เกมราชันสงครามออนไลน์

ตอนที่ 57 การโจมตีอันป่าเถื่อนและลูกศรที่ไม่คาดคิด

มันรู้จักชื่อเรา...

ผู้เล่น...ไม่สิ NPC มากกว่า มันร่วมมือกับโจรที่เป็นผู้เล่นสินะ แล้วทำเพื่ออะไรกันทั้งที่ได้เรียนที่สถาบันศาสตร์นักรบแท้ ๆความสำเร็จในอนาคตของมันมากเกินกว่าพวกโจรเหล่านั้น

เดี๋ยวก่อนมันบอกว่าเราเข้าใจมัน แต่อาลีน่าไม่เข้าใจ เซนซามาจากโควตากองทัพ เราก็เช่นกันสิ่งที่ทำให้ผู้ที่มาจากโควตากองทัพลำบากที่สุดคืออะไร เงินยังไงละ!

“แบบนี้นี่เองพวกมันติดสินบนสินะ พวกมันให้เท่าไหร่”

กายพูดในสิ่งที่ตนคิดได้ออกไปมันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า NPC ผู้นี้ได้เงินเท่าไหร่แต่มันคงไม่น้อยอย่างแน่นอน

“ฮ่า ๆ เจ้าฉลาดกว่าที่คิดซะอีก ใช่แล้วมันติดสินบนให้ข้าจริง ๆ ตอนแรกข้าว่าจะชวนเจ้าด้วยแต่แบบนั้นมันเก็บความลับลำบาก ส่วนแบ่งนั้น...”เซนซาจงใจลากเสียงพูดและยกมือขึ้นโชว์สามนิ้วให้กายดู

“สามพันเหรียญทองเจ้ายอมให้พวกนั้นฆ่าพวกพ้องเพียงเพื่อเงินสามพันเหรียญทอง”อาลีน่าพูดออกมาด้วยความโกรธแค้นมาก

เซนซาส่ายหัวและกล่าว“ไม่ใช่สามพันเหรียญทอง แต่เป็น 30 เปอร์เซ็นต์ของสิ่งที่ปล้นมาได้ลองนึกดูพวกลูกคุณหนูทั้งหลายใส่แต่ชุดเกราะราคาแพง เพียงร้อยคนอาจจะสามารถเอาของที่ปล้นไปขายได้นับแสนเหรียญแล้วฮ่า ๆ เป็นยังไงข้าฉลาดใช่ไหม”

“เจ้าไม่กลัวว่าถ้าถูกจับได้จะโดนทางสถาบันศาสตร์นักรบไล่ล่าอย่างนั้นเหรอ”

“กลัวสิแต่ถ้าพวกเขาไม่รู้...”

เซนซายิ้มออกมาอย่างน่ากลัวกระโจนเข้าหากายและอลีน่าดาบข้างเอวของมันชักออกมาอย่างรวดเร็ว ฟาดฟันด้วยศิลปารต่อสู้ ฟัน ขั้น 2 เขามา

กายหยิบยกค้อนขวานมาขวางไว้ก่อนที่ดาบจะถึงตัวดาบของเซนซาฟันเข้าเนื้อค้อนขวานส่งแรงให้กายลอยถอยหลังไปอาลีน่ารีบกลิ้งตัวไปคว้าคันธนูที่ตกอยู่ดึงลูกศรง้างคันยิงออกไปใส่เซนซาแต่เพราะความเหนื่อยล้าอ่อนเพลียทำให้ประสิทธิภาพในการยิงไม่สูงมากนัก

เซนซายกดาบขึ้นมากับได้ลูกศรที่ปะทะกับดาบแตกละเอียด...มันไม่เป็นอะไร

ในตอนนั้นเอง..กายที่ทรงตัวได้ฝืนอาการชาที่มือหมุนตัวปาค้อนเข้าไปที่กลางลำตัวของเซนซากระแทกดังปัง! นั้นทำให้เซนซาถึงกลับเสียหลักทรงตัว กายวิ่งเข้าหาคิดจะซ้ำมันอีกครั้งด้วยมีดสั้น

