ผู้ร่วงหล่น

หลังจากผ่านไป 1 วัน แจ๊คได้สติกลับมาอีกครั้งหนึ่ง แม้จะหลับตาอยู่แจ๊คยังรับรู้ถึงท้องฟ้าที่กำลังเคลื่อนไหว นกอสูรกำลังบินหาอาหาร พญามดกำลังสั่งลูกน้องตน งูกำลังจ้องมองไข่นกและการเคลื่อนไหวของลม สิ่งต่าง ๆ เข้ามาในหัวสมองของแจ๊คไม่หยุด

แม้ว่าข้อมูลจะเข้าหัวเขาไม่หยุดแต่แจ๊คไม่รู้สึกอึดอัดในหัวกลับกันยิ่งทำให้เขารู้สึกสบายตัวและสมองมาก

แจ๊คกำลังจะลืมตาปรากฏว่าเขาไม่สามารถลืมตาได้ แจ๊คตกใจมากจึงพยายามจะขยับตัวทว่าราวกับมีภูเขายักษ์กำลังกดทับเขาอยู่

ไม่สามารถขยับได้แม้แต่นิ้วเดียว ทำให้แจ๊คพยายามอย่างบ้าคลั่งเพื่อที่จะพยายามขยับตัว เขารู้สึกว่าหู่เสวียอยู่ข้าง ๆ เขาแต่ไม่สามารถตะโกนเรียกได้

หู่เสวียสัมผัสได้ตั้งแต่แจ๊คได้ตื่นขึ้นมาทว่าเธอยังไม่ได้เอาแจ๊คออกจากเตียงน้ำแข็งนิรันดร์

“อยู่เฉย ๆ การรักษาของนายยังไม่เสร็จสมบูรณ์”

แจ๊คได้ยินเสียงของหู่เสวียจึงวางใจหน่อยและพยายามจะถามกลับไปทางจิตใจ ทว่าทางจิตใจแจ๊คยังไม่สามารถทำอะไรได้

หู่เสวียรู้สึกเหมือนว่าแจ๊คจะพยายามจะพูดอะไรสักอย่างหนึ่ง

“เตียงน้ำแข็งนิรันดร์จะไม่ปล่อยตัวนายจนกว่าการรักษาปราณเลือดของนายจะเสร็จ”

แจ๊คได้ฟังดังนั้นจึงตกตะลึงสามารถรักษาปราณเลือดของเขาได้ด้วยหรือไง แจ๊คเตรียมใจจะสูญเสียปราณเลือดจำนวนมากเพื่อแลกกับการมีชีวิตรอด

ใครจะไปคาดคิดว่ามีวิธีที่สามารถรักษาปราณเลือดได้ แจ๊คจึงดีใจและนอนหลับไปแต่โดยดี

หลังแจ๊คหลับใหลลงไปอีกรอบหนึ่ง หู่เสวียได้หันมาหาริเทาพีที่อยู่ข้าง ๆ เธอ ในถ้ำแห่งนี้ริเทาพีเป็นคนขุด

ตอนแรกหู่เสวียจะนำตัวแจ๊คออกไปจากที่แห่งนี้ เพราะมันมีกลิ่นอายของสายฟ้ากำจัดมารหรือปีศาจ คนที่ฝึกฝนเส้นทางปีศาจจะรู้สึกอึดอัดและแสบร้อนตลอดเวลา

ถ้าการฝึกฝนยังไม่แข็งแกร่งพอ อีกอย่างหนึ่งสายฟ้าจากสวรรค์ 1 ชั้นฟ้าเป็นเส้นที่เกิดใหม่และอ่อนที่สุดในบันดาลทั้งหมดของสายฟ้าสวรรค์ 1 ชั้นฟ้า

หู่เสวียในตอนแรกไม่อยากจะใช้สายฟ้าจากสวรรค์ 1 ชั้นฟ้าเพราะมีพลังในการกำจัดปีศาจ มาร วิญญาณร้ายหรือสิ่งที่ชั่วร้าย หู่เสวียเธอได้ยินว่าในทางใต้ของดวงดาวขนาดเล็กนี้มีป่าที่สายฟ้าจะผ่าลงมาตลอดเวลาไม่หยุด

สายฟ้าในป่าสายฟ้าในสายตาของเธอมันอ่อนมากและเป็นป่าต้องห้ามของใครหลาย ๆ คน ทว่าหลังจากที่เดินทางมาป่าสายฟ้าสัมผัสพลังจิตของเธอได้ไปเจอภูเขาลูกหนึ่งที่กำลังลอยตัวอยู่บนฟ้า

สัมผัสพลังจิตของเธอลดลงจากการที่ร่างกายของเธอไม่สมบูรณ์ทำให้ไม่สามารถเจาะเข้าไปในสายฟ้าที่อยู่นอกบริเวณภูเขาสายฟ้าและไม่สามารถดูว่าภายในภูเขาสายฟ้าได้ว่ามีอะไรบาง

หู่เสวียจึงขึ้นไปสำรวจภูเขาสายฟ้าและเจอกับเวทมนตร์ผนึก เธอไม่ได้ให้ความสนใจว่าเวทมนตร์จะผนึกใครเอาไว้

ระหว่างที่เธอกำลังสำรวจ เกิดเรื่องหนึ่งแจ๊คได้ไปจับต้นไม้สายฟ้าเข้าทำให้ป่าสายฟ้าส่วนหนึ่งระเบิดออก สายฟ้าที่ป้องกันเขตแดนภูเขาสายฟ้าได้กระจายตัวออกไป

ทำให้หู่เสวียกวาดสัมผัสพลังจิตอีกรอบหนึ่ง ทำให้เธอตกใจและเคร่งเครียดไปเหมือนกัน เพราะเจอกับต้นไม้กลืนกินสายฟ้า

ต้นไม้กลืนกินสายฟ้าจะหาได้เฉพาะบริเวณที่มีสายฟ้าผ่ามาเป็น พัน ๆ ปีในจุดเดียวเท่านั้น ระดับของต้นไม้กลืนกินสายฟ้าไม่สูงมากคือระดับศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น

ต้นไม้กลืนกินสายฟ้าไม่ใช้ต้นไม้สายฟ้าที่ดีที่สุด เวลาคนเจอต้นไม้กลืนกินสายฟ้าวิธีที่ฉลาดที่สุดคือรอในต้นไม้กลืนกินสายฟ้าวิวัฒนาการก่อนจะกลายเป็นเทพ

ทว่ามันใช้เวลานานมากเป็น 100,000-300,000 ปีในการกลืนสายฟ้าของต้นไม้กลืนสายฟ้าและหลังจากกินสายฟ้าอิ่ม ก่อนจะตายในที่สุด

แต่การตายของต้นไม้กลืนกินสายฟ้าจะทิ้งต้นอ่อนเอาไว้ในตัวมันอีกทีและเหมือนเดิมคือการรอให้ต้นไม้ใหม่โต ใช้เวลาคราวนี้ 1,000,000-1,500,000ปี

หลังต้นไม้กลืนกินสายฟ้าใหม่โตจะกลายเป็นต้นไม้เทพ สามารถนำไปหลอมอาวุธ ชุดเกราะ ยาหรืออื่น ๆ มากมาย ต้นไม้กลืนกินสายฟ้าหลังตายจะแตกออกเป็นหลายเส้นทาง

ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้เหล็กเทพสายฟ้า ต้นไม้เทพสายฟ้าทมิฬ ต้นไม้ทารกสายฟ้าเทพ ต้นไม้จิตวิญญาณสายฟ้าเทพบริสุทธิ์และอื่น ๆ มากมาย

การเลี้ยงดูต้นไม้กลืนกินสายฟ้าให้วิวัฒนาการไม่ง่ายและที่ยากกว่านั้นคือการหาต้นไม้กลืนกินสายฟ้าที่สมบูรณ์พร้อมจะวิวัฒนาการแบบต้นไม้กลืนกินสายฟ้าที่อยู่บนภูเขาสายฟ้าสมบูรณ์

เพราะต้นไม้กลืนกินสายฟ้าจะอยู่ได้คือการถูกสายฟ้าฟาดลงมาที่ต้นไม้ 1000/วินาที ทำให้ส่วนใหญ่จะตายกันทำให้หายากมาก

หู่เสวียในตอนแรกลังเลว่าจะเก็บต้นไม้กลืนกินสายฟ้าหรือปล่อยมันให้เติบโตขึ้นอีก

หลังจากที่คิดอย่างแน่วแน่เธอจึงเก็บมันเพื่ออัญเชิญสายฟ้าจากสวรรค์ 1 ชั้นฟ้าเพื่อพัฒนาดวงวิญญาณของแจ๊คในมีภูมิคุ้มกันจากสายฟ้า

ข้อคิดนี้มันมีความเสี่ยงที่มากมาย โอกาสที่แจ๊คจะตายนั้น 100 เปอร์เซอร์ทำให้เธอปวดหัวมาก

ระหว่างที่เธอกำลังจะคิดนั้นได้ยินเสียงของเผ่าเมฆสายฟ้าจึงคิดขึ้นได้ว่ามันมีอะไรถูกผนึกอยู่ด้านนอก ตอนแรกหู่เสวียจะทำลายแค่วงแหวนเวทมนตร์เท่านั้น

