กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

จิตวิญญาณถึงกับนิ่งจนพูดไม่ออกเพราะสิ่งที่หลินเฟยพูดมันไม่ใช่การแนะนำแล้วแต่มันคือการอ่านขาดเพียงแต่จ้องมองก็สามารถบอกสิ่งที่สัตว์อสูรจะเคลื่อนตัวหรือจะทำอะไรก็ได้ การกระทำแบบนี้มันยากมากๆเพราะในหัวจะต้องคิดรูปแบบของการเคลื่อนที่ที่หลากหลายแค่นั้นไม่พอยังต้องคาดเดาจิตใจของอีกฝ่ายด้วย
''เจ้าเด็กปีศาจ ข้าอยากจะรู้นักว่าในหัวของเจ้ามันมีอะไรอยู่กันแน่''จิตวิญญาณจ้องมองด้วยท่าทางจริงจังขณะที่หลินเฟยอยู่ในสภาพที่มีใบหน้าขาวซีดเพราะมันเป็นการกระทำที่เกินตัวถึงหลินเฟยจะไม่ได้เสียพลังปราณแต่สมองของหลินเฟยมันถูกเร่งและใช้งานหนักมากเกินไป
''เหอะ เหอะ ผู้อาวุโสข้าขอพักอีกสักครู่ก่อนจะเริ่มทดสอบอีกครั้ง''หลินเฟยไม่รอคำตอบของจิตวิญญาณจากนั้นจึงเดินไปนั่งพิงกับกำแพงห้องเพื่อพักฟื้นตัว
''ไม่มีปัญหา ยังไงเจ้าก็ผ่านการทดสอบไปแล้ว...ส่วนเจ้านับว่าโชคดีที่มีคนรักแบบนั้นตอนนี้เจ้าผ่านการทดสอบและนั่นคือของรางวัลของเจ้า''สมุนไพรสุริยาลอยไปหาลู่หลินจนลู่หลินรีบคว้าเอาไว้แล้วรีบมาหาหลินเฟยนางไม่ได้สนอาการบาดเจ็บของตัวเองเลยแม้แต่น้อยเพราะดูจากอาการของหลินเฟยนางคิดว่าหลินเฟยมีสภาพที่ย่ำแย่กว่านางมากนัก
''คะ...คุณชาย ท่านเป็นยังไงบ้าง''ลู่หลินถามออกมาด้วยความเป็นห่วง ขณะที่หลินเฟยพยายามฝืนยิ้มจากนั้นหลินเฟยก็ผ่อนลมหายใจเบาๆ
''ข้าไม่เป็นอะไรมากหรอก ถ้าได้จับหน้อกของเจ้าอีกสักครั้งข้าอาจจะหายดี...''
''นี่ท่าน เวลาแบบนี้ท่านยังจะล้อเล่นอีก''หลินเฟยกรอกตาเพราะเมื่อใดที่ลู่หลินโมโหนางจะเปลี่ยนคำเรียกปกตินางจะเรียกหลินเฟยว่าคุณชายแต่พอนางไม่พอใจนางจะเรียกหลินเฟยว่าท่านทันที
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าไม่ได้เป็นอะไรหรอกพักสักหน่อยก็ดีขึ้นเอง ว่าแต่พ่อของเจ้าโดพิษเยือกแข็งมากี่ปีแล้วหละ''หลินเฟยถามสิ่งที่สงสัยออกไปทันทีเพราะพิษเยือกแข็งจะพรากชีวิตของคนที่โดนพิษตอนครบ10ปีพอดี
''เกือบ9ปี...เดี๋ยวนะคุณชายรู้ได้ยังไงว่าพ่อของข้าโดนพิษเยือกแข็ง''ลู่หลินตื่นตระหนกเพราะนางไม่คิดว่าหลินเฟยจะรู้และถึงเรื่องนี้จะมีหลายคนที่รู้แต่กับหลินเฟยมันไม่น่าจะรู้ได้เลย
''โอ้...แล้วเจ้ามีคนที่หลอมโอสถ9สุริยันได้หรือยัง''เมื่อหลินเฟยถามออกไปลู่หลินกลับทำหน้าตาไม่รู้เรื่องอะไรนั่นทำให้หลินเฟยพอคาดเดาเรื่องทั้งหมดได้ จากนั้นหลินเฟยก็ส่ายหน้าแล้วเริ่มพูดขึ้นอีกครั้ง
''คนที่โดนพิษเยือกแข็งสามารถอยู่ได้แค่10ปีเท่านั้น เมื่อครบ10ปีจะต้องตายโดยที่ไม่มีทางหลีกหนีไปไหนได้และทางเดียวที่จะช่วยได้คือเม็ดโอสถ9สุริยันที่มีสมุนไพรสุริยาที่เจ้าได้มาเป็นส่วนผสมหลัก...''
''นะ...นี่...''ลู่หลินรู้สึกหมดแรงที่ได้ยินหลินเฟยพูดแบบนั้นเพราะนางไม่รู้เรื่องเม็ดโอสถ9สุริยันเลยสักนิดและที่นางต้องการสมุนไพรต้นนี้เพียงเพราะต้องการให้พ่อของนางใช้มันเพื่อต้านทานความหนาวเย็นเท่านั้นแต่เมื่อรู้แบบนี้นางถึงทำกับอะไรไม่ถูก
''คุณชายท่านพ่อจะรู้จักคนที่หลอมโอสถนี้ได้มั้ย...ไม่...ข้าต้องรีบกลับไปแล้วหาคนที่หลอมมันได้''แสยะยิ้มขึ้นมันคงไม่มีใครสามารถหลอมมันได้นอกจากหลินเฟย แต่สิ่งที่หลินเฟยไม่เข้าใจคือทำไมคนที่วางยาพิษถึงเลือกใช้พิษเยือกแข็งที่ใช้เวลาตั้ง10ปีกว่าฆ่าอีกฝ่ายตายด้วย
