นั้นก็เพราะว่าตอนนี้กองทัพของพวกนอร์ม่าที่มันทำลายกองทัพทางปีกซ้ายของราชาภูตได้ พวกมันอ้อมมาดักด้านหลังที่เป็นทางถอยทัพของพวกเราเอาไว้แล้ว ' ชิ!!! นี่พวกมันมาปิดล้อมพวกเราเอาไว้หมดแล้วสินะ ทั้งหมดนี่มันเป็นเพราะข้อมูลที่มาช้าเกินไปแท้ๆ นี่เราต้องทิ้งทหารส่วนน้อยแล้วพาทหารส่วนมากหนีแบบตอนนั้น งั้นเหรอไม่สิ!!!รอบนี้เราจะไม่ทำเราจะไม่ทำเรื่องแบบนั้นอีกแล้ว เราจะไม่ทิ้งทหารแล้วหนีเอาตัวรอดอีกแล้ว ' ฉันคิดในใจขณะที่กำลังมองไปที่พวกนอร์ม่าจำนวนหลายหมื่นตัว ที่กำลังตั้งทัพอยู่ด้านหน้าตอนนี้จากนั้นฉันก็ชูดาบที่อยู่ในมือขึ้น แล้วก็ชี้มันไปที่ด้านหน้าในทางที่พวกนอร์ม่าอยู่ แล้วตะโกนออกไปอย่างสุดเสียง
" จัดการกับพวกมัน แล้วเราจะรอดไปด้วยกัน "
" โอวววว!!!! "" โอวววววว!!!! "" โอววววววว!!!! "
เสียงของเหล่าทหารที่อยู่ด้านหลังของฉันตะโกนตามออกมา เสียงของเหล่าทหารตะโกนตามออกมานั้นดังสนั่นไปทั้วสนามรบ จากนั้นพวกเราก็เริ่มต่อสู้กับพวกมันทันที.." เคร้ง เคร้ง "" ตูม!!! "" ตูม!!!!!! "" เคร้ง ..... ตูม!!! เคร้ง!!! "........ผ่านไป 30 นาทีเสียงของดาบกระทบกันดังไปทั่วสนามรบตอนนี้ ร่วมถึงเสียงระเบิดจากพลังเวทย์มนต์์ด้้วย ' เป็นแบบนี้พวกเราโดนจัดการหมดแน่ พวกเราโดนพวกมันล้อมเอาไว้แล้วยังโดนโจมตีทุกทิศทางอีก งั้นก็!!!มีอยู่ทางเดียวนั้นก็คือต้องรวมคนทั้งหมดและฝ่าวงล้อมของพวกมันออกไปเท่านั้น แต่ว่า... วิธีนั้นถ้าเกิดพลาดขึ้นมาละก็ พวกเรากองทัพส่วนกลางทั้งหมดโดนทำลายหมดแน่ ' ฉันที่กำลังสู้กับพวกมันอยู่ สู้ไปด้วยคิดแผนห่างทางออกไปด้วยด้วยความกังวล แต่.. ในระหว่างที่ฉันกำลังคิดด้วยความหนักใจอยู่นั้น ก็มีเสียงดังขึ้นมาเป็นเสียงของเวทย์ขนาดใหญ่ที่ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของพวกนอร์ม่าที่ปิดทางถอยทัพของพวกเราอยู่
" ตูม!!!!!! "
หลังจากที่เสียงดังออกมาก็มีเวทย์บอลไฟขนาดใหญ่ตกลงมาจากฟ้าจำนวนหลายสิบลูก" ตูม!!! "" ตูม!!! "" ตูม!!! "เมื่อลูกไฟจำนวน หลาบสิบลูกตกลงมายังจุดที่พวกนอร์ม่าอยู่ จุดตรงนั้นมันก็กลายเป็น ทะเลเพลิง ทันที ' นี่มันเวทย์ไฟระดับสูง คนที่ใช้ติดต่อกัันหลายครั้งแบบนี้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ใช้ได้ มาช่วยพวกเราด้วยตัวเองเลยเหรอ ผู้กล้า!!! '