รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

ตอนที่ 43: ปีศาจและเทวดา

ส่วนที่ 1: การหลบหนี - ทีมรวมตัว (Action + Romantic Comedy)

ทีมวิ่งออกจากโบสถ์

ลูซิเฟอร์บินตามมา!

ปีกค้างคาวดำ กว้าง 10 เมตร!

ตาแดงเรืองแสง!

"พวกเจ้าหนีไม่พ้น!"

วีระตะโกน "วิ่งเร็ว!"

หมอศักดิ์ "ไปทางไหน?!"

ภาคินหยิบรีโมต "เปิดประตูมิติ!"

กดปุ่ม!

แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

"อะไรนะ?!" ภาคินตกใจ

หมอศักดิ์ดู "พลังงานลดลง 30%!"

"ทำไม?!"

"คงเพราะใช้เปิดประตูบ่อยเกินไป ต้องรอชาร์จ!"

ลูซิเฟอร์หัวเราะ "ฮ่าฮ่าฮ่า! เห็นไหม! พวกเจ้าหนีไม่ได้!"

พ่นไฟสีดำ!

ไฟพุ่งมา!

นาเรียบินมากั้น ใช้ดาบป้องกัน!

แต่โดนแรงระเบิดดัน! ล้ม!

"นาเรีย!" ภาคินตะโกน

ทันใดนั้น!

แสงสีขาวพุ่งลงมาจากท้องฟ้า!

กาเบรียลบินมา ถึงแม้จะบาดเจ็บ

"ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าทำร้ายพวกเขา!"

ลูซิเฟอร์หัวเราะ "พี่ชาย เจ้าบาดเจ็บแล้ว ต่อสู้ไม่ได้หรอก"

"ถึงจะตาย ข้าก็จะปกป้องพวกเขา!"

Romantic Comedy Moment!

ภาคินถาม "ทำไมคุณเรียกเขาว่าพี่ชาย?"

กาเบรียล "เพราะเราเคยเป็นพี่น้องกัน เทวทูตด้วยกัน"

ภาคินพูดตรงๆ "งั้นคุณควรคุยกัน ไม่ใช่ตีกัน ครอบครัวต้องรักกัน"

ทุกคนเงียบ

ลูซิเฟอร์มอง "มนุษย์เล็กๆ! เจ้าไม่รู้อะไร!"

"ผมรู้ ที่บ้านผม ถ้าพี่น้องทะเลาะ พ่อแม่จะบอกให้คุยกัน แล้วกอดกัน"

กาเบรียลยิ้มขม "ลูกพูดถูก แต่บางครั้ง มันซับซ้อนกว่านั้น"

วีระกระซิบ "ภาคิน นี่ไม่ใช่เวลาให้คำปรึกษา พวกเราจะตาย!"

มายาจับมือภาคิน "วิ่งก่อน!"

ส่วนที่ 2: Memory Absorption #12 - ลูซิเฟอร์ (Backstory + Drama)

พวกเขาวิ่งไป

แต่ลูซิเฟอร์เร็วกว่า บินตัดหน้า!

"ไปไหนไม่ได้!"

ภาคินตัดสินใจ

"ผมจะคุยกับเขา"

"อะไรนะ?! บ้าหรือเปล่า!" วีระตะโกน

ภาคินเดินไปหาลูซิเฟอร์

มายาจับมือ "ระวังนะ"

ภาคินเดินถึง ยื่นมือ "สวัสดีครับ ผมชื่อภาคิน"

ลูซิเฟอร์งง "เจ้าทำอะไร?"

"ผมอยากรู้จักคุณ อยากเข้าใจว่าทำไมคุณถึงทำแบบนี้"

"เจ้าบ้าเหรอ?!"

"ไม่ครับ ที่บ้านผม ถ้าอยากเข้าใจใคร ต้องจับมือ"

ภาคินยื่นมืออีกครั้ง

ลูซิเฟอร์มอง ลังเล

สุดท้าย...จับมือ

Memory Absorption เริ่ม!

แสงสีฟ้าพุ่งออกมา!

ความทรงจำลูซิเฟอร์ - 5,000 ปีก่อน

ลูซิเฟอร์เป็นเทวทูตคนแรก

สวยงามที่สุด ฉลาดที่สุด แข็งแกร่งที่สุด

ชื่อแปลว่า "ผู้นำแสงสว่าง"

ภารกิจ: นำแสงสว่างให้มนุษย์

เขารักมนุษย์มาก

สอนพวกเขา ช่วยเหลือพวกเขา

แต่แล้ว...

