[อ่านฟรี]มาเฟียสุดร้ายกาจ - love of grey

"อ่า อิ่ม"แพรววาพูดขึ้นหลังจากทานอาหารเสร็จแล้วจ้องมองไปทางรถหรูที่จอดอยู่ข้างนอก แพรววาเลือกที่จะเดินออกไปข้างนอกขนาดที่มาร์ทตินกำลังออกมาจากบ้านด้วยอาการที่ไม่สบอารมณ์ นั้นทำให้แพรววายิ้มกริ่ม

"แพรววา"มาร์ทตินยกมือขึ้นมาจับแขนแพรววาในท่ามกลางลูกน้อยของเขาหลายคน

"นายครับหากไม่รีบจะไม่ทันกันนะครับ"

"ใช่ค่ะ คุณมาร์ท เรารีบไปกันเถอะ"แพรววาพูดขึ้นก่อนที่เป็นคนเปิดประตูรถให้เขาเข้าไปก่อนที่เธอจะเบียดตัวเข้าไป

"หึ ออกรถ"รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของมาร์ทตินทำให้แพรววารู้สึกใจคอไม่ดีนัก แต่ยังไม่ทันที่แพรววาจะได้คิดหาทางหนีมือหนาซุกซนเข้ามาบีบเคล้นสองเต้าอวบอิ่มกลางสายตาของลูกน้อง

"นี่นายจะทำอะไร"

มาร์ทตินไม่ปริปากตอบแต่ดึงชายเสื้อขึ้นพร้อมมือหนาโอบไปด้านหลังขอเธอเพื่อปลดตะขอบราให้หลุด

"ไม่ได้นะ!"

มาร์ทตินโน้มใบหน้าเข้าไปดูดยอดปทุมถันทันทีที่บราหลุดส่งผลให้แพรววาครวญครางออกมา อายก็อาย เสียวก็เสียว แม้เธอพยายามเก็บเสียงแต่กับไม่มิด

รถยังคงแล่นอยู่ขนาดที่ปากหนายังคงทำงานได้ดี มืออีกทั้งพยายามล้วงเข้าไปร่อนอันคับแคบขนาดที่มือเล็กจับไหล่เขาเอาไว้แน่นในยามที่เขาสลับดูดสองเต้าอวบอิ่มที่กำลังสั่นไปมาตามแรงกระแทกของรถ

มาร์ทตินดึงชายกระโปรงขึ้นมาพร้อมยิ้มเล็กน้อยเมื่อไม่เห็นเธอใส่กางเกงในไว้ แต่ก็ดีจะได้ไม่เสียเวลา

ใบหน้าหล่อเหลาเข้าไปเลียร่องอันชุ่มชื้นขนาดที่แพรววาบิดร่างกายไปมาด้วยความเสียวซ่าน เธอหลับตาไว้แน่นยามที่กระแสไฟฟ้าไหลผ่านไปรวมอยู่ในจุดนั้นจุดเดียว

มาร์ทตินยิ่งสร้างความสยิวให้เจอจนคลั่ง มือบางหาที่จับกุมทันที ยิ่งลิ้นหนาปัดยอดเมล็ดงามยิ่งทำให้เธอคลั่งจนอยู่ไม่เป็นสุข อีกทั้งเวลานี้เธอเริ่มหายใจแทบจะไม่ทันเมื่อเขาไม่ยอมให้เธอได้พักหายใจ

"น...นาย อื้อ"

แม้อยากต่อต้านเพียงใด แต่เวลานี้ร่างกายกับสั่นเทาไปจนแทบจะไม่มีแรงต่อต้านอีกทั้งความกระหายเธอยิ่งเพิ่มมากขึ้นจนเกินห้ามใจ

ในจังหวะเอามาร์ทตินปลดตะขอออกแล้วรูดซิปลงจนนำตัวตนของเขาที่แดงฉ่ำพร้อมที่จะทำงานออกมาพร้อมหยาดธาราที่เยิ้มอยู่

