ราชันย์จอมมหาเวท

    ตอนที่ 42 แอลฟ์ปะทะสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหาง (2)


                    “เจ้าหนูนี่ช่างบังอาจนักนะ”


                    สวบ! ตึง! กี๊ส กี๊ส กี๊สสส...


                    มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาแผ่กลิ่นอายความกดดันออกมา แล้วเมื่อเอ่ยเช่นนั้นจบก็กระทืบย่ำเท้าของมันลงบนหัวของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางจนมันทรุดตัวลงกับพื้นผิวน้ำที่ตอนนี้กลายเป็นพื้นของการต่อสู้ของสัตว์อสูรทั้งสอง เสียงร้องแหลมหลงของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางดังก้องไม่รู้ว่ามันว่าร้องด้วยความเจ็บปวดหรือร้องด้วยความเจ็บใจกันแน่ มิคาเอลรู้ว่าสัตว์อสูรระดับสูงที่เปิดภูมิปัญญาแล้วล้วนมีความหยิ่งทระนงของตัวเองยิ่งนักนะ... เจ้าแมงป่องนั่นมันคงจะโมโหขึ้นไม่น้อยเลย


                    ฟึ่ฟฟ ฟึ่ฟฟฟึ่ฟฟฟ ฉวบฉวบ!


                    สัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางมันหาได้เกรงกลัวไม่... เมื่อหัวคะมำลงไม่นานมันก็รีบกลับมาตั้งตัวให้ได้พลางส่ายหัวอย่างสลัดมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาให้ออก หางทั้งเจ็ดของมันรวบพุ่งมุ่งจ้วงแทงมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาที่ยืนเหยียบหัวมันอยู่ และหางของมันนั้นยังรวมถึงหางที่แบ่งแยกออกมาโผล่จากด้านล่างด้านบนโดยจากบนท้องฟ้าและพื้นผิวน้ำล่างด้วย หางนั้นอ้อมมาจากหลายทิศทางเพื่อโจมตีดักทางการเบี่ยงหลบของมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาอีกด้วย แต่มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเองก็หาใช่ว่าจะจัดการได้ง่ายๆ ขนาดนั้น!


                    กริ๊งกริ๊ง กริ๊งกริ๊ง กริ๊งกริ๊งงง...


                    มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาไม่เบี่ยงหลบแต่รับการโจมตีนั้นโดยตรง แต่ก่อนที่หางทั้งหมดนั้นของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางจะเข้าไปถึงตัวของมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภา ภาพต่างๆ ก็คล้ายเป็นภาพการเคลื่อนไหวที่ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด ไอเย็นละอองธาตุเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ที่รายล้อมนั้นแผ่ออกมาอย่างเข้มข้นมากขึ้น ด้วยความเย็นสุดขั้วนั้นส่งผลให้การเคลื่อนไหวของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางช้าลง


                    กรึดกรึดดด... สวบสวบ! ตู้มม!


                    “เห๊อะรับไปซะ!”


                    เมื่อเหยียบยันหัวของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางลงแล้วมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาก็ยันตัวบินถอยหลังเล็กน้อยเพื่อตั้งท่าเตรียม มันสร้างเกราะกำแพงจากเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ไว้ป้องกันตัว ก่อนที่มือขวาของมันจะปรากฏมีหอกเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์แหลมคมอันใหญ่จ่ออยู่ตรงสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางพร้อมพุ่งจ้วงแทงลงบนหัวของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางทันที ด้วยระยะนั้นแล้วแทบที่จะไม่มีโอกาสให้หลบพ้นเลย!


                    กี๊ส กี๊ส กี๊สสส...



                    “ผลเป็นอย่างไร!” มิคาเอลไม่กล้าที่จะการันตีอะไรแน่นอนกับสถานการณ์เช่นนี้... การโจมตีเมื่อสักครู่รวดเร็วนัก เขาไม่แน่ใจว่าสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางจะหลบได้หรือโต้กลับป้องกันอย่างไร

                    แต่เมื่อหลังจากนั้นตามมาด้วยเสียงร้องแหลมโหยหวนของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางอีกครั้ง จึงได้พอผ่อนใจลงบ้างว่ามังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาก็ใช่ว่าจะด้อยกว่าเสียทีเดียวหมด


                    “ไม่เลว...” แต่ว่า... ตอนนี้ยังเร็วไปที่จะสามารถผ่อนใจลงได้ ระดับดำน่ะก็ใช่ว่าจะแค่นั้นแล้วจบง่ายๆ!


                    แต่ทว่ามิคาเอลเพิ่งจะคิดได้เช่นนั้นเองแต่เวลาต่อเนื่องมาติดๆ มิคาเอลก็ต้องมีเรื่องอันให้น่าหวาดหวั่นใจและตื่นตระหนกขึ้นอีกครั้ง เสียงร้องนี้นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นน่ะ!



