F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

วิทย์ยืนขึ้น เขามองจ้องไปที่ร่างของผู้ที่ถูกปอบเข้าก่อนจะทำการสอบสวนตามที่อาจารย์ดำเคยทำ“แกเป็นใคร”วิทย์ถาม“กูไม่บอก มึงจะทำไมกู ได้เด็กเหลือขอ”มันตะคอกเสียงดังออกมา“มึงมาสิงคนอื่นทำไม”วิทย์ถามอีกอย่างอดทน“เรื่องของกู มึงอย่าเสือก ไอ้เด็กเวร”มันด่าออกมาไม่สนหน้าไหนๆจนวิทย์ทนไม่ได้“ปากดี มึงเลือกเอา จะออกลงไปในหม้อนั้นหรือ ตาย”วิทย์พูด เขาไม่ได้ขู่ เขาเอาจริง“มึงไม่ต้องมาขู่ กูไม่กลัว ไอ้หน้าข้อศอกหมา”มันด่าออกมาอย่างไม่เกรงกลัว วิทย์ยกมือซ้ายขึ้นมา ชี้นิ้วชี้ไปที่หน้าผากของผีปอบ นิ้วโป้งชี้ขึ้นด้านบน กำนิ้วที่เหลือทั้ง 3 กำเอาไว้ ยื่นมือซ้ายออกมาแตะที่นิ้วโป้งที่มือขวาเบาๆทำท่าง้างคันสร เกิดแสงสีขาวขึ้นเป็นคันสรที่มือซ้าย และเกิดแสงสีขาวขึ้นเป็นรูปลูกสรถูกดึงง้างด้วยมือขวา วิทย์ปล่อยสรใส่หน้าผากของผีปอบทันทีเกิดเสียงดัง เปรี้ยง! มันหน้าหงายอย่างแรง ร่ำร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนจะสลายหายไป กลายเป็นเหรียญปากผีหนึ่งเหรียญและผ้าห่อศพหนึ่งผืนเท่านั้นวิทย์ยกขันต์น้ำมนต์ขึ้นมาก่อนจะบริกำคาถา“มะโทรัง อะตะระโร เวสะวะโน นะหากปิ ปิสาคะตาวาโหมิ มหายักขะ เทพะอนุตะรัง เทพะดา เทพะเอรักขัง ยังยังอิติ เวสะวะนัน ภูตัง มหาลักชามะนง มะภูอารักขะ นะพุททิมะมัตตะนัง กาลปะติทิศา สัพเพยักขา ปะลายัตตะนิ” แล้วเป่าเพี้ยงลงไปในขันธ์ ใช้นิ้มมือจุ่มน้ำมนต์ มาแตะที่หน้าผากของคนที่ถูกปอบเข้า เขาส่งพลังชีวิตเข้าไปฟื้นพูร่างกายให้คนคนนั้นด้วยส่วนหนึ่ง ทำให้เจ้าของร่างฟื้นคืนสติกลับมาทันที ทุกคนที่อยู่ในที่นั้น ขนลูกซู่ขึ้นมาตามๆกัน นี้เป็นสิ่งอัศจรรย์ที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเห็นมา เป็นอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดกว่าอาจารย์ไหนๆที่เคยทำพิธีไล่ผีปอบที่พวกเขาเคยเห็น อย่างมากก็แค่จับขัง แต่อาจารย์วิทย์ฆ่าทิ้งเลย เกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกครั้ง“โอ้วว!เป็นบุญจริงๆเจ้าพระคุณเอ้ย!ที่ลูกช้างได้มาพบมาเห็นคนเก่งกล้ามีความสามารถขนาดนี้” ยายคนนึ่งพูดขึ้น แกเป็นคนๆเดียวกันที่ดูถูกวิทย์เอาไว้(เมื่อตอนที่แล้ว 555+)“ใช่ๆศักดิ์สิทธิ์มากๆ เจ้าพระคุณรุนช่อง สาธุสาธุ”อีกเสียงดังขึ้นมาจากฝูงชล ทุกๆคนต่างพูดไปในทำนองเดียวกันทั้งหมด ลูกศิษย์ของอาจารย์ดำทุกคนที่มาช่วยงานต่างตาเป็นประกาย ไม่รู้ว่าแต่ละคนคิดอะไรอยู่ในใจ“อ่า!