High Human

        ณ เขตชายแดน สิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่คล้ายโดมหลายแห่งและมีเส้นทางเชื่อมต่อกัน ที่นี่คือสถานที่ทำการสหพันธ์แห่งชายแดน

        เขตชายแดนนี้มียานรบมากมายบินเข้าออกไม่ขาดสาย ยานอวกาศแต่ละลำล้วนติดตั้งอาวุธทำลายล้างสูงที่ส่งผลต่อพวกสเปคได้อย่างมีประสิทธิภาพ นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกสเปคถึงไม่สามารถรุกรานเข้ามาได้ง่ายๆ

        โจและคนอื่นๆได้รับมอบหมายให้มายังเขตชายแดนที่ 32 ภารกิจของพวกเขาไม่มีอะไรมากเพียงแค่กำจัดเหล่าสเปคตัวเล็กตัวน้อยและยึดครอง

        เหตุที่ว่าทำไมสหพันธ์ถึงไม่ส่งกองกำลังจากชายแดนมาทำภารกิจนี้เองก็เพราะพวกเขามีกำลังพลไม่พอที่จะแบ่งออกไปได้ ต้องอย่าลืมว่าอวกาศไม่ใช่พื้นที่เล็กๆ ต่อให้มีกองยานรบนับแสนก็ไม่สามารถครอบคลุมได้ทั่วแม้แต่เขตเดียว 

        ยานอวกาศของมนุษย์ได้แวะที่เขตนี้เพื่อรายงานตัวและเติมเชื้อเพลิงกับเสบียงก่อนจะออกเดินทางอีกครั้ง

        ในระหว่างที่พวกเขารายงานตัว ก็ได้รับข่าวสารสำคัญของสงครามเสมือน 

        “พวกเราได้อันดับ 4 !!” มายด์กล่าวด้วยความตกใจ เธอไม่คิดว่าเผ่าพันธุ์ของตัวเองจะได้รับอันดับสูงขนาดนี้ ต้องไม่ลืมว่าสงครามเสมือนได้ถูกตัดจบ

        “จริงด้วย!! พวกเราได้อันดับ 4 ” ทุกคนพากันดีใจ 

        โจไม่ได้ประหลาดใจเขาคาดเดาไว้แล้วว่าน่าจะได้อันดับประมาณนี้ เพราะสงครามเสมือนครั้งก่อนเผ่าพันธุ์ที่มีคะแนนประมาณนี้ก็จะมีอันดับไม่ห่างไปจากนี้เท่าไร

        “อีก 24 ชั่วโมงให้ทุกคนมารวมตัวอีกครั้ง” โจบอกกับทุกคน ก่อนออกเดินทางเขาควรให้ทุกคนได้พักผ่อนให้เต็มที่ก่อน

        โจไปยังห้องพักที่ถูกเตรียมไว้ให้สำหรับเหล่ากองกำลังต่างๆ มันไม่ได้ดูดีแต่ก็ไม่ได้แย่เกินไป

        ติ๊ดๆ!! หลังจากพักผ่อนไปได้เกือบ 6 ชั่วโมงเสียงสัญญาณดังมาจากอุปกรณ์สื่อสารบนข้อมือ โจลุกขึ้นนั่งก่อนจะแตะบนหน้าจอ

        ภาพมนุษย์ตัวเขียวโผล่ขึ้นมาพร้อมหัวเราะฮ่าฮ่า “เฮ้ ไอ้เพื่อนยากไม่ได้เจอกันนานเป็นไงบ้าง?”

        “เรื่อยๆ แล้วนายเป็นยังไงบ้างเพื่อนตัวเขียว” โจกล่าว 

        “บอกแล้วไงว่าฉันชื่อคายเฟอร์ไม่ใช่ตัวเขียว!!” คายเฟอร์ตะโกน

        “จะตะโกนทำไมหูแทบแตก” โจใช้นิ้วก้อยเขี่ยในรูหู

        “ทีหลังก็เรียกคายเฟอร์สิฟะ”

        “เข้าใจแล้วเพื่อนตัวเขียว”

        “…”

        “ช่างเถอะอยากเรียกอะไรก็ช่าง” คายเฟอร์ยอมแพ้จากนั้นก็กล่าวต่อว่า “ที่ติดต่อครั้งนี้ไม่ได้มีเรื่องสำคัญอะไร ออกไปด้านนอกคราวนี้คงนานแน่ๆ เลยจะมาอวยพรน่ะ ขอให้โชคดีเพื่อน” 

        “ขอให้โชคดีเช่นกัน” โจตอบ

        พวกเขาคุยกันอีกเล็กน้อยก่อนจะตัดการเชื่อมต่อ

        โจจัดการธุระส่วนตัวก่อนจะแต่งตัวและออกไปด้านนอก 

        ถึงแม้ว่ามองจากด้านนอกจะเป็นโดมมีเส้นทางเชื่อมตัวกันหลายร้อยเส้นทาง แต่ภายในกลับแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง ภายในมีเวลากลางวันและกลางคืน นอกจากนี้ยังมีอาคารหลายแห่ง ย่านค้าขาย ย่านที่อยู่อาศัยและอื่นๆ 

        เมื่อโจออกมาด้านนอกมันเป็นช่วงเวลาของกลางคืน เขามองขึ้นไปด้านบนเห็นแสงดาวและท้องฟ้าจำลอง มันดูเหมือนจริงมากจนแยกไม่ออกหากไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ภายในโดม 

