โลกอนาคต (future world)

เวลาผ่านไป 6 ชั่วโมง

"นายไม่มีหน้ากากเอาไว้กรองอากาศเหรอ แล้วอยู่รอดมาได้ยังไง งั้นเอาอันนี้ไป" โซอี้ยื่นหน้ากากของตัวเองให้ซีซา

ซีซาลังเลอยู่สักครู่ จะบอกว่าตัวเองสามารถทนในสภาพแบบนี้ได้ก็อาจจะดูผิดปกติจึงรับหน้ากากมา

ชุดของโซอี้เหมือนในหนังไซไฟ ชุดรัดรูปจนเห็นสัดส่วน ตัวชุดน่าจะป้องกันรังสีต่าง ๆ ได้

"เราไปที่หมู่บ้านกันเถอะ" โซอี้กดปุ่มที่ชุดทำให้มีหมวกออกมาเหมือนหมวกกันน็อค

"ไม่อยากใช้หมวกนี้มันดูเกะกะ" เสียงโซอี้บ่น

เมื่อออกมาจากหลุมหลบภัย โซอี้กดปุ่มที่นาฬิกา

มีมอเตอร์ไซค์ล่วงลงมาจากท้องฟ้า

"มันมาได้ยังไง" ซีซาถาม

"เวลาไม่ใช้มันจะบินไปจอดบนฟ้ากันมอนสเตอร์บนดาวดวงนี้มาทำลาย" มันมีเทคโนโลยีต้านแรงโน้มถ่วง จอดไว้เฉย ๆ ไม่ต้องใช้พลังงาน มันอยู่ในความมืดมิดได้ ความมืดมิดจะโจมตีแต่สิ่งมีชีวิต

"ขึ้นมาสิ" เสียงโซอี้เรียกให้ซีซามาซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์

ซีซาคิดจะบอกโซอี้ว่าบินไปเองได้ แต่แบบนั้นมันจะดูผิดปกติหรือเปล่า คนปกติที่นี่จะบินได้หรือไม่

มอเตอร์ไซค์ไม่มีล้อแต่บินอยู่ ซีซาลังเลอยู่สักครู่จึงทำตามที่โซอี้บอก

เนื่องจากมอเตอร์ไซค์ของโซอี้ถูกออกแบบมาสำหรับคนเดียว ที่นั่งจึงน้อย ซีซานั่งใกล้ชิดถึงขนาดได้กลิ่นหอมจากตัวโซอี้

เมื่อมาถึงเมือง ซีซาประหลาดใจ เทคโนโลยีของเมืองนี้ดูสูงกว่ายุคสมัยของซีซา

มีเสาเหล็กขนาดใหญ่ตามจุดต่าง ๆ

"เสาเหล็กนี้เอาไว้ทำอะไรเหรอ" ซีซาถามโซอี้

"เราอาศัยอยู่ในสภาพอากาศของดาวดวงนี้ไม่ได้" จึงสร้างเสาเหล็กที่จะกางชั้นบรรยากาศออกเป็นโดม รัศมี 2 กิโลเมตร ภายในโดมจากเสาเหล็กจะปรับอุนภูมิ สภาพอากาศ ให้แสงสว่างภายในโดมได้ เสาเหล็กมีระยะแค่ 2 กิโลเมตร จึงต้องตั้งหลาย ๆ เสาให้เพียงพอกับทุกคน

ซีซาสนใจกับเทคโนโลยีนี้ สิ่งนี้จะเอาไปใช้บนโลกมนุษย์ตอนนี้ได้

"ขอเรียนรู้เทคโนโลยีการทำเสานี้ได้ไหม" ซีซาถามโซอี้

"ต้องไปเรียนรู้จากมาสเตอร์" เขาจะสอนหรือไม่ต้องลองไปขอดูเอาเองนะ

โซอี้พาซีซามาที่บ้านมาสเตอร์

"มาสเตอร์คะ มีคนอยากเรียนรู้เทคโนโลยีจากท่านค่ะ" โซอี้กล่าวทักมาสเตอร์อย่างกับคนสนิทรู้จักกันดี

"ฝากตัวด้วยนะครับ ผมซีซา"

"เจ้าดูหน้าไม่คุ้นเลยนะ" มาสเตอร์ยกนาฬิกาขึ้นสแกนซีซา ไม่ใช่ประชากรของเมืองเราแต่โครงสร้างพันธุกรรมเป็นมนุษย์

"ผมมาจากโลกมนุษย์ครับ" ด้วยเทคโนโลยีบางอย่างทำให้มาโผล่ที่ดาวดวงนี้

"โลกมนุษย์เหรอ ดูเหมือนจะมีตำนานเรื่องเล่าว่าเป็นบรรพบุรุษของเรา" มาสเตอร์ดูจะไม่เชื่อคำพูดของซีซาเท่าไร

