ผมมีระบบเจ้าเมือง

บทที่ 34  

นายน้อย ท่านต้องการปล้นอีกแล้วหรือ?

 หลี่มู่ฟาน กล่าวต่อ “  อาโชว  คนของเจ้าสามารถปราบสัตว์ป่าในป่าไปก่อนได้ ทางทิศเหนือของค่ายจะแบ่งให้พวกเจ้าทำฟาร์มปศุสัตว์!”

“รับทราบ”

 อาโชว ยังคงพูดจาแข็งทื่อ

“ จางเถี่ย  เจ้าสามารถเลือกสถานที่ที่ใกล้ภูเขาเป็นเหมืองหิน ทางตะวันออกของค่ายได้ แน่นอนว่าตอนนี้มันยังเป็นที่โล่ง”

 จางเถี่ย รีบตอบรับเสียงดัง

หลังจากวางแผนง่ายๆเสร็จ  หลี่มู่ฟาน ก็กล่าวว่า “ทุกท่าน ค่ายนี้ถูกวางแผนไว้ชั่วคราวถ้าไม่มีอะไรต้องรายงานทุกคนก็เริ่มทำงานเถอะ!”

ทุกคนตอบรับพร้อมกันและเมื่อพวกเขาเริ่มทยอยลงจากเขา หลิวหลงก็กระซิบว่า “ฝ่าบาท เรื่องถ้ำ…”

 หลี่มู่ฟาน ส่ายหัวเบาๆและกล่าวว่า “เรื่องนี้เป็นความจริง ข้าได้แจ้งเรื่องนี้ไปแล้วและอย่าเปิดเผยเรื่องนี้อีก”

หลิวหลงตกตะลึง หลังจากสบตากลับฟานชิงเยว่แวบหนึ่งก็พยักหน้าและรีบลงจากเขา

 8วันต่อมา ผลของยาก็ค่อยๆปรากฏ เนื่องจากเม็ดยาหมาป่าพยัคฆ์ ต้องบรรลุถึงระดับหลอมรวมร่างกายจึงจะสามารถกินยานี้ได้ มิฉะนั้นร่างกายจะไม่สามารถทนต่อฤทธิ์ยาได้ ดังนั้นมีเพียงหลิวหลงและคนอื่นๆเท่านั้นที่กินมันเข้าไป

ยาหมาป่าพยัคฆ์สามารถกินได้เพียงครั้งเดียวในชีวิต  7 วันหนึ่งหมาป่า   30 วัน 1 พยัคฆ์  ในเวลาเพียง 7 วันทั้ง 4 คนได้เพิ่มพลังของหมาป่าเข้าไป

พลังที่เพิ่มมากขึ้นแต่ยังไม่สามารถทะลวงขอบเขตได้ สำหรับในการต่อสู้นั้นมีค่าอย่างยิ่ง

หลังจากกินยาหมาป่าพยัคฆ์แล้ว ทุกคนก็กินยาบำรุงร่างกายเข้าไป เป็นยาที่ช่วยบำรุงพลังและเพิ่มเลือดลม แม้ว่าจะไม่ได้มาง่ายๆเท่ายาหมาป่าพยัคฆ์ แต่ดีกว่ากินข้าวเปล่า ทหารที่กินเข้าไปร่างกายเริ่มอิ่มตัวและสดใสขึ้น เชื่อว่าอีกไม่นานพวกเขาจะทะลวงผ่านขั้นหลอมรวมร่างกายได้

กองทัพทั้งกองจะเป็นผู้ฝึกยุทธขั้นหลอมรวมร่างกาย?แค่คิดก็น่ากลัวแล้ว

เนื่องจากความแข็งแกร่งของทุกคนเพิ่มขึ้นประสิทธิภาพในการทำงานก็ดีขึ้นอย่างมาก ภายใต้การนำของปรมาจารย์ด้านสถาปัตยกรรม อาเฉียง  ทีมก่อสร้างใช้เวลาเพียง 6 วันในการสร้างค่ายทหารสามชั้น และทั้งหมดถูกเทด้วยอิฐหินและปูนที่อาเฉียงสร้างขึ้นมา แข็งแรงเป็นพิเศษ

ทีมก่อสร้างกำลังเร่งสร้างศูนย์บัญชาการกลางและคฤหาสน์ของ หลี่มู่ฟาน  ด้วยความคืบหน้าดังกล่าวพวกเขาเชื่อว่าจะแล้วเสร็จภายใน 1 เดือน

วันนี้ หลี่มู่ฟาน กำลังวาดพิมพ์เขียวของเมืองในอนาคตแต่ฟานชิงเยว่กลับวิ่งเข้ามาด้วยใบหน้าตื่นเต้น

“นายท่าน  อาเฉียง แจ้งมาว่าค่ายทหารเสร็จสมบูรณ์แล้วทุกคนกำลังรอท่านไปตรวจสอบอยู่!”