                    กรีซ กรีซ กรีซซซ...


                    มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาแม้นป้องกันตัวแน่นหนาแล้วก็ใช่ว่าจะไร้ช่องโหว่เสียทีเดียว ในช่วงขณะที่มันกำลังถือหอกเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์แหลมคมมุ่งเพ่งเล็งจุดโจมตีไปที่หัวของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหาง และเมื่อสร้างบาดแผลให้แก่สัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางได้สำเร็จแล้วแต่ตัวมันก็ใช่ว่าจะพ้นจากการเข้าโจมตีของหนึ่งในหางนั้นของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหาง

                    นี่ถือว่าครั้งนี้เป็นการแลกเปลี่ยนหมัดของสัตว์อสูรทั้งสองที่หนักหน่วงพอกันเลยทีเดียว ได้รับบาดเจ็บด้วยกันทั้งคู่!



                    “อึกกก... แอลฟ์” มิคาเอลมีความรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาที่บริเวณแก่นจิตวิญญาณของตนเองและลามเลียขึ้นมาถึงบริเวณขั้วหัวใจ สายตาค่อยพร่าเลือนน้อยๆ รู้สึกมึนเบลอไปชั่วขณะ... สัตว์อสูรของเขาเจ็บปวดเขาจึงสามารถรับรู้ถึงความรู้สึกเจ็บปวดและความรู้สึกต่างๆ ของมันได้

                    ด้วยอารมณ์ความรู้สึกและร่างกายนี้อย่างไรเสียมิคาเอลก็เป็นเพียงเด็กชายเท่านั้น ระดับขั้นของเขาก็ไม่ถึงเท่าไหร่จึงให้ได้รับผลกระทบจากความรู้สึกอันรุนแรงของสัตว์อสูรในพันธสัญญาผ่านสายพันธสัญญานี้ด้วย เขาพยายามปรับอารมณ์ของตัวเองให้กลับมานิ่งสงบอีกครั้ง ผ่านสายพันธสัญญานั้นเขารับรู้สึกได้ภายในทันทีว่าสัตว์อสูรในพันธสัญญาของตนนั้นได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีในครั้งนี้มามากพอสมควรเลย


                    “อือ ร้ายกาจมาก” มิคาเอลมองแล้วให้ความรู้สึกที่ตึงเครียดหนักกว่าเก่ากับสถานการณ์ตรงหน้า การแลกหมัดดวลกันของสัตว์อสูรทั้งสองเมื่อกี้นี้ ถึงจะกล่าวว่าได้รับบาดเจ็บด้วยกันทั้งคู่แต่หากเทียบกันและพูดไปแล้ว... ฝ่ายเขาได้รับผลกระทบบาดเจ็บมากกว่า!


                    การจู่โจมโรมรันเมื่อสักครู่นี้ค่อนข้างที่จะสร้างความเสียหายให้กับพื้นที่บริเวณภายในนี้นัก นอกจากเกิดการสะเทือนไหว ลมโหมกระหน่ำกระโชกแรง พื้นผิวน้ำกระฉอกแตกซ่าน ทุกการปะทะกันของรัศมีแวดวงพลังเวทธาตุยังก่อให้เกิดทั้งการฟาดฟันทั้งระเบิดและไอควันของพลังธาตุตนลอยคละคลุ้งฟุ้งทั่วทำให้การมองเห็นของมิคาเอลไม่ชัดเจน

                    และเมื่อมองชัดเจนแล้วเขาจึงเห็นว่าสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางได้รับบาดเจ็บเพียงน้อยกว่า ด้วยที่ตัวมันเบี่ยงหลบหอกเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์แหลมคมได้ไม่โดนหัวของมันเต็มๆ เพียงแค่เฉียดๆ เท่านั้นจึงได้รับบาดเจ็บอยู่เล็กน้อย ส่วนแอลฟ์นั้น... บริเวณหัวไหล่ปีกขวาถูกหนึ่งในหางของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางแทงเข้ามาจนทะลุเป็นช่อง บริเวณรอบปากแผลกลายเป็นสีม่วงคล้ำบ่งบอกถึงการโดนพิษร้ายของฝ่ายตรงข้าม

                    พิษร้ายของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหาง!



                    “โอกาสชนะล่ะ... ยังไงดีนะ” ทำอย่างไรยังไงถึงจะมองเห็นโอกาสชนะที่ชัดเจนขึ้นกว่านี้ มิคาเอลพยายามคิดและหาหนทาง มองหาสิ่งที่เขาสามารถทำได้หรือเกื้อหนุนเสริมให้มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภามีโอกาสชนะที่มากขึ้นกว่านี้ สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้ คือ... ต้องมองสถานการณ์ให้ชัดและคิดแผนการ!


