ความระแวดระวังตัวของซัลมาทำให้เขาจัดเวรยามผลัดกันเฝ้ากระโจมกลุ่มของฟาดูรจึงไม่มีจังหวะได้ลงมือยิ่งเห็นสาวใช้นางนั้นได้กลับมาอยู่กับกองคาราวาน นั่นก็หมายความว่ามีคนคอยช่วยเหลือที่ไม่แสดงตัวอีกกลุ่มหนึ่ง และฝีมือคนผู้นั้นไม่ธรรมดา พวกเขาจึงประมาทไม่ได้
ทิศทางที่จะไปคืออะเมซิส นั่นหมายความว่าหญิงสาวในขบวนนี้คือลูกของชนชั้นสูงในแคว้น และยังคงเป็สาวบริสุทธิ์เพราะอะเมซิสคือที่ทำพิธีล้างตัวก่อนสมรสสำหรับหลายแคว้น
ฟาดูรกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่างเพราะเธออาจจะเรียกได้ทั้งเงินทองข้าวของมากมาย และหายนะมาสู่พวกเขาหากเขาเดินแผนผิดพลาด
การลักพานางไปขายที่ตลาดมืด น่าจะทำเงินได้มากกว่าการเรียกค่าไถ่และไม่ต้องเสี่ยงปะทะกับเหล่าทหารพวกนั้น
"นับดาเ้าพาพวกนำหน้าไปทำที่ซุ่มดูแถวๆ อะเมซิส ถ้ามีโอกาส...เราจะลักพานายหญิงของขบวนนั่น ข้าเชื่อว่า นางต้องเป็ที่้าของตลาดแน่ๆ"
ฟาดูรคิดแผนการอย่าวรวดเร็วเมื่อคิดถึงตลาดมืดที่มีผู้มีอิทธิพลของทะเลทรายเป็ผู้ดูแลแม้แต่เ้าชายจากหลายเมืองก็ยังชื่นชอบ และเสด็จมาที่แห่งนี้ทุกปี
"ขอรับท่านฟาดูร" นับดายิ้มรับคำสั่งที่เขารอคอยมานานหลายวัน ถอยตัวออกไปจากห้องและสั่งการพรรคพวกอย่างรวดเร็ว คนกลุ่มหนึ่งควบม้าออกเดินทางทันที
หญิงสูงศักดิ์ที่เป็สาวพรหมจรรย์ ผิวพรรณคงจะนิ่มนวล บอบบางและความสวยที่เขามั่นใจว่านางต้องมี ขนาดสาวใช้ก็ยังสวยสดขนาดนั้นทั้งคู่คงจะทำเงินได้มากกว่าการปล้นครั้งไหนๆ
ฟาดูรคิดถึงรายได้มากพอให้พวกเขาทั้งกลุ่มจะมีอาหารประทังชีวิตไปได้อีกหลายเดือนเมื่อต้องหลบซ่อนตัวและอาจจะเหลือพอสำหรับซื้ออาวุธไว้ป้องกันตัวเองจากตลาดมืดนั่นด้วย
....
ฮาริสเฝ้ามองความเคลื่อนไหวของกลุ่มกองโจรฟาดูรที่แบ่งกำลังแยกตัวออกไปทางอเมซิสอย่างสนใจแม้จะบอกตัวเองว่าให้เลิกสนใจกองคาราวานหญิงผู้นั้นเพราะมีทหารมือดีคอยอารักขาอยู่แล้วแต่เขาก็ยังตัดความสนใจออกไปไม่ได้
เมื่อไม่กล้าไปเผชิญหน้าคนที่ทำให้เขาฝันเร่าร้อนมาหลายคืนเขาก็หันมาติดตามผู้ที่ประสงค์ร้ายกับเธอแทน อย่างน้อย ๆ ก็เพื่อให้นางปลอดภัย
"เ้าจะยุ่งกับกองโจรนี้ทำไม"ฮัสซันย้ายตัวมาขนาบข้างเพื่อนรักที่ดูจะสนใจกองโจรกิ๊กก๊อกนี่เป็พิเศษนึกสงสัยว่ามีอะไรน่าสนใจใน่ไม่กี่วันที่ผ่านมากันนะ?
