“ตื่นแล้วเหรอพ่อคนขี้เซา~”
เสียงคุ้นหูดังขึ้นในขณะที่ผมกำลังลืมตาตื่นบนเตียง ตรงหน้าผมคือสาวน่ารักตากลมโตแววตาสดใสเป็ประกายกำลังยิ้มและจ้องตาของผมอยู่ สองมือประคองใบหน้าของผมเอาไว้ราวกับไม่ให้หนีไปทางไหน นี่เธอนั่งบนเตียงเพื่อรอแกล้งผมมานานแค่ไหนแล้ว
“เฮ้ยยยยยยย นาลีน เข้ามาทำอะไรในห้องผมเนี่ยยยยย” ผมร้องอุทานเสียงหลงพร้อมกับเอามือจับไหล่สองข้างของเธอให้ถอยออกระหว่างที่ผมกำลังลุกขึ้นนั่ง รู้สึกได้เลยว่าหน้าตัวเองร้อนผ่าวหน่อย ๆ
ใช่แล้ว ที่กำลังหัวเราะอย่างสนุกสนานกับการเสียอาการของผมคนนี้ เธอก็คือ นาลีน (Nalyn) คนที่เป็รางวัลของผมมาจากชัยชนะครั้งที่แล้วนั่นเอง ตามหลักเทคนิคแล้วเธอคือโปรแกรม AI ที่มีระบบการเรียนรู้อัตโนมัติ (Machine Learning) เป็การเฉพาะของตัวเอง ตอนนี้รู้จักหาวิธีที่จะแกล้งผมแล้ว การที่เธอกลายมาเป็สาวน้อยขี้เล่นแบบนี้ ถือได้ว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของ The NeT เล่นผมได้แสบสันไม่เบา
นาลีน เป็โปรแกรมเอกเทศที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเกมที่ผมเล่น มันหมายความว่าต่อให้ผมรีเซ็ตเกมหรือเปลี่ยนไปเล่นเกมอื่นซักกี่ครั้ง ผมก็ยังสามารถเลือกได้ว่าจะให้เธอร่วมเดินทางไปกับผมอีกหรือไม่ก็ได้ (ถูกผูกขาดถาวรกับ ID ใน The NeT ของผม) ไม่เหมือนโปรแกรมตัวละครอื่นที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุม (NPC : non-player character) ที่จะหายไปหรือถูกเปลี่ยนใหม่ถ้าหากผมเลิกเล่นแล้วเปลี่ยนไปเล่นเกมอื่นแทนหรือรีเซ็ตเกม ผมใช้เวลาในการเลือกและออกแบบนาลีนหลายเดือนเพื่อให้ตรงตามที่ผมถูกใจที่สุด (วันละ 1-2 ชั่วโมงหลังเลิกเรียนโดยหาข้อมูลประกอบทางอินเทอร์เน็ต) พี่แนนเองก็แนะนำผมให้ออกแบบมาเป็ตัวละครเพศหญิงตามเสปคที่ผมชอบที่สุด ดูพี่แนนจะสนุกกับการอยากรู้อยากเห็นผู้หญิงในเสปคของน้องชายตัวเองจากการแนะนำไปขำไป บางครั้งผมก็สงสัยว่าทำไมพวกผู้หญิงถึงชอบมาแกล้งผมเสียจริง ๆ
“ทุกคนรออยู่ข้างล่าง พร้อมแล้วลงมานะ” นาลีนพูดระหว่างเดินออกจากห้อง จนป่านนี้แล้วเธอก็ยังไม่หยุดขำอีก ผมคงไม่พ้นโดนเอาไปเล่าในกลุ่มแหง ๆ
หนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ผมมีฉายาในกลุ่มว่า ผู้กล้าขี้เซา นั่นก็เพราะว่าเวลาในโลกความเป็จริงและที่นี่จะเท่ากัน เวลายังคงเดินไปเรื่อย ๆ แม้ผมจะล็อกเอาต์ออกจากเกมแล้วก็ตาม นี่เป็ส่วนหนึ่งของโหมดสมจริงในระดับยากสุด ดังนั้น ในโลกแฟนตาซี่ที่ผมไม่อยู่ ตัวละครในเกมก็จะเห็นว่าผมนอนหลับ ถ้าวันไหนผมล็อกอินเข้ามาช้า นั่นก็หมายความว่าผมยิ่งนอนนานกว่าปกติ ผมเลยถูกมองว่ากลายเป็คนขี้เซาไปโดยปริยาย (เพราะนอนนาน ถ้านอนแล้วก็ปลุกไม่ตื่น) แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทุก ๆ เกมในโหมดแบบนี้จะเหมือนกันไปหมดหรอกนะ บางเกมก็จะมีลักษณะตัวละครของเราหายไปเลยจากเกมก็มี
ผมจัดแจงแต่งตัวและเตรียมอุปกรณ์สัมภาระเสร็จก็เดินลงมาที่ด้านล่างของโรงแรม สมาชิกในกลุ่มของผมกำลังนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร สายตาของนาลีนที่มองมา ทำให้ผมรู้ทันทีว่าเหตุการณ์เมื่อเช้านี้ได้ถูกบอกต่อเเล้ว
“แหม พอตื่นมา ก็ทักทายได้เสียงดังดีจริง ๆ นะ หึหึ” ผู้ชายตัวใหญ่พูดขึ้น
“เสียงดังได้ขนาดนี้ แสดงว่าพร้อมเต็มที่ วันนี้ต้องได้สนุกกันแน่ ฮ่า ๆๆๆ” เด็กหนุ่มพูดพร้อมชูมือขึ้นด้วยความกระตือรือร้น
“คิก ๆๆ” หญิงสาวตัวเล็กกำลังหันไปหัวเราะขำด้วยกันกับนาลีนอย่างสนุกสนาน
“แหม อย่าแซวผมกันเลยคร้าบ~ ทุกคน” ผมพูดด้วยความเขินอายพร้อมยิ้มแก้เก้อ
ทุกคนที่โต๊ะอาหารนี้คือสมาชิกทีมนักผจญภัยของกลุ่มผม ในโลกแห่งนี้ บรรดาชาวบ้านหรือผู้คนต่างเรียกเราว่า ผู้กล้าบ้าง นักผจญภัยบ้าง เหตุผลเพราะเราออกเดินทางไปตามสถานที่ต่าง ๆ และต้องพบเจอกับสิ่งไม่คาดคิดที่มีอันตรายอยู่เสมอ ทั้งยังคอยช่วยเหลือผู้คนตามทางที่เราผ่านด้วย เรามีอิสระที่จะเลือกทำหรือไม่ก็ได้ แต่ถ้าทำเราก็อาจจะได้รับบางสิ่งเป็การตอบแทนเพื่อใช้ในการเดินทางของเรา ซึ่งสมาชิกของกลุ่มผมประกอบไปด้วย..
โซ มนุษย์จากชนเผ่าคนั์ ตัวของเขาไม่ได้ใหญ่โตถึงขนาดั์ในนิทานที่สูงเทียมูเา แต่เป็เพียงร่างชายหนุ่มกำยำวัยกลางคนที่สูงมากกว่า 2 เมตร ชนเผ่านี้มีความสามารถพิเศษคือควบคุมหินได้ ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าที่ควบคุมได้นี่คือควบคุมสิ่งที่เป็หินจริง ๆ หรือควบคุมแร่ธาตุที่อยู่ในหินได้กันแน่ ซึ่งมันดูเหมือนจะเป็ความลับของชนเผ่า ชนเผ่านี้มีความแข็งแรงมากถึงขนาดที่ว่าสกัดหินในูเาเป็ที่อยู่อาศัยได้อย่างสบาย ๆ อาวุธประจำตัวของเขาคือ ค้อนขนาดใหญ่