 หลี่มู่ฟาน กล่าวด้วยความประหลาดใจว่า “เสร็จเร็วขนาดนี้เชียวหรือ?ไปดูกันเถอะ”

หลังจากนั้นไม่นานมุมตะวันออกเฉียงใต้ของค่าย      หลี่มู่ฟาน พยักหน้าอย่างพึงพอใจเมื่อมองไปที่ค่ายทหารที่ตั้งอยู่บนพื้นดิน

ค่ายทหารที่สร้างขึ้นจากหินลายครามที่แข็งกระด้างแห่งนี้สร้างขึ้นรูปแบบ แปลนเหมือนสิ่งก่อสร้างในชีวิตก่อน มีทั้งหมด 3 ชั้น แต่ละชั้นสามารถพักได้ 100 คน ห้องน้ำ ห้องประชุม และอุปกรณ์อื่นๆครบครัน

“ชิงเยว่ เจ้าจงไปแจ้งข่าวให้กับทุกคนให้ย้ายมาอยู่ที่ค่ายทหารแห่งนี้” ใบหน้าของฟานชิงเยว่เต็มไปด้วยความยินดี

“รับทราบ”

ทุกคนเริ่มย้ายเข้าประจำค่ายทหารตั้งแต่เช้าตรู่ และเริ่มทำความสะอาด ตอนเที่ยงเหล่าทหารก็ย้ายเข้ากับค่ายทหารใหม่ด้วยสีหน้าตื่นเต้น

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันกับทุกคนแล้ว      หลี่มู่ฟาน ก็อยากที่จะวาดพิมพ์เขียวต่อ  ฟานชิงเยว่ รีบเดินเข้ามารายงาน “นายน้อย สายลับที่ถูกส่งไปก่อนหน้านี้ได้กลับมารายงานว่า พวกเขาเจอกองกำลังอยู่ด้านนอกในระยะ 300 ลี้”

“อืม รายงานมาเถอะ”

“เรียนนายน้อย คนที่อยู่ในค่ายมากที่สุดก็คือเผ่าก๊อปลิน  มีประชากรประมาณ 1,500 คน และไกลออกไปมีหมู่บ้านเผ่ามนุษย์อยู่ประมาณ 1,000 คน เผ่ามารปฐพีและเผ่าโคปพีเดียอยู่ไกลออกไปอีกมีประชากรประมาณ 2000 คน นอกจากนี้ยังมีโจรภูเขาหลายคนซ่อนตัวอยู่ในภูเขาในบริเวณใกล้เคียง และมักจะลงไปปล้นสะดมไปทั่ว”

 หลี่มู่ฟาน ถามขึ้นด้วยความสงสัย “โอ้? ไม่คิดมาก่อนว่ามีขุมกำลังมากมายขนาดนี้?มีการสืบสวนสถานการณ์ของกำลังรบหรือยัง?”

ฟานชิงเยว่พูด “พลังการต่อสู้ของหมู่บ้านเป็นเพียงผู้ใหญ่บางคนไม่มีกองกำลังติดอาวุธ หมู่บ้านทั้ง 4 หมู่บ้านมักเกิดการทะเลาะวิวาทกันเนื่องจากปัญหาแหล่งน้ำ ส่วนพวกโจรภูเขายังไม่ทราบแน่ชัด”

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง  หลี่มู่ฟาน ก็กล่าวว่า “เจ้าไปแจ้งหลิวหลงให้นำทีมรบออกจากภูเขาไปพร้อมกับข้า”

“ห๊ะ..ท่านจะออกปล้นอีกแล้วหรือ?เรายังถูกหมายจับอยู่เลย!”

“จะสนใจอะไรเรื่องนี้เล่า รีบไปเถอะ!”