                    “ความรู้สึกอันแรงกล้านี่…” และเขาก็ยังได้รับรู้ถึงความรู้สึกอันแรงกล้าบางอย่างของแอลฟ์อีกด้วย มิคาเอลขมวดคิ้วแน่นตึง ความรู้สึกของมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาที่ไม่ยินยอมพร้อมใจในความเจ็บปวดนี้และความต้องการเอาชนะให้ได้ ช่างแรงกล้ายิ่งนัก!


                    “งั้นก็...” ต้องคิดให้ตกก่อนเสียแล้ว



                    พรึ่บพรึ่บ พรึ่บพรึ่บ พรึ่บบบ...

                    แกร๊กแกร๊ก แกร๊กกกก...


                    ในช่วงเวลาขณะที่มิคาเอลกำลังคิดหาหนทางของแผนการอยู่นั้น… ทางด้านสัตว์อสูรทั้งสองก็ยังโจมตีโรมรันกันอยู่อย่างต่อเนื่อง

                    มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภารีบบินโฉบขึ้นเบี่ยงซ้ายขวาหางของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางที่ยืดยาวหดเข้าออกได้อย่างตามใจชอบพร้อมกับโคจรพลังเวทเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์แช่แข็งบริเวณที่ได้รับบาดเจ็บเพื่อต้านทานหยุดยั้งพิษร้ายนี้ที่ลามเลียสร้างความเจ็บปวดแก่ตัวไปด้วย ละอองเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นน้ำแข็งจับตัวขึ้นสร้างเป็นเกราะเคลือบแข็งบริเวณนั้น ไอพิษวารีพิษทมิฬที่แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วแม้ความเข้มข้นมากแต่ก็ไม่สามารถสู้กับเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ได้


                    กี๊ส กี๊ส กี๊สสสสส...

                    สวบสวบ! บึ้มบึ้มมมมม! ...


                    ฝ่ายสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางมันไม่ลดละการโจมตีต่อเนื่องเลยแม้แต่น้อยมีแต่เพิ่มความเร็วในการโจมตีมากขึ้นๆ พลางส่งเสียงกู่ร้องอย่างข่มขู่คำรามต่อมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภา หางทั้งเจ็ดของมันยังจู่โจมโรมรันเช่นเดิม ตามด้วยก้ามใหญ่ทั้งสองข้างของมันหนีบเข้าออกไปมาพลางยกตวัดฉวัดเฉวียนควบคุมแม่น้ำสายวารีซึ่งใช้พลังธาตุวารีพิสุทธิ์ของมันเข้าผสานเข้าแล้วโจมตีเล็งหมายมุ่งต่อตัวสัตว์อสูรมังกร

                    มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภายังไม่ทันได้ตอบโต้กลับบ้าง มันทำได้เพียงแค่บินโฉบหลบเลี่ยงการโจมตีต่อเนื่องนี้ไปมา เมื่อมันหลบพ้นไปได้อย่างเฉียดฉิวเอาตัวรอดในแต่ละครั้ง หางและสายวารีพิสุทธิ์ของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางจึงปะทะเข้ากันเองเกิดเป็นระเบิดวารีพิษทมิฬอีกต่อเนื่อง... นี่คงจะเรียกว่า ความได้เปรียบของเจ้าถิ่นเขตแดนกระมัง!


                    กรีซ กรีซ กรีซซซ...

                    ฉวบฉวบ! ฟึ่บฟึ่บ บรึ้มมมม!


                    “ก็หาใช่ว่าเจ้าจะควบคุมวารีได้แต่เพียงผู้เดียวเสียสักหน่อย!”


                    คราวนี้มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาใช้พลังเวทธาตุวารีศักดิ์สิทธิ์ผสานเข้าแทรกไปเป็นหนึ่งในผู้ควบคุมสายวารีในแม่น้ำด้วย แต่ด้วยความได้เปรียบของพลังความบริสุทธิ์ธาตุ [ขั้นธาตุศักดิ์สิทธิ์] ของมัน ทำให้การแทรกแซงควบคุมสายวารีต่อกรกับสัตว์อสูรเจ้าถิ่นเขตแดนจึงไม่ยากนักและได้เป็นต่อขึ้นมาบ้าง สายวารีของทั้งสองสัตว์อสูรต่างมุ่งโจมตีฝ่ายตรงข้าม ด้วยการเคลื่อนไหวรวดเร็วว่องไวตามที่ต่างควบคุมอย่างชาญชำนาญในฐานะผู้ใช้ธาตุวารี


                    บึ้ม บึ้ม บรึ้มมมมมมมมม!!!

                    ซ่า ซ่าาา ซ่าาาาาา....


                    เมื่อสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางใช้สายวารีพิสุทธิ์จู่โจมเข้ามา มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาก็ใช้สายวารีศักดิ์สิทธิ์เข้ารับและโต้กลับอย่างไม่มีด้อยกว่า สายวารีทั้งสองสัตว์อสูรจู่โจมโรมรันปะทะเข้าหากันอย่างรุนแรงเกิดเป็นระเบิดวารีลูกใหญ่ สายวารีพิสุทธิ์ของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางนั้นมีพลังเวทวารีพิษทมิฬผสานด้วยเมื่อระเบิดขึ้นจึงกลายเป็นการระเบิดพิษนั้นไปด้วย ส่วนสายวารีศักดิ์สิทธิ์ของมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภานั้นมีพลังวิถีนภาสอดแทรกอยู่เล็กน้อยเท่านั้นแต่อานุภาพร้ายกาจยิ่ง! เกิดระเบิดลมพายุหมุนขนาดใหญ่ยิ่งกว่าเป็นวงกว้างจนผืนน้ำระเบิดแตกซ่านกระจายออกจุดหลุมใหญ่ และยังลามมุ่งไปหาคู่ต่อสู้ด้วยโดยตรง!


                    พลิ้วพลิ้ววว พลิ้วพลิ้ววว พลิ้ววว...

                    กี๊ส กี๊ส กี๊สสส...


                    หลังจากการเกิดระเบิดของทั้งสองฝ่ายแล้วทั้งไอควันจากการโจมตีคลุ้งโขมงยังไม่สลายหายไป ลมที่โหมกระหน่ำแรงยังไม่เข้าที่ การมองเห็นยังไม่ชัดเจน เสียงร้องแหลมอย่างโหยหวนของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางก็ดังขึ้น เขาคิดว่าการโจมตีในครั้งนี้คงจะสร้างความเสียหายได้รับบาดเจ็บแก่สัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางไม่น้อยเลยทีเดียว แต่ว่าเพียงในเวลาไม่นานต่อมาก็ตามมาด้วย...


                    กรีซ กรีซ กรีซซซ...



                    “เกิดอะไรขึ้นอีกน่ะ!!”


                    ภาพที่เขามองเห็นต่อมานั้น... มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาพลาดท่าเสียแล้ว!


                    “แอลฟ์!!” มิคาเอลตะโกนเรียกชื่อสัตว์อสูรในพันธสัญญาของตัวเองเสียงดังก้องบริเวณเขตแดน คราวนี้มิคาเอลไม่สามารถยืนมองอยู่อย่างนิ่งเฉยได้อีกแล้ว เจ้ามังกรนี่เป็นสัตว์อสูรของเขา!



                    กรีซ กรีซ กรีซซซ...


                    ถึงคราวที่แอลฟ์นั้นพลาดท่าเสียแล้ว เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของมังกรดังกึกก้องไปทั่ว ร่างของมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาบินลอยค้างฟ้าอยู่ บนตัวของมันมีหางของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางทั้งเจ็ดหางจ้วงแทงเข้ามาจนทะลุผิวหนังบางบริเวณของมังกรที่ยังไม่หนาแข็งแกร่งเท่าที่ควรนัก บริเวณบาดแผลนั้นก็มีช่วงไหล่ทั้งสองข้างซ้ายขวา บนปีกซ้ายสองจุด และบริเวณช่วงลำตัวสามจุด สำหรับอย่างมังกรแล้วนี่เรียกว่าบาดเจ็บสาหัสได้หรือไม่ แต่ที่เขาเห็นมันก็ถือว่าหนักหน่วงทีเดียว...

                    มิคาเอลมองภาพนี้แล้วพาให้คิดถึงวันแรกของการฟักไข่ของมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาลืมตาดูโลกใบนี้ตามมาด้วยช่วงเวลาต่างๆ พวกเราต่างก็ไม่เคยพบเจอกับสถานการณ์เช่นนี้เลย และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาตกเป็นรองเสียเปรียบและได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้!




                    และในเวลาต่อมาก็ตามมาด้วยเสียงร้องคำรามของมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาก็ดังต่อเนื่องมาอีก แต่คราวนี้หาใช่เป็นเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดไม่!



                    กรีซ กรีซกรีซ กรีซซซซซซ...



                    แอลฟ์โมโหแล้ว!




                    --------------------------

                    บอกเลย... ลูกเพ่แอลฟ์ต้องไฟต์นะ!! ต้องสู้เขานะ!

                    โดยส่วนตัวในความที่ไรท์ชิมคิดคือชอบฉากมังกรเหยียบหัวแมงป่องมากค่ะ เพราะแลดูเห็นถึงความน่าเกรงขามของมังกรน้อยแอลฟ์มากๆ ถึงแอลฟ์จะยังไม่โตเท่าไหร่ก็เถอะ ทีมรอลูกเพ่แอลฟ์โต /// จะหล่อรึจะสวยดี ^_^

                    ชิมขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ :)