ตอนที่ห้าสิบเก้า เสียหน้า
ไป่ซู่ประมุขสกุลไป่รู้สึกเสียหน้าอย่างมาก
เมื่อได้ยินคำว่าเสี่ยวชุ่ยบอดี้การ์ดสาวคนสนิทของลูกสาววางแผนลอบสังหาร อ้าวป้าหม่า!!!
จากตอนแรกที่อ้าวป้าหม่าปฏิเสธการติดต่อตลอดมาและเขาก็ยุ่งตลอดหลายวันนี้จากการต้องไปกล่าวยืนยันผู้ถือหุ้นและผู้ร่วมทุนต่างๆว่าสถานการณ์ทุกอย่างและกิจการยังคงเดิม
แต่คำกล่าวของเขาแทบไม่มีผลอะไรเหมือนกำลังวิดน้ำออกจากเรือที่กำลังจะจมเงินไหลออกไปราวกับคนที่กำลังเสียโลหิตไปทีละนิดและยังไม่หยุดไหล จากการที่ผู้ถือหุ้นบางคนไม่มีความมั่นใจค่อยๆถอยห่างออกจากสกุลไป่
แม้ทางเขาและทางสกุลอ้าวยืนยันอย่างหนักแน่นว่าสถานการณ์ของไป่มู่หลิงกับอ้าวป้าหม่าไม่มีผลต่อความเป็นมิตรที่ดีต่อกันอันยาวนานของสกุลไป่กับสกุลอ้าว
แต่เขาก็ไม่อาจหยุดยั้งจิตใจของผู้คนได้
เมื่อเห็นคนตกงานจำนวนมากจากการขายกิจการของสกุลอ้าวในเมืองหนึ่งโดยอ้าวป้าหม่า
ทุกคนรู้สึกว่าทางสกุลอ้าวเชือดไก่ให้ลิงดู
ผลกระทบก็ตามมาเป็นวงกว้างที่เขาต้องสร้างความมั่นใจให้กับพนักงานที่ทำงานกันมานานว่ากิจการของพวกเขาจะไม่ได้รับผลกระทบ
และเขากำลังคอยลูกสาวสำนึกตนเองออกมาจากห้องเสียที
แต่เธอกลับทำให้เรื่องราวทั้งหมดยุ่งยากขึ้นโดยการส่งคนไปลอบสังหารอ้าวป้าหม่า!!!
ตอนแรกเขาติดต่อทางอ้าวป้าหม่ายังไม่ได้และตอนที่หู่ไห่ตงพ่อบ้านส่วนตัวของอ้าวป้าหม่าติดต่อมา แม้จะดึกดื่นค่อนคืนแค่ไหนเขาก็ยังพร้อมรับสายที่จะเจรจากัน คาดหวังไปในทางที่ดี
เรื่องที่เขาเองได้ยินกับหูทำให้เขาแทบจะกุมหัวใจด้วยความเจ็บปวดจากความอับอายและความโมโห
“เสี่ยวชุ่ย นัง-- นังเด็กไม่รักดีทำไมถึงทำอย่างนี้”
“ไม่ใช่นะคะ ท่านไป่ ก็อ้าวป้าหม่าทำให้คุณหนูแต่งงานแบบไม่เต็มใจ”
เสี่ยวชุ่ยพยายามแก้ตัวทั้งที่เป็นนักฆ่ามาจากอีกโลกหนึ่งที่อยู่ในร่างเสี่ยวชุ่ยก็ตามท่าทางสันดานของความเป็นคนรับใช้นั้นไม่สามารถแก้กันได้ง่ายๆนั่นเอง
โอเค ผมเองก็คงว่าเสี่ยวชุ่ยไม่ได้เพราะผมเองก็รับผลประโยชน์ของการเป็นอ้าวป้าหม่าและต้องรับไปในความรับผิดชอบของอ้าวป้าหม่าเหมือนกัน
และอีกอย่างแม่คุณ แก้ตัวพรรค์นี้มิน่าตัวร้ายในเรื่องถึงได้วางแผนการอะไรได้ง่ายดายในการลอบสังหารเธอ
ท่าทางเธอจะมีความสามารถในการลอบสังหารขั้นสูงแต่ความสามารถสามัญสำนึกนั้นตกต่ำติดใต้ถุนนั่นเอง
เหมือนกับแก้ตัวว่า
“แวมไพร์ที่เห็นนั้นไม่ใช่โลลิครับท่านผู้ตรวจการยูเอ็นที่แท้จริงแล้วเธอมีอายุหลายพันปีแล้ว”
มันแก้ตัวไม่ขึ้นแน่ๆ
“เธอไม่ใช่คนของสกุลไป่อีกต่อไปแล้ว”
ไป่ซุ่ประกาศอย่างกราดเกรี้ยว
“ไม่นะคะ นายท่านยกโทษให้ชั้นสักครั้งเถอะค่ะ”
อืมน่าสนใจจริงๆที่สุดยอดนักฆ่าพยายามขอร้องเพื่อจะเป็นคนรับใช้คนอื่นต่อไปอย่างนี้เฮ้อแบบเดียวกับสุดยอดมือสังหารหรือซีอีโอ ยอมแต่งงานอย่างไม่เต็มใจ แทนที่จะใช้ความสามารถของตนเองฆ่าท่านย่าหรือประมุขสกุลที่ตนเองอยู่สินะ?
“อะ แฮ่ม ผมไม่อยากก้าวก่ายการตัดสินใจของคุณลุงไป่แต่หากขับไล่เสี่ยวชุ่ยออก คุณลุงไป่ อยากจะปฏิเสธความรับผิดชอบต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนี้หรือครับ?”
ผมต้องเบรกไว้ก่อนที่เรื่องราวจะไปกันใหญ่โต

แวมไพร์ที่อายุหลายร้อยปีแล้ว