ตอนที่14
ฟางหรงที่ดูเงียบไปทำให้ซินอี๋มีความกังวลว่าสามีทำไมถึงเป็เช่นนี้ จึงได้เรียกบ่าวคนสนิทของสามีให้มาหาเพื่อจะถามไถ่
“เ้ารู้หรือไม่่นี้สามีข้าเป็อะไรไปดูเขาเงียบๆมีอะไรที่ทำให้เขาต้องคิดมากไม่สบายใจหรือไม่”
“เท่าที่ข้าทราบมาเกี่ยวกับร้านข้าวขอรับ ที่ทำให้นายท่านเป็เช่นนี้ ก็มีเื่นี้แหละขอรับที่นายท่านคุย”
“เป็อะไรรึ ร้านข้าวมีปัญหาอะไร ไหนเ้าเล่าให้ข้าฟังสิว่ามันเกิดอะไรขึ้นจนทำให้สามีข้ามีอาการแบบที่เป็เช่นนี้”
“ก็หลายวันก่อนนายท่านจับได้ว่าคนที่ฝากให้ดูแลร้าน โกงเงินแถมยังเอาข้อมูลทางร้านไปให้กับร้านค้าที่ขายข้าวเหมือนกันทำให้ร้านนั้นตัดราคาขายถูกกว่าแล้วยังแนะนำลูกค้าให้ไปซื้อของที่ร้านนั้นด้วยเขาไม่ซื่อสัตย์กับร้านเลย เมื่อร้านอื่นขายถูกทำให้ร้านของนายท่านไม่มีคนเข้าก็เลยไม่มีกำไรขอรับ เื่ก็เป็เช่นนี้แหละขอรับเท่าที่นายท่านบ่นให้ฟัง”
พอทราบว่าสามีมีปัญหาอะไร ภรรยาอย่างนางย่อมต้องช่วยเหลือสามี ตอนรุ่งสางนางได้เข้าไปที่ร้านข้าว และได้ให้คนไปซื้อข้าวร้านคู่แข่งทุกร้าน จะได้รู้ว่าแต่ละร้านขายในราคาเท่าไหร่
“คุณหนูเ้าคะ สาวใช้มากันครบแล้ว ได้ไปจัดการอย่างที่คุณหนูบอกเรียบร้อยแล้วเ้าค่ะ”
ซินอี๋ได้สอบถามทั้งสาวรับใช้และบ่าวรับใช้ในสิ่งที่ให้ไปทำ ก็ได้ความว่า มีร้านหนึ่งที่ขายถูกกว่าเ้าอื่นและนางคิดว่าร้านเ้านี้แหละเป็คนที่เอาข้อมูลทางร้านไป
“คุณหนูคิดจะทำอะไรเ้าคะ” หลิงเอ๋อมองหน้านายหญิงไม่เข้าใจว่านางมีแผนอะไรที่จะทำให้ร้านมีคนกลับมาเข้าร้านตามเดิม
“ข้าคิดแผนออกแล้ว”
นางกระซิบกระซาบกับสาวรับใช้คนสนิทและเด็กในร้าน เพื่อเรียกลูกค้า และเมื่อนางประกาศออกไปต่างคนก็ต่างเข้ามาซื้อของมากมาย ด้วยที่ว่านางยอมลดราคาต่ำสุดที่ร้านไหนไม่มีขายแต่จำกัดเวลาในการซื้อ ทำแบบนี้ก็จะมีคนมารอต่อคิวยาวและมาซื้อกันเยอะ แม้ว่าจะได้กำไรน้อยแต่พอรวมๆ จำนวนคนเข้าร้านแล้วถือว่าใช้ได้
ร้านเริ่มกลับมาคึกคักอีกครั้งและจะมีลดราคาให้กับลูกค้าเรื่อยๆ แต่จะไม่ทุกวัน เพื่อกระตุ้นคนเข้าร้านและการต้อนรับของคนงานที่ไม่เหมือนเดิมทำให้ต่างคนต่างอยากที่จะเข้าร้าน เมื่อคนงานในร้านต่างคนก็ต่างใส่ใจลูกค้าทุกรายที่เข้า ย่อมมีคนชอบที่มีคนเอาใจใส่ดูแลไม่เหมือนแต่ก่อนทำให้เพิ่มยอดในการขาย
