Secret Dungeon

    รับงาน

    เราสามคนหาที่นั่งใกล้ๆสนามประลองอย่างเป็นทางการ เป็นที่นั่งบริเวณใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง เขาตอบคำถามพวกเธอเท่าที่ตอบได้ ตอนนี้พวกเรายังไม่สนิทกันพอที่เขาจะบอกทุกอย่างออกไป แต่ต่อให้สนิทกันมากพอแล้ว เรื่องบางเรื่องก็สมควรเก็บเป็นความลับมากกว่า
    ในส่วนของคำถามที่เขาต้องการทราบนั้น เขาเองก็รู้สึกทึ่งอยู่ไม่น้อย คู่ประลองของเขาโดนทักษะบอลแห่งแสงเพียงแค่หนึ่งลูก ถึงกับกระเด็นชนกับบาเรียที่อยู่ขอบสนามประลองจนหมดสติลง ส่วนผู้ชมในสนามนั้นมีเพียงไม่กี่สิบคนที่เนลมองเห็น เขาเองก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่นัก

    เราคุยกันเพียงไม่ถึงชั่วโมงก็แยกย้าย เขาเดินกลับบ้านพักระหว่างทางก็หยิบแท็บเล็ทขึ้นมา เขาตั้งใจว่าจะเข้าไปดูที่บอร์ดของสถาบันเกี่ยวกับการจ้างผู้มีความสามารถช่วยเหลือในการผ่านดันเจี้ยน ได้ยินมาจาก นีลว่าส่วนใหญ่การจ้างงานจำนวนมากจะอยู่ที่ชั้นที่เป็นหลักสิบ อย่างเช่นชั้น 50 ที่เขารับงานจากกลุ่มของเนล ชั้นที่ 60 เขาผ่านไปแล้วแม้ว่าจะเสียดาย แต่เพราะว่าเขาต้องการทักษะหรือไอเทมโจมตี มาใช้ในการประลองอย่างเป็นทางการทำให้เขาจำเป็นต้องรีบผ่านมัน

    เขาหยุดการลงดันเจี้ยนไว้ที่ชั้น 70 เป็นเพราะเขาต้องการรับงาน แม้ว่าจะเป็นเงินไม่กี่ร้อยล้าน สำหรับครอบครัวที่มีผู้มีความสามารถมาก่อนอาจจะไม่ใช้เงินจำนวนมาก แต่สำหรับครอบครัวที่ไม่เคยมีผู้มีความสามารถเช่นเขาเงินจำนวนนี้เรียกได้ว่าใช้ได้ทั้งชีวิต ดังนั้นเขาตั้งใจว่าจะรับงานทุกๆ 10 ชั้น

    เขาจำได้จากการเปิดครั้งแรกว่าต้องเข้าไปที่บอร์ด เลือกกลุ่มต่อที่การแลกเปลี่ยนกลุ่ม(การค้นหาบุคคล)และสุดท้ายคือเลือกระดับชั้นที่ต้องการดู ชั้น 70 พอเข้ามีแล้วก็จะมีหัวข้อของโพสต์ต่างๆ ตามด้วยราคาจ้างวาน ดีที่ว่ามีตัวเลือกย่อยให้เลือกดูราคาจ้างจากสูงไปต่ำได้ ช่วยให้ประหยัดเวลาไปได้พอสมควร

    โพสต์แรกมีชื่อหัวข้อว่า ต้องการผู้มีทักษะเสริมร่างกายระดับสูง ให้ราคาอยู่ที่ 500 ล้านเหรียญ

    โพสต์ที่สองตั้งชื่อว่า ต้องการผู้มีทักษะหรือไอเทมทำความเสียหายสูง ให้ราคาอยู่ที่ 450 ล้านเหรียญ

    โพสต์ที่สาม ต้องการผู้มีทักษะหรือไอเทมโจมตีระยะไกล จำนวน 2 คน ให้ราคาอยู่ที่ 200 ล้านเหรียญ(ต่อคน)

    โพสต์ที่สี่ ต้องการผู้มีทักษะเสริมร่างกาย ให้ราคาอยู่ที่ 400 ล้านเหรียญ

    โพสต์ที่ห้า ต้องการผู้มีทักษะพันธนาการระดับสูง ให้ราคาอยู่ที่ 350 ล้านเหรียญ

    โพสต์ที่หก ต้องการผู้มีทักษะหรือไอเทมทำความเสียหายสูง ให้ราคาอยู่ที่ 300 ล้านเหรียญ

    โพสต์ที่เจ็ด ต้องการผู้มีทักษะความเร็วสูง จำนวน 2 คน ให้ราคาอยู่ที่ 100 ล้านเหรียญ(ต่อคน)