มาร์ทตินจับท่าให้เธออยู่สบายโดยการนำขาข้างหนึ่งพาดบนหลังเบาะอีกข้างวางลงบนขาซ้ายของเขาก่อนจะดึงร่างเธอให้ใกล้ร่างเขา

แพรววารับรู้ได้ถึงของร้อนแผ่วที่เสียดสีกันไปมานั้นอีกทำให้เธอเกิดความต้องการ มือหนาค่อยๆ สอดตัวตนของเขาเข้าร่องอันคับแคบก่อนที่ร่องสวาทจะดูดกลืนท่อนลำจนมิด

"อื้อ"

เสียงครางหวานดึงขึ้นพร้อมเล็บที่จิบเข้าบนไหลอย่างแรง สะโพกแกร่งค่อยๆ ขยับไปมาพร้อมสายตาที่จับจ้องใบหน้าเซ็กซี่ที่ชวนให้สัมผัส ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ โน้มใบหน้าไปจูบเธอ ซึ่งแน่นอนว่าเธอตอบสนองเขา

เวลานี้ต่างฝ่ายต่างต้องการกันและกันจนเวลานี้แพรววาลืมไปว่าไม่ได้มีเพียงแต่เขาอยู่ แต่ยังมีคนขับรถอยู่อีกคน ซึ่งทำหน้าที่ได้ดีมาก เขาเอาแต่จ้องเส้นทางโดยไม่ละสายตาหันมามองทั้งสองเลยสักครั้งเดียว

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"เบาๆ หน่อยมันจุก"

"แค่นี้ทนไม่ได้ทีตอนอยู่ในห้องปล่อยให้ฉันแทบคลั่งตายเธอยังไม่เห็นใจ?"

"นายมันหื่นกาม"

"พึ่งรู้ตัว? แต่ฉันมีบางอย่างจะบอกให้ ฉันยังไม่เคยสดกับใครเลยนะ อีกอย่างเธอก็เป็นคนแรกของฉัน"

เพราะเธอเป็นคนแรกที่เขาได้ปลดปล่อย มันถึงทำให้เขาติดใจจนคลั่งยังไงละ อีกทั้งเธอยังทำให้เขาลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้นอีก

"เพราะงั้นเธอต้องรับผิดชอบ"

"ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย"

"ทำสิ ทำให้ฉันติดใจไง"

"นั่นมันเรื่องนาย"

"งั้นเหรอ งั้นก็ดี ฉันจะทำให้เธอติดใจด้วยเลย"

"ไม่นะ!"

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"อื้อ"

เสียงกระทบดังมากขึ้นไปตามความเร็วและแรงที่เพิ่มขึ้นจนสองเต้าอวบอิ่มเด้งไปมาตามแรงสั่นคลอน มือหนาเอื้อมไปจับมะตูมสองลูกด้วยความมันเขี้ยว ขนาดที่สายตาจ้องมองจุดเชื่อมกันที่เกิดความมันแววพร้อมของเหลวขุ่นที่ติดรอบตัวตนเขา

"ตอกแน่นชะมัด ซี๊ดดดด!"

"อื้อ คุณมาร์ท"

แพรววาครางชื่อของเขาออกมา ซึ่งไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงอยากเรียกชื่อเขากัน แต่นั่นปลุกความเป็นชายของเขาได้ดี

กลิ่นฟีโรโมนในตัวเธอที่หอมละมุมพร้อมเสียงครางหวานที่ครางชื่อเขาออกมานั้นทำเอามาร์ทตินกระแทกใส่เธอไม่ยั้งแรง

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"นายครับ"เสียงลูกน้องของเขาเรียกขึ้นโดยที่ไม่หันไปมองกระจกหลัง มาร์ทตินรู้ทันทีว่าลูกน้องเขาต้องการพูดอะไรโดยที่ไม่จำเป็นต้องพูดจนจบ

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

มาร์ทตินเร่งจังหวะไม่กี่ครั้งก่อนปลดปล่อยของเหลวขุ่นเข้าไปในตัวเธอจนหมดแล้วคาไว้แบบนี้อยู่สักพักก่อนจะโน้มใบหน้าไปขบกัดสองเต้าอวบอิ่ม

"อื้อ"