แต่คิดอีกทีเธอสัมผัสได้ถึงตัวตนอันมากมายภายในป่าสายฟ้าด้านล่าง หู่เสวียไม่อยากจะลดตัวลงไปฆ่าพวกมันด้วยตนเอง

จึงแช่แข็งก้อนเมฆด้านบนป่าสายฟ้า ตราบใดที่ไหนมีน้ำและมีพลังน้อยกว่าเธอ หู่เสวียสามารถแช่แข็งของนั้นได้ทันที

จากความคิดนี้ทำให้ป่าสายฟ้าได้จางหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ของดวงดาวเคอเซอร์ตลอดไป

หู่เสวียดีใจมากที่แจ๊คสามารถรอดมาได้จากสายฟ้าของสวรรค์ 1 ชั้นฟ้าและมีเรื่องเสียใจเล็กน้อยเพราะว่าเธอรู้ว่าถ้าแจ๊คฝึกฝนกายาสายฟ้ามันจะเข้าถึงชั้นถึงวิชาแห่งนี้ได้

อย่างดูถูกกายาสายฟ้าแค่รับสายฟ้าจากสวรรค์ 1 ชั้นฟ้า แค่ชั้นที่ 1 จากกายาสายฟ้าก็สามารถต่อสู้กับคนบนโลกนี้ได้ทั้งหมด

กายาหรือวิชาที่แจ๊คดูก่อนจะออกมามันเป็นวิชาระดับเทพทั้งหมดและสมบูรณ์แบบ ไม่เหมือนกับวิชาระดับเทพบนดวงดาวแห่งนี้ที่ผู้คนจงใจทิ้งเอาไว้

ถ้ำแห่งนี้ริเทาพีเป็นคนเสนอให้แจ๊คพักฟื้นร่างกายและวิญญาณก่อนออกเดินทาง หู่เสวียที่ไม่มีแผนจะทำอะไรจึงยอมตกลงอยู่ต่อ ถ้าไม่ใช่ว่าริเทาพีมีส่วนช่วยเหลือในครั้งนี้ทำให้สำเร็จขึ้นมา เธอจะฆ่าริเทาพีทิ้ง

หู่เสวียหันไปมองริเทาพีพร้อมกับพูดว่า

“เธอจะเดินทางตอนไหน”

ริเทาพีตอนนี้ไม่ได้มีสีหน้าซีดเผือดอย่างกับคนมีโรคเหมือนดังตอนที่ช่วยแจ๊คลดพลังของสายฟ้าสวรรค์ 1 ชั้นฟ้า ในตอนแรกหู่เสวียเห็นร่างกายของเธออ่อนแออย่างต่อเนื่องเพราะผลของวิชาลับ ทำให้หู่เสวียใจอ่อนเล็กน้อย

ให้ยารักษาและฟื้นฟูดวงวิญญาณกับเธอไป เพราะยังไงยาชนิดนี้มันเป็นขยะสำหรับเธอ หู่เสวียเป็นนักปรุงยามียาในมือมากมายหลายอย่าง

ที่เธอไม่ได้เอาเม็ดยาหรือสมุนไพรออกมาให้แจ๊คทานเพราะว่าการฝึกฝนของปีศาจโบราณต้องฝึกฝนร่างกายและจิตวิญญาณไปพร้อม ๆ กัน

ถ้าสิ่งไหนขาดหายไปถ้าเป็นคนอื่นที่ยังไม่ได้ฆ่าปีศาจในใจจะถูกธาตุไฟแทรก ถ้าเป็นแจ๊คจะไม่มีทางเลือกไปถึงระดับต่อไปได้จนกว่าเงื่อนไขทั้งหมดจะครบ

การฝึกฝนของปีศาจโบราณเป็นการฝึกฝนที่โหดร้ายที่สุดเพราะไม่ว่าใครเมื่อรู้ว่าตนเองมีพลังในการฟื้นฟูสูงจะไม่ค่อยกลัวตายทันทีและจะบ้าเลือดเวลาต่อสู้

การใช้ยาหรือสมุนไพรต่าง ๆ กับแจ๊คเป็นเหมือนการฆ่าแจ๊คมากกว่าให้จึงทำให้หู่เสวียไม่ค่อยอยากให้แจ๊คได้รับสมุนไพรพวกนี้ไป

ริเทาพีเหมือนกับรู้ว่าหู่เสวียยากจะไล่เธอไป ริเทาพีหวาดกลัวต่อหู่เสวียทว่าเธอรู้ว่าคนที่นอนอยู่ หู่เสวียให้ความสำคัญมาก ริเทาพีไม่อยากจะไปเพราะอยู่กับหู่เสวียอีกนิดหน่อยก็ยังดี