เขาเห็นมนุษย์ทุกข์ทรมาน

เด็กตาย คนป่วย คนหิวโหย

เขาถามพระเจ้า

"ทำไม? ทำไมไม่ช่วยพวกเขา?"

พระเจ้าตอบ

"นี่คือการทดสอบ พวกเขาต้องเรียนรู้"

ลูซิเฟอร์โกรธ

"การทดสอบ?! พวกเขาตาย! เด็กไร้เดียงสาตาย!"

"ถ้าพระองค์รักพวกเขา ทำไมไม่ช่วย?!"

พระเจ้า

"ข้าให้เสรีภาพพวกเขา"

"เสรีภาพเลือก ดี หรือ ชั่ว"

"ถ้าข้าบังคับ มันไม่ใช่เสรีภาพ"

ลูซิเฟอร์

"งั้นข้าจะทำเอง!"

"ข้าจะบังคับพวกเขาทำดี!"

"ข้าจะควบคุมพวกเขา!"

"เพื่อความดีของพวกเขาเอง!"

พระเจ้า

"เจ้าเข้าใจผิด"

"ความดีที่แท้จริง ต้องมาจากใจ ไม่ใช่การบังคับ"

ลูซิเฟอร์ไม่ฟัง

เขาก่อกบฏ

พาเทวทูตหลายคนกบฏด้วย

สู้กับพระเจ้า

แพ้

ถูกขับออกจากสวรรค์

ตกลงไปนรก

กลายเป็นปีศาจ

แต่เขายังเชื่อว่า ตัวเองทำถูก

"ข้าแค่อยากช่วยมนุษย์"

"แต่พระเจ้าไม่ยอม"

"งั้นข้าจะแสดงให้เห็นว่า ข้าถูก"

"ข้าจะปลดปล่อย Malakor"

"ทำลายทุกอย่าง"

"แล้วสร้างโลกใหม่ ที่ทุกคนมีความสุข"

"โดยการบังคับ"

กลับมาปัจจุบัน

ภาคินปล่อยมือ น้ำตาไหล

"คุณ...คุณไม่ได้ชั่ว คุณแค่เจ็บปวด"

ลูซิเฟอร์สะดุ้ง "อะไรนะ?"

"คุณรักมนุษย์ แต่เห็นพวกเขาทุกข์ คุณเลยโกรธ"

"คุณคิดว่า ถ้าบังคับให้ทำดี ทุกคนจะมีความสุข"

"แต่คุณลืมไป ว่าความสุขที่แท้จริง ต้องมาจากการเลือก ไม่ใช่การบังคับ"

Philosophical Moment!

ภาคิน "ที่บ้านผม ตอนเด็กๆ พ่อบังคับให้ผมเรียนหนังสือ"

"ผมไม่มีความสุข ผมเรียนเพราะกลัว"

"แต่ตอนผมโตขึ้น พ่อให้เลือกเอง"

"ผมเลือกเรียนวิทยาศาสตร์ เพราะชอบ"

"ตอนนั้น ผมมีความสุขมาก"

"เพราะผมเลือกเอง"

"นี่แหละ เสรีภาพ"

ลูซิเฟอร์เงียบ

กาเบรียลเดินเข้ามา "น้องชาย...ลูกพูดถูก"

"ข้าเข้าใจว่าเจ้าเจ็บปวด เห็นมนุษย์ทุกข์"

"ข้าก็เจ็บปวดเหมือนกัน"

"แต่ข้าเลือกที่จะช่วยเหลือ ไม่ใช่บังคับ"

"ข้าสอนพวกเขา ให้พวกเขาเลือกเอง"

"บางคนเลือกดี บางคนเลือกชั่ว"

"แต่นั่นคือเสรีภาพของพวกเขา"

ลูซิเฟอร์น้ำตาไหล

"แต่...แต่ข้าเห็นเด็กตาย..."

"ข้ารู้ น่าเจ็บปวด"

"แต่การทำลายทุกอย่าง ไม่ใช่คำตอบ"

"การช่วยเหลือ การสอน การให้ความหวัง"

"นั่นคือคำตอบ"

ส่วนที่ 3: การให้อภัย - ลูซิเฟอร์เปลี่ยนใจ (Emotional Climax)

ลูซิเฟอร์คุกเข่าลง ร้องไห้

"ข้า...ข้าทำผิด...ข้าเสียใจ..."

