เมื่อผมกลายเป็น NPC ในเกมสจอมยุทธ์

        บทที่ 49

        ตามหาเบาะแสสำคัญ

        ภายในเรือนพักบริเวณด้านหลังของตำหนัก สถานที่แห่งนี้ถูกทำเป็นที่เก็บของของตำหนักบูรพาใจกลางดึกทั่วทั้งท้องนภาถูกปกคลุมไปด้วยม่านเมฆสีดำสนิท

        หลังจากที่เกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้นหวงหมิงได้ย้อนกลับมาภายในสถานที่แห่งนี้อีกครั้งในช่วงยามราตรีของเขาย้อนกลับเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้เพราะว่าจำเป็นจะต้องมาดูว่ามันมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกันแน่

        ทั่วทั้งบริเวณเต็มไปด้วยความเงียบสงัดภายในสถานที่แห่งนี้ไร้ซึ่งเสียงของเหล่าผู้คนบริเวณรอบๆภายในบริเวณนี้ถูกกีดกันเป็นสถานที่ที่ห้ามให้ผู้ใดภายในตำหนักย่างกายเข้ามา

        หวงหมิงลักลอบออกจากตำหนักของตนเองในช่วงยามราตรีเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้เพื่อมาตรวจตนเองนั้นกำลังสงสัย

        เสียงเท้าก้าวเข้ามาภายในห้องขนาดใหญ่ที่เป็นห้องเก็บของสภาพทุกอย่างยังคงเป็นเหมือนเดิมในตอนที่หวงหมิงเดินทางเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้

        บุรุษร่างกายสูงโปร่งมีใบหน้าหล่อเหลาสวมใส่ชุดสีดำก้าวเข้ามาภายในห้องแห่งนี้ที่เต็มไปด้วยข้าวของระเกะระกะ

        หวงหมิงใช้ดวงตามองไปบริเวณรอบๆหลังจากที่ตัวของเขาก้าวเท้าเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้เรียบร้อยแล้ว

        ดวงตาของเขามองตรงไปบริเวณรอบๆหลังจากที่ใช้ดวงตาของตนเองมองไปบริเวณรอบๆสำรวจภายในสถานที่แห่งนี้เขาก็เริ่มทำการสำรวจต่อจากที่ตนเองนั้นยังคงสำรวจค้างเอาไว้

        ในช่วงยามกลางวันเขาทำการสำรวจภายในสถานที่แห่งนี้ไปได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้นมันก็มีพวกผู้คนเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้และก็รู้ว่ามันเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น

        พอเรื่องนี้กระจ่างออกไปผู้คนมากมายก็พากันเดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้ทำให้เขาต้องล่าถอยออกไปค้นหายังไม่เสร็จ

        ตอนนี้ไม่มีผู้ใดอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้ศพเองก็ถูกนำออกไปหมดแล้วหวงหมิงเลยคิดจะเดินทางกลับเข้ามาเพื่อสำรวจต่ออีกครั้ง

        หวงหมิงมั่นใจว่าคนพวกนั้นต้องการของบางอย่างและตัวของมันก็น่าจะยังไม่ได้รับออกไป

        หวงหมิงเดินไปบริเวณรอบๆเริ่มสำรวจมุมต่างๆและก็คิดไปพลาง “พวกมันน่าจะหาของสำคัญบางอย่างภายในสถานที่แห่งนี้ ”

        “ แต่ว่าของสำคัญที่พวกมันกำลังตามหามันคืออะไรกันล่ะภายในห้องเก็บของแห่งนี้ตัวของเราไม่รู้ด้วยว่าพวกมันกำลังตามหาอะไรอยู่”

        “ โดยทั่วไปแล้วผ่องแห่งนี้แทบจะไม่มีผู้ใดเดินทางเข้ามาเลยด้วยซ้ำมันถูกทำกลายเป็นห้องเก็บของที่ไม่มีผู้ใดเข้าออกเพราะแบบนั้นเลยไม่มีผู้ใดรู้ว่าของสำคัญภายในนี้ที่สำคัญมากพอที่จะให้พวกมันตามหาคืออะไร”

        หวงหมิงเริ่มทำการตามหาภายในสถานที่แห่งนี้อยู่สักพักใหญ่ๆเลยทีเดียวหลังจากที่โรงแรงตามหาไปประมาณสองชั่วยามก็ไม่พบเจออะไรภายในสถานที่แห่งนี้

        ช่วงเวลาสองชั่วยามที่ผ่านมาหวงหมิงคิดว่าตัวของเขานั้นน่าจะหาภายในสถานที่แห่งนี้อย่างละเอียด

