เกิดใหม่เป็นทายาทพรรคมารสายชิลล์ (ที่ดันโหดระดับพระเจ้า)

สายลมเอื่อยๆ พัดผ่านยอดเขาที่ตั้งของพรรคมารทมิฬ บรรยากาศที่เคยตึงเครียดและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของการแก่งแย่งชิงดี บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความสงบสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนนับร้อยปี หลังจากเหตุการณ์บุกเบิกความจริงและสยบงานชุมนุมยุทธภพด้วย "วิชาแยกร่างโฮโลแกรม" พรรคมารทมิฬก็ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งยุทธภพแคว้นต้าหลงอย่างเต็มภาคภูมิ

ทว่า สำหรับ "กงจื่อสี่" วีรบุรุษผู้กอบกู้พรรคและแผ่นดิน... ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาไม่ใช่การได้รับบรรดาศักดิ์ "อ๋องนิทราไร้พ่าย" หรือความเคารพยำเกรงจากยอดฝีมือทั่วหล้า แต่มันคือ... การที่เขาสามารถกลับมานอนบนเตียงได้อย่างเต็มอิ่มโดยไม่มีใครกล้ามาปลุก!

การพักผ่อนระดับพระเจ้า และนวัตกรรมแห่งความขี้เกียจ

ณ เรือนพักส่วนตัวที่ลึกที่สุดและเงียบสงบที่สุดของพรรคมารทมิฬ

"อืม... ซ้ายอีกนิด ฉืออวี่... นั่นแหละ ตรงนั้นล่ะ"

กงจื่อสี่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงไร้แรงโน้มถ่วงที่ลอยอยู่เหนือพื้นครึ่งฉื่อ ฉืออวี่ อดีตศิษย์เอกฝ่ายธรรมะที่บัดนี้สวมชุดพลาธิการผลไม้ประจำพรรคมาร กำลังใช้ปลายนิ้วที่เคยจับกระบี่นวดคลึงขมับให้ผู้เป็นนายอย่างนุ่มนวล ในขณะที่ หานเสวี่ย กำลังพัดโบกวีลมเย็นๆ ด้วยพัดขนนกยูง และ โม่ขวาง ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูราวกับรูปปั้นยักษ์พิทักษ์วิหาร

กงว่านหลี่ ประมุขพรรคผู้เพิ่งหายดี เดินหอบเอกสารกองโตผ่านหน้าเรือนพักไป เขาปรายตามองลูกชายตัวแสบที่กำลังเสวยสุขแล้วถอนหายใจยาว แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะรู้ดีว่าถ้าขืนไปกวนใจเข้า ไอ้ลูกชายคนนี้อาจจะโยนงานบริหารทั้งหมดกลับมาให้เขาแบบทบต้นทบดอก

"ระบบ..." กงจื่อสี่พึมพำในใจ "ใช้แต้มเกียจคร้านที่เหลือทั้งหมด อัปเกรด 'ระบบดูแลรักษาการนอนหลับอัตโนมัติ' ให้ข้าที เอาแบบที่ต่อให้ฟ้าผ่า แผ่นดินไหว หรือภูเขาไฟระเบิด เตียงข้าก็ต้องไม่สะเทือน"

[รับทราบ! ทำการหัก 30,000 แต้มเกียจคร้าน] [ติดตั้งระบบ: 'ม่านพลังเอกภพเอกเทศ' (Absolute Isolation Domain) - ป้องกันเสียงรบกวน 100% ปรับอุณหภูมิคงที่ 25 องศาเซลเซียส และกรองฝุ่นละอองระดับ PM 0.001]

ทันทีที่ระบบติดตั้งเสร็จสิ้น โดมแสงสีฟ้าอ่อนๆ ก็ครอบคลุมรอบเตียงเหล็กไหล กงจื่อสี่รู้สึกเหมือนตัวเองลอยคว้างอยู่ในอวกาศที่ไร้ซึ่งแรงโน้มถ่วงและไร้ซึ่งความวุ่นวายใดๆ รอยยิ้มแห่งความพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"ในที่สุด... ข้าก็ได้พักร้อนจริงๆ จังๆ เสียที" เขาดึงผ้าห่มไหมทองคำขึ้นมาคลุมถึงคอ "ใครกล้ามาเคาะประตูบ้านข้าช่วงนี้ ข้าจะจับมันมัดติดกับจรวดแล้วยิงทะลุชั้นบรรยากาศไปเลย..."

มหาสงครามที่กำลังก่อตัว ณ อีกซีกโลก

ในขณะที่จอมมารนิทรากำลังเข้าสู่โหมดหลับลึกอย่างมีความสุข ห่างออกไปหลายพันลี้ ณ ทวีปทางตอนเหนืออันหนาวเหน็บและโหดร้าย...