"ไม่เป็นไร ยังไงก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน" อยากเรียนรู้เรื่องอะไรล่ะ

"ถ้าอยากเรียนรู้ทั้งหมดจะได้ไหมครับ" ซีซากล่าว

"หืม มั่นใจในตัวเองขนาดนั้นเลย ของพวกนี้ไม่ได้เข้าใจง่าย ๆ นะ"

"ครับ ผมจะลองพยายามดู" เสียงซีซาดูหนักแน่น

"ได้ตามมาสิ"

โซอี้เมื่อได้ยินว่าซีซามาจากโลกมนุษย์จึงประหลาดใจ

"เจ้ามาจากโลกมนุษย์จริง ๆ เหรอ ไม่ใช่หัวไปกระทบกับอะไรจนเพี้ยนนะ"

"จริงสิ เอาไว้ข้าพาเจ้าไปโลกมนุษย์ด้วยก็ได้นะถ้าสนใจ"

มาสเตอร์พาซีซาและโซอี้มาที่ห้องทำงาน

"อันนี้คือข้อมูลการสร้างเสาสตราโตสเฟียร์" มาสเตอร์ชี้ไปที่จอมอนิเตอร์ เจ้าลองดู ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนให้ถาม

ซีซาดูขั้นตอนการสร้างและให้ EDI จดจำและวิเคราะห์

"วัสดุบนโลกสามารถใช้สร้างสิ่งนี้ได้ไหม" ซีซาถาม EDI

"ได้ ไม่มีปัญหา"

ซีซาเลื่อนไปดูข้อมูลต่อไป การย่อพลังนิวเคลียร์ให้มีขนาดเล็กลงเท่ามือถือ แต่ให้พลังงานเท่าโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ซีซาจดจำวิธีการสร้างแต่สิ่งที่ทำให้ซีซาสนใจคือ เครื่องพิมพ์อาหาร

"เครื่องพิมพ์อาหารนี่ทำงานยังไงครับ" ซีซาถามมาสเตอร์

"เคยเห็นเครื่องพิมพ์รูปภาพทั่วไปสมัยโบราณใช่ไหม ที่ใช้หมึกแค่ 3 สี แต่ผสมเป็นสีต่าง ๆ แล้วพิมพ์รูปภาพออกมาได้มากมาย"

อันนี้ก็คล้ายกันสิ่งของต่าง ๆ เช่นร่างกายมนุษย์ ถ้าแยกสารเคมี แร่ธาตุต่าง ๆ ออก เป็นกองแร่ธาตุ สารเคมี จะเป็นเพียงกองแร่ธาตุขนาดเล็ก

เครื่องนี้จะสแกนต้นแบบ และผสมสารเคมี แร่ธาตุ ส่วนต่าง ๆ ที่เป็นโครงสร้างของมนุษย์ พิมพ์ออกมาเป็นมนุษย์ได้ แต่เราก็ไม่เคยใช้พิมพ์มนุษย์นะ เราใช้พิมพ์อาหาร เครื่องมือต่าง ๆ เช่น ให้สแกน นาฬิกานี้ แล้วให้พิมพ์นาฬิกานี้ออกมา สิ่งที่เราต้องทำคือใส่แร่ธาตุเข้าเครื่องจะพิมพ์ตามส่วนประกอบที่แยกออกมาได้

ของทุกอย่างบนดาวดวงนี้ ถ้าใส่เครื่องนี้ จะแยกส่วนผสมออกเป็นแร่ธาตุต่าง ๆ ให้ เราได้สร้างเครื่องเก็บแร่ธาตุ เรียกว่า หมึกพิมพ์ เพียงแค่ใส่ต้นไม้ หิน ของต่าง ๆ ตามธรรมชาติลงไป มันจะแยกเป็นสารเคมี แร่ธาตุต่าง ๆ ให้ เอาไว้สำหรับพิมพ์สิ่งที่ต้องการ ถ้าขาดสารเคมีตัวไหนจะมีบอกว่าต้องไปหาอะไรมาใส่เครื่องเพื่อจะได้สารเคมีตัวนั้นมาผสม

สรุปเครื่องนี้สามารถพิมพ์อะไรก็ได้ตามตัวอย่างที่สแกน แค่ต้องมีหมึกพิมพ์หรือเครื่องย่อยสิ่งของต่าง ๆ ให้เป็นหมึกพิมพ์

ขณะที่มาสเตอร์กำลังอธิบาย เสียงสัญญาณดังขึ้น

"ขอให้ทุกคนลงไปหลบที่หลุมหลบภัยใต้ดิน" เสียงเตือนดังขึ้นซ้ำ ๆ