เดลล์ มนุษย์จากชนเผ่าโบราณ ผู้สามารถใช้ภาษาที่สูญหายไปในการอัญเชิญสิ่งต่าง ๆ ได้ เขาเป็เด็กหนุ่มตัวเล็กที่ผิดกับโซคนละเื่เลย ถึงแม้จะชอบพูดมากเป็บางครั้ง แต่ความจริงก็ไม่ได้เป็คนเลวร้ายอะไร ลึก ๆ แล้วเป็คนจิตใจดีด้วยซ้ำ ผมพบกับเขาเมื่อตอนที่ไปสำรวจซากอารยธรรมโบราณที่ล่มสลายใน่แรกของการผจญภัย อาวุธประจำตัวก็คือมีดคู่
วีวี่ สาวน้อยเผ่าหูสัตว์ที่มีรวมกันถึง 4 หู (คือหูมนุษย์ 2 และหูสัตว์บนหัวอีก 2) ซึ่งตัวเล็กพอ ๆ กับเดลล์จากสมาคมผู้ใช้เวทย์ เชี่ยวชาญด้านการใช้บัฟ (Buff) , ดีบัฟ (Debuff) และพลังแห่งการรักษา ผมคิดว่าเธอมีส่วนสำคัญอย่างมากในการเดินทางผจญภัยและการต่อสู้ เพราะพลังของเธอในบางครั้งสามารถพลิกสถานการณ์ได้เลยทีเดียว อาวุธประจำตัวของเธอคือ คทา ที่จะช่วยให้เธอรวมศูนย์พลังเวทย์ในการใช้ได้ดียิ่งขึ้น ถึงจะบอกว่าเป็พลังเวทย์ แต่ในความเป็จริงแล้วมันก็คือ สกิล (Skill) ความสามารถอย่างหนึ่งที่ถูกรังสรรค์โดยซูเปอร์คอมพิวเตอร์ล่ะนะ ไม่ใช่เวทย์หรือเวทมนตร์จริง ๆ หรอก แต่ในโลกนี้พลังพิเศษแบบนี้ถูกเรียกว่าอย่างนั้น
นาลีน หญิงสาวผู้ใช้เพลงดาบ เธอเป็คนแรกที่ร่วมเดินทางกับผม (ก็แน่ล่ะ) ความสามารถของเธอจะยิ่งสูงขึ้นถ้าเธอมีดาบที่ดีใช้ เธอมีความแม่นยำที่ค่อนข้างสูง สามารถใช้เวทย์บางประเภทที่ช่วยให้มีการโจมตีที่ดีขึ้น ชุดเดรสสีขาวมีโบว์ใหญ่ที่เอวด้านหลังช่วยเพิ่มความเร็วให้กับเธอมากขึ้น (ถูกทักถอขึ้นโดยสมาคมผู้ใช้เวทย์) ปลอกแขนยาวเอย รองเท้าส้นสูงเอย บางอย่างของเธอมันอาจจะดูแปลกไปหน่อยในโลกแห่งนี้ แต่ผมก็คิดว่าไม่น่ามีปัญหา ผมสีดำขลับยาวจนเลยเอวของเธอถูกมัดทรงหางม้าไว้ด้วยโบว์อีกชิ้นหนึ่ง ่นี้เธอบ่นบ่อย ๆ ว่าอยากได้ดาบดี ๆ สักเล่ม ผมและคนในกลุ่มก็เลยพยายามช่วยกันรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับดาบพิเศษมาให้เธอ เพราะดาบของเธอก็ใช้มานานมากแล้วและสมควรได้รับการเปลี่ยนใหม่ให้สมกับระดับของเธอที่เพิ่มมากขึ้น
ไนท์ ซึ่งก็คือผมเอง แนวการต่อสู้ที่ใช้คือ ศิลปะป้องกันตัวมือเปล่า ใช้ทุกส่วนในการต่อสู้แต่ก็เน้นสองหมัดในการโจมตีหลัก อาวุธประจำตัวที่ผมใช้มันก็เลยกลายเป็นวมแบบนักมวยโบราณ (Cestus) ซึ่งเป็วิชาการต่อสู้เดียวกันกับที่ผมเคยใช้เมื่อตอนพิชิตเกมระดับยากสุดโหมดสมจริงเมื่อครั้งที่แล้ว ตอนแรกที่ผมเลือกใช้การต่อสู้แบบนี้ก็เพราะอยากจะฝึกศิลปะป้องกันตัวจากโลกแห่งเน็ตไว้ใช้ในโลกความจริงไปด้วย (The NeT มีสภาพการจำลองคล้ายความเป็จริง ความรู้ความสามารถบางอย่างเลยฝึกจากในนี้ได้) ถึงแม้บางอย่างที่เป็พลังหมัดเวอร์ ๆ ในนี้จะนำไปใช้ในโลกความจริงไม่ได้ แต่เซ้นส์และไหวพริบการต่อสู้มันก็เอาไปใช้ได้จริง นอกจากนี้ ผมยังใช้พลังเวทย์บางประเภทได้ เช่น พลังเวทย์ที่ไว้สำหรับป้องกันที่ผมเสียเวลาฝึกฝนไปพอสมควรเพราะเห็นว่ามันจำเป็ กับพลังเวทย์บางอย่างที่ผมนำมารวมกับเพลงหมัดของผมได้ ก่อให้เกิดการโจมตีที่ดีขึ้น แล้วก็เกิดดีบัฟที่ตกค้างต่อคู่ต่อสู้ในการโจมตีบางครั้ง และนี่ก็คือความสามารถที่ผมพัฒนามันขึ้นมาภายใต้กฏกติกาของโลกนี้
และนี่ก็คือสมาชิกในกลุ่มผมทั้งหม…
“มิ้ว มิ้ว”
อืม... (เกือบลืม) นี่ก็คือสมาชิกของผมอีกหนึ่งตัว เ้าตัวนี้ชื่อ มิ้วมิ้ว เป็สัตว์คล้ายกระรอกแต่ตัวใหญ่กว่า หูของมันยาวคล้ายกับกระต่ายแถมใช้บินได้ด้วย หน้าตาของมันน่ารัก พวกผู้หญิงในกลุ่มผมชอบมันมาก มันมีความสามารถในการรักษา (แต่ไม่เก่งเท่าวีวี่) และสามารถเก็บของไว้ในร่างกายของมันจากทางปากได้อย่างมหาศาล ผมคาดว่าในร่างกายของมันคงมีพลังเวทย์เกี่ยวกับช่องว่างของมิติถึงได้เก็บของไปเท่าไหร่ก็ไม่เคยเต็ม แถมยังนำกลับออกมาได้ด้วย เ้านี่เลยรับหน้าที่เก็บสมบัติของกลุ่มเราไปโดยปริยาย ความจริงแล้วตัวมันเองก็เป็ตัวละครที่ถูกผูกขาดกับไอดีของผมเหมือนกันกับนาลีน ต่างกันตรงที่ว่าผมไม่ได้ชนะเกมแล้วได้มันมา แต่เป็ปู่ของผมซึ่งท่านเคยเป็วิศวกรใหญ่ของ The NeT ใน่หนึ่งให้ผมมาเป็ของขวัญก่อนที่ท่านจะเสียไปไม่กี่ปี (ให้พี่แนนด้วยหนึ่งตัว) สิ่งนี้มีประโยชน์กับการผจญภัยของผมมาก สาเหตุหนึ่งที่ผมชอบเล่นเกมแนวนี้ก็เพราะผมได้มีโอกาสมาเจอกับมรดกของปู่ด้วยแบบนี้แหละ
และนี่ก็คือสมาชิกในกลุ่มของผมทั้งหมด มี 5 คนกับอีก 1 ตัวที่คอยออกเดินทางผจญภัยในที่ต่าง ๆ ไปด้วยกัน ผมกับนาลีน และเ้ามิ้วมิ้วตามปกติก็ผจญภัยด้วยกันอยู่แล้ว แต่สาเหตุที่อีกทั้ง 3 คน คือ เดลล์ วีวี่ และโซ ยอมร่วมเดินทางไปกับพวกผมด้วย ก็เพราะได้รู้เหตุผลของการเดินทางว่า ผม้าจัดการกับผู้ที่สร้างความปั่นป่วนวุ่นวายให้แก่โลกนี้ ซึ่งตามข้อมูลที่ผมได้รวบรวมมาจากบรรดาชาวบ้าน และนักปราชญ์ต่าง ๆ ผมคิดว่าศัตรูคนที่สำคัญที่สุดของผมน่าจะเป็ ราชันย์แห่งพลังเวทย์ที่เชี่ยวชาญด้านการใช้ธาตุและพลังความมืดต่าง