    โพสต์ที่แปด ต้องการผู้ที่มีทักษะเวทมนต์โจมตีเป็นวงกว้าง ให้ราคาอยู่ที่ 150 ล้านเหรียญ

    โพสต์ที่เก้าลงมาถึงสิบสองจะให้ราคาอยู่ที่ 100 ล้านเหรียญ ต่ำกว่านั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องสนใจอีกต่อไป

    โพสต์ที่หนึ่งกับสองให้ค่าจ้างที่สูงกว่าโพสต์อื่นๆและดูเหมือนสมกับเขา ในฐานะตัวชนเขามีทักษะเสริมร่างกายระดับซิลเวอร์ กับทักษะป้องกันธาตุระดับซิลเวอร์ทั้งสามธาตุที่ได้มาจากมังกร แถมค่าจ้างยังให้มากที่สุด ไม่ต้องคิดให้เสียเวลาเลยว่าควรเลือกรับงานไหน

    เข้ามาดูในโพสต์ไม่ได้มีข้อมูลอะไรเพิ่มเติมนอกจากรหัสให้แอดไปที่แอพสื่อสารเพื่อติดต่อพูดคุยทำงานตกลงกันให้เรียบร้อย

    เขาแอดและทักผู้ว่าจ้างไปว่า "ผมต้องการรับงานนี้"

    ยังไม่ทันที่เขาจะเปลี่ยนกับไปดูบอร์ดอีกรอบก็มีการตอบกลับมา "สะดวกทดสอบวันนี้หรือพรุ่งนี้"

    "วันนี้ ตอนนี้เลย" เขาตอบกลับ ยิ่งไวแค่ไหนก็ยิ่งดีเขาจะได้ลงดันเจี้ยนชั้นต่อไปได้ในเร็วขึ้น

    "โอเคเจอกันที่สนามฝึกที่ 6" เขาไม่แปลกใจนักที่มันเป็นสนามฝึกที่ 6 เพราะมันอยู่ใกล้กับที่พักของระดับชั้นหัวกะทิ มันควรจะเป็นเรื่องปกติสำหรับคนที่จะจ่ายเงินระดับนี้เพื่อจ้างคนเพียงคนเดียว

    ไม่นานเขาก็มาถึงสนามฝึกที่ 6 เขาทักผู้ว่าจ้างไปอีกครั้งแต่เนื่องจากมีคนใช้สนามฝึกอยู่ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องรอ แต่คงจะไม่นานดูจากคนที่ใช้สนามอยู่เหมือนจะสู้กันมาสักพักแล้ว บนที่นั่งคนดูก็มีคนอยู่ไม่เยอะนัก บางส่วนอาจจะมานั่งเพื่อรอเพื่อน หรืออาจจะรอดูการฝึกที่น่าสนใจ

    พอคู่ที่สู้กันอยู่ลงจากสนามผู้ว่าจ้างก็ทักเขามีบอกว่าขึ้นมาบนสนามได้เลย พอมองไปที่สนามเขาก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่บนสนามแล้ว ดูจากหน้าตาแล้วคงจะเด็กกว่าเขาสองถึงสามปี

    "สวัสดีผมคือคนที่ต้องการรับงาน" เขาขึ้นมาบนสนามและกล่าวทักทาย

    "สวัสดีเช่นกัน การทดสอบนี้ง่ายๆแค่คุณรับการโจมตีของผมได้หนึ่งครั้งถือว่าคุณผ่าน ถ้าคุณผ่านหมายความว่าเราก็จะผ่านชั้นที่ 70 เช่นกันดังนั้นถ้าคุณรับการโจมตีนี้ได้หมายความว่าคุณจะได้รับเงินทันที 500 ล้านเหรียญ"

    "โอเค เริ่มเลยหรือเปล่า ?" เขาถามออกไป พร้อมกับใช้ทักษะการสนทนาของภูติพราย ใช่จริงๆดูจากออร่าของแจ็คเก็ตแล้วผู้ว่างจ้างของเขาเป็นระดับชั้นหัวกะทิ

    "ระดับชั้นหัวกะทิ ? งั้นค่อยคุยกันง่ายหน่อย" ผู้ว่าจ้างเองก็ใช้ทักษะดวงตาเหมือนกัน ปกติแล้วเขาจะไม่ค่อยใส่เสื้อแจ็คเก็ตออกมา แต่ว่าวันนี้เขาเพิ่งใส่ไปประลองอย่างเป็นทางการแล้วก็ตรงมาที่นี่ต่อเลยจึงไม่มีเวลาได้เปลี่ยนชุด

    "เริ่มได้เลยถ้าคุณพร้อม" เขาบอกออกไป