แต่ไม่น่าเชื่อว่าเซนซากลับมีความคล่องตัวกว่าที่คาดคิดมันบิดตัวขึ้นพร้อมแตะเข้าไปที่คอของกายทำให้กายล้มทั้งยืนหัวกระแทกด้วยดินภาพดับวูบไป

อาลีน่าอาศัยจังหวะนั้นยิงอีกรอบ

“ศิลปะการต่อสู้รูปแบบศาสตราวุธ เจาะทะลวง ขั้น 2”

หญิงสาวกัดฟันรวมพลังปล่อยนิ้วที่ชุ่มเลือดลูกศรพุ่งตัดผ่านอากาศ ในระยะแค่นี้แม้แต่ต้นไม้หน้าหนึ่งเมตรยังแหลกไม่ต้องพูดถึงร่างมนุษย์

ในพริบตานั้นเสียงของเหล็กฉีกขาดก็ดังขึ้นดังสนั่นเสียดแทงพร้อมกับร่างของเซนซาหงายหลังหมุนตัวสองรอบก่อนจะล้มไป

“สำเร็จ...”

อาลีน่าพูดออกมาด้วยเสียงแหบแห้งพลังหายใจหอบหืดอย่างรุนแรง มือสั่นเทาไม่หยุด เกิดจากการฝืนตัวเองมากเกินไปสองวันที่ผ่านมาอาลีน่าให้ศิลปะการต่อสู้หลายสิบครั้งเป็นอย่างต่ำ แม้จะได้นอนพักแต่เธอเป็นเพียงนักรบฝึกหัดขึ้นสอง จึงไม่ได้ทรงพลังพอจะใช้ศิลปะการต่อสู้ติดต่อกันแบบนี้

ในขณะที่อาลีน่าลดความระวังตัวตอนนี้เองก็มีบางสิ่งพุ่งออกมาจากทางที่เซนซานอนอยู่แทงเข้าไปที่แขนของหญิงสาวคนเธอนั้นร้องเพราะความเจ็บ

เลือดไหลหยดสาดกระเซ็นลงพื้นที่เปียกชื้นของผืนป่า

ทำไม!

อาลีน่ามองดูบาดแผลที่แขนมีปลายดาบหักครึ่งแสบคาอยู่ ธนูในมือของอาลีน่าหลุดร่วงลงพื้นมืออีกข้างรีบประคองแขนด้วยท่าทีสั่นเทาไปทั้งตัวเลือดไหลออกมากขึ้นท่วมทั้งแขนหญิงสาว

ยิงพลาด...มันให้ดาบกันได้

ความคิดหนึ่งวิ่งเข้ามาในหัวอาลีน่ากัดปากคำรามในคอเพราะความเจ็บ

เซนซาลุกขึ้นมาในมือถือดาบที่หักครึ่งไว้มือเลือนไปดึงหัวลูกศรซึ่งคาอยู่ที่เกราะอกออก

“แค่นี้ข้าไม่ตายหรอกคนอย่างข้าผ่านอะไรมามากกว่าที่พวกคิดมากนัก” เซนซาตะคอกด้วยน้ำเสียงดุดันมันจับดาบที่เหลือเพียงครึ่งเดินเข้าหาอาลีน่า

โดยที่มันไม่ทันสังเกตว่าชายหนุ่มที่โดนโจมตีจนน็อกไปเมื่อครู่ฟื้นขึ้นมาแล้ว

กายซึ่งตอนนี้นอนมึนอยู่ที่พื้นพยายามรวบรวมสติเอื้อมมือไปหยิบค้อนขวานซึ่งตกหลุนอยู่ใกล้มือคว้าและทุบเข้าไปที่เข่าของเซนซาอย่างรุนแรง

“ศิลปะการต่อสู้รูปแบบศาสตราวุธ ขั้น 1” กายกล่าวในใจ

ค้อนทุบเข้าไปอย่างรุนแรงตรงหัวเข่าเป็นจุดที่ยากจะปกป้อง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเกราะแยกชิ้นแบบที่เซนซาใส่ แรงของค้อนขวานที่สามารถทุบเหล็กจนบี้แบนได้นั้นได้ทำการบดขยี้จนขาของเซนซาบิดผิดรูป

“อ๊ากกก!!”