พระราชวังน้ำแข็งแห่งแคว้นเยว่ทมิฬ (แคว้นจันทร์มืด)

บรรยากาศในท้องพระโรงอันมืดมิดเต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟันที่รุนแรงจนแทบจะแช่แข็งวิญญาณของผู้คนที่ยืนอยู่ จักรพรรดิเยว่ทมิฬ ผู้มีใบหน้าเหี้ยมเกรียม นั่งตระหง่านอยู่บนบัลลังก์ที่แกะสลักจากกระดูกมังกรน้ำแข็ง เบื้องหน้าของพระองค์คือ "กล่องไม้" สามใบที่ถูกส่งตีกลับมาจากแคว้นต้าหลง

เพล้ง!

จอกสุราศิลาถูกบีบจนแหลกคามือจักรพรรดิ เมื่อแพทย์หลวงรายงานอาการของ มู่หรงเยว่ องค์รัชทายาทที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเปลหาม

"ทูลฝ่าบาท... ลมปราณขององค์รัชทายาทปั่นป่วนอย่างหนัก แก้วหูได้รับความเสียหายจากคลื่นเสียงสะท้อนกลับ และที่สำคัญ... สภาพจิตใจของพระองค์บอบช้ำเกินเยียวยา ทุกครั้งที่ทรงฟื้นขึ้นมา พระองค์จะเอาแต่ตะโกนว่า 'อย่าหาวใส่ข้า! ข้ากลัวแล้ว!' พะยะค่ะ..."

"บังอาจ!!" เสียงคำรามของจักรพรรดิเยว่ทมิฬสั่นสะเทือนไปทั้งวัง "ต้าหลงมันหยามเกียรติข้าเกินไปแล้ว! 'อ๋องนิทรา' งั้นรึ? มันคิดว่าส่งศพลูกข้ากลับมาแบบนี้แล้วแคว้นของข้าจะยอมงอมืองอเท้าหรืออย่างไร!"

ทันใดนั้น เงาดำสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางท้องพระโรง มันคือภาพสะท้อนจากค่ายกลเวทมนตร์สื่อสารระยะไกล เผยให้เห็นใบหน้าของ จักรพรรดิอัคคี แห่งแคว้นตะวันตก และ ราชินีวารี แห่งแคว้นตะวันออก

"ดูเหมือนแคว้นของเจ้าจะเจอตอเข้าให้แล้วนะ เยว่ทมิฬ" จักรพรรดิอัคคีแค่นหัวเราะ แม้ประมุขพรรคของแคว้นตนจะถูกตบจนปลิวไปในงานชุมนุมยุทธภพ แต่เขาก็ไม่ได้แยแส "สายลับของข้ารายงานมาว่า อ๋องนิทราผู้นี้ครอบครองวิชาประหลาดที่ไม่อาจประเมินด้วยลมปราณปกติได้ หากปล่อยต้าหลงและพรรคมารทมิฬให้เติบโตต่อไป พวกเราทั้งสามแคว้นจะไม่มีวันได้เหยียบแผ่นดินแดนใต้"

"พวกเราเตรียมทัพมานานเกินพอแล้ว" ราชินีวารีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "สนธิสัญญาสี่แคว้นถูกฉีกขาดลงแล้วในงานชุมนุมที่ผ่านมา ถึงเวลาที่เราต้องรวมพลังกัน... กรีฑาทัพนับล้าน บดขยี้ต้าหลงให้ราบเป็นหน้ากลอง และลากคอเจ้าอ๋องนิทรานั่นมาสับเป็นหมื่นชิ้น!"

จักรพรรดิเยว่ทมิฬลุกขึ้นยืน แววตาเต็มไปด้วยไฟแค้น "ส่งสาส์นลับไปหาแม่ทัพใหญ่ทั้งสี่ทิศ... สั่งระดมพลอสูรสงคราม! ภายในสามเดือน ข้าจะทำให้ท้องฟ้าของแคว้นต้าหลงถูกบดบังด้วยความตาย!"

สายตาจากเบื้องบน: เงื่อนงำสู่แดนเซียน

เหนือขึ้นไปจากความขัดแย้งของมนุษย์ ทะลุผ่านชั้นเมฆาและขอบเขตแห่งโลกียวิสัย ณ ดินแดนที่รายล้อมไปด้วยปราณเซียนบริสุทธิ์... "แดนสวรรค์เบื้องบน"

ชายชราในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ริมสระน้ำบัวสวรรค์ เขากำลังใช้ดวงตาแห่งเทพทอดพระเนตรลงไปยังโลกมนุษย์เบื้องล่าง คิ้วสีขาวโพลนขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

"น่าประหลาด... พลังงานที่บิดเบี้ยวและขัดต่อกฎแห่งสวรรค์นั่นมันอะไรกัน?" ชายชราพึมพำพลางลูบเครา "วิชาที่หักล้างกฎเกณฑ์ของโลก สร้างแรงสะท้อนกลับอย่างไร้เงื่อนไข... นี่ไม่ใช่วิชาของแดนมนุษย์ และไม่ใช่แม้แต่วิชาของแดนเซียน... ราวกับเป็น 'กฎแห่งจักรวาลอื่น' ที่แทรกแซงเข้ามา"