"ข้าไม่ได้ยุ่ง แค่สังเกตการณ์"ฮาริสตอบก่อนจะผละออกและเตรียมเปลี่ยนเป้าหมาย ตามกลุ่มที่มุ่งหน้าไปอะเมซิสแทน
"สังเกตการณ์ไปทำไม?" ฮัสซันยังคงไม่ปล่อยความสงสัยไปง่ายๆ
กองโจรฟาดูรน้อยครั้งที่จะออกปล้นกองคาราวานแต่ถ้าปล้นก็แค่ชิงทรัพย์ธรรมดาโจรกลุ่มนี้ไม่เคยฆ่าใคร ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยวสักครั้งหลังจากแน่ใจในหลักการของกองโจรเล็กๆ นั่น แต่รอบนี้ฮาริสกลับสนใจมากเป็พิเศษมากจนเขาแน่ใจว่าต้องมีเื่อื่นที่ดึงความสนใจของฮาริส
"ข้าแค่ว่าง"ฮาริสตอบเลี่ยงๆ เดินหนีไปอีกทางเพื่อตัดรำคาญ
"จะให้ข้าเชื่องั้นเหรอ?" ฮัสซันสาวเท้าตามไปไม่ลดละสีหน้าของเขากวนประสาทฮาริสไม่ใช่น้อย ไม่บ่อยที่เพื่อนรักของเขาจะมีท่าทางแบบนี้
"เื่ของเ้า"ฮาริสตอบก่อนจะขึ้นสกีทะเลทรายและไถลตัวลงไปอย่างรวดเร็ว ฮัสซันก็ตามไปติดๆเช่นกัน
"หากไม่บอกข้าจะรายงานปู่ของเ้า" ฮัสซันขู่เมื่อคำถามไม่ได้รับคำตอบ
"ถ้าเ้าทำข้าจะบอกนาเดียไม่ให้คุยกับเ้าอีก" ฮาริสขู่กลับ
"แสดงว่ามีอะไรปิดบังข้าอยู่แน่ๆข้าจะบอกเอวาเช่นกัน" ฮันซันตอบกลับไม่ยอมแพ้
"อย่าหาเื่ข้าดีกว่าฮัสซัน ข้าก็แค่คิดว่าฟาดูรอาจจะทำมากกว่าปล้น" ฮาริสตอบเพื่อนอย่างยอมแพ้เมื่อมาถึงม้าที่ทั้งคู่มัดเอาไว้
"อะไรทำให้เ้าแน่ใจอย่างนั้น"ฮัสซันถามอย่างสนใจ
"เพราะพวกเขาไม่ได้ออกปล้นมาพักใหญ่แล้วเสบียงน่าจะใกล้หมด และผ่านจุดที่พวกเขาจะทำการปล้นได้มาแล้ว แต่ก็ไม่ทำดังนั้นในกองคาราวานนั่นมีอะไรที่น่าจะเรียกเงินได้มากพอสมควร "ฮาริสตอบพร้อมกับคิดไปถึงใบหน้าสวยหวาน และริมฝีปากอวบอิ่มนั่นทำให้เขาต้องถอนหายใจออกมาอย่างอึดอัดใจด้วยอาการเหม่อลอยที่ไม่พ้นไปจากสายตาของฮัสซัน
"อะไร ๆที่เ้าว่าช่างน่าสนใจ เมื่อเ้าไม่บอก ข้าจะไปสืบดูเองละกัน"ฮัสซันหมุนม้าวิ่งกลับไปทางเดิมทันที นั่นทำให้ฮาริสควบม้าย้อนกลับไล่เพื่อนรักที่หยอกล้อกับความรู้สึกเขาอย่างรู้ทันด้วยความหงุดหงิด
ทั้งคู่ควบม้าแข่งกันบนทะเลทรายผืนกว้าง และเมื่อใกล้จะถึงตัวฮัสซันฮาริสก็พุ่งตัวกระแทกฮัสซันร่วงลงจากหลังม้ากลิ้งไปบนกองทรายรวมกลับพื้นพรมอันนุ่มนิ่ม