ฟางหรงเมื่อมาเห็นสิ่งที่ภรรยาทำ เขาถึงกับนึกขอบคุณนางที่ทำให้การค้าขายข้าวของเขากลับมาคึกคักดังเดิมแถมดีกว่าเดิมเสียอีก
“ข้าขอบใจเ้ามากนะภรรยา เ้าช่างเป็ภรรยาที่ดีจริงๆ”
“ไม่ต้องขอบใจข้าหรอกเ้าค่ะ ในเมื่อท่านเป็สามีข้าย่อมที่จะต้องช่วยเหลือกิจการสามี ก็เพราะเราใช้กระเป๋าเดี๋ยวกันนี่เ้าคะ”
ชายหนุ่มดึงนางเข้ามากอดแนบชิด ไม่แคร์สายตาลูกค้าที่เลือกซื้อของในร้าน ก่อนที่เขาจะพานางออกไปในที่แห่งหนึ่งซึ่งเขาคิดว่ามันจะเป็อาชีพอีกอย่างหนึ่งของเขาที่กำลังริเริ่ม
“ว่าแต่ทำไมข้าคิดไม่ได้เหมือนเ้ากันนะเื่แค่นี้เองข้าควรจะคิดได้บ้าง ไม่ใช่จะให้เ้ามาแก้ไขในเมื่อมันเป็ปัญหาของข้า”
ชายหนุ่มบ่นออกมาอีกครั้งเพราะมันควรจะเป็เขาเสียมากกว่าที่จะแก้ปัญหา มันเป็ร้านของเขาที่ซื้อมาพอมีปัญหากลับให้ภรรยาเป็คนจัดการ เขารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ที่ต้องเป็ภาระนาง
“ไม่เป็ไร ท่านค่อยแก้ปัญหาร้านอื่นต่อเถอะถ้าหากมีอีกเื่แค่นี้ข้าช่วยท่านได้ข้าย่อมต้องช่วยเหลืออยู่แล้ว” ทั้งสองคนสนทนากันบนรถม้าที่กำลังมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางที่ฟางหรงจะพานางไปดู
“ท่านพาข้ามาที่ไร่แห่งนี้ทำไมเ้าคะ” เมื่อมาถึงจุดหมายปลายทางและเป็สวนนาไร่พื้นที่โล่งกว้าง จนทำให้ซินอี๋ถึงกับต้องถามสามีมองเขาด้วยท่าทางสงสัย
“ข้าว่าข้าจะปลูกผัก ปลูกข้าว ปลูกพืชไร่อื่นๆเพื่อเอาไว้ขาย” ฟางหรงบอกสิ่งที่เขาคิด
“ปลูกผัก ปลูกข้าว” ซินอี๋ทวนคำถามอีกครั้งเมื่อเขาหันมาจับธุรกิจอีกอย่างหนึ่งซึ่งนางก็ไม่เคยทำและเขาน่าจะไม่เคยทำเหมือนกัน
“ทำไมรึ เ้ามองหน้าข้าแปลกๆ”
“ท่านแน่ใจเหรอเ้าคะว่าท่านจะทำเพิ่มเพราะกิจการที่มีอยู่ก็มากพอล้นมือจนพวกเราไม่มีเวลาใช้ชีวิตด้วยกันแล้วนะเ้าคะ”
“ข้าแน่ใจข้าได้ซื้อพื้นที่ตรงนี้แล้ว และนอกจากข้าจะปลูกผักปลูกข้าวปลูกพืชไร่อย่างอื่นแล้ว ข้ายังจะต้องเลี้ยงสัตว์อีก เลี้ยงหมู เลี้ยงไก่ เลี้ยงปลา”
“โห..ท่านเ้าคะ ท่านจะเหมาอาชีพหมดเลยหรือเ้าคะ แล้วจะไม่ปล่อยให้ชาวบ้านคนอื่นๆ มีขายบ้างเหรอ”
“โธ่ภรรยาข้า ข้าไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก ข้าก็จะรับซื้อผลิตภัณฑ์ของชาวบ้านเอามาขายที่ร้านของเรา แบ่งรายได้กันไป และอีกอย่างหนึ่ง แม้ตัวข้าไม่ได้ทำกิจการนี้ อนาคตภายภาคหน้าจะต้องมีคนที่คิดแบบเดียวกับข้าที่จะเหมารวมทุกอย่างมาเป็ของตน”