        แต่ก็ไม่พบเจออะไรภายในสถานที่แห่งนี้ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก 

        “ ไม่มีของสำคัญอะไรเลยมันก็น่าจะมีของอะไรบางอย่างภายในสถานที่แห่งนี้สิแต่ว่าตัวของเราเองก็ตามหามันจนหมดแล้ว” 

        หวงหมิงโดยทั่วไปแล้วนิสัยของเขาจากโลกภายนอกเขาเป็นคนที่ค่อนข้างจะระมัดระวังและก็ระแวงเป็นอย่างมาก

        ในครั้งนี้เมื่อเจอปัญหาและปริศนาที่เกิดขึ้นกับตนเองเลยรู้สึกสงสัยว่ามันคืออะไรกันแน่

        ถ้าไม่ได้แก้ไขปัญหาเกี่ยวกับเรื่องนี้มันเองก็จะกลายเป็นปัญหาที่ติดอยู่ภายในใจของหวงหมิงทำให้ตัวของหวงหมิงรู้สึกไม่ดี

        อันที่จริงแล้วคนพวกนั้นตามหาอะไรมันอาจจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขาเลยแต่ว่าที่ทำแบบนี้ก็เพื่อความมั่นใจของตนเองและความสบายใจด้วย

        หวงหมิงยืนอยู่บริเวณใจกลางห้องหลังจากที่ทำการหามาอย่างเหนื่อยเหน็ดเขาได้หย่อนก้นของตนเองนั่งลงไปกับพื้นหวงหมิงทิ้งกายลงอย่างไม่สนน้ำหนัก “ ตู้บ!!! ”

        ร่างกายของเขาทิ้งกายลงไปนั่งตรงบริเวณพื้นอย่างเหนื่อยล้าหลังจากที่หามาประมาณสองชั่วยามเต็มๆ

        ทว่าในขณะที่ตัวของเขานั้นทิ้งกายลงไปกระแทกกับพื้นอย่างเต็มแรงกลับมีบางอย่างที่แปลกๆหวงหมิงขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากันแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย

        ตัวของมันในตอนนี้รู้สึกบางอย่างจริงๆ “เดี๋ยวนะความรู้สึกนี้มันอะไรกัน ”

        หวงหมิงมั่นใจว่าตัวของมันรู้สึกถึงบางอย่างที่น่าแปลกประหลาดหลังจากที่รู้สึกแบบนั้นรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและก็ก้มมองต่ำลงบริเวณพื้นที่ตนเองนั้นปล่อยกายทิ้งลงไป

        ดวงตามองต่ำลงที่พื้นนั้นพื้นบริเวณภายในห้องแห่งนี้มันเป็นพื้นใหม่หลังจากที่เขาหย่อนกายของตนเองนั่งลงไปอย่างเต็มแรง

        เมื่อก้นของเขากระแทกลงกับพื้นมันมีเสียงบางอย่างที่แตกต่างออกไปเสียงราวกับว่าบริเวณด้านล่างนั้นเป็นรูกลวงมีเสียงสะท้อนดังขึ้นมาด้านบน

        โดยทั่วไปแล้วถ้าคนธรรมดาทั่วๆไปคงไม่สามารถได้ยินอย่างแน่นอนแต่ว่าเขาเป็นผู้ฝึกฝนวรยุทธ์ลมปราณทำให้ประสาทสัมผัสถูกขัดเกลาเป็นอย่างดี

        เลยทำให้ตัวของเขานั้นสามารถสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างจากบริเวณด้านล่างจริงๆเพราะแบบนั้นเขาเลยมั่นใจว่าบริเวณด้านใต้นี้มันมีบางอย่างที่น่าแปลกประหลาด

        หวงหมิงไม่รีรอทำการนำเอามีดสั้นที่ตนเองพกมาเพื่อป้องกันตัวออกมาในทันทีมีดสันที่ตนเองนั้นพบมาเพื่อป้องกันตัวเขาใช้มันในการแทงลงไปที่พื้นก่อนที่จะเริ่มงัดพื้นไม้นั้นออกมา“ ปั้ง!!! ”

        เขาทำการงัดพื้นไม้ขึ้นพื้นไม้บริเวณด้านล่างถูกงัดขึ้นมาในตอนที่ทำการงัดมันขึ้นมามันหลุดออกมาและกลายเป็นว่าเขานั้นได้พบเจอกับช่องว่างบางอย่างบนพื้น