“ขา...ขาของข้าอ๊า!”

เซนซาร้องสุดเสียงด้วยความเจ็บมันราวกับหมู่ที่กำลังจะถูกเชือด ดวงตามีน้ำตาไหลออกมาปากเมไปด้วยน้ำลายแหกปากไม่หยุด สายตามองไปที่ขาอย่างไม่อยากจะเชื่อมือไม้สั่นไม่หยุดเลือนไปจับหัวเข่า ซึ่งตอนนี้กระดูกแตกละเอียดเกราะตรงส่วนนั้นอัดรวมกับขาของมัน

อาลีน่าเองก็ไม่คิดว่าเซนซาจะโดนกายเล่นงานง่ายๆ เช่นนี้ เธอรู้สึกสยองเมื่อมองไปที่ขาของเซนซามีเพียงคำพูดเดียวที่เธอสามารถพูดออกมาได้

ป่าเถื่อน!เป็นรูปแบบการโจมตีที่ป่าเถื่อนมาก

กายไม่สนใจมันคิดแต่เพียงว่า..บิดาจะทุบให้แหลกเลย

มันสะบัดหัวลุกขึ้นมาด้วยอาการเจ็บคอในมือกำค้อนขวานแน่นก่อนที่จะเล็งไปที่หัวของเซนซาทุบจากด้านหลังอย่างรวดเร็วรุนแรง

ปัก!

เซนซาที่แหกปากร้องอยู่หน้าทิ่มลงกับพื้นนอนนิ่งไม่รู้ว่าเป็นหรือเลือดที่หัวไหลออกมาอย่างน่าขนลุก

“ถุย!”กายถุยน้ำลายลงไปซ้ำอีกครั้ง เขาไม่เคยปรานีศัตรูซ้ำได้ก็ควรจะซ้ำ กายเดินเข้าหาเซนซาที่นอนแน่นิ่งอยู่ยกค้อนขวานขึ้นมาคิดจะทุบไปที่หัวมันอีกสักครั้งสองครั้งแต่ในตอนนั้นเองก็มีลูกศรยิงเข้าไปที่กลางหน้าอกของกายปักเข้าไปอย่างรุนแรงค้อนในมือของกายหลุดร่วงลงพื้น

เลือดไหลออกมาจากตามหัวลูกศรที่ทะลุออกมาจากอีกหลัง

อัก!

กายสำลักเลือดออกมาจากเลือดที่ออกภายในเข้าไปขวางระบบหายใจ กายรู้สึกชาไปตามร่างมากกว่าเจ็บปวด

“ไม่!”อาลีน่ากระโจนเข้าไปรับตัวกายก่อนที่มันจะล้มลงกายพลิกหน้าหงายสายตาของมันจับจ้องไปยังทางด้านหลังมีกลุ่มโจรผู้เล่นยืนอยู่จำนวนหนึ่ง

หนึ่งในนั้นเป็นผู้เล่นที่โจมตีกายมันพยายามจดจำรายละเอียดให้มากที่สุด

โจรผู้เล่นคนนั้นเพศชายหน้าตาอายุราวๆ 30 ใบหน้าดุดัน คิ้วหน้าเข้ม สายตาเต็มไปด้วยความลึกลับแต่มุมปากกำลังเย้ยหยันแสดงออกอย่างชัดเจนถึงความสะใจที่ได้ฆ่าใครสักคนการแต่งกายดูดีกว่าจะเรียกว่าโจรกระจอก ท่าทางโหดเหี้ยมไม่น้อย

จุดเด่นสุดคือที่ใบหน้ามีรอยสักรูปหัวกะโหลกสีแดงอยู่แก้มข้างขวา

บ้าเอ๊ย!ดันมาตายแบบนี้ซะได้

กายรู้สึกเศร้าในใจมันหลับตาลงช้า ๆ เพราะตัวละครเดวินรู้สึกง่วงนอนมากภาพสุดท้ายที่มันเห็นคือกลุ่มโจรผู้เล่นกำลังวิ่งกรูกันเข้ามาทางพวกตน

“อย่าตายนะไอ้บ้า...อย่าตายนะ”

“เจ้าจะมาตายแบบนี้ไม่ได้”

