ฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก

“ที่ว่าเจ้าเตรียมจะก่อกบฏนั้น มันเกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นรึ ... ถึงยังไงข้าก็เป็นหนึ่งราชวงศ์เหมือนกันในตอนนี้ ทำไมเจ้าถึงคิดที่จะกบฏท่านพ่อกันล่ะ..” รีออนขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะกล่าวถามกับออทาร์ตรงๆ“ท่านพี่.. ท่านเข้าใจผิดแล้วขอรับ ข้าไม่ได้คิดที่จะกบฏท่านพ่อเลย แต่คนที่ข้าต้องการจะต่อสู้ด้วยคืออาจารย์ของท่านแม่ข้าเองขอรับ ในตอนแรกข้าก็ไม่เคยได้รู้เลยว่าเขาคนนั้นจะปรากฏอยู่ที่เมืองหลวงของเรา ตามหน้าประวัติศาสตร์แล้ว เขาคนนั้นทำเรื่องที่เสื่อมเสียต่อทั้งอาณาจักร ผู้คนทั่วทั้งทวีปแห่งนี้ เขาคนนั้นคือ จักรพรรดิมนตราแห่งความมืด ‘ซิกเทอรัส’ ข้ากำลังรวบรวมกำลังพลเพื่อต่อกรกับมันอยู่ขอรับ”ออทาร์กล่าวออกมาด้วยสีหน้า และน้ำเสียงที่ดูเศร้าใจ เรื่องทั้งหมดนี้มันอาจจะเป็นเพราะตัวของท่านแม่เขาที่กระหายในอำนาจบ้านเมือง หรือจริงๆมันอาจจะเป็นเพราะเขาเองก็ได้ เพราะท่านแม่ของเขามักจะกล่าวกับเขาเสมอๆว่าทุกๆอย่างที่ท่านแม่ทำก็เพื่อตัวของเขาในอนาคต ในเมื่อเรื่องมันเกิดที่ตัวของเขา และท่านแม่ก็ต้องเป็นตัวของเขานี่แหละเป็นคนหยุดเรื่องทุกอย่าง “อื้ม.. ข้าก็พอจะเดาได้อยู่ว่ามีอะไรแปลกๆในราชวัง พลังงานที่ข้าสัมผัสได้ในตอนนั้น คงจะเป็นชายคนนั้นจริงๆ แต่ก็ช่างเถอะ แล้วเจ้าวางแผนเอาไว้อย่างไรล่ะ ข้าก็ไม่ได้สนิทกับใครมากเป็นพิเศษ จะให้สู้กับชายคนนั้นตรงๆมันก็เป็นเรื่องยาก..”รีออนที่พอจะทราบความจริงแล้วเขาก็ไม่ได้คิดที่จะทำอะไรเป็นพิเศษ ว่ากันตามตรงตัวของรีออนนั้นไม่ได้เป็นคนในตั้งแต่แรก เขาไม่จำเป็นต้องให้ความสนใจกับเรื่องพวกนี้เลย แต่ท่านแม่ เซฟีน่าเองก็ต้องใช้ชีวิตภายในวังหลวงแห่งนั้น จะไม่ทำอะไรเลยก็เป็นไปไม่ได้ อย่างน้อยๆเขาก็คิดกับทั้งสองคนนั้นเหมือนกับครอบครัวที่เขามีที่ต่างโลกแห่งนี้ ถ้าเขาพอที่จะช่วยเหลืออะไรได้บ้างก็อยากจะช่วย “ก็ตามที่ข้ากล่าวออกไป ข้าคงต้องขอกู้ยืมอัญมณีของท่าน จากที่ข้าทราบมาขุนนางหลายคน หรือแม้แต่ดยุคบางคนก็ถูกอำนาจในการชักจูงจิตใจของมนตรา ‘สะกดใจ’ ของซิกเทอรัสเข้าไป แต่ถ้าหากข้าคาดเดาไม่ผิด มนตราบทนี้มันก็มีขีดจำกัดเช่นกัน ที่พอจะหาข้อมูลได้นั้นมันจำกัดจำนวนคนที่สามารถสะกดได้ หากข้าขอซื้ออัญมณีจำพวกป้องกันมนตราในจำนวนราวๆ 25 ชิ้น และต้องเป็นระดับมากพอที่จะป้องกันมันได้อย่างสมบูรณ์ ท่านพี่จะคิดราคาข้าเท่าไรอย่างนั้นหรือขอรับ...”