ๆ นี่แหละ มันหมายความว่า ถ้าผมจัดการกับเ้าหมอนี่ได้ผมก็จะชนะเกมนี้ แต่แค่นั้นยังไม่พอเพราะการที่จะพิชิตได้ ผมยังต้องจัดการกับบอสลับที่จะเริ่มมีข้อมูลเบาะแสให้เสาะหาที่ชัดเจนขึ้นหลังจากจัดการกับบอสใหญ่ในเกมได้ นี่แหละถึงจะชนะในระดับพิชิตและได้รับรางวัลพิเศษจาก The NeT เหมือนกับที่ผม(และคนอื่น ๆ )เคยได้รับมา ซึ่งก็ต้องมาลุ้นกันอีกทีว่าจะได้รางวัลเป็อะไร โดยปกติแล้วบอสลับจะมีพลังเหนือกว่าบอสใหญ่อย่างน้อย 2 ถึง 3 เท่า หรือถ้าคุณซวยหน่อยก็เจอบอสลับที่เก่งกว่าบอสใหญ่มากกว่า 10 เท่า (และนี่ก็เป็อีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผู้เล่นส่วนใหญ่ในโหมดแบบนี้ต้องคอยรีเซ็ตเกมบ่อย ๆ) ความเก่งพวกนี้เราไม่สามารถรู้ได้ จนกว่าจะได้ปะทะกับมันจริง ๆ ถึงจะบอกได้
ในโลก Open World ที่เปิดกว้างแบบนี้ คุณมีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้ ไม่ไปปราบบอสใหญ่โดยใช้ชีวิตทำไร่ทำสวนแบบ NPC ชาวบ้านไปเรื่อย ๆ หรือจะตรงไปจัดการกับบอสลับเพื่อรับรางวัลพิเศษเลยก็ย่อมได้ (ถ้าคุณมีข้อมูลสืบทราบเพียงพอและชัดเจนว่าบอสลับหลบซ่อนอยู่ที่ไหนแล้ว โดยไม่ต้องจัดการกับบอสใหญ่ก่อนก็ได้น่ะนะ) หรือเริ่มต้นเกมมา คุณจะไปวัดพลังกับบอสใหญ่ทันทีเลยก็ย่อมได้ แต่ผมคิดว่าคงไม่ได้ใช้เวลานานนักที่คุณจะ Game Over เพราะระดับเลเวลของคุณยังไม่สามารถต่อสู้ได้ (แถมสกิลความสามารถก็มีน้อย) การที่ตายและพ่ายแพ้ถึงขนาดเกมโอเวอร์ในเกมโหมดแบบนี้นั่นหมายความว่าคุณจะต้องเริ่มทุกอย่างใหม่หมด ไม่ว่าจะกลับไปอยู่ที่ระดับเลเวล 1 หรือไอเทมที่คุณอุตส่าห์สะสมมาอย่างยากลำบากจะกลายเป็ศูนย์ เพื่อนที่เคยไปผจญภัยด้วยกันมาก็ต้องกลับไปชวนมาใหม่ แล้วแถมไม่มีการการันตีด้วยว่ารอบนี้พวกเค้าจะยอมไปด้วยกับคุณ ทุกอย่างต้องเริ่มต้นใหม่หมด ซึ่งฟังดูแล้วมันก็ค่อนข้างยาก (ก็เลยมีคนทำสำเร็จได้น้อย) แต่เกมมันก็ไม่โหดร้ายถึงขนาดนั้นที่จะถึงกับผิดพลาดใด ๆ ไม่ได้เลย เพราะความเป็จริงเกมก็ถูกสร้างขึ้นมาให้มนุษย์อย่างเรา ๆ เรียนรู้จากความผิดพลาดกันอยู่แล้ว ฝึกให้เราสู้เดินหน้าต่อโดยไม่ย่อท้อ เกมโหมดนี้จึงมีทางเลือกให้ 2 ทางสำหรับการแก้ไขความผิดพลาดในการตายของคุณไม่ให้ถึงระดับเกมโอเวอร์ นั่นก็คือ หนึ่ง ใช้เพื่อนในกลุ่มปาร์ตี้ช่วยชุบชีวิตให้ หมายความว่าตราบที่สมาชิกในกลุ่มของคุณยังตายไม่ครบหมดทุกคน แล้วคนที่เหลือสามารถชุบชีวิตคนอื่น ๆ คืนมาได้ ก็จะถือว่าคุณยังไม่เกมโอเวอร์ วิธีแบบนี้การมีสมาชิกในกลุ่มเยอะจะค่อนข้างได้เปรียบ สอง คือใช้ไอเทมหายากที่ชื่อว่า “ปีกแห่งแสง” ก่อนที่จะเข้าไปต่อสู้กับบอสใด ๆ ก็ตาม (เกมอื่น ๆ อาจใช้ไอเทมที่ต่างกัน แต่โดยหลักคือใช้ป้องกันความผิดพลาดที่ร้ายแรง) กรณีหากกลุ่มของคุณพลาดตายหมดจนเหลือคนสุดท้าย และเมื่อคน ๆ นั้นโดนโจมตีที่ทำให้ถึงตายได้ ปีกจะทำงานทันที โดยแสงจะพาสมาชิกในกลุ่มทุกคนวาร์ปกลับเมืองที่ใกล้ที่สุดหรือที่ตั้งปลายทางไว้ในเสี้ยววินาที นับว่าเป็หลักประกันในการป้องกันความล้มเหลวที่ดีพอสมควร ดังนั้น การเดินทางของเราในตอนนี้ จุดหมายปลายทางคือหมู่บ้านนางฟ้าแห่งป่าสีรุ้ง ซึ่งมีราชินีปีกแห่งแสงเป็ผู้ดูแลอยู่ กลุ่มของผม้าให้ราชินีช่วยสร้างไอเทมนี้ให้กับพวกเราก่อนที่เราจะออกเดินทางต่อสู้กับศัตรูระดับเวิร์ลบอสที่อยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ สำหรับการค้นหาไอเทมล้ำค่าที่จะช่วยในการต่อสู้อันดับท้าย ๆ ที่สำคัญ
ใน่แรก ๆ ของการเดินทาง ่ที่ระดับเลเวลของผมและคนในปาร์ตี้ยังน้อยกันอยู่ พวกเราก็ออกเดินทางไปตามสถานที่ต่าง ๆ เพื่อหาประสบการณ์ และฝึกฝนความสามารถต่าง ๆ ซึ่งระหว่างนั้นเราก็ได้ปะทะกับศัตรูมาหลากหลาย ทั้งยังเคยต่อสู้กับบอสพื้นที่มาบ้าง (Field Boss) แต่เมื่อระดับเลเวลของทุกคนในกลุ่มถึงระดับหนึ่ง มันเป็การยากมาก (ย้ำว่ายากมาก ๆ) ที่จะยกระดับเลเวลให้สูงขึ้นได้ด้วยการปราบศัตรูในระดับธรรมดา ๆ ผมจึงคิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่เราจะหาประสบการณ์เพื่อการเพิ่มเลเวลด้วยศัตรูที่เก่งกาจมากขึ้นอย่างเช่น World Boss ที่มีอยู่มากมายในโลกแฟนตาซีแห่งนี้ (แต่ก่อนจะไปสู้ก็ต้องเตรียมทางป้องกันเผื่อกรณีมีการผิดพลาดไว้ก่อน) ถ้าเป็ศัตรูระดับนี้ ผมเชื่อว่าจะเป็การยกระดับเลเวลของทุกคนได้เร็วขึ้นกว่าเก่าแน่ ๆ โดยระดับเลเวลในปัจจุบันของผมก็คือ 50, มิ้วมิ้วมีเลเวลที่ 20, วีวี่เลเวล 35, เดลล์เลเวล 41, โซเลเวล 48 และนาลีนเลเวล 53
อีกอย่าง.. ในโลกแห่งเกมที่ถูกดูแลโดยซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของ The NeT โดยตรงอย่างแนวเกมที่ผมเล่นอยู่ จะค่อนข้างมีข้อได้เปรียบอย่างหนึ่งนอกเหนือไปจากเกมออนไลน์อื่น ๆ ซึ่งก็คือ เมื่อตัวละครที่คุณใช้แทนตัวเองในโลกของเน็ตมีเลเวลที่เพิ่มขึ้น เลเวลนั้น ๆ จะถือว่าเป็เลเวลที่มีผลจริงในโลกของเน็ตไม่ว่าจะในเกมไหน ๆ ก็ตามที่ The NeT ดูแลอยู่ (แต่โดยปกติก็มักจะโดนรีเซ็ตใหม่เป็ 1 ถ้าคุณเลือกจะรีเซ็ตเกมใหม่หรือเล่นเกมอื่นแทน) มีผลจริงแม้แต่ในพื้นที่ส่วนกลางอย่าง พื้นที่ห้างเสมือนจริง สถานที่ราชการในเน็ต โรงเรียน มหาวิทยาลัย ฯลฯ แต่พื้นที่เหล่านี้ส่วนใหญ่จะเป็พื้นที่ที่ปลอดการต่อสู้ (Safe Zone) ที่ถูกดูแลโดยรอบจากผู้พิทักษ์ของ The NeT (Guardian) นั่นหมายความว่าในพื้นที่เซฟโซนคุณจะไม่สามารถใช้สกิลพิเศษใด ๆ ได้ ค่าสเตตัสของคุณจะถูกปรับให้อยู่ในเลเวล 1 โดยอัตโนมัติ แต่เมื่อคุณออกจากเซฟโซนตัวละครของคุณจะมีค่าสถานะกลับมาเป็ระดับปกติเหมือนที่ใช้ในเกม แต่ถ้าหากคุณพยายามจู่โจมหรือก่อกวนเซฟโซนจากด้านนอก คุณก็จะโดนเหล่าบรรดาผู้พิทักษ์ของ The NeT ที่มีมากมายและระดับเลเวลสูงเข้าเล่นงาน ถึงแม้คุณจะพยายามยื้อไว้มากเท่าไหร่ แต่ถ้าหากคุณตายก็จะถือว่าเกมโอเวอร์เหมือนกัน (พวกผู้พิทักษ์สามารถไล่ล่าได้กระทั่งในเซฟโซน และแม้แต่ทันทีที่คุณล็อกอินกลับเข้ามาใหม่ถ้าหากจะล็อกออฟจากระบบเพื่อหนีชั่วคราว) แล้วคุณก็จะสูญเสียทุกอย่างกลับไปเริ่มต้นใหม่ แถมถูกแบนจากระบบไม่ให้เข้าใช้งานได้ 1 เดือนด้วย (หุ่นประจำตัวในโลกความจริงก็จะใช้การไม่ได้เหมือนกัน ติดต่อราชการหรือทำธุรกรรมอะไรก็ไม่ได้ จ่ายค่าสินค้าและบริการผ่านเน็ตก็ไม่ได้ ถือว่าใช้ชีวิตได้ลำบากมากในโลกยุคปัจจุบันเลยล่ะ) แต่ก็มีสถานที่นึงให้คุณได้ใช้ความสามารถได้อย่างเต็มที่เช่นกัน นั่นก็คือที่ Red Arena ซึ่งเป็สถานที่ที่ผู้เล่นจากเกมต่าง ๆ ที่มี Skill ความสามารถแตกต่าง Theme กันได้ประชันฝีมือกันอย่างเต็มที่ (แน่นอนว่ามีรางวัลด้วย ซึ่งก็แล้วแต่สปอนเซอร์ผู้สนับสนุนใน่นั้น) ต่าง ๆ เหล่านี้คือส่วนหนึ่งในกฏกติกาของโลกแห่งเน็ต จะแตกต่างกับเกมประเภทที่มีผู้เล่นจำนวนมากที่ถูกดูแลโดยบริษัทเกมหรือองค์กรต่าง ๆ เกมประเภทนี้ค่าสเตตัสกลางจะไม่ถูกรับรองโดย The NeT นั่นหมายความว่าต่อให้คุณเก่ง คุณโหดมากแค่ไหนในเกมเ่าั้ แต่ในความเป็จริงของ The NeT คุณก็ยังคงมีเลเวล 1 อยู่นั่นเอง แต่ทำไมคนเ่าั้ถึงยอมรับในข้อนี้เพื่อไปเล่นเกมที่มีผู้เล่นจำนวนมาก? ผมคิดว่าน่าจะเพราะมันได้สังคมใหม่ ๆ ที่ถูกสร้างโดยมนุษย์กันเองในโลกแห่งเน็ตล่ะมั้ง และบางคนก็ไม่สามารถทนเล่นเกมอยู่คนเดียวโดยที่ไม่มีผู้เล่นที่เป็มนุษย์จริง ๆ อยู่ด้วยได้ บ้างก็อยากหาเพื่อนใหม่ที่เป็คนจริง ๆ จากโลกเน็ต บางคนก็อาจจะ้าหาคู่ ซึ่งมันก็แล้วแต่เหตุผลของแต่ละคนที่คอยเป็แรงผลักดันให้รู้สึกว่า มันก็คุ้มที่จะสูญเสียเลเวลสเตตัสกลางที่ถูกรับรองโดย The NeT
ส่วนระดับเลเวลมันหมายความว่าอย่างไร? มันหมายความว่าในแต่ละระดับที่เพิ่มขึ้นจะทำให้ค่าสเตตัสต่าง ๆ ของคุณเพิ่มไปด้วย ไม่ว่าจะเป็ HP (Health Point), MP (Magic Point), ค่ารอการใช้สกิลใหม่ (Cooldown), ค่าลมหายใจ (เช่น ทำให้วิ่งต่อเนื่องได้นานขึ้น), พละกำลัง, ความแข็งแกร่งทนทาน, ความเร็ว ฯลฯ หรือค่าอะไรก็แล้วแต่ตามที่มีแต่ละเกม มันจะเพิ่มขึ้นเป็เท่าตัวตามจำนวนเลเวล เช่น เมื่อตอนคุณเลเวล 1 คุณต่อยพื้นได้แรงเหมือนคนปกติ แต่เมื่อคุณเลเวล 10 คุณจะต่อยพื้นได้แรงเท่ากับคน 10 คน (ในคน ๆ เดียว), คุณมีแรงเท่ากับคน 10 คนในการะโขึ้น, คุณมี HP เท่ากับ 10,000 เมื่อตอนเริ่มต้น แต่คุณจะมี 100,000 HP เมื่อตอนเลเวล 10 เป็ต้น มันก็ง่าย ๆ แบบนี้เลย ดูเหมือนแม้แต่ The NeT ที่คำนวณได้ซับซ้อนมาก ๆ ก็ยังชอบอะไรที่เข้าใจง่าย ๆ ไม่ซับซ้อน (ผมว่าคนออกแบบ The NeT มากกว่าละมั้งที่ไม่ชอบความซับซ้อน) โดยระดับเลเวลสูงสุดในปัจจุบันตอนนี้คือเลเวล 100 แต่ส่วนใหญ่จะไปถึงกันได้แค่เลเวล 90 ต้น ๆ เท่านั้น หาได้น้อยมากที่จะมีคนไปถึงระดับขั้น 100 สำเร็จ ซึ่งกว่าจะไปถึงระดับนั้นต้องอดทนมาก เพราะมันใช้เวลาที่นานสุด ๆ กว่าจะไปถึงระดับนั้นได้ (แม้แต่ผู้พิทักษ์ของ The NeT ก็ยังอยู่ที่ระดับประมาณ 80-90 กว่า ๆ และระดับเลเวลที่ 1-50 ก็ไม่ยากมากสำหรับคนทั่ว ๆ ไป) ผมได้ยินมาว่าบางคนที่สามารถไปถึงเลเวล 100 ได้นั้น ใช้เวลาเกือบ 10 ปีทีเดียวในการไปให้ถึง นั่นหมายความว่า คน ๆ นั้นจะต้องเล่นเกมเดิมไปเรื่อย ๆ โดยที่ไม่เกมโอเวอร์ ไม่รีเซ็ตเกม ไม่ท้อจนเปลี่ยนเกมใหม่ และต้องฝึกฝนอยู่เสมอจนค่าประสบการณ์ถึงเลเวล 100 ตลอดเกือบ 10 ปี..
ผมกับสมาชิกในปาร์ตี้เตรียมความพร้อมกันเสร็จ จ่ายค่าที่พักกับค่าอาหารเรียบร้อยก็เดินออกมาจากโรงแรม ผมหันไปยิ้มกับสมาชิกทุกคนแล้วพูดขึ้นว่า
“เอาล่ะ เราออกเดินทางกันเถอะ” :)
4K