“ทำไมไม่นอนนิ่งไปๆ เจ้าลุกขึ้นมาทำไม”

อาลีน่าร้องตะโกนจนเสียงแหบพลางพยายามตบใบหน้าของกายอย่างต่อเนื่องแต่มันก็ไม่ตื่นขึ้นมาหรือมีอาการตอบสนองให้เธอแม้แต่น้อยหญิงสาววางตัวของกายลงกัดฟันจับจ้องไปที่กลุ่มโจรผู้เล่นด้วยความแค้น

ตอนนี้กายนอนนิ่งไม่รู้เป็นหรือตายเหมือนกับกรี ลูก้าก็บาดเจ็บขยับไปไหนไม่รอด เหลือเธอเพียงคนเดียวที่สามารถช่วยคนอื่นๆ ได้

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงความคิดเข้าข้างตัวเองเท่านั้น...

อาลีน่ารีบเข้าไปคว้าดาบหักครึ่งของเซนซาขึ้นมาคิดขึ้นมาสู้ด้วยมือข้างเดียว

แต่ในตอนนั้นเองก็มีกลุ่มนักเรียนสถาบันศาสตร์นักรบที่นำโดยมีอาเข้ามาขวางหน้าไว้ทั้งสองกลุ่มลงมือสู้กันในทันทีไม่ต้องรอให้มีใครบอก

กลุ่มโจรผู้เล่นลอยกลายเป็นลูกไฟหายไปอย่างต่อเนื่องสถานการณ์ยิ่งแย่ไปใหญ่เมื่อกองกำลังทหารมาถึง จำนวนของพวกมันเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบชายใบหน้ารอยสักกะโหลกกัดฟันสั่งผู้เล่นถอยกันทันที โดยพวกมันยังเอาตัวของเซนซาไปด้วย

ผู้เล่นพากันถอยไปด้วยความหวาดกลัวอาจารย์อิกลินลงมืออย่างเหี้ยมโหดเป็นครั้งแรกที่ผู้เล่นได้พบปะทะกับนักรบแท้จริงละไม่ใช่ระดับธรรมดาแต่มันคือระดับนักรบแท้จริงขั้น 3

นอกจากนั้นยังมีกองกำลังอื่นๆ ไล่ตามผู้เล่นไปจนสุดสายตาเกิดกว่าที่นักเรียนสถาบันศาสตร์นักรบจะทราบทั้งหมด

.....

กายที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเรื่องราวจะไปทางไหนมันเหมือนกับตัวเองอยู่ในที่มืดไม่รู้จะเดินไปทางไหน

ทำไมความรู้สึกมันเหมือนกับหลับไป...หรือว่าเรายังไม่ตาย

เกิดอะไรขึ้นกันแน่...

เห้อ..หวังว่าคงไม่อยู่สภาพนี้นานนักหรอกนะไม่อย่างนั้นคงน่าเบื่อน่าดู จริงสิอย่างมากก็แค่อีกวันกว่า ๆ ในโลกราชันพอถึงเวลาก็จะหมดไปเองจากนั้นระบบเกมก็จะบังคับเราออกไปหรือเราจะล็อกอินออกไปตอนนี้ จากที่รู้ว่าถ้าออกไปตอนนี้จะไม่สามารถกลับเข้าโลกราชันได้อีกจนกว่าจะถึงเที่ยงคืนอีกวันเป็นเงื่อนไขที่ยุ่งยากชะมัด..

เดี๋ยวก่อนถ้าตายก็คงจะโดนบังคับออกจากเกมทันทีถ้าแบบนั้นตอนนี้เรายังไม่ตายสินะ ค่อยยังชั่ว

กายรู้สึกดีใจเพราะนั้นหมายความว่าเรื่องที่มันเป็นผู้เล่นก็ยังไม่มีใครรู้ หลังจากรู้สึกเหมือนหลับไปนานพอสมควรมันก็เหมือนจะกลับมาในตัวเดวินได้อีกครั้ง

กายลืมตาขึ้นมาด้วยอาการสะลึมสะลือความรู้สึกแรกที่ได้คือ “อบอุ่น”

ตอนนี้มันอยู่ที่...