ตอนที่ 37 เครื่องราง
"เฮ้อ ข้าจะปล่อยพวกเจ้าออกไปแน่ แต่ปล่อยนางซะ"
ลู่หาน ที่ไม่คิดจะกักขังคนพวกนี้อยู่แล้ว จึงให้สาวใช้มาช่วยเหลือ แต่ไม่นึกว่าจะกลายเป็นแบบนี้แทน
"ใครจะเชื่อคำพูดคนชั่วอย่างแกกัน"
"ใช่ ต่อหน้าทำเป็น หมอตาทิพย์ ทำนายดวงชะตาชีวิตคนได้ แต่ลับหลังกับร่วมมือ กับ เจ้าพ่อร่างทรง มาหลอกลวงพวกข้า จนต้องมาถูกขังเช่นนี้"
กลุ่มคนที่ถูกจับ ต่างไม่พอใจอย่างมาก และไม่คิดจะรับฟังคำแก้ตัวของลู่หานแม้แต่น้อย
"ข้าจะบอกอะไรให้อย่าง ข้าไม่ใช่ หมอตาทิพย์"
ลู่หาน ที่ยกเลิกรูปแบบยันต์แปลงโฉม จนกลับมาเป็นหน้าลู่หาน คุณหนูตระกูลลู่ ตามเดิมเรียบร้อย
"นั่น คุณหนูตระกูลลู่"
"ทำไม คุณหนูตระกูลลู่ มาอยู่ที่นี้ได้"
"ใช่ คุณหนูไร้ค่าของตระกูลลู่ ไม่น่าจะมีค่าอะไรในสายตา เจ้าพ่อร่างทรง ด้วยซ้ำ"
ลู่หาน ที่ตอนแนกคิดว่าคนพวกนี้จะรู้จักตน เพราะชื่อเสียงตระกูลลู่ แต่กับกลายเป็นว่ารู้จักตน ในฐานะคนไร้ค่า ขยะของตระกูลลู่แทน
"คราวนี้คงปล่อยนางได้แล้วสินะ"
ลู่หาน ที่เปิดเผยตัวตนออกมา จึงคิดว่าน่าจะพอคุยกันรู้เรื่องแล้ว จึงสั่งให้ปล่อยตัวสาวใช้ตนเองทันที
"แค่กๆ"
"คุณหนู ไม่ใช่คนไร้ค่านะคะ"
สาวใช้เหยาเหยา ที่ถูกปล่อยตัวตะโกนออกมา เมื่อเห็นว่าคุณหนูของตนกำลังถูกดูถูกดูแคลนอยู่
"คุณหนู ขอให้ข้านำยามามอบให้พวกท่าน แต่กับปฏิบัติ แล้วด่าคุณหนูว่าเป็นคนไร้ค่าเช่นนี้ มันถูกแล้วรึ"
สาวใช้เหยาเหยา ที่ไม่ยอมให้คนที่คุณหนูให้ตนออกมาช่วยเหลือ กล่าวว่าเสียๆหายแก่คุณหนูตนเองเช่นนี้ได้เด็ดขาด
"เจ้าเป็นคนช่วยเหลือพวกข้างั้นรึ"
"แล้ว หมอตาทิพย์ กับ เจ้าพ่อร่างทรง อยู่ที่ไหนกัน"
"อย่าบอกนะว่า พวกนั้นไม่อยู่กัน เจ้าถึงเข้ามาช่วยเหลือพวกข้าได้"
กลุ่มคนถูกขัง ที่เพิ่งฟื้นตัวขึ้นมา ยังคงมีเรื่องสงสัย คาใจอีกเยอะ แต่ตอนนี้ต้องได้แต่ทำตามผู้มีพระคุณเสียก่อน
"หมอตาทิพย์ กับพ่อร่างทรงต่างตายไปแล้ว"
"ข้าเป็นคนสังหารมันเอง"
ลู่หาน ที่ตอบข้อสงสัยของคนอื่น เมื่อทั้งสองที่ทุกคนอยากแก้แค้นตายไปเสียแล้ว
ทุกคนต่างอดตกใจขึ้นมาไม่ได้ เมื่อได้ยินว่า หมอตาทิพย์ กับ เจ้าพ่อร่างทรง ตายไปแล้ว ทั้งที่คิดว่าไม่มีใครสามารถฆ่าได้แล้ว แต่กับเป็นเรื่องเหลือเชื่อ ที่ลู่หานจัดการสังหารลงไปด้วยตนเอง
"พวกเจ้าจะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจ แยกย้ายกันกลับไปซะ"
ลู่หาน ที่ไม่สนว่าจะมีคนเชื่อคำพูดตนแค่ไหนกัน เมื่อต้องเจอกับเรื่องราวต่างๆมากมาย คงต้องใช้เวลาพิสูจน์ว่าตนเองพูดเรื่องจริงไหม
ลู่หาน ที่เดินจากไปพร้อมกับกอบโกยสิ่งของจาก ตำหนักเจ้าพ่อจนเกลี้ยง เมื่อตอนนี้ลู่หานได้พบเจอกับ แหวนมิติ ซึ่งมีค่ามากกว่า ถุงเก็บของมิติ ที่สามารถใส่แต่สิ่งของเพียงอย่างเดียวได้
"ที่นี้ถูกสร้างด้วยวัสดุชั้นดีจริงด้วย"
ลู่หาน จัดการใช้ไฟเผา ตำหนักเจ้าพ่อ เพื่อจะทำลายหลักฐานยันต์ประเภทด้านมืดทิ้งให้หมด แต่ก็มีบางส่วนที่ไม่ได้ถูกเผาไหม้ด้วยไฟจนเหลือเศษซากทิ้งเอาไว้อยู่ดี