เขาเพ่งมองไปยังทิศทางของพรรคมารทมิฬ แต่กลับพบเพียงโดมแสงสีฟ้าบางๆ ที่สกัดกั้นแม้กระทั่ง "สัมผัสเทวะ" ของเขาเอาไว้อย่างสมบูรณ์แบบ

"น่าสนใจยิ่งนัก... ทวีปเบื้องล่างกำลังจะลุกเป็นไฟด้วยสงคราม แต่ต้นเหตุของความวุ่นวายกลับหลอมรวมพลังป้องปัดกฎแห่งสวรรค์เพียงเพื่อ... นอนหลับอย่างนั้นรึ?"

ชายชราหัวเราะในลำคอเบาๆ "ดูเหมือนว่ากฎแห่งฟ้าดินกำลังจะถูกท้าทายเสียแล้ว คงต้องส่ง 'ทูตสวรรค์' ลงไปสังเกตการณ์เสียหน่อยว่า เจ้าเด็กเมื่อวานซืนผู้นี้คือผู้กอบกู้... หรือความวิบัติที่แท้จริงของสามภพกันแน่"

ทิ้งทวนก่อนลุยภาคสอง: ไม่รู้ ไม่ชี้ ข้าจะนอน!

กลับมาที่พรรคมารทมิฬ แคว้นต้าหลง...

เวลาล่วงเลยผ่านไปจนตะวันตกดิน เสียงกรนเบาๆ ดังลอดออกมาจากม่านพลังเอกภพเอกเทศ กงจื่อสี่พลิกตัวนอนหงาย กอดหมอนไหมทองคำแน่น

[ติ๊ง! แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบ!] [ตรวจพบการระดมพลระดับทวีป: กองทัพผสมสามแคว้นจำนวน 1,500,000 นาย กำลังมุ่งหน้าสู่แคว้นต้าหลง!] [ตรวจพบพลังงานระดับ 'เซียน' แทรกแซงมิติ: ระดับความอันตราย SSS!] [ระบบกำลังเตรียมอัปเกรดเป็น 'โหมดจัดการสงครามระดับทวีป' (Continental War Management Mode)...] [กรุณาตื่นขึ้นเพื่อยืนยันคำสั่ง!]

เสียงแจ้งเตือนสีแดงกระพริบถี่ยิบในหัวของกงจื่อสี่ แต่ชายหนุ่มเพียงแค่นิ่วหน้าเล็กน้อยด้วยความรำคาญ เขายกมือขึ้นปัดอากาศเบาๆ ราวกับกำลังไล่ยุง

"ระบบ... ปิดการแจ้งเตือนทั้งหมด... ตั้งโหมด 'ห้ามรบกวน' (Do Not Disturb) เป็นเวลาหนึ่งเดือน..." เขาละเมอเสียงอู้อี้

[แต่โฮสต์! โลกกำลังจะลุกเป็นไฟนะ!]

"ไฟไหม้ก็ปล่อยให้มันไหม้ไปสิ... ค่อยให้ฉืออวี่เอาน้ำไปสาดพรุ่งนี้ก็แล้วกัน ข้า-จะ-นอน..."

คลิก!

กงจื่อสี่กดปิดระบบรับฟังชั่วคราวอย่างเด็ดขาด เสียงแจ้งเตือนดับวูบไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบและเสียงกรนที่สม่ำเสมอ

โลกภายนอกกำลังเผชิญกับพายุลูกใหญ่ที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง สงครามระดับทวีปกำลังจะปะทุ แดนเซียนกำลังจับตามอง แต่สำหรับจอมมารผู้ถือครองพลังที่สามารถพลิกฟ้าคว่ำดินได้ผู้นี้... ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการได้นอนหลับให้ครบแปดชั่วโมง (หรืออาจจะสิบแปดชั่วโมง) อีกแล้ว

วิถีแห่งความเกียจคร้านบทใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น... แต่ตอนนี้ ขอพักโฆษณาด้วยการนอนยาวๆ ไปก่อนก็แล้วกัน!

***

Wisan-Mars

ปล. จะมีตอนพิเศษตามที่วางโครงเรื่องไว้ แต่ที่แน่ ๆ มีตอนพิเศษและตอนลับ ๆ ฉบับกงจื่อสี่ เพิ่มในรูปแบบ E-book (ภาคปฐมบท) ตามด้วยภาคต่อไปที่วางโครงเรื่องแบบเข้มข้นกว่าเดิมที่เตรียมพบกับความกาวและความเทพสเกลระดับทวีปใน ภาค 2 และจะลงให้อ่านเรื่อย ๆ ครับ