กาเบรียลกอด "ไม่เป็นไร ข้ายังรักเจ้า เจ้าเป็นน้องชายข้าเสมอ"

Romantic Drama Moment!

มายามองภาคิน น้ำตาไหล

เธอกระซิบ "คุณเจ๋งมาก ทำให้ปีศาจร้องไห้ได้"

ภาคินยิ้ม "ผมแค่พูดความจริง ทุกคนต้องการความรักและการให้อภัย"

มายากอดภาคิน "ฉันรักคุณมากขึ้นทุกวัน"

"ผมก็รักคุณ"

วีระเช็ดน้ำตา "ผมก็ร้องไห้เลย ซาบซึ้งจัง"

หมอศักดิ์ "ครั้งแรกที่เห็นปีศาจให้อภัยเทวดา"

นริศรา "สวยงาม"

พระอติเรกไหว้ "สาธุ สาธุ อานุภาพแห่งความรักและการให้อภัย"

นาเรียยิ้ม "ภาคิน เจ้าทำสิ่งที่เทวดาทำไม่ได้"

ลูซิเฟอร์ลุกขึ้น เช็ดน้ำตา

"ภาคิน ขอบใจ"

"ข้า...ข้าจะไม่ทำลายแล้ว"

"ข้าจะกลับไปนรก คิดทบทวน"

"แต่ก่อนไป ข้ามีของขวัญให้"

เขายื่นมือ แสงสีทองพุ่งออกมา

ห่อหุ้มไม้กายสิทธิ์ที่ภาคินถือ

ไม้สว่างขึ้น! พลังเพิ่มขึ้น!

"นี่คือพลังของข้า พลังแห่งแสงสว่าง"

"ข้าอาจตกนรก แต่ข้ายังเป็นผู้นำแสงสว่าง"

"เอาไปเถิด"

ภาคินรับ "ขอบคุณครับ"

ลูซิเฟอร์มองกาเบรียล "พี่ชาย...ขอโทษ"

กาเบรียลยิ้ม "ข้าให้อภัยเจ้าแล้ว"

พวกเขากอดกัน

แสงสว่างพุ่งออกมา!

อบอุ่น สวยงาม

ส่วนที่ 4: Proustian Moment - เสียงระฆัง (Emotional)

เสียงระฆังโบสถ์ดัง

"ก้อง...ก้อง...ก้อง..."

ภาคินได้ยิน

ความทรงจำทะลักกลับมา...

Flashback - Kepler-442b - 4 ปีก่อน

ภาคินอายุ 19 ปี

วันสำคัญ "วันแห่งการให้อภัย"

ทุกปี ชาว Kepler-442b มีพิธี

ให้อภัยกันและกัน

ภาคินทะเลาะกับเพื่อนชื่อ เอเดน

เรื่องเล็กน้อย แต่โกรธกันมาก

ไม่คุยกัน 3 เดือน

วันนั้น พ่อบอก

"ภาคิน วันนี้วันแห่งการให้อภัย"

"ไปคุยกับเอเดน"

"แต่พ่อ เขาผิดก่อน"

"ใครผิดใครถูกไม่สำคัญ"

"สำคัญคือ พวกเจ้าเป็นเพื่อน"

"การให้อภัย ทำให้หัวใจเบา"

"การโกรธ ทำให้หัวใจหนัก"

"เจ้าอยากหัวใจเบา หรือหนัก?"

ภาคินคิด แล้วไปหาเอเดน

"ขอโทษ ผมให้อภัยเธอ"

เอเดนยิ้ม "ผมก็ขอโทษ ผมให้อภัยเธอเหมือนกัน"

พวกเขากอดกัน

เสียงระฆัง ดัง (ของดาวเคปเลอร์)

อบอุ่น มีความสุข

กลับมาปัจจุบัน

ภาคินน้ำตาไหล

"พ่อพูดถูก การให้อภัยทำให้หัวใจเบา"

มายาจับมือ "คิดถึงบ้านอีกแล้วเหรอ?"

ภาคินพยักหน้า "ครับ คิดถึงพ่อ แม่ น้อง"

"แต่ผมก็มีความสุขที่นี่ เพราะมีคุณ"

มายายิ้ม "ฉันก็มีความสุขที่ได้เจอคุณ"

ส่วนที่ 5: Cliffhanger - มหาทวาและอันตรายใหม่!