''เจ้าไม่ต้องเสียเวลาไปหาหรอก สูตรโอสถสูตรนั้นมันหายไปตั้งนานแล้วแถมถ้าเจ้าประกาศหาคนหลอมโอสถเจ้าไม่คิดหรือว่าศัตรูที่วางยาพ่อเจ้าจะไม่ขัดขวางแล้วเข้ามาโจมตีพ่อของเจ้า''หลินเฟยพูดเพื่อเตือนสติหากลู่หลินทำแบบนั้นก็เท่ากับว่าเร่งเวลาตายของพ่อนางเท่านั้น
''ฮึก...''เมื่อหลินเฟยพูดออกไปลู่หลินก็เริ่มร้องไห้ นางไม่สามารถทนได้หากพ่อของนางต้องตายจากไปฟุ่บ! แต่หลินเฟยไม่ได้สนที่ลู่หลินร้องไห้ ตอนนี้หลินเฟยลุกขึ้นแล้วเดินไปตรงกลางห้องอีกครั้งก่อนจะหยุดลงแล้วเริ่มพูดบางอย่างจนทำให้ลู่หลินมีความหวัง
''เมื่อเจ้ากลับไปแล้วให้นำพ่อของเจ้าไปหาท่านไป๋เทียนที่เป็นนักอาคมระดับ3ของเมืองสีชาด จากนั้น...ให้บอกกับท่านไป๋เทียนว่าหลินเฟยให้พาไปที่บ้านของเค้า หากเจ้าเชื่อใจข้า...พ่อของเจ้าจะได้รับการรักษาส่วนตอนนี้ผู้อาวุโสข้าเลือกกรงขังนั้น''หลินเฟยมีความรู้สึกบางอย่างเกี่ยวกับการทดสอบภายในวิหารมันเหมือนกับว่าจะมีเพียงคนเดียวที่ได้ไปที่ชั้น4
''ตามที่ต้องการ''การต่อสู่รอบที่2ของหลินเฟยไม่ได้ยากนักเพราะสัตว์อสูรตัวนั้นไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมากเพียงไม่นานหลินเฟยก็ได้รับชัยชนะพร้อมกับของรางวัลที่ต้องการ
''ดูเหมือว่าคนใกล้ตัวของเจ้าจะใกล้ตายแล้วสินะถึงได้ต้องการสมุนไพรทั้ง2ต้นนั้น''จิตวิญญาณพูดขึ้นมาซึ่งมันทำให้หลินเฟยแปลกใจอย่างมาก
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมข้าถึงรู้ เห็นแบบนี้ก็เถอะตอนที่ข้ายังมีชีวิตข้ามีปราณจักรพรรดิเลยนะด้วยเรื่องแค่นี้ข้าสามารถดูออกอยู่แล้ว''ฮึก! หลินเฟยและลู่หลินหายใจแทบไม่ออกปราณจักรพรรดิ?คนที่มีปราณจักรพรรดิกลับถูกคนที่สร้างที่นี่ผนึกเอาไว้แบบนี้? แล้วคนที่สร้างที่นี่จะมีปราณขั้นไหนกันแน่
''งั้นผู้อาวุโสพอจะมีวิธีช่วยคนๆนั้นมั้ยขอรับ''หลินเฟยคาดหวังกับคำตอบของจิตวิญญาณอย่างมากและคำตอบที่ได้หลินเฟยทั้งดีใจและผิดหวัง
''มันก็มีอยู่หรอกแต่ค่าตอบแทนมันไม่ได้น้อยเลย อย่างเช่นเจ้าต้องใช้จิตวิญญาณแบบข้าเป็นส่วนผสมแต่แน่นอนคงไม่มีจิตวิญญาณที่ทรงพลังที่ไหนที่ยอมทำเรื่องแบบนั้น แต่...สำหรับข้าข้าช่วยเจ้าได้เพียงแต่เจ้าต้องช่วยข้า1เรื่องเป็นการแลกเปลี่ยน''
''ผู้อาวุโสโปรดพูดข้าจะทำตามที่ท่านต้องการอย่างเต็มที่''หลินเฟยไม่ลังเลเพราะเสี่ยวมู่จะต้องมาก่อนและการจะหาจิตวิญญาณแบบนี้แล้วจัดการกับมันหลินเฟยคิดว่าเวลาที่มีมันไม่มีทางพอแน่ๆ
''ง่ายมาก ข้าชื่อหานตงตระกูลของข้าตั้งอยู่ในทวีปนี้แต่ตอนนี้ข้าไม่รู้ว่าตระกูลของข้าอยู่ที่ไหนหรืออาจจะ...อาจจะล่มสลายไปแล้วก็ได้ แต่ไม่เป็นไรสิ่งที่ข้าจะให้เจ้ารับปากก็คือหากในอนาคตเจ้าเจอตระกูลของข้าข้าอยากให้เจ้าช่วยมอบแหวนวงนี้ให้คนในตระกูลของข้า...แต่ถ้าหากไม่เจอภายใน10ปีจงทำลายมันทิ้งซะอืม...ส่วนเจ้าจะมอบแหวนให้ใครข้าอยากให้เจ้าเป็นคนเลือกให้กับข้าหน่อย''หลินเฟยขมวดคิ้วทันทีมันไม่ง่ายไปหน่อยหรือไง แต่ก็ดีที่ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากอะไร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่49:ข้าช่วยเจ้าได้

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่49:ข้าช่วยเจ้าได้

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้