ทำให้ลู่หาน ที่ตัดสินใจคิดถูกแล้วว่า การใช้เลือดเพื่อทำลายรูปแบบยันต์ด้านมืดทิ้งไว้ก่อนล่วงหน้าคือ ความคิดที่ถูกต้องนัก แม้จะเป็นรูปแบบยันต์ด้านมืดที่อันตราย แต่มันขึ้นอยู่กับผู้ใช้ หากเอามาใข้เล่นงานคนชั่วด้วยกันเอง ก็จะมีประโยชน์อย่างมาก แต่คงไม่อาจบอกได้ว่าคนที่อาจจะมาพบเจอสถานที่แห่งนี้ในอนาคตจะเป็นคนแบบไหนกัน จึงทำลายมันเพื่อตัดปัญหาแต่ต้นลมก่อนดีกว่า
"เอาละ เจ้าอยู่นิ่งๆซะ ข้าจะช่วยสวมสิ่งนี้ให้เจ้า จะได้มีสิ่งของคุ้มกันตัวเองเอาไว้บ้าง"
ลู่หาน ตัดสินใจมอบสิ่งของที่ได้จาก ตำหนักเจ้าพ่อ ซึ่งเป็นสิ่งของทางธรรมชาติที่หาได้ยากยิ่ง ที่ไม่ได้ใช้ปราณของตนเองในการใช้งาน แต่เป็นพลังงานบางอย่างในรูปแบบธรรมชาติที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าช่วยปกป้องอันตรายได้ระดับนึงเลย จึงเหมาะกับสาวใช้คนนี้ที่มีจิตใจบริสุทธิ์
"สิ่งนี้คือ..."
สาวใช้มองจี้ห้อยคอรูปร่างประหลาด จึงไม่เข้าใจว่ามันคือสิ่งใดกันแน่
"มันคือ งาช้างน้ำ เป็นเครื่องรางธรรมชาติ ช่วยป้องกันอันตรายได้ระดับนึง"
ลู่หาน ที่ตอบอย่างเรียบง่าย แม้จะเป็นเรื่องที่ยากจะพิสูจน์ได้ แต่ก็ไม่ควรลบหลู่เช่นเดียวกัน
ลู่หาน กับอาจารย์ตน ที่ออกท่องโลกกว้าง ได้พบเจอเหตุการณ์ประหลาดมากมาย จึงเชื่อว่าพลังงานธรรมชาติก็เป็นสิ่งนึงที่ทรงอำนาจ ยากที่จะเข้าถึงได้โดยง่าย
เคยมีจอมยุทธยันต์มนตราที่มีปราณสูงส่ง ที่ใช้ประเภทยันต์ด้านมืด เคยเอาสิ่งของธรรมชาติพวกนี้มาเป็นเครื่องมือ อุปกรณ์เสริมยันต์ด้านมืดลงไป แต่แล้วสุดท้ายกลับโดนพลังงานที่ยากจะอธิบายเล่นงานกลับจนถูกพลังงานยันต์ด้านมืดเข้าเสียเอง
แม้แต่ลู่หาน กับอาจารย์เคยทดสอบมาบ้างแล้ว ซึ่งได้ใช้ ประเภทยันต์ด้านมืดดู ก็ราวกับว่าสิ่งของธรรมชาติมีพลังงานปกป้องตนเอง ไม่รับ ยินยอมยันต์ด้านมืดเข้าไปในตัวของมันจนรูปแบบยันต์ด้านมืดสลายหายไป
งาช้างน้ำ มีลักษณะคล้ายเขี้ยวเสือแต่เล็กกว่า ช้างน้ำนั้นเป็นสิ่งมหัศจรรย์แห่งตำนานป่าหิมพานต์เฉกเช่นเดียวกันกับมักกะลีผล ซึ่งอยู่อีกมิติหนึ่งที่ซ้อนกันอยู่กับโลกมนุษย์ หรือจะเรียกว่าแดนสนธยา ก็ย่อมได้ มีฤทธิ์อำนาจ : เด่นทางมหาอำนาจราชศักดิ์ สยบศัตรู เมตตามหานิยม เสริมดวง กลับร้ายให้กลายเป็นดี แคล้วคลาด ป้องกันคุณไสยมนต์ดำ อสรพิษ สัตว์ร้ายทุกชนิด
"ขอบคุณคะ คุณหนู ข้าจะดูแลรักษาอย่างดีเลย"
สาวใช้เหยาเหยา ที่ไม่รู้จักของสิ่งนี้ดีนัก แต่ก็นับเป็นครั้งแรกที่คุณหนูให้ของตนเอง ราวกับเป็นของขวัญล้ำค่าที่มีชิ้นเดียวในโลกเลย แม้จะเป็นสิ่งของที่ได้มาจาก ตำหนักเจ้าพ่อ แต่ตวามสำคัญของมันคือ อยู่ที่เจตนาคนให้มากกว่า เมื่ออีกฝ่ายมีความต้องการอยากให้สิ่งของ ที่เป็นเครื่องรางไว้ปกป้องตนเองก็ดีใจอย่างมาก
"คุณหนู เราจะไปไหนกันต่อดีคะ"
สาวใช้ ที่เดินเคียงข้างคุณหนู ที่ตอนนี้ดีใจออกมา เมื่อได้รับของขวัญชิ้นแรกของคุณหนูตนเอวเรียบร้อยแล้ว