ลูซิเฟอร์เตรียมจะไป

แต่ทันใดนั้น!

ประตูมิติเปิดขึ้น!

แสงสีดำ!

มหาทวาเดินออกมา!

"ลูซิเฟอร์! เจ้าทำอะไร?!"

"ข้า...ข้าเปลี่ยนใจแล้ว"

"เปลี่ยนใจ?! โง่! เราตกลงกันไว้แล้ว!"

"เราจะปลดปล่อย Malakor ร่วมกันครองจักรวาล!"

"แต่ข้าไม่อยากทำแล้ว"

มหาทวาโกรธ "เพราะเด็กคนนี้เหรอ?!"

เขามองภาคิน

"ภาคิน! เจ้าทำลายแผนข้าทุกครั้ง!"

"ครั้งนี้ ข้าจะจัดการเจ้าให้จบ!"

ยกมือ พลังดำพุ่งออกมา!

ลูซิเฟอร์กระโดดมากั้น!

โดนพลัง! ล้ม! บาดเจ็บหนัก!

"ลูซิเฟอร์!" กาเบรียลตะโกน

มหาทวาหัวเราะ "แม้แต่ลูซิเฟอร์ก็หักหลังข้า!"

"ไม่เป็นไร ข้าจะทำเอง!"

เขายกมือ จะใช้พลังฆ่าทุกคน!

แต่!

เสียงดังก้องจากท้องฟ้า!

"หยุด มหาทวา!"

ทุกคนมองขึ้น

แสงสีทองพุ่งลงมา!

มีเสียง อ่อนโยน แต่ทรงพลัง

"ข้าคือ มิคาเอล หัวหน้าเทวทูตทั้งหมด"

จากท้องฟ้า มีผู้ชายบินลงมา

สวมเกราะทอง มีปีก 4 ข้าง

ถือดาบเปลวเพลิง

ใบหน้ากล้าแกร่ง ตาสีทอง

มหาทวาถอย "มิคาเอล?!"

มิคาเอล "ใช่ ข้ามาเพื่อหยุดเจ้า"

"พระเจ้าส่งข้ามา"

"เพื่อปกป้องภาคินและทีม"

"พวกเขามีภารกิจสำคัญ"

"เจ้าจะขัดขว้างไม่ได้"

มหาทวาโกรธ "ข้าไม่กลัวเจ้า!"

ยกมือโจมตี!

มิคาเอลชูดาบ ไฟเปลวทองพุ่งออกมา!

ชนกัน! ระเบิด!

แรงระเบิดดัน!

มิคาเอลตะโกน "ภาคิน! เปิดประตูมิติ ไปเร็ว!"

ภาคินกดรีโมต

หมอศักดิ์ "พลังงานยังไม่พอ!"

มิคาเอลชี้มือ พลังทองพุ่งเข้ารีโมต!

รีโมตชาร์จเต็มทันที!

"ไปเร็ว! ข้าจะกั้นมหาทวาไว้!"

ภาคินกดปุ่ม!

ประตูมิติเปิดขึ้น 7 ประตู!

"เข้าประตูไหน?!" วีระตะโกน

ภาคินมอง

เลือกประตูที่ 3!

"มิติอิสลาม! ทุกคนเข้าไป!"

ทีมกระโดดเข้าประตู!

ลูซิเฟอร์ลุกขึ้น บาดเจ็บ "ข้า...จะไปด้วย...ช่วยพวกเจ้า..."

กาเบรียลพยุง "มา น้องชาย เราไปด้วยกัน"

พวกเขากระโดดเข้าประตู!

มหาทวาตะโกน "ไม่!!!"

แต่สายเกินไป

ประตูปิด!

มิคาเอลมองมหาทวา

"เจ้าแพ้แล้ว"

มหาทวาโกรธ "ยังไม่จบ! ข้าจะตามไป!"

"และครั้งนี้ ข้าจะไม่ล้มเหลวอีก!"

เขากระโดดเข้าประตูมิติอื่น!

จบตอนที่ 43

ลุ้นระทึก: 

ลูซิเฟอร์เปลี่ยนใจ! จากปีศาจ → เพื่อน!กาเบรียลกับลูซิเฟอร์คืนดีกัน!มิคาเอล หัวหน้าเทวทูตปรากฏตัว!เข้ามิติอิสลาม!มหาทวาตามมา! ยังไม่ยอมแพ้!ลูซิเฟอร์จะช่วยทีม!