"ไอ้บ้า!"ฮัสซันสบถ ม้วนตัวลงบรรเทาแรงกระแทก กลิ้งไปตามเนินทรายก็จะรีบหยุดทรงตัวและผิวปากเรียกม้าให้วิ่งกลับมา เช่นเดียวกับฮาริสที่ยกนกหวีดที่แขวนที่คอเป่าเสียงเรียกม้าของเขาเช่นกัน
"หวงขนาดนี้ผู้หญิงแน่ๆ" ฮัสซันวิ่งเข้าหาม้าที่วิ่งกลับมาและดึงเชือกโหนตัวกลับขึ้นไปด้วยอาการหอบน้อยๆ มองเพื่อนรักด้วยรอยยิ้มล้อเลียน
"เออ"ฮาริสจำยอมรับ เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำกับสิ่งที่เขาทำตอนนี้แค่คิดว่าฮัสซันอาจจะเจอเธอ และอาจจะชอบเธอ เขาก็รู้สึกคุมตัวเองไม่อยู่และถ้าไม่ยอมรับ เขาเชื่อว่าไอ้บ้าฮัสซันต้องตามไปซุ่มดูเธอจริงๆ เขารู้จักมันดี
"วู้...!หญิงใดกันทำฮาริสของข้าเสียอาการขนาดนี้ ข้าชักอยากเห็น" ฮัสซันรู้สึกสนุกรู้สึกเหมือนได้เอาคืนฮาริส เมื่อเขาเป็ฝ่ายถูกฮาริสยกนาเดียมาขู่เขาไว้ตลอด
เมื่อได้คำตอบที่อยากได้ ทั้งคู่ก็กระตุกม้าออกตัวเดินกลับไปทางเดิมคุยกันไปตามประสาเพื่อนรักที่รู้ใจกันมานาน
"เดี๋ยวคงจะได้เห็นข้าเห็นฟาดูรส่งทหารกลุ่มหนึ่งมุ่งหน้าไปอะเมซิส เดาว่าต้องวางแผนอะไรสักอย่างเพราะถ้าหากจะปล้น กลางทะเลทรายน่าจะง่ายกว่าที่นั่น" ฮาริสยอมเปิดปาก ไหนๆเพื่อนเขาก็รู้เื่แล้วก็ให้ช่วยกันอีกแรง แม้เขาจะมั่นใจว่ารับมือไหว แต่ถ้ามี 2 คนก็คงจะง่ายสำหรับช่วยคนทั้งขบวนนั่น
"เ้าจะพิทักษ์นางสินะ"ฮัสซันเข้าใจวัตถุประสงค์ทันทีโดยไม่ต้องเอ่ยบอก
"คงทำได้เพียงเท่านี้"ฮาริสพยักหน้ารับคำ ในใจรู้สึกวูบไหวอย่างประหลาด
มันเป็ไปไม่ได้ที่นางจะยอมมาอยู่กับคนที่ใช้ชีวิตบนความเสี่ยงแบบเขายิ่งนางเป็ลูกผู้สูงศักดิ์ชีวิตนางก็ย่อมมากมายไปด้วยกฎระเบียบที่เขาไม่ควรจะเข้าไปทำให้มันยุ่งยากมากขึ้นกว่าเดิมรวมทั้งตัวเขาด้วย
"ความรัก ไร้พรมแดนเหตุใดเ้าจึงคิดยอมั้แ่ยังไม่ทันเริ่มเล่า"ฮัสซันตบบ่าเพื่อนรักอย่างปลอบใจ เข้าใจแล้วว่าฮาริสกำลังคิดอะไรอยู่
"ชีวิตของพวกเรามันเสี่ยงเกินไป"ฮาริสพูดจบก็กระตุกม้าวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ฮัสซันมองเพื่อนรักอย่างเห็นใจนี่เป็ครั้งแรกที่เขาเห็นฮาริสเครียดกับเื่หัวใจ
"ข้าจะช่วยเ้าเองฮาริส" ฮัสซันบอกผ่านสายลมและกระตุกบังเฮียนม้าตามฮาริสไปติดๆ
739