        เขาได้เข้าไปในแคปซูลเพื่อผ่านเส้นทางขนาดเล็กโดยมันจะพาไปยังโดมอีกแห่ง 

        เมื่อมาถึงโจก็ได้ยินเสียงผู้คนจอแจกันไม่ขาดสาย ที่นี่เป็นย่านค้าขายซึ่งมีร้านค้าเต็มไปหมด ใครที่มีทุนหนาก็จะเช่าตึกเปิดร้านต่างๆ ใครทุนน้อยก็เช่าพื้นที่เล็กๆในการเปิดร้านทั่วไป 

        แม้ว่าที่แห่งนี้จะเต็มไปด้วยร้านค้าแต่มันกลับสะอาด เนื่องจากกฏของที่นี่เข้มงวดมากเพียงแค่ทิ้งขยะลงบนพื้นก็จะถูกจับอย่างรวดเร็วและยังถูกปรับอีกหลายเครดิตแถมติดคุกอีกต่างหาก

        โจเดินมองไปเรื่อยๆ เขาได้พบกับผู้ใต้บังคับบัญชาหลายกลุ่มกำลังเดินจับจ่ายใช้สอย ในสายตาของโจพวกเขาหัวเราะและดูสนุกสนาน นี่คงเป็นเหตุผลเดียวที่พวกเขาจะได้ผ่อนคลายก่อนจะออกไปด้านนอก

        แม้ว่าตอนนี้สเปคระดับราชาจะตายไปเป็นร้อยแต่มันก็ยังคงอันตรายอยู่ดี หากเปรียบระดับความยากจากเดิมคือยากมากก็ลดลงมาเป็นยาก มันแทบไม่ได้ต่างสักเท่าไรเพราะในความเป็นจริงแล้วถึงแม้ระดับราชายังคงอยู่มันก็ไม่ออกมาไล่ล่าด้วยตัวเองนอกเสียจากว่าพื้นที่หลักของมันถูกรุกราน

        เวลาแห่งความสงบได้จบลงไปอย่างรวดเร็ว เวลาได้ผ่านไป 24 ชั่วโมงทุกคนได้มารวมตัวกันอีกครั้ง

        “พวกคุณเคยออกไปด้านนอกมาแล้วหลายครั้ง แต่ครั้งนี้พวกเราจะไปลึกกว่านั้นและอันตรายยิ่งกว่า อย่าประมาทและระวังเสมอ” โจกล่าวกับทุกคน

        “เอาล่ะ พวกเราออกเดินทางได้!!” โจพยักหน้าให้กับคนคุมยาน จากนั้นยานบัญชาการของมนุษย์ก็ได้มุ่งหน้าสู่ด้านนอกชายแดน

        ดาวฤกษ์ขนาดเล็กสีแดงล้อมรอบไปด้วยดาวเคราะห์เล็กใหญ่ ระบบดาวแห่งนี้อยู่ใกล้กับเขตชายแดน ท่ามกลางความมืดมิดที่ล้อมไปด้วยแสงดาวเกิดเสียงดังทึบก่อนจะปรากฏยานอวกาศของมนุษย์

        เนื่องจากที่นี่เป็นหนึ่งในระบบดาวที่พวกสเปคครอบครองและอยู่ใกล้ที่สุด พวกโจจึงมายึดระบบดาวนี้ก่อน

        การยึดระบบดาวจากศัตรูจะต้องทำการสแกนและสำรวจดาวเคราะห์ทุกดวงเพื่อทำให้แน่ใจว่าไม่มีพวกมันหลงเหลืออยู่ อย่างไรก็ตามมันก็แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีพวกเล็ดรอด แต่มันก็ไม่สำคัญเพราะสเปคที่หลุดรอดไปมักจะเป็นพวกระดับต่ำอย่างพวกไพร่เป็นส่วนใหญ่

        การยึดอาณาเขตใช้เวลานานมาก พวกโจได้กำจัดพวกสเปคที่เหลือและยึดระบบดาวคืนมาได้หลายแห่ง

        และเวลาก็ผ่านไป 5 ปี…

        ห่างออกไปเกือบ 2,000 ปีแสงจากเขตชายแดน ระบบดาวแห่งหนึ่งซึ่งมีดาวฤกษ์แฝด ยานบัญชาการของมนุษย์นิ่งค้างในอวกาศ

        “ที่นี่เป็นที่สุดท้ายแล้ว หลังจากนี้พวกเราจะได้กลับสักที” ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าวขึ้นพร้อมกับถอนหายใจ เขาและคนอื่นๆได้กวาดล้างพวกสเปคมานานกว่า 5 ปี ต่อสู้ทั้งในอวกาศและบนดาว พวกเขาคิดถึงบ้านเหลือเกิน คิดถึงพ่อแม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ที่อยู่บนโลก 

        บางคนกังวลว่ากลับไปแล้วอาจได้รับข่าวร้าย

        5 ปีมานี้ไม่มีการต่อสู้ที่หนักหนาอะไร เนื่องจากระดับราชาได้ตายไปแล้ว ไม่มีเหตุการณ์พิเศษหรือได้พบเจออะไรแปลกๆ พวกเขาพบเพียงดาว สเปค ดาวและก็สเปค วนซ้ำไปซ้ำมาจนเริ่มรู้สึกเอียน

        ความแข็งแกร่งของแต่ละคนเพิ่มขึ้นอย่างมาก ประสบการณ์สู้รบที่ได้รับมาทำให้พวกเขาเข้มแข็งมากกว่าเดิม

        หลังจากจัดการระบบดาวแห่งนี้แล้วก็ได้ทิ้งตัวส่งสัญญาณไปให้ทางสหพันธ์ โดยที่พวกสหพันธ์จะตามมาทีหลังเพื่อวางสิ่งก่อสร้างและปืนใหญ่ดาวเทียม

        ตอนนี้อิทธิพลของสหพันธ์ได้ขยายออกไปมากกว่าเดิมถึง 5 เท่า!!