังจากเม็กพูดจบบรรยากาศรอบโกดังก็หนักอึ้งทันที

โครงสร้างเพดานของโกดังเริ่มยุบตัวเหมือนมีบางอย่างที่หนักมากวางอยู่บนนั้น

กำแพงทั้งสี่ด้านของโกดังเข้ามาด้านในตัวโกดังเองราวกับว่าโดนบางอย่างที่มีแรงมหาศาลดันเข้ามา

และบรรยากาศภายในโกดังก็หนักมากขึ้นทุกวินาทีๆ ที่ผ่านไป โครงสร้างเหล็กเกิดฉีกขาดและร่วงลงมา

กำแพงทั้งสี่ด้านได้ถล่มลงมา เมื่อกำแพงที่ค่อยค้ำจุนเพดานถล่ม ตัวเพดานเองก็ถล่มมาลงมา

ผู้คนที่อยู่ด้านในก็รีบหนีออกจากโกดังก่อนมาจะถล่ม ชายที่เป็นหัวหน้าเองก็รีบหนีเหมือนกัน ส่วนเม็กยังอยู่ในโกดัง

โกดังขนาดใหญ่ถล่มมากลายเป็นเศษซากอยู่ตรงนั้นโดยมีเม็กปีนขึ้นมาอยู่บนเศษซากเหล่านั้น

.

เม็ก : " พวกมึงก็ควรรู้ว่า พวกมึงหาเรื่องผิดคน "

เม็กปืนขึ้นมาอยู่บนกองเศษซากของโกดังพร้อมพูดกับกลุ่มคนที่ลักพาตัวเขามาที่นี่

ในตอนนี้เม็กโมโหสุดขีดที่กลุ่มคนเหล่านี้ข่มขู่ครอบครัวของเขา เม็กกำลังจะใช้พลังของเขาถล่มอีกโกดังที่อยู่ใกล้ๆ

แต่เสียงรถตำรวจก็ดังมาจากไกลๆ เม็กเห็นแสงจากรถของตำรวจจึงจะรีบหนี

ส่วนกลุ่มคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ก็ต้องรีบหนีเหมือนกัน พวกเขาไม่มีเวลามาไล่จับเม็กในตอนนี้

เพราะถ้าโดนตำรวจจับได้ พวกเขาถูกส่งออกนอกประเทศแน่

.

เรื่องพลังที่เม็กใช้ถล่มโกดัง เม็กใช้อะตอมของอากาศเรียงตัวกันปิดช่องอากาศของโกดังทั้งหมด

ทำให้อากาศที่อยู่ภายในและภายนอกถูกตัดขาดออกจากกัน จากนั้นก็พยายามทำให้อากาศภายในโกดังเป็นสุญญากาศ

เมื่อในโกดังกลายเป็นสุญญากาศ แรงกดอากาศจากภายนอกก็พยายามดันเข้ามา

หลังจากนั้นเม็กเสริมความแรงของแรงดันอากาศด้านนอกให้มากขึ้นจนโกดังขนาดใหญ่โดนแรงกดมหาศาลจากอากาศจนถล่มลงมา

.

ตำรวจ1 : " แถวนี้มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย "

ตำรวจ2 : " ฉันเรียกกำลังเสริม อาจจะมีคนติดอยู่ในโกดังก็ได้ "

เมื่อตำรวจมาถึงก็พบเพียงเศษซากของโกดังที่ถล่มลงมากองกัน แต่ไม่เจอใครในที่เกิดเหตุเลย

ตำรวจมาที่นี่เพราะเสาสัญญาณตรวจจับการใช้พลังในพื้นที่ได้ ตำรวจที่อยู่ใกล้สุดจึงรีบมาที่นี่

เสาสัญญาณในพื้นที่ห่างใกล้จากตัวเมือง เป็นเสารุ่นเก่าที่ยังไม่สามารถระบุตัวได้ว่าใครเป็นผู้ใช้พลัง

มันทำหน้าที่ได้เพียงแค่ตรวจสอบการใช้พลังในพื้นที่และแจ้งไปยังตำรวจเท่านั้น เม็กจึงรอดเหตุการณ์ที่จะเกิดหลังจากนี้ไปได้

.