ข้ามาอยู่ที่นี้ได้ยังไง”เสียงของคนที่ถูกผีเข้าพูดขึ้น“ยายแม้น แกถูกปอบเข้า ผัวแกเลยพามาที่นี้และได้อาจารย์วิทย์ลูกศิษย์ของอาจารย์ดำไล่ปอบให้ แกหายแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว”ยายคนหนึ่งที่เป็นญาติๆของยายแม้นพูดขึ้นน้ำเสียงของแกตื่นเต้นดีใจเป็นที่สุด ก่อนจะลุกขึ้นมาดึงเอายายแม้นไปนั่งข้างๆ คนที่ถูกผีเข้ามือผีออกไปแล้วก็มักจะจำอะไรไม่ได้ เพราะดวงวิญญาณไม่ได้มีหน้าที่เก็บความรู้สึกหรือความทรงจำ แต่มันแค่ทำงานสัมพันธ์กันก็เท่านั้นหากอย่างใดอย่าหนึ่งถูกตัดขาดออกจากกัน การทำงานของพวกมันก็หยุดชะงักลง สมองก็ไม่บันทึกสิ่งต่างๆหากไม่มีดวงวิญญาณคอยควบคุม จึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะจำอะไรไม่ได้ ยายแม้นได้ฟังเรื่องราวจากญาติๆก็ยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณวิทย์ วิทย์รู้สึกไม่สะดวกใจนักเพราะยายแม้นแกแก่แล้ว และมายกมือไหว้เด็กอย่างเขา“ขอบคุณอาจารย์ดำดีกว่าครับ เพราะถ้าไม่ได้อาจารย์ดำก็คงไม่มีผมวันนี้”วิทย์พูดปัดๆเพราะไม่ยากให้ใครมาไหว้เขาอีก ส่วนอาจารย์ดำ หน้านี้บานเป็นกระด้งเลยก็ว่าได้ มีลูกศิษย์เก่งกาจแถมยังนอบน้อมถ่อมตนอีก และทั้งยังสร้างความดีความชอบให้กับแกเต็มๆ มีศิษย์แบบนี้เป็นโชคของแกจริงๆ“คนต่อไปมาเลย”อาจารย์ดำพูดขึ้น ทันทีที่ศิษย์อาจารย์ดำนำตัวผู้ที่ถูกสิงรายต่อไปขึ้นมา วิทย์ถึงกับขมวดคิ้ว วิญญาณตรงหน้าเขาตอนนี้ไม่ใช่ผีปอบ แต่มันเป็นผีตายโหง ดูจากลักษณะของดวงวิญญาณน่าจะถูกแทงตาย มีรอยเลือดที่ชุดกว่า 20 กว่าแผล ผีตายโหงสิงชายวัยกลางคนคนนี้“มึงไม่ใช่ผีปอบแล้วมึงมาสิเขาทำไม”วิทย์สอบสวน“กูแค้น มันฆ่ากู มึงอย่ามาขวาง กูจะฆ่ามัน”มันตอบออกมาเสียงดัง ชาวบ้านที่นั้นส่งเสียงฮือฮาขึ้นอีกครั้ง“เฮ้ยๆๆตาลือไปฆ่าใครมาวะ เขาถึงได้แค้นขนาดนี้”เสียงกระซิบดังขึ้น“นั้นนะสิเห็นหน้าตาหงิมๆไม่น่าจะเป็นคนใจคอโหดร้ายขนาดนี้”ยายแก่คนนึ่งพูดขึ้น แล้วทุกคนก็กระซิบกระซาบกันเสียงดังขึ้นเรื่อยๆอะแฮม! วิทย์กระแอมขึ้น ทุกคนจึงเงียบลง“แล้วเอ็งเป็นใคร บอกว่าตาคนนี้ฆ่าแก เอ็งมีหลักฐานหรือเปล่า”วิทย์ถาม“มีมันฆ่ากูเสร็จก็เอากูยัดถังฮีโล่(ถังน้ำมัน 200 ลิต)โบกปูนแล้วฝังเอาไว้ที่กอกล้วยข้างบ้านมัน”วิญญาณตอบออกมาเสียงดัง วิทย์หันไปหาอาจารย์ดำ อาจารย์ดำครุ่นคิด ก่อนจะบอกกบลูกศิษย์อีกคน“เอ็ง ไปแจ้งตำรวจก่อน พาตำรวดไปขุดกอกล้วยตาลือที่ผีตัวนี้มันว่า” ศิษย์คนนั้นก็ลงอาสมไปทันที เรื่องนี้มันเป็นคดีความ วิญญาณดวงนี้ไม่ได้ผิดอะไรมันแค่แค้นคนที่ฆ่ามันก็เท่านั้น“มึงชื่ออะไร”วิทย์ถามอีกครั้ง“กูชื่อรอน เป็นน้องตาลือ”มันพูด ทุกคนในอาสมฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง“ไหนตาลือบอกว่าน้องแกไปทำงานเมืองนอก”ชายแก่คนหนึ่งพูดขึ้น“หึ!