เปลวเพลิงลุกโชนทั่วทั้งอาณาเขต ราวกับโลกกำลังล่มสลาย
ท่ามกลางซากศพและเถ้าถ่าน—ชายหนุ่มผมทอง ั์ตาสีฟ้า ยังคงยืนหยัดอยู่เบื้องหน้าศัตรูคนสุดท้ายของเขา—จอมมาร
“อึก…มาได้แค่นี้เองงั้นรึ…”
อาเรส กัดฟัน พยายามยันร่างกายที่สั่นเทาไว้ แม้เหล่าสหายร่วมรบจะล้มลงหมดแล้วก็ตาม
และแม้หัวใจจะไม่ยอมรับ—แต่ความจริงก็ชัดเจน...ศัตรูเบื้องหน้าแข็งแกร่งเกินกว่าผู้กล้าอย่างเขาจะรับมือได้
“ถึงเวลาตายของเ้าแล้ว…”
เสียงแหบแห้งของจอมมารเอ่ยพลางยกอาวุธขึ้น หมายจะปลิดชีพผู้กล้าผู้นี้ให้สิ้น
“อึก…”
แต่อาวุธนั้นยังไม่ทันตกลงมา—แสงสีขาวเจิดจ้าก็สาดลงมาจากฟากฟ้า กลืนกลบทุกสรรพสิ่ง พื้นดิน ท้องฟ้า และแม้กระทั่งเสียงสุดท้ายในสนามรบ
“แสงนี่…อะไรกัน—”
และแล้วทุกอย่าง...ก็ดับวูบลง
…
เขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง
กลิ่นฝุ่นและไม้เก่าตลบอบอวล ห้องเล็กโทรมทรุดไร้การตกแต่ง บนเตียงไม้แข็งกระด้าง—อาเรส พบร่างของตนปราศจากาแและความเหนื่อยล้า
“ในที่สุด…ก็สำเร็จแล้วสินะ…”
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากมุมห้อง เขาหันไปพบชายชราในชุดคลุมสีน้ำตาลยืนอยู่ สายตาเปี่ยมความโล่งใจ
“ท่านเป็ใคร? ข้าอยู่ที่ไหน?”
“ท่าน…จะต้อง…หยุดมัน”
“อะไรนะ?”
“เขา…จะนำหายนะมาสู่โลกใบนี้…ได้โปรด…หยุดเขา…”
ยังไม่ทันจะถามอะไรต่อ ร่างของชายชราก็ค่อย ๆ สลายไปต่อหน้าต่อตา—กลายเป็ผงธุลี ปลิวหายไปในอากาศ
อาเรสยืนนิ่งอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะคว้าดาบข้างกายแล้วก้าวออกจากห้อง
นอกบ้านคือป่าอันเงียบงัน บ้านไม้โทรมๆ ที่เขาออกมานั้นถูกโอบล้อมด้วยต้นไม้สูงทึบเขียว
เขาสูดหายใจ เตรียมขยับเท้า...แต่เสียงขู่ต่ำทำให้เขาหยุดนิ่ง
จากพุ่มไม้รอบด้าน—ร่างสีดำคล้ายหมาป่าทะยานออกมา ดวงตาเรืองแสงสีเหลืองสว่างใต้เงามืด
“ปีศาจ…”
เขาตั้งท่าพร้อมร่ายเวทศักดิ์สิทธิ์ตามที่เคยฝึกมา—แต่...
“...เป็ไปไม่ได้?”
ไม่มีแสง ไม่มีพลัง เวทมนตร์ของเขาไม่ตอบสนอง
หนึ่งในปีศาจกระโจนใส่!
“อึก!”
เขาหลบได้ทัน แต่ฟันของมันกรีดผ่านหน้าท้องเป็แผล
“ถ้าเมื่อครู่ช้ากว่านี้ ข้าคงถูกผ่าครึ่งไปแล้ว…”
ยังไม่ทันจะตั้งหลัก ปีศาจที่เหลือก็กรูเข้ามาพร้อมกัน
อาเรสกำดาบแน่น สติเริ่มพร่า ความตายเหมือนอยู่ตรงหน้า
“แย่แล้ว…แบบนี้ ข้าตายแน่!”
แต่ในวินาทีนั้นเอง—ท้องฟ้าก็เปลี่ยนสี
ฟ้าร้องคำราม แสงสายหนึ่งราวกับฉีกกฎของโลกฟาดลงมาเผาผลาญปีศาจทั้งหมดให้สลายหายไปในชั่วพริบตา
“สูญสลายไปซะ...เ้าพวกชั้นต่ำ…”
เสียงแหบแห้งดังขึ้น ไม่ได้มาจากภายนอก…แต่มาจาก "ข้างในหัวเขา"
เสียงนี้…เขาจำมันได้ดี
“อย่าบอกนะว่า…”
ใช่แล้ว
อาเรสไม่ได้กลับมาเพียงลำพัง
แต่เขา—กลับมายังโลกนี้พร้อมกับ จอมมารในร่างของเขาเอง
977