        ภายในนี้มันเป็นช่องว่างที่ถูกทำเอาไว้หวงหมิงมองลงไปพบเห็นกับกล่องสีดำกล่องนึงที่เป็นกล่องเหล็กปริศนา

        หลังจากที่มองเห็นเจ้าสิ่งนี้ตัวของเขาก็รู้ได้ในทันทีว่าเจ้าสิ่งนี้คือสิ่งที่พวกมันนั้นตามหากันอย่างแน่นอนภายในห้องนี้เขาค้นหาแทบจะหมดแล้วเหลือเพียงแค่บริเวณพื้นที่ไม่ได้ค้นหา

        ของสำคัญมันต้องถูกเก็บเอาไว้ภายในสถานที่แห่งนี้คนพวกนั้นเองก็คงจะคาดไม่ถึงเช่นเดียวกันว่าของสำคัญที่พวกมันตามหาเก็บเอาไว้ใต้พื้น 

        ช่องว่างนี้เป็นช่องว่างเล็กๆเท่านั้นเพราะแบบนั้นถ้าไม่ลองสังเกตหรือว่าสำรวจดูอย่างละเอียดคงจะไม่สามารถรู้ได้

        หวงหมิงยื่นมือลงไปและหยิบมันขึ้นมาหลังจากที่เขาหยิบมันขึ้นมาภายในมือของเขาดวงตามองต่ำลงที่มันอย่างรวดเร็ว

        หวงหมิงเริ่มทำการสำรวจเขาใช้มือของตนเองสำรวจกล่องปริศนาที่เป็นกล่องเหล็กสีดำสนิท

        กล่องเหล็กปริศนาเป็นกล่องเหล็กสีดำสนิทมีขนาดใหญ่ประมาณหนึ่งแต่มันก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากนัก

        โดยทั้งกล่องมันเป็นกล่องที่ถูกทำขึ้นมาจากเหล็กตอนนี้มันถูกปกคลุมไปด้วยคราบฝุ่นคาดการณ์จากสายตามันน่าจะถูกเก็บภายในสถานที่แห่งนี้มาหลายสิบปีไม่เช่นนั้นฝุ่นคงจะไม่ก็น่าขนาดนี้

        หวงหมิงหย่อนก้นลงนั่งที่พื้นเขามองสำรวจกล่องเหล็กนี้ก่อนที่จะใช้ปากของตนเองเป้าลมออกมาไล่ฝุ่นที่อยู่บริเวณรอบๆ“ ฟู่ๆๆ  ” 

        ฝุ่นพวกนั้นค่อยๆเบาบางลงเขาใช้มือของตนเองเช็ดมันอีกหนึ่งครั้งทำให้มองเห็นกล่องได้ชัดเจนมากขึ้นมันเป็นกล่องเหล็ก

        โดยกล่องเหล็กปริศนานี้เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไรดวงตาจ้องมองไปบริเวณด้านหน้าลองใช้ดวงตาประเมินดู

        [ ชื่อกล่องลึกลับ ระดับ ลี้ลับ ]

        [ รายละเอียดไม่ระบุ ]
 

        ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาแบบ “ ไอเทมประเภทลี้ลับ”

        “ ไอเทมประเภทนี้เป็นอีกหนึ่งไอเทมประเภทที่หายากภายในเกมโดยไอเทมประเภทนี้มันจะไม่สามารถระบุได้ว่าอยู่ในระดับใด”

        “ และก็ไม่สามารถรู้ได้ด้วยว่ามันคือไอเทมอะไรส่วนใหญ่แล้วจะเป็นกล่องหรือว่าพวกตำราสำคัญที่เก็บซ่อนอะไรสำคัญๆเอาไว้”

        “ แบบนี้ก็ได้ของดีมาแล้วน่ะสิ ”มุมปากของหวงหมิงยกยิ้มขึ้นมา

        ในตอนนี้ตัวของมันรู้สึกว่าตนเองนั้นพบเจอของดีโดยที่ตนเองไม่ได้คาดคิดมาก่อนหวงหมิงมองทางซ้ายขวาก่อนที่เขาจะนำเอาไม้ที่ตนเองนั้นงัดออกมาใส่ไปในจุดเดิมปกปิดร่องรอย

        หลังจากนั้นก็รีบเดินทางออกจากสถานที่แห่งนี้อย่างรวดเร็วมุ่งตรงกลับไปยังห้องพักของตนเองเพื่อไปสำรวจดูว่าสิ่งที่เขาได้มามันคืออะไรกันแน่

        …

        ณ ห้องพักของรัชทายาท

        จบบท