เมื่ออยู่กับหู่เสวียไม่ว่าการกระทำอะไรมันแตกต่างจากเดิมมากนัก เธอไม่เข้าใจเหมือนกับว่าทำไมแต่เมื่อมองดูการกระทำของหู่เสวียไม่ว่าจะเป็นการร่ายเวท การวาดอักษร บทพูดเวทมนตร์หรืออะไรต่าง ๆ ทำให้เธอเหมือนได้รับการรู้แจ้ง

คนที่ไม่ค่อยมีพลังวิญญาณสูงจะไม่ค่อยรับรู้เรื่องแบบนี้

“ฉันขออยู่ต่ออีกหน่อยและจะออกไปตามหาเผ่าโลหิตทันที”

หู่เสวียจ้องมองริเทาพีสักพักหนึ่งก่อนจะหันไปมองแจ๊คต่อ เธอรับรู้ว่าริเทาพีต้องการอะไรแต่ไม่ได้แยแสมากนัก

เมื่อเห็นหู่เสวียไม่ได้พูดอะไรต่อ ริเทาพีดีใจเป็นอย่างมากและขอให้แจ๊คไม่ต้องตื่นมาอีกหลายสิบไปก็ได้

…………

ทว่าคำอธิษฐานไม่เป็นผล อีก 3 วันต่อมาเตียงน้ำแข็งนิรันดร์ได้เรืองแสงขึ้นและน้ำแข็งบาง ๆ รอบเตียงน้ำแข็งนิรันดร์ได้แตกกระจายลง

หู่เสวียรับรู้ได้ทันทีว่าแจ๊คได้ฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติ แต่แจ๊คยังไม่ตื่นขึ้นมาหู่เสวียไม่สนใจเดินไปดึงเตียงน้ำแข็งนิรันดร์ของเธอไปทันที

ปัง

“อะไร”

แจ๊คตื่นขึ้นพร้อมกับเสียงตกใจพร้อมกับหันซ้ายหันขวามองดูรอบ ๆ ตัว ก่อนจะเห็นสีหน้าอันเย็นชาของหู่เสวีย

“หู่เสวียเตียงนั้นมันคือเตียงอะไร ได้มาจากไหนหรือ”

หู่เสวียไม่ได้ตอบแจ๊คพร้อมกับแค่นเสียงอย่างเย็นชา แจ๊คลูบก้นของตนเองเล็กน้อยพร้อมกับมองแขนขวาของตนเองก่อนจะเห็นว่ามีอีกคนหนึ่งที่อยู่ในนี้

ริเทาพีเห็นแจ๊คและไม่ชอบใจแจ๊คมาก กลิ่นอายความโหดร้ายจำนวนมากลอยออกมาจากร่างกายของแจ๊ค ในตอนนี้แจ๊คไม่ได้ใส่ชุดแห่งความว่างเปล่า

ชุดแห่งความว่างเปล่าไม่สามารถทนต่อสายฟ้าเส้นที่ 5 ขึ้นไปแจ๊คจึงจำใจถอนชุดแห่งความว่างเปล่าออกก่อน และใส่เสื้อที่ขโมยมา

แจ๊คเห็นท่าทางอันเย็นชาของริเทาพีจึงไม่แยแสมากนัก คนที่สามารถเย็นชากับเขาได้มีแค่คนเดียวเท่านั้น

หู่เสวียถามแจ๊คขึ้นมาว่า

“รู้สึกเป็นยังไงบางในตอนนี้”

แจ๊คยิ้มขึ้นก่อนจะตอบ

“ดีมาก จนสามารถรับรู้กระแสลม การเคลื่อนไหวของสายลม และกลิ่นอาย สัญชาตญาณ สายตา รสชาติของน้ำลาย การเรียนรู้ สัมผัสของจิต ทว่ามีอย่างหนึ่งที่ไม่ได้ปรับตัวตาม”

หู่เสวียเห็นแจ๊คปรับตัวเข้ากับดวงวิญญาณได้จึงพูดออกไป

“ใช่ตอนนี้ร่างกายของนายไม่สามารถปรับตามทันได้”

แจ๊ครู้ว่าหู่เสวียต้องรู้ใจเขาแน่นอน

“ใช่ ตอนนี้มีปัญญาเดียวคือร่างกาย วิธีลับนี้มันมีชื่อเรียกว่าอะไร”

หู่เสวียมองแจ๊คกลับไปก่อนจะพูดว่า

“มันมีชื่อว่า วิธีลับการตอบสนองดุดังสายฟ้า”

............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................