“ท่านจะทำอะไรให้คิดถึงคนที่ไม่มีเหมือนเราที่ยังดิ้นรนอยู่ด้วยนะเ้าคะ อย่าเหมาอะไรมาเป็ของตัวเองหมด ให้คนอื่นรวยด้วยก็ยิ่งดีเข้าใหญ่”
“ข้าทราบแล้วภรรยา ข้าจะจดจำที่เ้าพูดไว้แต่ข้าย่อมไม่เอาเปรียบผู้อื่นแน่เ้าเชื่อใจข้าได้เลย”
“เ้าค่ะ ข้าจะเชื่อใจท่านว่าท่านย่อมไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวเป็แน่”
“แล้วนี่ที่ดินนี้ผืนนี้เป็ของท่านทั้งหมดเลยหรือเ้าคะ”
“ใช่แล้ว”
“แต่ภรรยาข้าคิดจะมีโรงเตี๊ยมเอาไว้สำหรับคนมาพักค้างแรมอีกสัก2 ถึง 3 ที่”
“ท่านพี่พอก่อนแค่นี้ก็จะไม่ไหวกันแล้ว เอาแค่นี้ให้รอดก่อนเถอะ” นางมองค้อนสามีจนสามีต้องดึงเข้าไปกอด
ที่ฟางหรงวางแผนเช่นนี้ก็เพื่ออนาคตของนางเองและถ้าหากมีลูกที่จะเกิดมาจะได้สบาย แม้นหากว่าวันหนึ่งตัวเขาเป็อะไรไปอย่างน้อยก็ยังมีที่ มีร้านค้ากิจการมากมายไว้ดูแลครอบครัวยามที่เขาไม่อยู่ เขาจะได้สบายใจว่าชีวิตนางต่อจากนี้จะไม่ตกระกำลำบาก
เมื่อได้มีเวลาว่างสองผัวเมียก็ได้เดินเล่นที่ตลาดเดินจับมือกันเลือกซื้อของที่ร้านต่างๆ ที่ตั้งเรียงรายตามถนน นี่คงจะเป็ครั้งแรกที่พวกเขาได้ใช้ชีวิตแบบคู่รักเหมือนคนอื่นๆ ทั่วไป
“ท่านพี่ ข้าอยากกินขนมน้ำตาลปั้นตรงโน้น” นางชี้มือไปยังร้านค้าที่มีเด็กยืนอยู่ 2 คนกำลังยืนรอ
“ไปเลือกสิ เดี๋ยวข้าจ่ายเงินให้”
“เ้าคะ” นางวิ่งไปร้านค้าที่ขายขนมน้ำตาลปั้นด้วยสีหน้าร่าเริงไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อยที่เห็นขนมที่ตัวเองชอบ นางเลือกขนมรูปร่างนกมาตัวหนึ่งแล้วเอาเข้าปากเลียความหวานของมัน ก่อนจะมองมาที่สามีแล้วยื่นให้เขาชิมบ้าง
ฟางหรงลองชิมดูก็อร่อยอยู่แต่เขาไม่ชอบ เห็นหน้าภรรยาสาวชอบก็ดีใจแล้ว ชายหนุ่มมองนางเป็เด็กน้อยคนหนึ่งที่กำลังชมชอบกับขนม ดูนางจะมีความสุขที่ได้กินมันเห็นนางยิ้มมีความสุขเขายิ่งมีความสุขมากกว่า เวลาที่มีความสุขด้วยกันชายหนุ่มอยากจะหยุดเวลานั้นไว้ แต่คงเป็ไปไม่ได้ตลอดเพราะสักวันหนึ่งเขาต้องจากนางไป
“ท่านพี่เป็อะไรเ้าคะ ทำไมใบหน้าท่านดูเศร้าเช่นนี้”
นางหันมาเห็นพอดีกับที่ฟางหรงกำลังคิดเื่เศร้าอยู่