เม็กวิ่งหนีมาเรื่อยๆ โดยมุ่งหน้ากลับเข้าเมือง ด้วยความที่ตอนนี้เป็นตอนกลางคืน

ทำให้เม็กหลุดรอดสายตาจากตำรวจที่กำลังมุ่งหน้าไปยังที่เกิดเหตุได้

.

ไมเด้น : " โทรุ โทรศัพท์บ้านดัง ให้รับเลยไหม "

โทรุ : " ใครโทรมา? คนที่จะโทรมามีไม่กี่คนหรอก "

ไมเด้น : " เบอร์บ้านของเม็กนะ เม็กโทรมามั่ง "

โทรุ : " ปกติมันจะโทรเข้ามือถือ ฉันรับเอง "

โทรุเดินมารับโทรศัพท์หลังจากไมเด้นเรียกโทรุที่อยู่ชั้นบนให้ลงมารับโทรศัพท์

.

โทรุ : " ขอสายใครครับ? "

แม่ของเม็ก : " โทรุเหรอลูก เม็กอยู่ที่บ้านของลูกไหม "

โทรุ : " ไม่ครับ เม็กบอกว่าไปหาแฟน มีอะไรเหรอครับ "

แม่ของเม็ก : " แม่โทรหาเม็กไม่ติดมาตั้งแต่ตอนเย็นแล้ว "

โทรุ : " คงอยู่กับแฟนนั่นแหละครับ ผมจะลองโทรไปหาเม็กดูนะครับ "

แม่ของเม็ก : " ถ้าติดต่อเม็กได้แล้วก็ให้เม็กโทรมาหาแม่ด้วยนะ "

โทรุ : " ได้เลยครับ "

โทรุคุยอยู่กับแม่ของเม็กที่โทรหาโทรุ หลังจากที่เธอโทรหาเม็กไม่ได้มาสักพักหนึ่งแล้ว

.

ไมเด้น : " เป็นไงบ้าง? "

โทรุ : " เม็กมันยังไม่กลับบ้านนะ แถมโทรไม่ติดด้วย คงอยู่กับแฟนมั่ง "

ไมเด้น : " ตอนนี้ 2 ทุ่มแล้วนะ "

โทรุ : " เม็กมันคง....................... (มองหน้าไมเด้น) "

ไมเด้น : " คงจะอะไร? นายอยากทำไหมล่ะ? "

โทรุกำลังคิดว่าเม็กคงอยู่กับแฟนและกำลังทำเรื่องอย่างว่ากันอยู่ เม็กน่าจะปิดมือถือเอาไว้เลยติดต่อไม่ได้

ในตอนที่ไมเด้นสบตากับโทรุ เหมือนเธอจะรู้ว่าโทรุเองก็คงอยากจะทำอะไรแบบนั้นบ้างจึงพูดหยอกโทรุให้หน้าแดงก่อนจะเดินหนีไป

โทรุจึงรีบเดินตามไมเด้น ไมเด้นเดินมาหยุดที่ด้านหน้าเคาน์เตอร์ห้องครัว เธอกำลังจะทำอาหารว่างกินตอนดึก

.

โทรุ : " ไมเด้น " (เดินเข้ามาทางด้านหลังของไมเด้น)

ไมเด้น : " ว่า? จะกินของว่างด้วยไหม " (ไมเด้นหันหลังให้โทรุอยู่ แต่พอโทรุเรียกเธอก็หันมาหา)

โทรุจับที่ต้นขาของไมเด้นและยกมันขึ้นก่อนจะดันไมเด้นขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์ห้องครัว

.

ไมเด้น : " จะทำอะไรนะ!? "

โทรุกระซิบข้างหูของไมเด้นและพูดว่า " ของว่างขอเป็นเธอแทนแล้วกัน "

.

____________________________________จบตอน__________________________________________