Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

    ตอนที่ห้าสิบเก้า เสียหน้า

    ตอนที่ห้าสิบเก้า เสียหน้า

    ไป่ซู่ประมุขสกุลไป่รู้สึกเสียหน้าอย่างมาก

    เมื่อได้ยินคำว่าเสี่ยวชุ่ยบอดี้การ์ดสาวคนสนิทของลูกสาววางแผนลอบสังหาร อ้าวป้าหม่า!!!

    จากตอนแรกที่อ้าวป้าหม่าปฏิเสธการติดต่อตลอดมาและเขาก็ยุ่งตลอดหลายวันนี้จากการต้องไปกล่าวยืนยันผู้ถือหุ้นและผู้ร่วมทุนต่างๆว่าสถานการณ์ทุกอย่างและกิจการยังคงเดิม

    แต่คำกล่าวของเขาแทบไม่มีผลอะไรเหมือนกำลังวิดน้ำออกจากเรือที่กำลังจะจมเงินไหลออกไปราวกับคนที่กำลังเสียโลหิตไปทีละนิดและยังไม่หยุดไหล จากการที่ผู้ถือหุ้นบางคนไม่มีความมั่นใจค่อยๆถอยห่างออกจากสกุลไป่

    แม้ทางเขาและทางสกุลอ้าวยืนยันอย่างหนักแน่นว่าสถานการณ์ของไป่มู่หลิงกับอ้าวป้าหม่าไม่มีผลต่อความเป็นมิตรที่ดีต่อกันอันยาวนานของสกุลไป่กับสกุลอ้าว

    แต่เขาก็ไม่อาจหยุดยั้งจิตใจของผู้คนได้

    เมื่อเห็นคนตกงานจำนวนมากจากการขายกิจการของสกุลอ้าวในเมืองหนึ่งโดยอ้าวป้าหม่า

    ทุกคนรู้สึกว่าทางสกุลอ้าวเชือดไก่ให้ลิงดู

    ผลกระทบก็ตามมาเป็นวงกว้างที่เขาต้องสร้างความมั่นใจให้กับพนักงานที่ทำงานกันมานานว่ากิจการของพวกเขาจะไม่ได้รับผลกระทบ

    และเขากำลังคอยลูกสาวสำนึกตนเองออกมาจากห้องเสียที

    แต่เธอกลับทำให้เรื่องราวทั้งหมดยุ่งยากขึ้นโดยการส่งคนไปลอบสังหารอ้าวป้าหม่า!!!

    ตอนแรกเขาติดต่อทางอ้าวป้าหม่ายังไม่ได้และตอนที่หู่ไห่ตงพ่อบ้านส่วนตัวของอ้าวป้าหม่าติดต่อมา แม้จะดึกดื่นค่อนคืนแค่ไหนเขาก็ยังพร้อมรับสายที่จะเจรจากัน คาดหวังไปในทางที่ดี

    เรื่องที่เขาเองได้ยินกับหูทำให้เขาแทบจะกุมหัวใจด้วยความเจ็บปวดจากความอับอายและความโมโห

    “เสี่ยวชุ่ย นัง-- นังเด็กไม่รักดีทำไมถึงทำอย่างนี้”

    “ไม่ใช่นะคะ ท่านไป่ ก็อ้าวป้าหม่าทำให้คุณหนูแต่งงานแบบไม่เต็มใจ”

    เสี่ยวชุ่ยพยายามแก้ตัวทั้งที่เป็นนักฆ่ามาจากอีกโลกหนึ่งที่อยู่ในร่างเสี่ยวชุ่ยก็ตามท่าทางสันดานของความเป็นคนรับใช้นั้นไม่สามารถแก้กันได้ง่ายๆนั่นเอง

    โอเค ผมเองก็คงว่าเสี่ยวชุ่ยไม่ได้เพราะผมเองก็รับผลประโยชน์ของการเป็นอ้าวป้าหม่าและต้องรับไปในความรับผิดชอบของอ้าวป้าหม่าเหมือนกัน

    และอีกอย่างแม่คุณ แก้ตัวพรรค์นี้มิน่าตัวร้ายในเรื่องถึงได้วางแผนการอะไรได้ง่ายดายในการลอบสังหารเธอ

    ท่าทางเธอจะมีความสามารถในการลอบสังหารขั้นสูงแต่ความสามารถสามัญสำนึกนั้นตกต่ำติดใต้ถุนนั่นเอง

    เหมือนกับแก้ตัวว่า

    “แวมไพร์ที่เห็นนั้นไม่ใช่โลลิครับท่านผู้ตรวจการยูเอ็นที่แท้จริงแล้วเธอมีอายุหลายพันปีแล้ว”

    มันแก้ตัวไม่ขึ้นแน่ๆ

     

    “เธอไม่ใช่คนของสกุลไป่อีกต่อไปแล้ว”

    ไป่ซุ่ประกาศอย่างกราดเกรี้ยว

    “ไม่นะคะ นายท่านยกโทษให้ชั้นสักครั้งเถอะค่ะ”

    อืมน่าสนใจจริงๆที่สุดยอดนักฆ่าพยายามขอร้องเพื่อจะเป็นคนรับใช้คนอื่นต่อไปอย่างนี้เฮ้อแบบเดียวกับสุดยอดมือสังหารหรือซีอีโอ ยอมแต่งงานอย่างไม่เต็มใจ แทนที่จะใช้ความสามารถของตนเองฆ่าท่านย่าหรือประมุขสกุลที่ตนเองอยู่สินะ?

    “อะ แฮ่ม ผมไม่อยากก้าวก่ายการตัดสินใจของคุณลุงไป่แต่หากขับไล่เสี่ยวชุ่ยออก คุณลุงไป่ อยากจะปฏิเสธความรับผิดชอบต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนี้หรือครับ?”

    ผมต้องเบรกไว้ก่อนที่เรื่องราวจะไปกันใหญ่โต


    แวมไพร์ที่อายุหลายร้อยปีแล้ว