“ข้าไม่ได้เป็อะไรภรรยา ข้าเพียงแต่...กำลังคิดถึงเ้าอยู่” ใบหน้าจากที่เศร้าอยู่ก็ทำหน้ากะล่อนใส่ภรรยาทันทีเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต
“คิดถึงข้า? คิดถึงข้าทำไมเ้าคะ ข้าก็อยู่กับท่านตรงนี้ไง”
“ข้าว่าไม่พอ ข้าอยากอยู่กับเ้าไปตลอด”
นางยิ้มหวานให้กับสามีอันเป็ที่รัก แล้วยื่นมือข้างหนึ่งไปจับมือเขาไว้ และมองหน้าเขา “ข้าสัญญาว่าท่านจะอยู่กับข้าตลอดไปและข้าก็จะอยู่เป็ภรรยาท่านตลอดไปเช่นกัน”
ชายหนุ่มคลี่ยิ้มแล้วดึงหญิงสาวเข้ามาสวมกอดไว้แน่น พร้อมกับจุ๊บหน้าผากนางไปหนึ่งที
“ทำอะไรเ้าคะ นี่มันกลางถนนนะ”
“ก็ข้ารักเ้าข้าคิดถึงเ้า ข้าย่อมแสดงออกโดยไม่อายผู้อื่นอยู่แล้ว”
“แต่ข้าอายนี่เ้าคะ คนเยอะแยะงั้นเรากลับบ้านกันเถอะ”
“ก็ได้”
ตอนกลางคืน
ฟางหรงนอนรอภรรยาอาบน้ำ ป่านนี้นางยังไม่ออกมาวันนี้แปลกอาบน้ำนานกว่าปกติ คิดว่าคงไม่เป็ไรหรอกแต่เมื่อเห็นนางเดินออกมา
“ภรรยาข้าทำไมวันนี้เ้าอาบน้ำเสียนานเลย”
“ข้าอยากจะแช่น้ำนานๆเ้าคะ จะได้สดชื่น” หญิงสาวหันหน้ามาตอบ ก่อนที่จะไปนั่งหวีผมหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง
“แล้วตอนนี้เ้าสดชื่นหรือยัง”
“สดชื่นแล้วเ้าค่ะสบายตัวมากเลย”
“งั้นขึ้นมานอนได้แล้วข้ารอเ้านานแล้ว”
“ท่านรอข้าทำไมเหรอเ้าคะ” หญิงสาวหวีผมเสร็จก็เดินขึ้นมานอนบนเตียงแล้วสวมกอดสามีเหมือนอย่างเช่นเคย
“เ้าอยากมีลูกเหมือนข้าหรือไม่” ถามนางพลางจ้องหน้านางว่าจะตอบเช่นไร เพราะบางทีนางอาจจะยังไม่พร้อมก็เป็ได้แต่คำตอบที่ได้ยินกลับทำให้เขายิ้มออก
“อยากมีเ้าค่ะ”
“งั้นเราทำลูกกันเถอะ”
นางเพียงมองสามีก่อนที่นางจะขยับตัวเป็ฝ่ายรุกเสียเอง ขึ้นคร่อมสามีไม่ให้ได้ทันตั้งตัว
“เ้าจะทำอะไร!”
“คืนนี้ข้าทำเองเ้าคะ”
สามีมองแล้วยิ้ม ปล่อยให้นางได้อยู่บนเรือนร่างของตัวเองจัดการอย่างที่นางอยากจะทำ เขาเพียงนอนมองนางกระทำอย่างที่หญิงสาวทั่วไปทำกัน
พอมองเห็นสีหน้าท่าทางของนางที่ขยับโยกบนตัว เขาแทบจะหลอมละลายไปกับท่วงท่าของนาง ชายหนุ่มถึงกับสูดปากแรงๆ ด้วยความเสียวมันมีมากเหลือเกินยามนางขยับตัว ‘ผู้หญิงอะไรเวลานี้ช่างเร่าร้อนเสียเหลือเกินหลอมให้ตัวเขาเผาไหม้ไปกับนาง’ ชายหนุ่มพลางมองแล้วคิดในใจ
821
![[จบ] ไลฟ์สดดูดวง โดย หมอดูเซียนสาว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1733281358_56421056.webp)