ออทาร์นั้นศึกษามันมาเป็นอย่างดี เขาเคยสงสัยคนที่รักอาณาจักรอย่างท่านตาทำไมถึงได้เปลี่ยนไปขนาดที่เขายังจำไม่ได้ ตั้งแต่เด็กๆท่านตาเอาแต่สอนถึงความจงรักภักดีต่อระบบกษัตริย์ที่ท่านเคารพ แต่ปัจจุบันท่านตาเหมือนกับคนที่สูญเสียตัวตนไปราวกับถูกควบคุมอยู่ และเขาเชื่อว่าทั้งหมดนั้นมันเกิดจากเขาคนนั้นอย่างแน่นอน และเมื่อออทาร์ได้เห็นอัญมณีของท่านพี่ของตนก็เริ่มเห็นความหวังขึ้นมาบ้างแล้วกับศึกครั้งนี้ “25 ชิ้นอย่างนั้นรึ.. ถ้าระดับที่พอจะป้องกันได้อย่างสมบูรณ์นั้นก็ต้องใช้เครื่องประดับระดับมายาเท่านั้น จำนวนสินค้านั้นมีพอก็จริง แต่ราคาของมันก็ไม่ใช่เล่นๆเลย ชิ้นหนึ่งขายแบบถูกๆก็ 5 ล้านเหรียญทองเข้าไปแล้ว ราคารวมก็ประมาณ 125 ล้านเหรียญทอง ข้าคิดว่ามันจะสูงเกินไปหรือเปล่าเท่านั้น..”รีออนพยายามคำนวณเรื่องของราคาที่ออทาร์จะต้องใช้จ่าย แต่อีกใจหนึ่งเขาก็อยากจะช่วย ให้เปล่าๆเลยก็ได้ เพราะถึงยังไงราคาต้นทุนมันอยู่เพียงแค่ประมาณ 10 ล้านเหรียญทองเท่านั้นจากค่าวัตถุดิบ แต่ถ้าจะให้ฟรีมันก็ไม่ใช่วิถีของพ่อค้า และถ้ามันมีครั้งแรกแล้วมันก็ย่อมจะมีครั้งที่สอง และสามตามมาอย่างไม่สิ้นสุด มันเป็นอะไรที่เขาไม่ค่อยชอบใจเท่าไรนัก“เงินจำนวนเท่านั้นข้าไม่สามารถจ่ายได้ทีเดียว แต่ถ้าท่านพี่ให้ข้ากู้ยืมข้าเชื่อว่าต่อปีข้าสามารถคืนให้กับท่านได้ 10 ล้านเหรียญทองขอรับ ใช้เวลาเพียงประมาณ 13 ปีข้าก็สามารถคืนหนี้ทั้งหมดได้ขอรับ..” ออทาร์กล่าวออกมา แคทเทอรีนที่ได้ยินอย่างนั้นก็เริ่มใจอ่อนเมื่อได้ยินเรื่องราวอย่างนี้“ท่านพี่เจ้าคะ นี่ก็เพื่ออาณาจักรนะเจ้าคะ ..ท่านพี่พอจะช่วยเหลืออย่างไรได้บ้างหรือไม่เจ้าคะ..” ถึงอย่างนั้นแคทเทอรีนเองก็เป็นประชาชนของอาณาจักรซาทารอสมาตั้งแต่เกิด เธอทนไม่ได้หรอกที่จะเห็นบ้านเมืองเกิดของตนตกอยู่ในอันตราย รีออนที่ได้ยินเขาก็เงียบ และได้ใช้ความคิดของตนอยู่พักใหญ่ โดยที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย พวกเขาทั้งแคทเทอรีนทั้งออทาร์ต่างก็รอปากคู่นั้นที่เอ่ยออกมาอย่างใจจดใจจ่อ สักพักหนึ่งรีออนก็ถอนหายใจออกมาดังq“จริงๆข้าก็ไม่อยากจะทำอะไรทั้งนั้น อยากจะใช้ชีวิตกับการเดินทาง ทำในสิ่งที่อยากจะทำ แต่เมื่อพวกเจ้าขอร้องข้าขนาดนี้ นอกจากนี้ยังมีท่านแม่กับเซฟีน่าอีก.. ข้าก็คงจะอยู่เฉยๆไม่ได้เช่นกัน เอาเป็นว่าไหนๆก็จะช่วยแล้ว ก็ต้องช่วยให้มันสุดโต่งไปเลยก็แล้วกัน.. 25 ชุดไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ข้าต้องการเมืองที่ติดกับชายทะเลเป็นข้อแลกเปลี่ยน ไปเอ่ยเรื่องนี้กับท่านพ่อซะ เจ้าอาจจะไม่เคยรู้ แต่ท่านพ่อนั้นเก่งนะจะบอกให้..” รีออนกล่าวออกมาแบบคลุมเครือมันเล่นเอาทั้งสองมึนงงไปชั่วขณะหนึ่ง รีออนเห็นอย่างนั้นก็ได้อธิบายต่อทันที“ที่ข้าบอกว่าข้าจะช่วยนั้น ข้าจะเป็นคนออกหน้าให้กับเจ้าเอง ให้เจ้ากับท่านพ่อทำงานกันในเงามืด เจ้าควรกลับไปบอกเรื่องนี้กับท่านพ่อ ไม่ซิ ข้าควรจะเรียกมาคุยที่นี่น่าจะเหมาะสมกว่า จากนั้นข้าจะขอรับเมืองชายทะเลติดกับอาณาจักรอาเลเน่เป็นฐานบัญชาการแบบเปิดเผย หากพวกเจ้าพลาดท่าก็ยังมีที่ให้กลับอยู่ นอกจากนี้ข้าจะสนับสนุนเป็นเครื่องประดับอื่นๆให้กับทหารอย่างเพียงพอพร้อมกับฝึกพวกเขาให้เป็นทหารที่แข็งแกร่ง เตรียมในกรณีที่อาจจะเกิดสงครามกลางเมือง .. สงสัยข้าคงต้องกลับไปเป็นคนร้ายในสายตาของประชาชนอีกครั้งแล้วล่ะมั้ง..” รีออนกล่าว แผนการในครั้งนี้นับว่าใหญ่หลวงนัก ถ้าจบเรื่องนี้ไปแล้ว ขออย่าให้มีอะไรมาให้ปวดหัวอีกเลย เขาอยากใช้ชีวิตเรียบๆง่ายๆ เดินทางท่องเที่ยวไปทั่วทั้งโลก อยากเห็นสิ่งอื่นๆที่ไม่เคยเห็น โลกนี้มันก็ยังมีสถานที่อีกเยอะรอเขาไปหาอยู่ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะทุ่มสุดตัวเพื่อให้ทุกอย่างมันจบอย่างรวดเร็วที่สุด เพื่อการนั้นเองก็ต้องทำให้องค์รัชทายาทนั้นมีชื่อเสียงในด้านดีเพื่อที่จะได้ขึ้นครองราชย์สมบัติต่อไปได้ ส่วนเขานั้นให้ชื่อเสียงด้านลบเหมือนเดิมดีแล้ว เขาไม่อยากกลับไปนั่งบนบัลลังก์อย่างที่รีออนคนก่อนได้นั่งทับเอาไว้...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 72

คล้ายกับเรื่องฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก ที่คุณอ่าน

ฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 72

คล้ายกับเรื่องฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้