Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

เสียงของแมมมอนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเมื่อผมได้ยินแบบนั้นก็ส่งพลังเวทย์เกือบทั้งหมดที่เหลืออยู่ไปหาแมมมอนทันทีส่วนสาเหตุที่ผมต้องเหลือพลังเวทย์เอาไว้ก็เพราะ ถึงแม้ว่าการโจมตีนี้จะสามารถจัดการกับบอสของประตูมิติอย่างเซนทอร์ได้มันก็ไม่ได้หมายความว่า หลังจากที่ผมออกไปจะไม่ได้เจอกับปีศาจอีกเพราะแบบนี้ผมเลยต้องเหลือพลังเวทย์เพืื่อเตรียมพร้อมเอาไว้ในระหว่างที่ผมคิดศรเวทย์ทางผมและของเ เซนทอร์ มันก็เริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆนี้มันจะใหญ่ไปถึงขนาดไหนกันเนี่ย ผ่านไปไม่นานก็มีเสียงดังขึ้น 2 เสียง
" ฟุบ "เสียงของลูกศรเวทย์ของเซนทอร์ยิ่งตรงเข้ามาหาผม" ฟุบ "เสียงของ แมมมอน ยิงลูกศรออกไปทางเดียวกัน
ศรเวทย์ทั้ง 2 ตอนนี้กำลังพุ่งตรงเข้า หากันและกัน ด้วยความเร็วและพลังจำนวนมหาศาล
" ตูม!!!!!! "
เสียงของศรเวทย์ทั้ง 2 ปะทะกันจนเกิดเสียงดังสนั่นไปทั่ว หลังจากนั้นก็มีแรงลมที่รุนแรงมากๆเกิดขึ้้น. ตัวผมก็ใช้มือซ้ายที่ไม่ได้ถือคันธนูอยู่เกราะที่ก้อนหินขนาดใหญ่ทีี่อยู่ข้างนี้มันแรงลมอะไรกันเนี่ย ทำไมมันรุนแรงขนาดนี้แบบนี้สินะการดวลครั้งสุดท้ายทั้ง 2 ฝ่ายต่างทุมพลังที่เหลืออยู่เพื่อยิงมันออกมาหลังจากนั้นสักพักแรงลมที่กำลังพัดมาทางผมอยู่นั้นมันก็หายไป จากนั้นแมมมอนก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่กำลังโล่งใจ
[ จบแล้วสินะ ]
จบแล้วงั้นเหรอ.....นี้หมอนี้จะบอกว่าการโจมตีที่ดวลกันเมื่อกี้สามารถเอาชนะมันได้แล้้วสินะ
" หมายความว่าชนะแล้วงั้นเหรอ "
[ ใช้ตอนนี้มันไม่อยู่ในสภาพที่สามารถที่จะต่อสู้ได้แล้ว ]
" งั้นตอนนี้ก็รีบไปเก็บแกนเวทย์ของมันแล้วก็รีบออกไปดีกว่า "
[ เก็บงั้นเหรอ ]แมมมอนร้องออกมาด้วยน้ำเสียงที่กำลังตกใจ[ ไม่ใช้ว่าจะให้ข้าดูดพลังของมันอย่างงั้นเหรอ เก็บนี้หมายความว่าไง ]
" ดูดอีกแล้วเหรอตั้งแต่ที่เข้ามาก็ดูดพลังจากปีศาจทุกตัวจนฉันไม่ได้้อะไรแล้วนะ"
[ ถ้าไม่ทำแบบนั้นจะชนะเจ้า เซนทอร์ที่กำลังนอนอยู่ตรงนั้นได้เหรอ ]
ผมเมื่อได้ยินแมมมอนพูดออกมาก็หันไปมองทาง เซนทอร์ ที่กำลังนอนหงายอยู่พร้อมกับบาดแผลที่อยู่บนร่างมากมาก มันก็จริงอย่างที่แแมมมอนมันพูดออกมานะถ้าเราไม่มีมันที่กลายเป็นธนูละก็ อาจจะเอาชนะเจ้านี้ไม่ได้ แต่ว่าเรื่องนั้นก็ส่วนเรื่องนั้นเรื่องนี้มันก็ส่วนเรื่องนี้จะเอามารวมกันไม่ได้
" งั้นตอนนี้ฉันของเก็บมันไปก่อน แล้วหลังจากที่เอาไปโชว์ให้คนด้านนอกเห็นแล้วก็จะให้นายดูดพลังของมัน "
[ อืม ถ้าเป็นแบบนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ว่าทำไมต้องเอาไปโชว์พวกนั้นด้วย ]
" เป็นคำถามที่ดีสาเหตุที่ฉันอยากเอามันออกไปด้านนอกด้วยก็เพราะ เอามันไปเป็นเยื่อล่อพวกสมาคม ฮันเดด ยังไงละ "
[ เพื่อ....มันหน้าที่ของเจ้างั้นเหรอที่ต้องไปจัดการกับพวกมัน ]แมมมอนตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่กำลังประหลาดใจ
" เรื่องนั้นมันก็มีเหตุผลอยู่ ตอนนี้รีบไปเก็บแกนเวทย์ของมันแล้วก็รีบออกไปก่อนดีกว่า "
หลังจากที่ผมพูดจบผมก็เดินไปตรงที่เจ้า เซนทอร์ ที่กำลังนอนอยู่บนพื้นจากนั้นผมก็เอาแกนเวทย์มนต์ออกมาจากตัวของมัน
" เรียบร้อย "
[ อย่าลืมสะละว่าจะเอาแค่ไปโชว์พวกนั้นเชยๆ แล้วก็ให้ข้าดูดพลังมัน ]
" แน่นอนๆ "
จากนั้นผมก็เดินออกมาจากห้องของบอสทันที ระหว่างที่ก็เจอกับพวกปีศาจมนุษย์สัตว์ต่างๆอยู่บ้างแต่มันก็ไม่ได้้เป็นปัญหาอะไร จนตอนนี้ผมก็เดินมาถึงประตูทางออกจากที่นี้แล้ว" ในที่สุดเรื่องวุ้นวายก็จบสักทีหวังว่าคงไม่มีเรื่องมาให้ปวดหัวอีกแล้วนะ "

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 83 เดินทางกลับ

คล้ายกับเรื่องHunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ} ที่คุณอ่าน

Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 83 เดินทางกลับ

คล้ายกับเรื่องHunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ} ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้