เมืองนอกอะไรมันฆ่ากูหมกกอกล้วย เพราะมันยากได้ที่นากู”ตารอนพูดออกมา น้ำเสียงแกโกรธแค้นมาก วิทย์ดูจากรูปร่างหน้าตาของวิญญาณตารอน ไม่น่าจะแก่ อายุน่าจะพึ่ง 25-26 แสดงว่าถูกฆ่าตายมานานแล้ว ไม่รู้ทำไมถึงพึ่งมาเข้าสิงตาลือได้ มันต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆวิทย์คิด“ตารอน แกตายตั้งแต่เมื่อไร”วิทย์ถาม“สี่ปีที่แล้ว”ตารอนตอบอีกครั้ง“แล้วทำไมถึงพึ่งมาสิงตาลือเอาป่านนี้”วิทย์สงสัยเรื่องนี้มาก“มันมีของดีข้าทำอะไรมันไม่ได้ตลอดระยะเวลา 4 ปีมานี้ เข้าใกล้มันไม่ได้เลย แต่เมื่อ 2 วันก่อนของมันเสื่อม”ผีตารอนตอบ“มันไปทำอะไรของถึงเสื่อม” วิทย์ไล่ถามไปอีกครั้ง“หึคนเลวๆอย่ามัน ก็ไม่พ้นเรื่องชั่วๆ มันไปข่มขืนอีอ้อย เด็กไบ้ บ้านอยู่ท้ายวัด มันผิดลูกผิดเมียคนอื่นของมันก็เสื่อม”ผีตารอนตอบออกมาเสียงดัง ครั้งนี้ชาวบ้านสาปแช่งอันยกใหญ่ ตาลือคนนี้มันไม่ใช่คนดีเสียแล้ว“แบบนี้ต้องเอามันเข้าคุก”ชาวบ้านร้องออกมา“ต้องไปบอกแม่นังอ้อยไปแจ้งความเอาตาลือเข้าคุกให้ได้”ยายอีกคนร้องขึ้นมาอย่างโมโห“ใช่ๆมันน่าให้ผีหักคอมันให้ตาย”อีกคนพูดขึ้น ก่อนเสียงเชียร์จะดังขึ้น หักคอ หักคอ หักคอมันเลย หักคอนี้เป็นครั้งแรกที่ผู้คนเชียร์ผีให้หักคนคนที่ถูกสิง ญาติๆที่พาตาลือมาต่างหน้าเสียไปตามๆกัน วิทย์ยกมือขึ้นห้าม มันคงจะไม่ดีแน่ๆหากใครมาตายที่อาสมนี้ วืทย์คิด“เอาละ ตารอน เอ็งออกจากร่างตาลือมาก่อน ตอนนี้อาจารย์ดำให้คนไปแจ้งตำรวดแล้ว รอตำรวดมาจัดการกับตาลือให้ไปรับกรรมในคุก”วิทย์พูด“ไม่ออก กูจะเอามันให้ตาย กูไม่ยอม”ตารอนร้องขึ้นอย่างเกรี้ยวกราด“กูบอกให้ออกก็ต้องออก ฆ่าคนมันเป็นกรรม ตาลือก็ต้องรับกรรมของมันที่ฆ่ามึง แค่นี้มึงยังบาปไม่พอเหรอ วนเวียนอยู่นี้ไม่ได้ไปผุดไปเกิด ขืนฆ่าคนอีกมึงได้ไปนรกยาวแน่”วิทย์พูดขึ้น พร้อมกับปล่อยพลังญาณตบะของเขาออกมาเพื่อข่มขู่ ตารอนหยุดชะงัก ร่างวิญญาณของตารอนสั่นสะท้านเพราะแรงดันวิญญาณของวิทย์ที่กดมันเอาไว้“มึงจะยอมหรือไม่ยอมไม่อย่างนั้นกูจะชำระล้างวิญญาณมึงให้ไปลงนรกเดี่ยวนี้”วิทย์พูดขึ้น ทุกคนเงียบกริบ อาจารย์วิทย์เอาจริง แรงดันประลาดแผ่ออกมาจากร่างของอาจารย์วิทย์ ทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี้รู้สึกอึดอัด สุดท้ายผีตารอนก็ยอมออก มันลอยหวือออกมาจากร่างของตาลือ ร่างนั้นล้มพับลงไปทันที ตาลือเป็นลมสลบเหมือด เหมือนกับร่างอื่นๆ วิทย์ไม่ได้ช่วยอะไรตาลือ ปล่อยให้สลบอยู่อย่างนั้น ส่วน วิญญาณ ตารอน บัดนี้ไปนั่งหงออยู่ใกล้ๆกับแท่นพิธีที่อาจารย์ดำนั่ง มันเงียบปากไปไม่กล้าหือกับวิทย์อีก วิทย์ลดแรงดันวิญญาณลง ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่นที่สุด เขาไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้ เมื่อครู่มันลั่น เขาโมโหก็เท่านั้น แต่นั้นก็ทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี้เหงื่อชุ่มหลังไปหมด“เอาละ ลากไปมัดไว้ก่อนรอตำรวจมา”วิทย์พูด ศิษย์อาจารย์ดำในชุดขาวต่างกูลีกูจอมัดตาลือแล้วลากออกไปไว้ข้างเสา ล่ามเอาไว้อย่างแน่นหนา“เอาคนใหม่ขึ้นมา”อาจารย์ดำสั่งอีกครั้ง คราวนี้ผู้หญิงวัย 20 หน่อยๆถูกลากขึ้นมา เธอโหวกเหวกโวยวายมาตลอดทาง ด่ากราดคนนั้นที คนนี้ที ราวกับคนบ้า เมื่อมาประจันหน้ากับวิทย์ มันก็แสยะยิ้มออกมานัยน์ตาเจ้าเล่ห์ ในสายตาของวิทย์มองเห็นมันแล้ว มันเป็นผีปอบแลกหน้า คือ ผีปอบที่มีความเจ้าเล่ห์ มักชอบโยนความผิดไปให้ผู้อื่น เวลาที่ผีปอบประเภทนี้เข้าไปสิงใครคนใดคนหนึ่ง เมื่อถูกถามว่ามีผู้ใดเลี้ยง ผีปอบประเภทนี้จะไม่ยอมบอกความจริง แต่จะไปพูดจาโทษคนนั้นคนนี้โดยผู้ที่ถูกกล่าวถึงไม่ทราบเรื่องอะไรเลย หรืออ้างโน่นอ้างนี้พูดจาวกวนมั่วไปหมด“มึงเป็นใคร”วิทย์ถาม“กูจะเป็นใครกูก็เป็นอีออนไง”มันพูด อีออนที่มันว่าคือคนที่มันสิงอยู่ตอนนี้“มึงมาเข้าสิงคนอื่นทำไม”วิทย์ถาม จริงๆเขาไม่ยากรู้ ถามไปงั้นๆ ให้เหมือนกับอาจารย์ดำถามก็เท่านั้น“อีนี้มันฆ่ากู กูแคน กูจะเอามันให้ตาย”มันตอบออกมามั่ว มันเลียนแบบผีตารอน“อ๋อเหรอ!”วิทย์พูดก่อนจะเล็งธนูมือไปที่หัวของมันแล้วยิงสรออกไป เปรี้ง!ไม่พูดพร่ำทำเพลงใดๆอีก เขาสวดเสกน้ำมนต์ก่อนจะกดลงที่หน้าผากของ สาวออน ทำให้เธอฟื้นคืนสติกับมา ทุกคนมองวิทย์เป็นตาเดียว และต่างก็งงว่าทำไมวิทย์ถึงยิงวิญญาณของมันให้ตายลงทั้งๆที่มันบอกว่ามันถูกอีออนฆ่า“เมื่อกี้มัน ผีปอบแลกหน้า นะ มันพูดมั่วแบบนี้แหละเชื่ออะไรไม่ค่อยได้พูดวกไปวนมามั่วไปเรื่อย”วิทย์พูด ทุกคนร้องฮือออกมาทันที ตอนนี้ทุกคนเข้าใจแล้ว ว่ามันเกิดอะไรขึ้น“ข้าก็ว่าแล้ว ทำไมมันพูดมั่วไปหมด”ตาแก่คนหนึ่งตบฉาดไปที่หน้าขาของตัวเองก่อนจะสบถออกมาเบาๆทุกคนในที่นี้ต่างตกอยู่ในอาการเดียวกัน คนถูกผีสิงต่างถูกนำตัวขึ้นมาให้วิทย์จัดการเรื่อยๆ เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่ทราบได้ สุดท้ายดวงตะวันก็ลาลับขอบฟ้าไป อาจารย์ดำได้แยกตัวออกไปกับลูกศิษย์ส่วนหนึ่งเพื่อเตรียมพิธีกรรมแช่ว่าน ให้วิทย์คืนนี้ ส่วนตาลือถูกตำรวจรวบตัวไปตามคาด ผีตารอยไม่ได้ไปไหนนั่งเผ้าวิทย์อยู่ตรงนั้นเหมือนกับว่ารอคำอนุญาตจากวิทย์ก่อน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

64.อาจารย์วิทย์

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

64.อาจารย์วิทย์

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้